Σ'  αυτές τις δραματικές, ιστορικές μέρες που ο Ελληνικός Λαός  αποφασίζει  για το μέλλον του, η Κομιντέρν (ΣΧ) - στο πνεύμα της επαναστατικής αλληλεγγύης - εκδίδει  το κεντρικό όργανό  μας «Παγκόσμια Επανάσταση» στην ελληνική γλώσσα.

Με την απόφασή μας  αυτή θα θέλαμε να υποστηρίξουμε τους Ελληνες Σταλινικούς-Χοτζικούς στην προετοιμασία τους για την ίδρυση του Ελληνικού Τμήματος της Κομμουνιστικής Διεθνούς (Σταλινικοί-Χοτζικοί)

 

1917 - 2017

(facebook)

7, Νοεμβρίου, 1917

Η Μεγάλη Οκτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση 

 

 

 

 

Καλώς ήρθατε στην Κομιντέρν (Σταλινικοί - Χοτζικοί) !

 

 

Ζήτω η 109η επέτειος της Γέννησης του σύντροφου

 

Ο σύντροφος Ενβέρ Χότζια για τους λακέδες του ρώσικου (<<σοβιετικού>> τότε) ιμπεριαλισμού:

« κομμουνιστής, επαναστάτης και διεθνιστής, σήμερα, είναι μόνο εκείνος που καταπολεμά τους σοβιετικούς ρεβιζιονιστές, που ξεσκεπάζει την προδοσία τους και μ' όλες τις δυνάμεις απορρίπτει την αντιμαρξιστική και ιμπεριαλιστική πολιτική και γραμμή»

(Ε. Χότζια, Εισήγηση στο 6ο συνέδριο του ΚΕΑ, σελ. 27, Νοέμβρης 1971)

 

 

«Ενβέρ Χότζα - Ζωή και το Έργο. 1908 — 1985»

«Ο κανόνας του Κόμματος όσο αφορά στα μελή του», είπε ο Σύντροφος Ενβέρ Χότζια, «πρέπει να είναι ότι όλη τη ζωή τους την περνούν στην μάχη και τη θυσία, και αυτό είναι καθήκον, μεγάλη τιμή για αυτούς. Είναι κάνονας και γίνεται κανόνας για εμάς τους κομμουνιστές που διανοητικά, μέχρι το θάνατό μας, συνεχίζουμε να είμαστε επαναστάτες.»

 Μήνυμα Αλληλεγγύης

 

Χαιρετισμοί στη γερμανική γλώσσα

 

 

 

 

 

Και πάλι για την ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ:

Η παροιμιώδης γραφικότητα ενός παλιάτσου

<< (...) ο τροτσκιστής-χρουστσοφικός σοσιαλδημοκράτης W.EGGERS που εγκατέλειψε και πρόδωσε την επαναστατική μαρξιστική γραμμή της Γ΄ΚΔ – αν ήταν ποτέ μ' αυτή – για να περάσει μ’ αυτή του την επίθεση σε φιλο-ΧΙΤΛΕΡΙΚΕΣ θέσεις-απόψεις (όπως προαναφέρθηκε) και υπονομευτικές προδοτικές ενέργειες για τις οποίες, κατά τη διάρκεια των πολεμικών επιχειρήσεων 1941-1945, θα συλλαμβάνονταν απ’ τον επαναστατικό Κόκκινο Στρατό και το ένοπλο Αντιφασιστικό-Κομμουνιστικό κίνημα της ΚΔ, θα καταδικάζονταν ως φιλο-χιτλερικός προδότης και θα οδηγούνταν στο εκτελεστικό απόσπασμα>>

Αυτά τα <<αιμοδιψή>> περιέχονται στο τελευταίο <<πόνημα>> του μικροαστού ηγετίσκου της ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗΣ που -αφού μεταμορφώθηκε τώρα σε μπαρουτοκαπνισμένο... υποδεκανέα του Κόκκινου Στρατού - ετοιμάζεται να συλλάβει και να εκτελέσει επ‘ εσχάτη προδοσία τον <<τροτσκιστή προδότη>> γερμανό Βόλφγκανγκ Έγκερς! Για ποιο <<μοναχικό δίδυμο>> μιλάει αυτός ο καπετάν Ένας που, κατά το κοινώς λεγόμενο, δεν τον ξέρει ούτε η μάνα του; Και πού είναι, άραγε, η... απόφαση διαγραφής αυτών που, όπως ο ίδιος ισχυρίζεται, δεν ήταν ποτέ ούτε καν υποψήφια μέλη της ομάδας του που δήθεν εκδίωξε;

Με τέτοιες γελοιότητες πασχίζει αυτός ο γερο-αποστάτης να βγάλει από πάνω του το ανεξίτηλο στίγμα του ρωσόδουλου νεορεβιζιονιστή, πλην όμως μάταια. Όσο και να σπεκουλάρει με το ζήτημα των ΚΟΜΙΝΤΕΡΝ -ΝΤΙΜΙΤΡΟΦ, είναι αυτό το ανδράποδο που πρόβαλλε κατ‘ επανάληψη στη φυλλάδα του το χρουστσο-μπρεζν ιεφικό ΚΕΚΡ (αδελφό κόμμα του ψευτοΚΚΕ), που διαφήμιζε τον γνωστό Μ. Θεοδωράκη, που σκύλευσε τη μνήμη του Στάλιν στη φιλοπουτινική φιέστα του Συντάγματος, που εκστασιάζεται με τις στρατιωτικές επεμβάσεις του Κρεμλίνου, κοκ. Με τι τσιτάτα μπορεί να <<δικαιολογήσει>> την αντιδραστική του στάση σε τούτα δω;

Στο δε ζήτημα της πάλης ενάντια στη σοσιαλδημοκρατία για το οποίο παραθέτει και αποσπάσματα από την Εισήγηση του Ντιμιτρόφ, εκεί να δεις συνέπεια ο κατά τ‘ άλλα "βαθύς γνώστης του μαρξισμού": σε συνέντευξη που έδωσε σε ομοϊδεάτες του οπορτουνιστές της ICMLPO είχε ισχυριστεί πως

<< η νίκη του ΣΥΡΙΖΑ δημιουργεί ευνοϊκές συνθήκες για την ανάπτυξη της ταξικής πάλης>>(!)

, ενώ ένας άλλος ομοϊδεάτης του, ο Δανός αποστάτης Κλάους Ριις, είχε γράψει τα εξής εκπληκτικά:

<< (...) Το σεκταριστικό ΚΚΕ βλέπει τον ΣΥΡΙΖΑ ως τον κύριο εχθρό. Το αποτέλεσμα ήταν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ μια ημέρα μετά τις εκλογές να συνάψει συμφωνία με το μικρό δεξιό εθνικιστικό κόμμα «Ανεξάρτητοι Έλληνες» και έτσι να διαμορφώσει την πλειοψηφία για να σχηματίσει κυβέρνηση που να δηλώνει ότι η Τρόικα και η λιτότητα είναι παρελθόν στην Ελλάδα. (...) Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα αριστερό ρεφορμιστικό κόμμα, και έχει αυταπάτες ότι είναι σε θέση να αλλάξει την Ένωση σε κάτι προοδευτικό. Είναι καταδικασμένος να αποτύχει. Αλλά υπάρχει κάθε λόγος για τις αριστερές δυνάμεις της αντιπολίτευσης και της ΕΕ σε ολόκληρη την Ένωση να υποστηρίξουν την απαίτηση να φύγει η Τρόικα, να ανατραπούν οι νεο-φιλελεύθερες πολιτικές όχι μόνο στην Ελλάδα και να υπάρξει ελάφρυνση του ελληνικού χρέους>>

Τρέμε σοσιαλδημοκρατία!

- Κάτω η αντικομμουνιστική νεορεβιζιονιστική ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ!

- Ζήτω η Κομιντέρν (Σταλινικοί -Χοτζικοί) !

Αθήνα, 6/10/2017

Έλληνες Σταλινικοί - Χοτζικοί

 

 

 

The Struggle for Freedom and Democracy in Greece

N. Zachariadis

General Secretary,
Central Committee,
Communist Party of Greece

 

November 1948 marked the 30th anniversary of the foundation of the Communist Party of Greece. At that decisive turning point in the history of mankind, brought about by the Great October Socialist Revolution, the working class of our country founded the General Confederation of Greek Workers (October-November 1918) and its political party, the Socialist Workers' Party of Greece.

The birth of this party was a historical necessity for our internal development, an expression of the will of the advanced workers of Greece for struggle and social emancipation. Until then the working class of our country had no party of its own. The example of the Russian Bolsheviks and the October Revolution inspired the Socialist Workers' Party and illuminated its path; the party drew support from the revolutionary struggle of the advanced workers.

In 1920, the Socialist Workers' Party joined the Communist International. In 1924, it was renamed the Communist Party of Greece (the Greek section of the Communist International). For more than ten years the Communists of Greece fought to advance surely along the path of Marxism-Leninism.

From 1918-1924, Right opportunist elements dominated the leadership of the Communist Party. They tried to harness our party and the working class movement to the chariot of the local plutocracy and its foreign masters.

During the period of the “partial stabilisation of capitalism” the party was faced with a crisis engineered by the Trotskyites and liquidators who were out to destroy the Greek Communist Party. At the time of the new revolutionary upsurge in 1929, the party leadership proved incapable of analysing the new situation. It became involved in an unprincipled factional struggle which lasted for two years, fanned and encouraged by the class enemy. Here it should be stressed, however, that throughout this long crisis, the backbone of the party always maintained a revolutionary stand and remained loyal to the ideas of the October Socialist Revolution and the Communist International.

Although the party leadership changed six times between 1918-1931, the Communist Party of Greece was never split. On November 1, 1931, the central organ of the party, “Rizospastis” carried an appeal from the Executive Committee of the Communist International to all members of the Communist Party of Greece.

This appeal put an end to the factional struggle and the protracted internal crisis in the party. The Communist Party of Greece, being a revolutionary body with a healthy proletarian basis, grew stronger, acquired experience and with the help of the Communist International overcame the crisis.

A characteristic feature of the Communist Party since then has been its consistent day-to-day work among the masses. At the same time the Party itself has matured ideologically and theoretically. It courageously stood up to its first great test in the years of the monarcho-fascist Metaxas dictatorship. From the very outset of the Hitler occupation it headed the struggle of the masses, was the initiator in forming EAM (National Liberation Front) and organising ELAS (People's Liberation Army). It was the leader of the national liberation struggle of the Greek people.

Why then is it that in spite of this, Greece did not win her independence, freedom and democracy after World War two?

In the autumn of 1944, after three years of armed struggle in the mountains and pitched battles in towns, especially in Athens, the armed forces of the National-Liberation movement of the Greek people (ELAS) freed the country of the Hitler invaders. The sweeping offensive of the Soviet Army in southeastern Europe and in the Balkans, together with the active operations by ELAS inside the country, compelled the Germans to beat a hasty retreat from Greece. Thus the British troops did not have to fight the Germans when they entered our country. In fact the British were least of all concerned with the Nazis. They were preoccupied with other matters in Greece; they set about to disarm and disband ELAS, to bring the people's liberation movement under their control; to make Greece once again economically and politically dependent on foreign imperialism, above all, on the American and British imperialists who held the key positions in the economic and political life of the country. The British and American imperialists tried to turn Greece into a base for struggle against the countries of the people's democracy.

 

Our Mistakes During the Occupation and in December 1944

 

The strength of the national liberation movement in Greece lay in the fact that, parallel with the struggle to drive out the Nazi invaders and restore the national honour and independence of the country, it raised the cardinal problems of a people's democracy and, above all, the agrarian problem. The national liberation movement being of such a nature made it possible for EAM (National Liberation Front), to rally the overwhelming majority of the Greek People and draw them into the struggle for their freedom and independence. However, it must be acknowledged that the national liberation movement had its weaknesses. And these weaknesses came to the fore in the autumn of 1944. When the British again landed on Greek territory both EAM (National Liberation Front) and the Communist Party, the leading elements in the National Liberation Front, displayed indecision, lacked a clear perspective and harboured illusions regarding the object of Anglo-Saxon imperialism in Greece and the role it intended playing in the country.

During those decisive days for Greece, when the people's democratic revolution, covering the overwhelming majority of the population, was advancing victoriously, the Party leadership became dizzy with success. Satisfied with the achievements scored, the Party allowed its revolutionary class vigilance to grow blunt and committed mistakes which had serious consequences, which made it impossible to complete the people's democratic revolution. This explains why ELAS was subordinate to the British command in the Middle East, why pro-British elements were appointed to decisive posts in PEEA (the government of national resistance), which was absolutely contrary to the real relation of forces in the people's liberation camp. Most characteristic too, in this respect are the unjustified concessions made by us during the Lebanon conference when the national government headed by Papandreou was formed. The Communist Party leadership made a mistake when we accepted the Kazerta agreement which conferred full powers on General Scobie, the British commander in Greece.

The leadership of the Greek Communist Party did not have a firm and clear line when estimating the role of British imperialism in Greece. EAM and ELAS should not have allowed the British to land troops in Greece, for there was nothing for them to do in our country which had already been cleared of the German invaders. The sole aim of the British was the suppression of the people's liberation movement.

It was clear from the very outset that the people's liberation movement would sooner or later, be threatened by British imperialism. It should have vigorously prepared to combat the danger. The more active and widespread these preparations, the greater would have been the chances of success and the less the chances of the British to suppress the popular movement while the war against Hitler was still in progress.

Instead of being thus fully prepared, we voluntarily conceded our positions to the British and their local agents – monarcho-fascist reaction – with the result that when in December 1944 an armed clash broke out, we found ourselves at a disadvantage in the military and political field.

But even in December we did not wage a sufficiently resolute struggle. With the exception of the Athens-Piraeus sector the British lived peacefully in Greece. Only an inconsiderable part of the ELAS forces were in action, even in the Athens area. Without doubt had we concentrated our forces, we would have achieved speedy success, liberated Athens and Piraeus and forced the British troops back to sea. But this was not done. The heroic struggle of the people and ELAS units in Athens and Piraeus ended in a military defeat, which compelled us to retreat. This was reflected in the Varkiz agreement, signed on February 12, 1945 between EAM and the British puppet government in Athens. The British acted as the "guarantors" of the agreement.

The Varkiz agreement was the outcome of the military defeat suffered by us as a result of armed intervention by British forces.

For us the Varkiz agreement represented a retreat. But it gave us the chance to reorganise our forces and launch a new offensive after the policy and practice of monarcho-fascism and the British occupation had been exposed without active assistance, and after the vacillating sections had learned for themselves that EAM path – the path of national independence and popular democracy, was the only correct way to save the people from hunger and slavery.

 

For Democracy and Peace

 

EAM elaborated and proclaimed its programme for a people's democracy in Greece. The programme calls for the liberation of the country from foreign economic dependence (expropriation of the foreign colonial concessions), the introduction of an agrarian reform, nationalisation of large scale industry, democratic solution of the national question (Macedonia). EAM raised high the banner of struggle for national independence and state sovereignty, for a lasting peace in the Balkans, for fraternal democratic agreement and cooperation with the neighbouring Balkan Peoples.

EAM systematically led the struggle to consolidate and unite the working people, striving, above all, to strengthen the alliance of workers with the artisans and small tradesmen in the towns and with the peasants in the countryside, directed the full weight of the people's struggle against the exploiters. The democratic front grew stronger and extended its base, as reflected in the establishment of the Greek Federation of Democratic Leagues, which centres its activities around the struggle for democracy and the independence of the country. The Federation is a mass organisation and is headed by General Alexander Ophoneos, former prime Minister and Commander-in-chief of the Greek Army.

The Communist Party decided to dissolve all its rural organisations in order to further the consolidation and organisation of the democratic forces in the countryside. In agreement with the Peasant Party, the Communists in the rural areas joined this party.

The Peasant Party unites all the progressive democratic elements in the countryside. It is fighting for consistent people's democratic reforms in the countryside, stands firmly for a close alliance with the working class which it regards as the basis for the victory of people's democracy in Greece.

The Peasant Party, the biggest mass party in the country today, carries on its activities in close cooperation with the Communist Party.

With the aim of strengthening the Greek Union of the Youth (EPON), to consolidate its bonds with the broad sections of the working-class youth, the Communist Party has relieved its members of this organisation of their routine Party duties to enable them to work in EPON. This measure has favourably influenced the further development of EPON as a genuine people's democratic organisation of the youth.

EAM and all the democratic forces opposed the policy of the British invaders aided by the monarcho-fascists of fomenting internecine war inside the country and preparation for war in the Balkans, with the slogan of national reconciliation, based on the defence of the common interests of the working people and the struggle against the exploitation of the capitalists and the landlords, the struggle for democracy and national independence against Anglo-American imperialism and monarcho-fascism. Considerable sections of the people responded to the call for national reconciliation, and under their pressure, even certain elements in the monarchist, anti-democratic camp.

This call yielded, and continues to yield, positive results, even though in some places, as for instance in Crete, it was interpreted and partly carried out not as a call to unity and struggle for the partial and common demands of the people, but as a form of capitulation to reaction.

Exposing the provocations of the monarcho-fascists and their Anglo-American patrons in the Balkans, EAM launched a widespread campaign in favour of agreement with and cooperation on the part of all the Balkan nations.

The Communist Party, as the leading force in the EAM, fought for the consolidation and development of the forces of democracy. Native reaction and Anglo-Saxon spies, resorting to deception, bribery and violence, tried by every means to undermine the unity in the ranks of EAM and the democratic camp. But without success. The Communist Party succeeded in preserving this unity intact, without making any concessions in its programme and consistent struggle against foreign occupation.

 

Camp of Reaction and Our Tactics

 

When analysing the alignment of political forces in Greece, note should be taken of the so-called Republicans, or more correctly speaking, the pseudo-democratic centre, the main force of which is the liberal party headed by Sophoulis.

In September 1947, Sophoulis agreed to collaborate with Tsaldaris, thereby helping the Americans out of the tight corner in which they found themselves as a result of political, military and economic failures of the monarcho-fascists. Sophoulis directed his so-called appeasement policy against the people's democratic movement in general, and against the democratic army in particular, hoping through a pseudo amnesty either to liquidate them or at least, to weaken them considerably.

While struggling against foreign occupation and its main support inside the country – monarcho-fascism – the people's democratic movement at the same time exposed these pseudo-democrats who, by seeking a compromise with the foreign invaders, were helping them to destroy democracy and the national independence of Greece. We succeeded in isolating this pseudo-democratic party from the middle classes.

By carrying out a consistent policy for securing the normal democratic development of the country on the basis of democratic national reconciliation and the establishment of a lasting peace in the Balkans – a policy which has the full confidence of the people – the national democratic movement strengthened its positions. The object of this policy was to expose the foreign occupation forces and monarcho-fascism, which obstructed the carrying out of a democratic home and foreign policy in Greece.

The Communist Party and EAM placed the monarcho-fascists and the foreign occupation forces in a difficult position and exposed them. For instance, in the autumn of 1946 we accepted the conclusions of a British Parliamentary delegation, headed by Cox, as a basis for solving the internal political problems of Greece. The delegation, representing the three main parties in Britain, came to Greece at the official invitation of the Greek Government. The delegation's conclusion, especially in the political sphere, confirmed the views of EAM. Thus, the British occupation forces and monarcho-fascists were exposed and compelled to disown the delegation which they themselves had invited to Greece in the hope that it would whitewash them. The same thing happened to the proposals on the trade union question, submitted by the representative of the British Ministry of Labour. When the anti-fascist trade unions of Greece accepted these proposals the British immediately rejected them.

It became all the more clear to the broad masses on the basis of concrete examples and facts that the British occupation forces and monarcho-fascists were aiming to establish a fascist regime in the country, were resorting to open terror and assassinations on an ever bigger scale because their policy was not meeting with the support of the people.

 

Against Anglo-American Invaders and Monarcho-Fascism

 

The Varkiz agreement was torn to shreds by reaction. Tens of thousands were thrown into prison, hundreds of democrats murdered.

Popular resistance grew. Out of the mass economic and political battles for bread and democratic liberties, out of the armed struggle of individuals, fighters and groups, defending their lives, honour, family and property, was born the Democratic Army, which holds high the banner of struggle for democracy and the independence of Greece. The schemes of the Anglo American imperialists came to nought. They signed the agreement in Varkiz in order to mislead the people's democratic movement. Later, with the help of terror they tried to intimidate us. Their calculations failed because they encountered popular resistance.

The Anglo-Saxons in Greece prepared their crafty schemes; they reckoned that by signing the Varkiz agreement they would curb the popular movement, set up a fascist state apparatus, supported by the foreign bayonets of the new occupation and afterwards, at their discretion and with the approval of “foreign observers”, would stage elections and a plebiscite. And so they would emerge clean from the dirty water of the tiresome “Greek question”. Simultaneously with this, the British hoped to carry out their imperialist plans aimed at undermining peace on the Balkan peninsula.

The Greek people frustrated these plans. They prevented the Anglo-Americans from solving the Greek question as they wanted to, that is, by forcing falsified elections and afterwards legalising their policy. The election held on March 31, 1946, and described by Prime Minister Sophoulis himself as a faked election, was boycotted not only by the Left parties, but also by the Republican centre. The political meaning of the boycott was that it frustrated the manoeuvre of the Anglo-Saxons and the monarcho-fascists who wanted a “Parliamentary solution” of the Greek question so that later they could place responsibility on the popular democratic camp for the scandals and incompetence of the present Parliament.

The plebiscite followed the elections, and this despite Bevin's categorical declarations that there would be no plebiscite until 1948. The plebiscite was accompanied by a growing terror, especially in the countryside. But the threats and repressions were of no avail. The people refused to be intimidated. A majority of the urban population voted against the monarchy. The foreign invaders and the “foreign observers” once more faked the results of the voting, and the former Glucksburg king, after three expulsions from the country, returned to Greece. The plebiscite was held under conditions when a new armed resistance movement – the partisan movement – was spreading rapidly in the mountains. On October 28, 1946, which was the 6th anniversary of Mussolini's attack on our country, a General Staff of the Greek Democratic Army headed by General Markos, the ELAS leader, was set up in the mountains of Greece. Since then the armed struggle of the Democratic Army for democracy and independence has been the focal point of the Greek political life.

The beginning of 1947, British policy in Greece experienced a serious crisis. As is known, British imperialism came out of World War Two considerably weakened. Britain had to relinquish a number of her positions to American imperialism and because of certain internal weaknesses and contradictions became economically dependent on the USA. At the same time, the resolute resistance of the Greek people against the British invaders and their hirelings inside the country made it impossible for Britain to maintain her domination in the country.

The offensive launched by the Tsaldaris government against the Greek Democratic Army failed. President Truman considered the time was ripe for open interference in the internal affairs of our country.

Intervention by the U.S. undoubtedly encouraged the monarcho-fascists and made certain middle class sections of the population adopt a wait-and-see position. But life dashed the new hopes and upset the new plans of the monarcho-fascists. Their spring and summer offensive in 1947 against the Greek Democratic Army ended in failure.

The Democratic Army reduced to nought the initial successes of the monarcho-fascists and emerged from the struggle stronger than before. Failure led to a new crisis in Athens, and this time the Americans turned to Sophoulis who came forward with an appeasement programme though at the same time he used force. Sophoulis failed in both.

The Greek Democratic Army has successfully extended its operations. It is setting up local organs of state power based on popular councils, is carrying out an agrarian reform and a number of other democratic measures and is leading Greece along the path of a popular democratic regeneration. On December 23, 1947, a provisional democratic government was formed on the liberated territory of Greece.

 

Military Operations in 1948

 

At the beginning of 1948 the Americans and the monarcho-fascists began operations to “completely eliminate” the Democratic Army. They started their offensive in Murgan, Central Macedonia and Rumelia. In June 1948 they concentrated their main forces in the Northern Pindus (Smolika-Grammos) to deliver the “final” blow to the Democratic Army.

This operation was personally directed by the American General van Fleet and his staff. The relation of forces favoured the monarcho-fascists, for they had ten times as many men and fifty times as much equipment as the Democratic Army which had neither a single plane nor tank. After a seventy day battle, brigades of the Democratic Army broke the enemy encirclement and seized the mountain of Vitsi, where after two months they repulsed each enemy offensive and eventually forced them to retreat. This was the end of the 1948 campaign of the Americans and monarcho-fascists against the Democratic Army.

The enemies of the people had failed again. The consequences of this failure are now far more serious for the monarcho-fascists than in the past. For it has smashed the legend that with the hope of the Americans, the monarcho-fascists would be able to defeat the Democratic Army and strangle the democratic struggle of the Greek people. For some time this legend coloured the hopes of reaction but such illusions have been scattered by reality.

Never was the crisis in the ranks of Greek reaction so serious as it is today. In spite of all the American dollars, the monarcho-fascist economic basis has been shattered. The poverty of the mass of the people is growing; strikes are developing in the towns; a new mass movement is beginning. The monarcho-fascist troops do not want to fight; mutinies are becoming frequent. Many army officers have been shot during the past few weeks and numerous officers of the navy and air force court-martialled: a group of senior air-force officers was also brought to trial. In the course of the year the high command of the monarcho-fascist army has changed three times.

Neither American threats nor Marshall's visit to Athens have been able to solve the dissension in the enemy camp. The American imperialists are seeing for themselves that they cannot defeat the Democratic Army with the help of the monarcho-fascist rabble. That is why they are now trying openly to interfere in Greece with armed force. For this end they are trying to use the pseudo Balkan Committee, at the same time taking cover behind the United Nations. The chief aim of the American imperialists in Greece is to build airfields, naval bases and military roads for a strategic bridgehead and to use the Greek people as cannon fodder in the new war they are preparing.

At the same time, the Democratic Army has come through the battles of 1948 stronger in every way and still more confident of victory. While it was diverting and pinning down the main enemy forces at Grammos and Vitsi, a wide popular-democratic movement was gaining momentum in other parts of the country. This is especially important in the Peloponnese, in the extreme South of the country, which has now the largest liberated area with a strong army of high fighting capacity. At Grammos the flag of freedom is once again flying.

Never before was the position of the monarcho-fascists so unstable and the Democratic Army so strong. The policy of American domination will meet with fiasco. Monarcho-fascism is being more and more isolated. The Democratic Army calls for genuine democratic agreement favoured by the people.

The slogan “Only the pen (that is, agreement) can solve the problem” which was put forward from the ranks is now steadily taking root among the monarcho-fascist troops. It is also winning increasing support among various sections of the people.

To maintain their positions, the American invaders and the monarcho-fascists are resorting to the most vicious terror. Thousands of people's fighters have been shot. Tens of thousands more are in prison, concentration camps, or in exile. This unprecedented terror has evoked indignation throughout the world, and international opinion, led by the Soviet Union, has come out against this monarcho-fascist brutality.

But neither violence nor terror can bring the Greek people to their knees.

 

Communist Party Heads the Struggle for Independence and Freedom.

 

The Communist Party is the chief organizing and political force in the popular democratic movement in Greece. During the Hitler occupation the Greek Communist Party was the first to raise the banner of struggle for independence and for a people's republic.

The Communist Party organised EAM and ELAS, and was the driving force in these organisations. During the most difficult periods Communists were always in the vanguard. Throughout the anti-Hitler struggle and today, in the struggle against American imperialism, against the British occupation and the monarcho-fascists, the Communists suffered and are suffering heavy losses, losing their best comrades, resolute fighters for the people's cause.

After December 1944, the Communist Party, developing its activities under the difficult conditions of the reactionary offensive, shed its weaknesses and its shortcomings. It has eliminated the mistakes committed in the period of the German occupation, has clearly defined its line, preserved its unity and is consolidating its ranks and strengthening its bonds with the masses. Its principal task now is to further develop and consolidate the national, anti-imperialist democratic front. It must spare no efforts to raise EAM to the level of the united popular political organization in Greece and to strengthen its main body – the politically and organizationally united workers' and peasant front, represented by the Communist and the Peasant Parties. Such a consolidation of the forces of the people's democracy will enable the Democratic Army successfully to solve its tasks.
The Democratic Army has become a regular army. It is waging large scale battles and is resolutely defending the liberated areas. The Fourth Plenum of the Central Committee of the Communist Party of Greece held in Grammos on July 28 and 29 examined the experience of the struggle, delivered a blow at the opportunist vacillations and took a number of measures to strengthen further the Democratic Army and to raise the struggle to a higher stage.

True, the difficulties are enormous. In their efforts to isolate the Democratic Army from the population, the Americans and the monarcho-fascists have concentrated over 700,000 peasants in the towns. The Democratic Army is short of arms, ammunition, food, equipment and foot wear. However, the strength of the Greek Democratic Army lies in its bonds with the people. At the same time, the morale of the Anglo-American Army fighting against the people, is low. This army has numerically superiority. It is abundantly supplied with foreign arms. And yet the Anglo-American army suffered fiasco in all previous campaigns and will meet with more in the future. The Democratic Army with the Communist Party in its vanguard, is heroically overcoming the difficulties and unswervingly advancing towards the victory of its just cause. The Communist Party is the leading force in the country, it is the brain, honour and conscience of the new Greece.

The present internal and international situation differs greatly from that of December 1944. Then British imperialism, taking advantage of our mistake and our relative isolation, compelled us to retreat temporarily. Since that time the situation in Greece, both economically and politically has been steadily deteriorating. Today a regime of Anglo-American occupation and of monarcho-fascist terror rules the country. The country is experiencing a profound revolutionary crisis.

The popular democratic revolution in Greece has entered into a new phase. This phase dates from the moment when the popular resistance developed into armed struggle and the Greek Democratic Army became the vanguard of this resistance.

Notwithstanding the fact that some people in the West have characterized the struggle of our people as “lacking perspective” the Greek people have seen for themselves of the armed struggle and are firmly confident of their victory. They see the shining example of the victorious popular democratic construction in the people’s democracies and they have again taken to arms. They regard this path as the only correct path, which makes it possible to save the country from American imperialist bondage.

The Slogan “All to arms! Everything for victory!” resounds throughout the country. The monarcho-fascist and imperialists’ plans will meet with defeat. Greece will never be a hotbed of fascism nor jumping off ground for imperialist expansion. The people of Greece will never go against the new democracies. This is guaranteed by the struggle and by the blood that is being shed in Greece for the sake of democracy and Independence and peace.

Enjoying the support of the international democratic movement, our people, despite of all hardships, are marching forward, towards the victory of the people's democracy in Greece, towards peace and the fraternal cooperation of the Balkan peoples.


 

 

 

4 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΣΤΥΓΕΡΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΑ ΠΑΥΛΟΥ ΦΥΣΣΑ - ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ, ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ

 


Συμπληρώνονται, σήμερα, τέσσερα χρόνια από την άνανδρη δολοφονία του ηρωικού αντιφασίστα νεολαίου Παύλου Φύσσα από τα καθάρματα της δολοφονικής συμμορίας της "Χρυσής Αυγής". Αυτή η ναζιστική συμμορία ανδρώθηκε και βρίσκεται σήμερα στα έδρανα του αστικού κοινοβούλιου χάρη στην κάλυψη και την ενίσχυσή της από τους πιο αντιδραστικούς κύκλους της μπουρζουαζίας και την ανοχή όλων των αστικών κομμάτων, ενώ, ο δολοφόνος του Παύλου κυκλοφορεί ελεύθερος εδώ και καιρό.

Την πιο προκλητική ανοχή επέδειξαν τα κόμματα της ψεύτικης αριστεράς, ο κυβερνητικός ΣΥΡΙΖΑ που με "εργαλείο" μια σκόπιμα ατέρμονη δίκη - παρωδία αποφυλάκισε τους υπόδικους εγκληματίες ναζιστές καθιστώντας τους καθωσπρέπει κοινοβουλευτικό κόμμα με κάθε μορφής αβάντες, απ‘ την Κωνσταντοπούλου μέχρι τα "Καστελόριζα της εθνικής ομοψυχίας", και το σοσιαλφασιστικό ψευτοΚΚΕ που με κάθε ευκαιρία τους ξέπλενε φτάνοντας μέχρι το σημείο να τους υποδεχτεί θερμά σαν "συμπαραστάτες" στην απεργία της Χαλυβουργικής την οποία τόσο αισχρά πρόδωσε.

Κανείς δεν πρέπει να ξεχνά τι διδάσκει ο Μεσοπόλεμος για τον προδοτικό ρόλο της σοσιαλδημοκρατίας που ανοίγει πάντα το δρόμο στο φασισμό και που, όταν χρειάστηκε, ενώθηκε μ‘ αυτόν για να καταπνίξει την επανάσταση και να σφάξει τα καλύτερα παιδιά της. Γι‘ αυτό και τότε οι κομμουνιστές, στο ιστορικό 6ο Παγκόσμιο Συνέδριο της Κομιντέρν, ονόμασαν αυτή την πολύτιμη εφεδρεία του κεφαλαίου σοσιαλφασισμό.


Όλοι και όλες, επί ποδός πολέμου, να τσακίσουμε το φασισμό και την αντιδραστική μπουρζουαζία!


- Θάνατος στο φασισμό!

 

- Να απαγορευτεί η ναζιστική δολοφονική συμμορία της "Χρυσής Αυγής" !

 

- Η πλήρης συντριβή του ναζιφασισμού - υπόθεση της πάλης της εργατιάς και του λαού !

 

Αθήνα, 16/09/2017

 

Έλληνες Σταλινικοί - Χοτζικοί

 

 

 

 

Αναρχισμός ή σοσιαλισμός;

1906-1907

 

Αναρχισμός = Αντι-κομμουνισμός!

νέα ιστοσελίδα

Αγγλικά


Γερμανός


ρωσικός

 

 

 

ΝΑ ΞΕΣΚΕΠΑΣΤΟΥΝ ΩΣ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΟΙ ΝΕΟΡΕΒΙΖΙΟΝΙΣΤΕΣ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΤΗΣ ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗΣ

(3)

 

 

Έχοντας γευτεί για τα καλά ένα ανελέητο ιδεολογικοπολιτικό γρονθοκόπημα, το νεορεβιζιονιστικό απόβρασμα ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ, αυτή τη φορά με ένα σπεκουλαδόρικο δημοσίευμα -πατσαβούρα, επιχειρεί να ταυτίσει πρόστυχα το σοσιαλφασιστικό ψευτοΚΚΕ με την αντισοσιαλφασιστική Κομιντέρν (Σταλινικοί - Χοτζικοί) και το σύντροφο Β. Ε.

 

Σαν τον Χρουτσόφ που πέταγε την πέτρα και έκρυβε το χέρι, ο σιχαμερός λακές του Πούτιν, που δεν προλαβαίνει να ξετινάζει από πάνω του την "κάπνα της επανάστασης" και να ξεκουράζει τα χέρια του από την αδιάκοπη χρήση οπλοπολυβόλου τύπου Μπρεν (!), έχει το θράσος να μιλά για "άκαπνους προδότες". Τι αποκτήνωση να ‘ρχεται να σου παραδώσει μαθήματα ιστορικής συνέπειας για τον προδοτικό ρόλο του τροτσκισμού κάποιος που με τη στάση του επικροτεί τα εγκλήματα του ρώσικου ιμπεριαλισμού και αποδεικνύεται έτσι τόσο ντροπιαστικά δουλοπρεπής στον ιμπεριαλισμό όσο και ο πραγματικός του ταγός, ο Τρότσκυ, που κατά τ‘ άλλα τόσο μισεί και απεχθάνεται!...

 

Για να κρίνεις, εσύ, την άποψη κάποιου για το 7ο Συνέδριο της ΚΔ πρέπει να ‘χεις την έξωθεν καλή μαρτυρία, αλλά αυτή την έχασες για πάντα, τσιράκι του φασίστα Πούτιν και του ψευτοΚΚΕ που λατρεύει τις φασιστικές ψευτοΛΔ των Ντονιέτσκ και Λουγκάνσκ, τον εγκληματία ναζί Άσαντ και τον ψευτοκομμουνιστή μοναρχοφασίστα Κιμ Γιονγκ-Ουν, ίδια κι όμοια με σένα. Συ που το ‘χεις για καμάρι σου να σκυλεύεις αλά πουτινικά την Αντιφασιστική Νίκη των Λαών και τη μνήμη του καθοδηγητή της Μεγάλου Ιωσήφ Στάλιν και να ποζάρεις από κει καμαρωτός στην ιστοσελίδα του ρωσόδουλου απατεώνα Λαφαζάνη, συ είσαι ο αντικομμουνιστής φιλοΧιτλερικός !

 

Από κοντά κι ο άλλος, ο μασκαράς, ο τάχαμου αντιανασύνταξη και αντιICMLPO και σφετεριστής των συμβόλων και ανακοινώσεων της Κομιντέρν (ΣΧ), έσπευσε να αναδημοσιεύσει την πατσαβούρα στο προσωπικό του μπλογκ, ταχέως.

 

Κι η μυλωνού τον άντρα της με τους πραματευτάδες...

 

- Κάτω οι αντικομμουνιστές προδότες κάθε απόχρωσης!

 

- Ζήτω η Κομιντέρν (Σταλινικοί -Χοτζικοί)

 

Αθήνα, 30/08/2017

 

Έλληνες Σταλινικοί - Χοτζικοί

 

 

 

ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ ΣΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΝΙΚΟ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ

44 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠ‘ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ, ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΑΛΙΝΙΚΟΙ-ΧΟΤΖΙΚΟΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟΙ ΚΛΗΡΟΝΟΜΟΙ ΤΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΕΡΓΟΥ ΤΟΥ !

ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟ ΡΕΒΙΖΙΟΝΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΑ ΚΑΘΕ ΛΟΓΗΣ ΟΠΟΡΤΟΥΝΙΣΤΙΚΑ ΡΕΥΜΑΤΑ !

Την 1η Αυγούστου, συμπληρώνονται 44 χρόνια απ‘ τη δολοφονία του ηγέτη του επαναστατικού ΚΚΕ, Νίκου Ζαχαριάδη, μέλους της ΕΕ της ΚΔ και μιας από τις επιφανέστερες φυσιογνωμίες του παγκόσμιου Κομμουνιστικού Κινήματος.

Το ‘55 ο Ν. Ζαχαριάδης -πρώτος στο παγκόσμιο ΚΚ- αρνήθηκε να υποταχθεί στους χρουστσοφικούς σοσιαλφασίστες ρεβιζιονιστές, οι οποίοι ένα χρόνο αργότερα τον καθαίρεσαν, τον εξόρισαν και τον Αύγουστο του ‘73, μετά από 17 χρόνια εξορίας στη Σοβιετική Ένωση, τον δολοφόνησαν με την άμεση συνέργεια των ελλήνων σοσιαλφασιστών στο Σοργκούτ της Σιβηρίας.

Παράλληλα, οι σοβιετικοί σοσιαλφασίστες προσπάθησαν να επιβάλουν τη ρεβιζιονιστική τους γραμμή στο παλιό ΚΚΕ αλλά έσπασαν τα μούτρα τους, γι‘ αυτό και το διέλυσαν με ωμή βία, μαζικές διαγραφές, φυλακίσεις, εξορίες των μελών του στην πολιτική προσφυγιά (Σοβ. Ένωση & Λ. Δημοκρατίες) και διάλυση των παράνομων κομματικών οργανώσεων στην Ελλάδα το ‘58 και στη θέση του συγκρότησαν μια συμμορία πραχτόρων τους που εμείς αποκαλούμε ψεύτικο ΚΚΕ, η οποία σφετερίζεται τον τίτλο και τα σύμβολα του επαναστατικού ΚΚΕ ώς τα σήμερα.

- Τιμή και δόξα στο Μεγάλο Νίκο Ζαχαριάδη!

- Θάνατος στον ελληνικό σοσιαλφασισμό και τις μικροαστικές του παραλλαγές !

Αθήνα, 31/07/2017

Έλληνες Σταλινικοί - Χοτζικοί

 

 

Σύντομο σχόλιο για έναν "επαναστάτη του fb"

Ένας φεϊσμπουκάς οπορτουνίσκος της κακιάς ώρας με σχετικά πρόσφατα σχόλιά του στο fb "ισχυρίζεται" ότι είμαστε ενάντια στην επαναστατική γραμμή της ΚΟΜΙΝΤΕΡΝ (1919 - 43), τον Στάλιν, τον Ε. Χότζα και μας αποκαλεί "γελοιογραφία της αντισταλινικής Comintern - SH".

Όσα δε φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια λέει μια λαϊκή παροιμία που ταιριάζει σ‘ αυτό το μικροαστό ακολουθητή της ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗΣ και νεοτροτσκιστή μασκαρά που χαρακτηρίζει <<ιμπεριαλιστικό>> το Β‘ ΠΠ ακόμη και μετά την είσοδο της σοσιαλιστικής ΣΕ σ‘ αυτόν (!)

Αντί να "κριτικάρει", καλά θα έκανε αυτός ο καμουφλαρισμένος αντιχοτζικός (σε σχόλιό του έχει μιλήσει για "λάθη" του ΚΕΑ) να σταματήσει να σφετερίζεται τα σύμβολα της Κομιντέρν (ΣΧ) και να αντιγράφει κείμενα, εκκλήσεις και σχόλια της οργάνωσής μας παρουσιάζοντάς τα σαν δικά του.

- Κάτω οι βρωμεροί διπρόσωποι οπορτουνιστές κάθε μορφής.!!

- Ζήτω ο Σταλινισμός - Χοτζαϊσμός, ο Μαρξισμός - Λενινισμός της εποχής μας!!

- Το καραβάνι τραβάει μπροστά κι ας αλυχτούν οι σκύλοι!

Αθήνα, 26/06/2017

Ελληνες Σταλινικοί - Χοτζικοί

 

 

 

 

ΝΑ ΞΕΣΚΕΠΑΣΤΟΥΝ ΩΣ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΟΙ ΝΕΟΡΕΒΙΖΙΟΝΙΣΤΕΣ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΤΗΣ ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗΣ (2)


Σαν τον απατεώνα που πιάνεται στα πράσα και φωνάζει "πιάστε τον κλέφτη", και αποφεύγοντας όπως ο διάολος το λιβάνι κάθε πολιτική αντιπαράθεση μαζί μας, το νεορεβιζιονιστικό απόβρασμα ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ επανήλθε με ένα σχόλιο -βόθρο γεμάτο επινοήσεις και δυσωδία ρουφιανιάς που είναι το έσχατο καταφύγιο, κοινό τόσο στους οπορτουνιστές όσο και στα κάθε πάστας αλήτικα στοιχεία του υπόκοσμου.

Δεν διστάζουν, μάλιστα, να παραστήσουν το "Νέστορα του κινήματος" (γι' αυτό θα μιλήσουμε στο τέλος) σε αντιδιαστολή προς τα "εγγονάκια", αμφισβητώντας έτσι ανοιχτά την παράδοση του κινήματος που αποτυπώνεται στο πρόγραμμα της ιστορικής Κομμουνιστικής Διεθνούς Νέων, η οποία απορρίπτει κατηγορηματικά το ηλικιακό ως κριτήριο επαναστατικότητας.

Οι ύβρεις και η συκοφαντία, που σύμφωνα με τον Λένιν προδίδουν την τέλεια έλλειψη επιχειρημάτων, είναι το τελευταίο που απέμεινε σ' αυτούς τους σοσιαλφασίστες μπασιμπουζούκους προκειμένου να "διασκεδάσουν" το πολιτικό τους στραπάτσο.

Εμείς, στιγματίζοντας τον αλήτικο κατήφορο αυτής της δράκας πολιτικών προβοκατόρων που προσπαθούν μάταια να ξεφύγουν απ' την πολιτική ουσία της πολεμικής ενάντιά τους, συνεχίζουμε στο δρόμο της πολιτικής αποκάλυψης της αντεπαναστατικής τους φύσης, στηριζόμενοι σε γεγονότα και όχι σε "φήμες", τις οποίες περίμεναν τάχα να "φτάσουν στα χέρια τους" προκειμένου να... θυμηθούν να μας κατονομάσουν(!)

 

Συνοψίζουμε, λοιπόν, με λίγα λόγια μερικούς βασικούς σταθμούς της αντεπαναστατικής τους δράσης:

1. Έχουν τη ρεφορμιστική γραμμή της εξόδου της Ελλάδας από ΕΕ-ΟΝΕ-ΕΥΡΩ χωρίς προλεταριακή επανάσταση και συντριβή της αστικής κρατικής μηχανής, το γνωστό δηλ. παραμύθι που πουλούσε ο ΣΥΡΙΖΑ στις "πλατείες" με στόχο να εξαπατήσει τις λαϊκές μάζες και να υφαρπάξει την ψήφο τους, να φτιάξει κυβέρνηση και να συνεχίσει με νέα μνημόνια. Βάφτισαν μικροαστικό τον αστικό ΣΥΡΙΖΑ και εξαπάτησαν αισχρά το λαό, καλώντας τον, αντί να απόσχει, να στηρίξει τη συμμορία Τσίπρα/Καμμένου στο κάλπικο δημοψήφισμα του Ιούλη '15.

 

2. Τον Αύγουστο του '08 στον άδικο ενδοϊμπεριαλιστικό πόλεμο της Γεωργίας, στήριξαν με πάθος τη ρώσικη ιμπεριαλιστική επίθεση, χαρακτηρίζοντάς τη "ηχηρό χαστούκι" και "πολύ καλό και ιδιαίτερα σκληρό μάθημα"!

 

3. Στηρίζουν τους "αντιφασίστες αντάρτες" της ανατολικής Ουκρανίας (δηλαδή το ρώσικο στρατό και τους νεοναζί του Πούτιν που σπεκουλάρουν με τα αντιφασιστικά αισθήματα των Ουκρανών και ρώσων μειονοτικών) στον άδικο ουκρανικό εμφύλιο πόλεμο. Μάλιστα, συμμετείχαν σε εκδήλωση πουτινικών υποστηρικτών της Νοβορωσίας στο πολυτεχνείο, κάνοντας παρέμβαση εξ ονόματος των αγωνιστών του ΕΛΑΣ/ΔΣΕ(!)

Να παριστάνεις τον οπαδό του δολοφονημένου απ' την KGB Νίκου Ζαχαριάδη, του Στάλιν και του αντισοσιαλιμπεριαλιστή Χότζα, ενώ είσαι ένας τόσο ξετσίπωτος λακές του Κρεμλίνου, μόνο με τη μικροαστική θρασύτητα των χαφιέδων του παλιού τροτσκιστικού "Αρχείου" μπορεί ίσως να συγκριθεί.

 

4. Πριν κάμποσα χρόνια αυτοί οι... ντούροι χοτζικοί είχαν αποδεχτεί συνειδητά στις γραμμές τους έναν δηλωμένο αντιχοτζικό, ηγετικό στέλεχος της παλιάς οπορτουνιστικής ΣΑΚΕ, ο οποίος ήταν μάλιστα και εισηγητής σε εκδήλωσή τους στο Πολυτεχνείο, προτού τους "βρομίσει" και τον αποβάλλουν σαν "χαφιέ".

 

5. Στις 7 Μάη του '17 συμμετείχαν στην ανεπίσημη φασιστική εκδήλωση της ρώσικης πρεσβείας στο Σύνταγμα (η επίσημη έγινε στις 9), εκδήλωση αισχρής καπηλείας της Αντιφασιστικής Νίκης των Λαών που οργάνωσαν σύλλογοι παλιννοστούντων/μεταναστών - παραρτήματα της πρεσβείας και ηγετικά στελέχη της ΛΑΕ χωρίς ούτε μια, έστω για τα μάτια, καταγγελία των εντελώς πρόσφατων εγκλημάτων πολέμου της Ρωσίας στη Συρία. Παράλληλα, όπως οι ίδιοι ισχυρίζονται στο γραφικό τους σχόλιο, έκαναν φέις κοντρόλ σε διάφορους περαστικούς ψυχολογώντας τους (αν είναι περίεργοι και σκεπτικοί, αν ρεμβάζουν, κ.λπ.) και χρονομετρούσαν την παρουσία τους σε δημόσιο χώρο (έκατσαν πολύ, λίγο, μέχρι το τέλος, κοκ.)...

Μάλλον για δέσιμο είναι οι τύποι, αλλά εμείς... απορούμε: νιώθετε ενοχές που είστε μαντρόσκυλα του ρώσικου ιμπεριαλισμού;

 

6. Σαν γνήσιοι απόγονοι της χαφιέδικης ΠΔ του Μανιαδάκη που υμνούσε τον "πατριώτη Μεταξά", οι σοσιαλσωβινιστές προβοκάτορες της ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗΣ σε άτυπη συμμαχία με το μεγαλοσέρβικο εθνικισμό και τη ντόπια πολιτική αντίδραση αρνήθηκαν το δικαίωμα αυτοδιάθεσης των Αλβανών Κοσοβάρων και σ' όποιον διαφωνεί μ' αυτή τη σωβινιστική-αντιδιεθνιστική τους θέση, όπως εμείς, κολλάνε την ταμπέλα του ΟΥΤΣΕΚΑ και του εθνικιστή. Η "πολιτική" αλητεία τούς συνοδεύει σε κάθε τους βήμα.

Ενας τόσο χυδαίος απολογητής της ιμπεριαλιστικής Ρωσίας (που σακάτεψε τα κορμιά τόσων βετεράνων του ΔΣΕ σε φυλακές, εξορίες και ψυχιατρεία) όπως αυτή η υποτιθέμενη αντιχρουστσοφική σέχτα, όχι εκπρόσωπος και ιστορική συνέχεια των παλιών ανταρτών δεν μπορεί να είναι, αλλά ο χειρότερος και πιο ύπουλος εχθρός τους.

Αλλωστε, μόνο το γεγονός της παρουσίας αντιρεβιζιονιστών πολιτικών προσφύγων σε διάφορες οπορτουνιστικές ομάδες (ΣΑΚΕ, ΕΚΚΕ, ψευτομλ, κ.α.), καθιστά τον περί "εκπροσώπου" ισχυρισμό, που μονότονα και βαρετά επαναλαμβάνουν για τον εαυτό τους οι ηγετίσκοι της "ανασύνταξης", εξ ορισμού γελοίο.

Ιστορική συνέχεια του παλιού ΚΚΕ είναι αυτός που υπερασπίζεται τις επαναστατικές του αρχές όχι στα λόγια αλλά στην πράξη και σίγουρα όχι η καρικατούρα και γελοιογραφία του μαρξισμού που λέγεται "ανασύνταξη"...

Τέλος, καταδικάζουμε αποφασιστικά τη χυδαία επίθεση στο πρόσωπο του αγαπημένου μας σ. Β.Ε., του μοναδικού πιστού ώς τα σήμερα μαθητή του αείμνηστου ηγέτη του ιστορικού ΚΚ Γερμανίας/ΜΛ σ. Ερνστ Αουστ.

Οταν ο σ.Β. έστηνε ολόκληρες οργανώσεις τη δεκαετία του '70 στο Αμβούργο ξεκινώντας με 4 άτομα και συγκρούονταν με το φιλοναζιστικό μεταπολεμικό γερμανικό καθεστώς, ο "μπαρουτοκαπνισμένος" υβριστής, που κρύβεται πίσω από την ανωνυμία του διαδικτύου και "απειλεί" να ρουφιανέψει δημόσια, φυτοζωούσε σε κεντροευρωπαική χώρα μέσα στην πολιτική ανυπαρξία.

Αυτό το υποκείμενο (η ανειλικρίνεια και ποταπότητα του οποίου διαπιστώθηκαν σε συνάντηση με τον παλιό αγωνιστή του αντιδικτατορικού κινήματος, Γ. Ζάχο, τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης) έχει το θράσος να εμφανίζεται σαν εκπρόσωπος των μαχητών/ριών του ΔΣΕ, ενώ δεν είναι παρά ένας επίδοξος χαφιές, γαλουχημένος στην προβοκάτσια από τότε που ήταν μέλος της ομάδας του Κολιγιάννη.

Και είναι απορίας άξιο πώς εκδιώκονται άτομα από ομάδα της οποίας δεν είναι ούτε καν υποψήφια μέλη, αλλά γι' αυτό ίσως μας "διαφωτίσει", σε καμιά 10ετία πάλι, ο παλιάτσος αυτός που κατηγορεί άλλους για αρπαγή βιβλίων τη στιγμή που αυτός είναι ο "κλέφτης" (είχε δανειστεί, μεταξύ άλλων, το "Δυο φίλοι λαοί" του Ε. Χότζια, για να μην το επιστρέψει ποτέ).

Η οργάνωσή μας διαθέτει, επίσης, αρχείο με προσωπικές επιθέσεις, χυδαιότητες, ρατσιστικά υπονοούμενα και απειλές που πολύ πρόσφατα εξαπέλυσε ανώνυμα μέλος της "ανασύνταξης" ενάντια σε αγωνιστές σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης, το οποίο τους εκθέτει ανεπανόρθωτα και δικαιώνει πλήρως το χαρακτηρισμό "αποβράσματα" που ευθύς εξαρχής τούς απέδωσε η Κομιντέρν (Σταλινικοί -Χοτζικοί) με ομόφωνη απόφαση όλων των τμημάτων της.

- Κάτω η αντεπαναστατική -νεορεβιζιονιστική "ανασύνταξη" !

- Ζήτω ο Σταλινισμός - Χοτζαϊσμός !!!

Αθήνα 26/06/2017

Ελληνες Σταλινικοί - Χοτζικοί

 

 

ΚΑΤΩ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ - ΚΑΤΩ Η ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ!

Επαναστατική ανατροπή του καπιταλισμού και εγκαθίδρυση της Διχτατορίας του Προλεταριάτου - η μόνη λύση!

Πριν λίγες μέρες η αντιδραστική κυβέρνηση της συμμορίας ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ ψήφισε σκληρά αντιλαϊκά - αντεργατικά μέτρα που ισοδυναμούν με 4ο Μνημόνιο, βαθαίνοντας την απόλυτη εξαθλίωση της εργατικής τάξης και του λαού, και παγίωσε το καθεστώς νεοαποικίας για τη χώρα μας.

Είναι ζωτική ανάγκη να οργανωθούν αποφασιστικοί ταξικοί αγώνες για ν' αποκρουστεί η βαρβαρότητα του κεφάλαιου, απομονώνοντας και συντρίβοντας την προδοτική συνδικαλιστική γραφειοκρατία που προδίνει συστηματικά την ταξική πάλη του προλεταριάτου και των συμμάχων του. Χτίζοντας επαναστατικά ταξικά συνδικάτα, οργανώνοντας απεργίες, διαδηλώσεις και συγκρούσεις για τα δίκια του λαού - να ιδρύσουμε το επαναστατικό Σταλινικό - Χοτζικό μας Κόμμα σαν συνέχεια του παλιού επαναστατικού ΚΚΕ και να φωτίσουμε το δρόμο της βίαιης ανατροπής του καπιταλισμού και της οικοδόμησης της κομμουνιστικής εργατο-αγροτικής Λαϊκής Εξουσίας!

- Εμπρός για μάχες ταξικές - επαναστατικές! -

Ζήτω ο Σταλινισμός - Χοτζαϊσμός! -

Στα 100χρονα της Μεγάλης Οχτωβριανής Σοσιαλιστικής Επανάστασης, συντρίβουμε τον καπιταλισμό και τους οπορτουνιστές πράχτορές του!

Αθήνα 23/05/2017

Έλληνες Σταλινικοί - Χοτζικοί

 

 

 

Προλετάριοι όλων των χωρών, ενωθείτε!


Διεθνές προλεταριάτο - ένωσε τον κόσμο!

 

 

Movement for the Reorganization of the Communist
Party of Greece 1918–55

"Anasintaxi" is a petty-bourgeois pseudo-Hoxhaist group



The Movement for the Reorganization of the “Communist” Party of Greece is also a member of the ICMLPO, sharing all anti-communist vices common to its “brother-parties”. Like occurs with the others, also the MRCPG describes itself as being an “Hoxhaist”, “anti-revisionist” party. However, the truth is just the opposite.

In what concerns the MRCPG, we can rely on the information took in situ by our Greek comrades, by the Stalinists-Hoxhaists from Greece, who correctly and accurately remark that "Movement for Reorganization of Communist Party of Greece 1918 - 56" ("Anasintaxi") is a petty-bourgeois pseudo-Hoxhaist group (founded on 2000) which is continuity of "Organization of Communist Marxists-Leninists of Greece" ("OCMLG") which was founded on 1982 by some ex-members of revisionist and social-fascist "Communist" Party of Greece. During the first period, "OCMLG" "supported" in words Socialist Albania and comrade Enver Hoxha but never worked on the direction of class reorganization of workers’ movement, never worked on the direction of revolutionary class reorganization, never behaved politically as an authentic Marxist - Leninist party of the working class in Greece [socialism in words, capitalism and (neo) revisionism in practice]. The "OCMLG" was never recognized as a brother-party of Enver Hoxha’s Party of Labor of Albania.

Today, "Anasintaxi" is member of the neo revisionist pseudo-Hoxhaist caricature IC"ML"PO. Relatively to Greek reality and massive workers’ movement, "Anasintaxi" defends (like all Greek social-fascists, revisionists and opportunists enemies do) a reformist - counter revolutionary line of "Way out of European Union - Euro - Economical Monetary Union" without a violent armed proletarian revolution as part of the violent armed socialist world revolution. That reformist line deceives the Greek working class and people because without overthrowing capitalism through a violent proletarian revolution, world imperialist system cannot be abolished. Therefore, this is a strategic choice of the Greek neorevisionists, who are supporters of American - European imperialists and of Greek bourgeois class at their service.

"Anasintaxi" also deceived Greek people and working class telling them that a possible victory of SYRIZA - Kerensky on January 2015 bourgeois elections "maybe will change, even if minimally, the social situation of working masses" and characterized SYRIZA as an anti-fascist petty - bourgeois party (!) and not as a bourgeois social-democratic party as it is in fact. By this time, it’s already well known all over the world that SYRIZA - Kerensky won the elections, made government with a reactionary semi-fascist nationalist party-gang and continues just the same memorandum’s policy of capitalistic barbarity... As the 5 Classics of Marxism-Leninism teach us, in the epoch of imperialism the national question is absolutely part of violent proletarian revolution’s question and not of bourgeois-democratic revolution! Thus, the national question of dependent countries towards imperialism can be solved totally only by the world violent socialist and proletarian revolution in Greece and all over the world!

At a global scale, "Anasintaxi" supports (like the whole IC"ML"PO) the socialfascist and demagogic regimes like Venezuela’s Chavist Maduro’s regime, Ecuadorian Correa’s regime, North Korean monarcho-fascist regime, Cuban social-fascist regime and other supposedly "anti - imperialist" forces... In its official site, these Greek neo-revisionists and opportunists publish a text defending social-fascist Honduran “President” Zelaya who represented his country’s national bourgeois class and who was ousted from power by compradore forces at the service of American imperialism. Instead of denouncing Zelaya’s veritable nature and of revealing the inherent and inevitably exploitative and oppressive character of all sections of the bourgeois class without exception (no matter if “national patriotic” or if compradore), they qualify Zelaya’s “nationalistic” bourgeois-capitalist regime (together with those of Venezuela, Ecuador, Bolivia, etc.) as being “democratic”, “progressive” and proof of “people’s victory”:

(…) repudiate the coup d’état against the government of José Manuel Zelaya. This action, which was known by and had the support of the U.S. government, is not only an attempt to put a brake on the democratic process that had begun in that Central American country; it is also a test and a warning of what the reactionary forces are willing to do to halt and reverse the victories won by the peoples of Latin America, which have resulted in the formation of progressive and democratic governments in various countries in the region.” (http://anasintaxi-en.blogspot.pt/2009/10/we-condemncoup- detat-and-support.html, We condemn the coup d’état and support the struggle of the workers and people of Honduras, 2009, edition in English)

And Greek neo-revisionists and social-fascists also support, as the whole IC"ML"PO, the pseudo-anti-fascist camp (Russian imperialists in fact) in Ukraine’s reactionary unjust war between Western and Eastern imperialisms.

Nobody forgets (only the false "anti-imperialists" of "ICMLPO" do so!) that Donbas rebels’ leader, Gubarev, was member of "Russian Nation’s Unity" - a criminal nazi-fascist group...

In 2008, "Anasintaxi" refused Albanian Kosovars’ self-administration rights providing pseudo-Marxists excuses: that was a safety sign of petty - bourgeois nationalism of that group. Recognizing every oppressed nation’s right for selfadministration is an every true communist’s unnegotiable duty, according to comrade Lenin.

Every year, "Anasintaxi" publishes in its garbage website greeting messages by their friends, the Russian social-fascists named “All - Union Communist Party of Bolsheviks" ("AUCPB") who are stooges of Putin‘s imperialist semi-fascist regime and hold similar positions to other Russian monarcho–fascists about the "domination of Zionist capital in Russia", etc. ...

All these short remarks unmask the reactionary petty-bourgeois character of this Greek pseudo-Hoxhaist group and denounces the whole IC"ML"PO as a neo - revisionist camp at the service of the world bourgeois class - a camp which must be smashed by today’s genuine Stalinists Hoxhaists revolutionaries!



excerpt of the theoretical article:

(Declaration of War Against the neo-revisionist ICMLPO )

 

 

ΝΑ ΞΕΣΚΕΠΑΣΤΟΥΝ ΩΣ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΟΙ ΝΕΟΡΕΒΙΖΙΟΝΙΣΤΕΣ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΤΗΣ "ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗΣ"!

 


Αντί ν‘ απολογηθεί μπροστά στην εργατική τάξη και τον ελληνικό λαό που τόσο αισχρά εξαπάτησε καλώντας τον να στηρίξει τη συμμορία Τσίπρα/Καμμένου - όργανο των ιμπεριαλιστών στο ψευτο-δημοψήφισμα του Ιούλη ‘15, το νεορεβιζιονιστικό απόβρασμα ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ "απάντησε" μετά από 2 ολόκληρα χρόνια (!) στο ξεσκέπασμα που τους κάναμε τότε , με ένα γελοίο σχόλιο-καταγγελία, όπου χωρίς καν να τολμά να κατονομάσει την οργάνωσή μας και καπηλευόμενη με τρισάθλιο τρόπο τη μνήμη και τις επαναστατικές παραδόσεις των ηρωικών παρτιζάνων του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ/ΔΣΕ, μας αποκαλεί "χαφιέδες και πράκτορες της Ασφάλειας" (http://anasintaxi.blogspot.gr/2017/05/blog-post_16.html?m=1) αντιγράφοντας την παλιά γνωστή βρώμικη συκοφαντία των χρουστσοφικών ρεβιζιονιστών σε βάρος του μαρξιστικού - λενινιστικού κομμουνιστικού κινήματος !

Στις 7 Μάη, οι νεο-ρεβιζιονιστές προδότες της ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗΣ, αυτοί οι πιστοί λακέδες του Τσίπρα, του Τσάβες και του Φιντέλ Κάστρο, μπήκαν επίσημα πλέον στην υπηρεσία των ρώσων ιμπεριαλιστών σφαγέων της Συρίας, προπαγανδίζοντας και συμμετέχοντας σαν πρώτα βιολιά στην ελληνική εκδοχή της προκλητικής φασιστικής φιέστας της "αθάνατης στρατιάς" που τα τελευταία χρόνια διοργανώνουν οι οπαδοί του Πούτιν σε διάφορες πόλεις του κόσμου με στόχο να σκυλεύσουν την ιστορική μνήμη της Μεγάλης Αντιφασιστικής Νίκης που ανήκει στο Μεγάλο Στάλιν και τους Λαούς και όχι στους Νέους Τσάρους του Κρεμλίνου!

Αυτούς τους αποστάτες νεο-ρεβιζιονιστές της "ανασύνταξης" που τολμάνε οι νάνοι να μιλάνε ακόμη και στο όνομα του αγαπημένου μας Δάσκαλου, σύντροφου Ενβέρ Χότζια, 5ου κλασσικού του μαρξισμού -λενινισμού, θα τους ξεσκεπάσουμε μέχρι τέλους ! Τις απειλές τους περί "οδυνηρών εκπλήξεων", τούς τις τρίβουμε στη μούρη !!

- Κάτω οι βρωμεροί νεο-ρεβιζιονιστές της ICMLPO και της "ανασύνταξης" !!

- Ζήτω οι Μαρξ - Ένγκελς -Λένιν - Στάλιν - Χότζια !!

- Ζήτω η παγκόσμια σοσιαλιστική επανάσταση !!

- Στα 100χρονα της Μεγάλης Οχτωβριανής Σοσιαλιστικής Επανάστασης, συντρίβουμε τον καπιταλισμό και τους οπορτουνιστές πράχτορές του !

Αθήνα, 17/05/2017

Έλληνες Σταλινικοί - Χοτζικοί

 

 

 

 

 

 

Το νεορεβιζιονιστικό απόβρασμα ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ - πιστοί λακέδες των Νέων Τσάρων του Κρεμλίνου συμμετέχουν στη φασιστική "αθάνατη στρατιά" του Πούτιν...

 

 

 

 

 

 

Μήνυμα Αλληλεγγύης

Μήνυμα

Ρωσικό τμήμα της Komintern (ΣΧ)

 

Ζήτω η 9η του Μαΐου 1945!

 

Τιμάμε τα 72 χρόνια από την Αντιφασιστική Νίκη των Λαών, απ' την μέρα που η ναζιστική Γερμανία παραδόθηκε άνευ όρων.

 

... Χθες Βερολίνο

Αύριο στη Μόσχα ...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

199.

γενέθλια του Καρλ Μαρξ

5 του Μάη 1818

ειδική ιστοσελίδα στην αγγλική γλώσσα

 

 

για τον Μαρξ και τον Ένγκελς

 

 

Μαρξ - Ένγκελς - Αρχεία

 

Γι’ αυτό, στην ιστορία της κεφαλαιοκρατικής παραγωγής η ρύθμιση της εργάσιμης ημέρας παρουσιάζεται σαν πάλη για τα όρια της εργάσιμης ημέρας – πάλη ανάμεσα στο συνολικό κεφαλαιοκράτη, δηλαδή την τάξη των κεφαλαιοκρατών, και στο συνολικό εργάτη, δηλαδή την εργατική τάξη.

Καρλ Μαρξ: ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ, τ. Α`,

 

 

 

 

 

 

 

“It is our duty, armed with the theory and the method of Marx – Engels – Lenin – Stalin, the ideological arsenal of Marxism – Leninism – Stalinism, to study and dissects Greek life and reality with a time of changes and developments to analyze and know the modern Greek, local peculiarities and characteristics, to illuminate the Greek beam path to people’s democracy and socialism – communism”

 

(Nikos Zachariadis,

“Marxism-Leninism in Greece”, Communist Review, Athens, June 1946, p. 5)

 

 

 

 

 

 

Ζήτω η παγκόσμια σοσιαλιστική επανάσταση!

Πρώτη Μάιος 2017

ιστοσελίδα στα αγγλικά

 

 

ΖΗΤΩ Η ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ!

Πάνε 131 χρόνια από κείνη τη ματωβαμμένη Πρωτομαγιά του 1886, όταν η αμερικάνικη μπουρζουαζία απαντούσε με σφαγή των εργατών του Σικάγου που εξεγέρθηκαν ενάντια στην καταπίεση και την εκμετάλλευση, απαιτώντας βελτίωση των συνθηκών δουλειάς και ελάττωση της εργάσιμης μέρας σε 8ωρο. Από τότε η Πρωτομαγιά έγινε σταθμός και ορόσημο για το ανέβασμα της πάλης των εργατών για τα δικαιώματα και τον ξεσκλαβωμό τους - μέρα των επαναστατικών παραδόσεων και της διεθνούς αλληλεγγύης των εργατών και των εργαζόμενων όλου του κόσμου. Η φετινή Πρωτομαγιά βρίσκει τους εργάτες και τους λαούς όλου του κόσμου να υφίστανται την πιο άγρια ιμπεριαλιστική κτηνωδία και καπιταλιστική βαρβαρότητα όλων των εποχών: όξυνση της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης υπερπαραγωγής, απόλυτη εξαθλίωση, ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι στην Ουκρανία, Υεμένη κι αλλού, πρωτόφαντη νεοαποικιακή λεηλασία των εξαρτημένων χωρών, μαζικούς πνιγμούς - δολοφονίες προσφύγων, άνοδος του φασισμού, πολιτιστική παρακμή και εξαχρείωση. Μπροστά σ' αυτή τη ζοφερή κατάσταση η παγκόσμια εργατική τάξη στέκεται ανοργάνωτη και αφοπλισμένη εξαιτίας της μακρόχρονης σαμποταριστικής δράσης των σοσιαλφασιστών, ρεβιζιονιστών και νεορεβιζιονιστών προδοτών, χωρίς την έμπνευση και καθοδήγηση της σοσιαλιστικής Αλβανίας - του μοναδικού φάρου της επανάστασης και του σοσιαλισμού μετά το '56. Στη χώρα μας ένα αστικό σοσιαλδημοκρατικό κόμμα, ο ΣΥΡΙΖΑ, εκμεταλλεύτηκε επιδέξια την οργή για τις λαομίσητες μνημονιακές κυβερνήσεις προκειμένου να ανέβει στην εξουσία και να συνεχίσει την ίδια ακριβώς μνημονιακή πολιτική της καπιταλιστικής βαρβαρότητας και της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης, ακολουθώντας τα χνάρια του παλιού ρώσου αντεπαναστάτη Κερένσκυ...

Η μόνη απάντηση που μπορεί να υπάρξει σήμερα είναι μοναχά τούτη:

επαναστατική διέξοδος από την κρίση!

Κανένας εφησυχασμός, ένταση της ταξικής πάλης και ίδρυση στην Ελλάδα και παντού τον κόσμο τμημάτων του παγκόσμιου επαναστατικού κόμματος, του μοναδικού γνήσιου προλεταριακού κόμματος, της Κομμουνιστικής Διεθνούς (Σταλινικοί - Χοτζικοί)!

- Θάνατος στο φασισμό και τον ιμπεριαλισμό!

- Κάτω οι σοσιαλφασίστες, οι ρεβιζιονιστές και νεορεβιζιονιστές εχθροί του λαού! -

Ζήτω ο Μαρξισμός - Λενινισμός της εποχής μας, ο Σταλινισμός - Χοτζαϊσμός!

- Ζήτω η βίαιη σοσιαλιστική επανάσταση και η ένοπλη προλεταριακή διχτατορία στην Ελλάδα και σ' όλο τον κόσμο!

- Ζήτω ο παγκόσμιος σοσιαλισμός και ο παγκόσμιος κομμουνισμός!

- Προλετάριοι όλων των χωρών ενωθείτε!

 

Ζήτω ο σταλινισμός - χοτζαϊσμός!

Διεθνής ημέρα πάλης του παγκόσμιου προλεταριάτου

Πρωτομαγιά - σε εικόνες

 

 

 

 

(υπό κατασκευή)

Ζήτω ο

σταλινισμός - χοτζαϊσμός!

 

To 1889 η Β` Διεθνής στο Παρίσι καθιέρωσε την 1η Μαΐου ως διεθνή εργατική γιορτή σε ανάμνηση της μεγάλης και αιματοβαμμένης απεργίας των εργατικών συνδικάτων στο Σικάγο το 1886 για τη διεκδίκηση του οκτάωρου, με το γνωστό σύνθημα «8 ώρες δουλειά, 8 ώρες ανάπαυση και μόρφωση, 8 ώρες ύπνος».

Η εργατική Πρωτομαγιά γιορτάστηκε για πρώτη φορά το 1890 στο Παρίσι, όχι μόνο ως ημέρα μνήμης και τιμής αλλά και ως αφετηρία νέων στόχων και διεκδικήσεων.

Με αυτό το περιεχόμενο η Πρωτομαγιά πρωτογιορτάστηκε στη χώρα μας το 1894 (Αθήνα, Στύλοι Ολυμπίου Διός) με βασικό διοργανωτή το Ρεθυμνιώτη Σταύρο Καλλέργη, που μέσα από την εφημερίδα του «Σοσιαλιστής» αγωνιζόταν με πάθος για τα δικαιώματα του «Έθνους των φτωχών πασχόντων εργατών», όπως έγραφε. Κύρια αιτήματα ήταν η καθιέρωση του οκτάωρου, η αργία της Κυριακής, η αναπηρική σύνταξη και η κατάργηση της θανατικής ποινής.

 

 

1919:

Η πρώτη οργανωμένη και μαζική εργατική Πρωτομαγιά στη χώρα μας

«Αι πιέσεις, τα εμπόδια δεν μας απελπίζουν, έλεγε μιλώντας στους συγκεντρωμένους. Είμεθα ακόμη άπειροι, είμεθα αρχάριοι . Η Πρωτομαγιά όλων των εργατών του κόσμου είναι αρχή της αναγεννήσεως. Αναγεννόμεθα, οργανούμεθα. Μια νέα ζωή ήδη αρχίζει για μας, μια νέα ελπίδα μας ενθαρρύνει… Στην τιμία Ελλάδα απομένει να βάλη και εδώ τα θεμέλια του νέου κόσμου, που οικοδομείται(ενοεί τη Σοβιετική Ενωση) …»

 

Απεργοί στη Λειβαδιά την Πρωτομαγιά του 1919

 

Πρωτομαγιά συγκέντρωση σοσιαλιστών στη Θεσσαλονίκη

 

Απεργοί του Ηλεκτρικού

Σε άλλες πόλεις

Πολύ μεγάλη ήταν η συμμετοχή των εργατών της Θεσσαλονίκης στην πρωτομαγιάτικη απεργία της 18ης Απριλίου . Η βασική συγκέντρωση έγινε στο εξοχικό καφενείο «Πάνθεον» και ο γιορτασμός συνεχίστηκε ως το βράδυ στοδάσος του Σέιχ Σου

Εντυπωσιακές ήταν οι πρωτομαγιάτικες εκδηλώσεις στο Βόλο. «Υπερτρισχίλίοι» συγκεντρώθηκαν στην κεντρική πλατεία, όπου «αι ζητωκραυγαί ήσαν ατελεύτητοι υπέρ της εργατικής τάξεως και το σοσιαλισμού». Ο γιορτασμός συνεχίστηκε συνεχίστηκε στην εξοχή Τσιμπούν «εν πλήρει τάξη και ενθουσιασμού»…

 

 

 

Ζήτω ο Λένιν 147η Γενέθλια !

 

22, Απριλίου 1870 - 22 Απρίλη 2017

ειδική ιστοσελίδα στην αγγλική γλώσσα

 

 

 

Οι Θέσεις του Απρίλη

 

ΤΑ ΚΑΘΗΚΟΝΤΑ ΤΟΥ ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΤΟΥ ΣΤΗΝ ΤΩΡΙΝΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

 

 

Λένιν -

Ο μεγάλος ηγέτης της Οκτωβριανής Επανάστασης


(Νέα συλλογή εικόνων)

 

Λένιν
Ελληνικά Αρχεία

 

 

 

11 τον Απρίλιο του, του 1985
επετείου 32 το θάνατο

Ενβέρ Χότζα

11, Απριλίου, 1985 - 11 του Απριλίου 2017

ειδική ιστοσελίδα στην αγγλική γλώσσα ...

 

Ενβέρ Χότζα

 

 

 

14 Μαρ του 1883

 

134 Χρονια απο τον Θανατο του Καρλ Μαρξ

 

 

ειδική ιστοσελίδα

 

134 Χρονια απο τον Θανατο του Καρλ Μαρξ και 150 Χρονια απο την Εκδοση του Κεφαλαιου - που εκδοθηκε το 1867

Σημερα ολοι οι οπαδοι του κομμουνισμου, του Μαρξισμου – Λενινισμου και οι Μαρξιστες – Λενινιστες τιμουν την 134η επετειο του θανατου του Καρλ Μαρξ.
Η κληρονομια του Καρλ Μαρξ ειναι αθανατη.
Θα ζει για παντα στο μυαλο και καρδιες καθε εργατη και καθε κομμουνιστη.
Ο Μαρξ ειναι ο πρωτος κλασικος του Μαρξισμου – Λενινισμου που μαζι με τον Έγκελς εβαλαν τα θεμελια του επιστημονικου σοσιαλισμου.

Και αυτη η χρονια ειναι η 150η επετειος του Κεφαλαιου – το αποκαλουμενο “Βιβλο των Εργατων” (Ένγκελς) – που εκδοθηκε το 1867.

 

 

 

 

 

 

 

Με αφορμή την 150η επέτειο του "Κεφαλαίου"

εκδώσαμε αυτό το κύριο έργο του Καρλ Μαρξ

iσε 17 γλώσσες

 

 

 

 

Βλαντιμίρ Λένιν


Oι Τρεις πηγές & Τα Tρία Συστατικά Μέρη του Μαρξισμού

Δημοσιεύθηκε: Προσβεστσένιγιε, Νο 3, Μάρτιος 1913

 

Έχοντας αναγνωρίσει ότι το οικονομικό σύστημα είναι η βάση πάνω στην οποία υψώνεται το πολιτικό εποικοδόμημα, ο Μαρξ αφιέρωσε την περισσότερη προσοχή του στη μελέτη αυτού του οικονομικού συστήματος. Το κύριο έργο του Μαρξ, Το Κεφάλαιο, είναι αφιερωμένο στη μελέτη του οικονομικού συστήματος της σύγχρονης, δηλαδή της καπιταλιστικής, κοινωνίας.

Η κλασική πολιτική οικονομία, πριν από τον Μαρξ, εξελίχθηκε στην Αγγλία, την πιο ανεπτυγμένη από τις κεφαλαιοκρατικές χώρες. Ο Άνταμ Σμιθ και ο Ντέιβιντ Ρικάρντο2, με τις έρευνές τους για το οικονομικό σύστημα, έβαλαν τα θεμέλια της εργασιακής θεωρίας της αξίας. Ο Μαρξ συνέχισε το έργο τους· παρείχε μια απόδειξη αυτής της θεωρίας και την ανέπτυξε με συνέπεια. Έδειξε ότι η αξία κάθε εμπορεύματος καθορίζεται από την ποσότητα του κοινωνικά αναγκαίου χρόνου εργασίας που απαιτείται για την παραγωγή του.

Όπου οι αστοί οικονομολόγοι έβλεπαν μια σχέση μεταξύ πραγμάτων (η ανταλλαγή του ενός εμπορεύματος για ένα άλλο), ο Μαρξ αποκάλυψε μια σχέση μεταξύ ανθρώπων. Η ανταλλαγή εμπορευμάτων εκφράζει το δεσμό μεταξύ μεμονωμένων παραγωγών μέσω της αγοράς. Το χρήμα υποδηλώνει ότι αυτός ο δεσμός γίνεται όλο και πιο στενός, συνδέοντας αξεχώριστα ολόκληρη την οικονομική ζωή των μεμονωμένων παραγωγών σε ένα σύνολο. Το κεφάλαιο υποδηλώνει μια περαιτέρω ανάπτυξη αυτού του δεσμού: η εργατική δύναμη του ανθρώπου γίνεται εμπόρευμα. Ο μισθωτός εργάτης πωλεί την εργατική του δύναμη στον ιδιοκτήτη του εδάφους, των εργοστασίων και των εργαλείων της εργασίας. Ο εργάτης ξοδεύει ένα μέρος της εργάσιμης ημέρας για να καλύψει τα έξοδα της συντήρησης αυτού και της οικογένειάς του (μισθός εργασίας), ενώ στο άλλο μέρος της ημέρας δουλεύει χωρίς ανταμοιβή, δημιουργώντας για τον καπιταλιστή υπεραξία, την πηγή κέρδους, την πηγή του πλούτου της τάξης των καπιταλιστών.

Η διδασκαλία της υπεραξίας είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της οικονομικής θεωρίας του Μαρξ.

Το κεφάλαιο, που δημιουργείται από την εργασία του εργάτη, συντρίβει τον εργάτη, καταστρέφοντας τους μικροαστούς και δημιουργώντας ένα στρατό ανέργων. Στη βιομηχανία, η νίκη της μεγάλης κλίμακας παραγωγής είναι άμεσα προφανής, αλλά παρατηρούμε το ίδιο φαινόμενο στη γεωργία επίσης, όπου η ανωτερότητα της μεγάλης κλίμακας καπιταλιστικής γεωργίας ενισχύεται, η εφαρμογή μηχανημάτων αυξάνεται και το αγροτικό νοικοκυριό, πιασμένο στη θηλιά του χρηματικού κεφαλαίου, ξεπέφτει και βυθίζεται στην καταστροφή, κάτω από το βάρος της καθυστερημένης τεχνικής του. Στη γεωργία, η πτώση της μικρής κλίμακας παραγωγής παίρνει διαφορετικές μορφές, αλλά η ίδια η πτώση της είναι ένα αναμφισβήτητο γεγονός.

Καταστρέφοντας τη μικρής κλίμακας παραγωγή, το κεφάλαιο οδηγεί σε μια αύξηση της παραγωγικότητας της εργασίας και στη δημιουργία μιας μονοπωλιακής θέσης για τις ενώσεις των μεγάλων καπιταλιστών. Η παραγωγή η ίδια γίνεται όλο και πιο κοινωνική – εκατοντάδες χιλιάδες και εκατομμύρια εργατών συνενώνονται σε έναν εύτακτο οικονομικό οργανισμό– αλλά το προϊόν της συλλογικής εργασίας το ιδιοποιούνται μια χούφτα καπιταλιστές. Η αναρχία της παραγωγής εντείνεται, όπως και οι κρίσεις, το λυσσαλέο κυνηγητό των αγορών και η αβεβαιότητα της ύπαρξης της μάζας του πληθυσμού.

Αυξάνοντας την εξάρτηση των εργατών στο κεφάλαιο, το κεφαλαιοκρατικό σύστημα δημιουργεί τη μεγάλη δύναμη της ενωμένης εργασίας.

Ο Μαρξ παρακολούθησε την ανάπτυξη του καπιταλισμού από τα πρώτα έμβρυα της εμπορευματικής οικονομίας, από την απλή ανταλλαγή, ως τις ανώτερες μορφές του, τη μεγάλης κλίμακας παραγωγή. Και η εμπειρία όλων των καπιταλιστικών χωρών, παλαιών και νέων, καταδεικνύει σαφώς την αλήθεια αυτής της διδασκαλίας του Μαρξ σε αυξανόμενους αριθμούς εργατών.

Ο καπιταλισμός θριάμβευσε σε όλον τον κόσμο, αλλά αυτός ο θρίαμβός του είναι μόνο το προοίμιο του θριάμβου της εργασίας κατά του κεφαλαίου.

 

 

 

 

"Στην κοινωνική παραγωγή της ύπαρξής τους οι άνθρωποι έρχονται αναπόφευκτα σε καθορισμένες σχέσεις, οι οποίες είναι ανεξάρτητες από τη θέλησή τους, δηλαδή σε σχέσεις παραγωγής, που αντιστοιχούν σε μια ορισμένη βαθμίδα στην ανάπτυξη των υλικών δυνάμεων της παραγωγής. Το σύνολο αυτών των παραγωγικών σχέσεων αποτελεί την οικονομική δομή της κοινωνίας, την υλική βάση, πάνω στην οποία υψώνεται ένα νομικό και πολιτικό εποικοδόμημα και στην οποία αντιστοιχούν καθορισμένες μορφές κοινωνικής συνείδησης. Ο τρόπος παραγωγής των συνθηκών της υλικής ζωής καθορίζει τη γενική διαδικασία της κοινωνικής, πολιτικής και διανοητικής ζωής. Δεν είναι η συνείδηση που καθορίζει την ύπαρξη των ανθρώπων, αλλά η κοινωνική τους ύπαρξη καθορίζει τη συνείδησή τους. Σε ένα στάδιο της ανάπτυξης, οι παραγωγικές δυνάμεις της κοινωνίας έρχονται σε σύγκρουση με τις υφιστάμενες παραγωγικές σχέσεις, ή, για να εκφράσουμε το ίδιο πράγμα με νομικούς όρους, με τις σχέσεις της ιδιοκτησίας, μέσα στο πλαίσιο των οποίων ως τότε είχαν κινηθεί. Οι σχέσεις αυτές, από μορφές ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων, μετατρέπονται σε δεσμά τους. Τότε αρχίζει μια εποχή κοινωνικής επανάστασης. Οι αλλαγές στην οικονομική βάση, οδηγούν συντομότερα ή αργότερα στο μετασχηματισμό όλου του τεράστιου εποικοδομήματος.

Όταν μελετάμε τέτοιους μετασχηματισμούς, πρέπει πάντα να διακρίνουμε ανάμεσα στον υλικό μετασχηματισμό των οικονομικών όρων της παραγωγής, που μπορεί να καθοριστεί με την ακρίβεια της φυσικής επιστήμης, και τις νομικές, πολιτικές, θρησκευτικές, καλλιτεχνικές ή φιλοσοφικές μορφές, κοντολογίς, τις ιδεολογικές μορφές, με τις οποίες οι άνθρωποι συνειδητοποιούν αυτή τη σύγκρουση και τη διεξάγουν. Όπως δεν κρίνουμε ένα άτομο από την ιδέα που έχει για τον εαυτό του, έτσι δεν μπορούμε να κρίνουμε και μια εποχή μετασχηματισμού από τη συνείδησή της, αλλά, απεναντίας, αυτή η συνείδηση πρέπει να εξηγηθεί από τις αντιφάσεις της υλικής ζωής, από τη σύγκρουση που υπάρχει ανάμεσα στις κοινωνικές παραγωγικές δυνάμεις και στις παραγωγικές σχέσεις. Καμιά κοινωνική τάξη δεν εξαφανίζεται ποτέ προτού αναπτυχθούν όλες οι παραγωγικές δυνάμεις που μπορεί να χωρέσει, και νέες και ανώτερες παραγωγικές σχέσεις ποτέ δεν αντικαθιστούν τις παλιές προτού οι υλικοί όροι για την ύπαρξή τους ωριμάσουν μέσα στους κόλπους της παλιάς κοινωνίας."

Καρλ Μαρξ

 

GREEK

αρχεία

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Στις 8 Μαρτίου γιορτάζουμε την Παγκόσμια Μέρα για την Γυναίκα η αλλιώς Παγκόσμια Ημέρα Εργαζόμενων Γυναικών.

 

 

Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας!

 

 

Ηρωίδες της Οκτωβριανής Επανάστασης

 

 

 

2017

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

5, Μαρτίου, 1953 - 5 του Μάρτη του 2017
64. επέτειο του συντρόφου J. V. Στάλιν

 

 

 

ειδική ιστοσελίδα

στα αγγλικά

στα γερμανικά

 

 

 

γκαλερί Στάλιν

 

 

 

 

Στάλιν- Αρχεία

 

 

 

 

 

 

98η επέτειο από την ίδρυση της Κομμουνιστικής Διεθνούς

3 Μάρτη 1919 - 3 του Μάρτη, 2017

 

 

σε 15 γλώσσες

Κομιντέρν - Αρχεία

 

 

1917 - 2017

Επανάσταση του Φεβρουαρίου του 1917

 

 

ειδική ιστοσελίδα

στα αγγλικά

στα γερμανικά

 

 

 

Ο Ιστορία του ΚΚΣΕ (Β)

Επανάσταση του Φεβρουαρίου του 1917: 

Κεφάλαιο VII (Απρίλιος 1917 - 1918)

 

 

 

Murder in Greece

 

1948

 

 

 

 

 

 

Αντιφασιστική έκκληση της Κομμουνιστικής Διεθνούς (ΣΧ)

 

21 Γενάρη του 2017

Σε όλους τους αντιφασίστες σε όλο τον κόσμο!

στα Αγγλικά

Anti-fascists !


Donald Trump – this multinational capitalist – is expression of the coming period of USA fascism and fascist barbarism of world imperialism!

Death to the fascists !

Free the world from fascist oppression and capitalist enslavement !

Now, the world socialist revolution is not to be delayed !

Down with fascism of the USA !

Down with fascism of all the other imperialist "great" powers!

Down with fascism in every country of the world !

Down with the entire world fascist system !


“Make America great again” slogan is tantamount to support one’s “own” national bourgeoisie to oppress other nations. Global wars and fascism is the nature of world capitalism.

World fascism is the most brutal form of oppression of world imperialism as the highest and last stage of the development of capitalism; as monopoly parasitic and senile capitalism, as moribund capitalism, as an unprecedented increase of exploitation, oppression and reaction in all the fields and as the eve of the proletarian revolution.

World fascism is not born into the world full-fledged, and does not flame up suddenly. World fascism is preceded by a process of fermentation, of the economical (and consequently political) crises of world imperialism, which unleashes inevitably the anti-fascist world movements, the global outbursts of anti-imperialist revolutions, the beginning of the world socialist revolution.

Even the most sceptical of the sceptics within the communist movement can not exclude the coming world revolution. Febrile atmosphere of anti-fascist uprisings is already the beginning of the world revolution. The governments themselves, by their fascist adventures, are seeing to its continuation. The world proletariat will see to it that the serious world-revolutionary onset is sustained and extended.

The anti-fascist struggle must be the united action of all the peoples of all countries under leadership of the world proletariat, for the simple reason that all countries and all peoples are oppressed by the world fascist system.

World fascism is the last lifeline with which the world capitalists try in vain to maintain their brutal world system of oppression and exploitation. The overthrow of the capitalist world system is inevitable for the abolishment of world fascism in every country.

Anti-fascist uprisings can under no circumstances whatsoever either obscure or weaken the slogan of the world socialist revolution. On the contrary, they always bring it closer, extend its basis, and draw new sections of the petty bourgeoisie and the semi-proletarian masses into the world socialist struggle. On the other hand, anti-fascist uprisings are inevitable in the course of the world socialist revolution, which should not be regarded as a single act, but as a global period of turbulent political and economic upheavals, the most intense class struggle, civil war, revolutions, and counter-revolutions.

Transform the globalized anti-fascist struggle into the struggle for world socialism in every country of the world !

Fascism means brutal violence against the majority of the world population. Revolutionary violence of the oppressed and exploited peoples is the only means to abolish the inevitability of always new fascist periods which will be restored as long as world capitalism exists.

The world socialist revolution is unstoppable and all global counter-revolutionary resistance is futile !

Death to world fascism and all its lackeys !

Death to the social-fascist lackeys all over the world ! ("Anti-fascism" in words and fascism in deeds = social-fascism)

Every pact with the world bourgeoisie, called "people's front" by the neo-revisionists and other "Leftists" , leads to the liquidation of the communist world movement, leads unavoidably back to fascism and social-fascism – as history has proved.

Therefore, the anti-fascists must take sides of the proletarian anti-fascist struggle against the bourgeois and petty-bourgeois anti-fascism which which are instruments to maintain world capitalism. Any "anti-fascist" struggle which does not strive for the dictatorship of the world proletariat, is in the service of the dictatorship of the world bourgeoisie.

The capitalist world system will be destroyed by the world socialist revolution under the leadership of the world proletariat and its revolutionary world party – the Comintern (SH).

Long live the dictatorship of the world proletariat !

Long live the socialist wold revolution !

Long live World Socialism and World Communism !

Long live the Comintern (SH) !

 

21. 1. 2017

 

 

 

Ο Λένιν πέθανε 93 χρόνια πριν

21 Ιανουαρίου, 1924 - 21η Ιανουαρίου 2017


 

 

 

Όρκος μπροστά στη σορό του Λένιν

1924

 

Εικόνες από το θάνατο του Λένιν

 

 

 

 

 

Λένιν
Ελληνικά Αρχεία

 

 

 

Στις 15 Γενάρη 1919 δολοφονήθηκαν Λούξεμπουργκ και Λιμπκνεχτ

 

στοά

 

15 Γενάρη 2017

Βερολίνο

 

 

 

 

Μήνυμα Αλληλεγγύης

 

Ευχές Πρωτοχρονιάς

στα αγγλικά

 

 

Κομιντέρν (ΣΧ) σε δράση

 

 

 

Ευτυχισμένο το Νέο Έτος - Σύντροφε Ενβέρ!

 

 

1917 2017

2017 !

Σας χαιρετώ όλους τους συντρόφους!

 

 

Κομιντέρν (ΣΧ)

16η Επέτειος
31.12. 2016

 

8 Βήματα για τη σωτηρία της Ελλάδας



Στην Ελλάδα είναι ώριμες οι συνθήκες για την ανατροπή του κλυδωνιζόμενου καπιταλιστικού συστήματος της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης!

Η Ελλάδα μπορεί να ξεπεράσει την κρίση της  μοναχά διαμέσου της ένοπλης σοσιαλιστικής επανάστασης κάτω από την ηγεσία του Ελληνικού Τμήματος της Κομμουνιστικής Διεθνούς (Σταλινικοί - Χοτζικοί)

 



Όχι στη διαιώνιση της καπιταλιστικής Ελλάδας!

 

 

 

 

 



Ναι στην οικοδόμηση μιας Σοσιαλιστικής Ελλάδας!



Σε αυτή την πιο επικίνδυνη ιστορική στιγμή στην Ελλάδα, και συγκεκριμένα στις  συνθήκες του σημερινού κλυδωνισμού  του καπιταλιστικού συστήματος, που προκαλείται από το ξέσπασμα των αντιθέσεων  μεταξύ των εσωτερικών και εξωτερικών εκμεταλλευτών, ο Ελληνικός Λαός καλείται  να αδράξει την ευκαιρία για την υλοποίηση των ακόλουθων επαναστατικών δράσεων :

1



Άμεση ακύρωση όλων των ξένων συνθηκών και υποχρεώσεων, με τις οποίες  ο Έλληνικός Λαός υποβάλλεται σε καταπίεση και εκμετάλλευση.

Συντρίψτε την ευρωπαϊκή και ελληνική καταπίεση.

Το ελληνικό προλεταριάτο εγκαθιδρύει τη δικτατορία του προλεταριάτου και θεσπίζει  τους δικούς της  επαναστατικούς θεσμούς.

Συντρίψτε το καπιταλιστικό ελληνικό κράτος και αντικαταστήστε το με ένα σοσιαλιστικό.

Εγκαθιδρύστε  τα ένοπλα ελληνικά Σοβιέτ (Συμβούλια) των εργατών, των αγροτών και των στρατιωτών.

Όλη η εξουσία στα  Έλληνικά Σοβιέτ!

Όλα τα κόμματα - ένοχα  για την προδοσία ενάντια στα συμφέροντα  του ελληνικού λαού - απαγορεύονται  και όλοι οι  -ανοιχτοί και καμουφλαρισμένοι- εχθροί του λαού οδηγούνται στη δικαιοσύνη.




2



Αφοπλίστε όλες τις  αντεπαναστατικές δυνάμεις της αστυνομίας και του στρατού.

Ίδρυση του Ελληνικού Κόκκινου Στρατού και μιας Κόκκινης ΛαϊκήςΠολιτοφυλακής.

Όλα τα στρατιωτικά μέσα κατάσχονται  για την άμυνα ενάντια στην επιθετική ιμπεριαλιστική περικύκλωση.

Άμεση έξοδος από  ΝΑΤΟ - ΕΕ.



3



Ακύρωση όλων των εξωτερικών χρεών δίχως αποζημίωση.

Κατάσχεση και  κοινωνικοποίηση  όλων των τραπεζών  και όλων των οικονομικών  κεφαλαίων, όλων των μέσων  παραγωγής, ολόκληρης  της ιδιωτικής περιουσίας των  ξένων καπιταλιστών και της ελληνικής αστικής τάξης.

Η δικτατορία του ελληνικού προλεταριάτου δημιουργεί τους δικούς της  κρατικούς θεσμούς  για την εκτέλεση και  εφαρμογή  των απαραίτητων μέτρων για την πλέρια κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.




4



Εξάλειψη  της ανεργίας και απελευθέρωση από τη μισθωτή σκλαβιά.

Εξαλείψτε την αναρχία της ελληνικής καπιταλιστικής οικονομίας, την αναζήτηση του μέγιστου κέρδους, την κερδοσκοπία, τις δωροδοκίες κ.λπ., με όλες τις αρνητικές συνέπειες για τους φτωχούς ανθρώπους του Λαού  και όλες τις ζημιές και την καταστροφή που προξενεί  η τωρινή  καπιταλιστική κρίση στην Ελλάδα.

Όλοι οι εργαζόμενοι παίρνουν  στα χέρια τους την οργάνωση της ελληνικής παραγωγής με σκοπό την οικοδόμηση της δικής  τους σοσιαλιστικής οικονομίας.

Εγκαθιδρύστε τη δική σας  ελληνική σοσιαλιστική αγορά για την αυτάρκεια του ελληνικού λαού - (απαγόρευση κάθε είδους πρόσβασης σε  όλους τους καπιταλιστές).

Δημιουργήστε ένα δικό σας  ανεξάρτητο νομισματικό σύστημα στην Ελλάδα.

Εξαλείψτε τα αποβράσματα της ελληνικής μαφίας, τους φοροεισπράκτορες, καθώς και όλους τους  "μεγιστάνες", τοκογλύφους και κερδοσκόπους - με λίγα λόγια: ξωπέταγμα όλων των κάθε μορφής καπιταλιστικών παρασίτων.




5



Απελευθερώστε τη γεωργία από τις καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής και μετασχηματίστε σταδιακά  τη αγροτική - γεωργική  παραγωγή και τη διανομή κάτω από την καθοδήγηση του ελληνικού  σοσιαλιστικού κράτους. Οι μεγάλες πολυεθνικές εθνικοποιούνται ενώ οι μικρές και μεσαίου μεγέθους μονάδες παραγωγής οργανώνονται σε συλλογικές Κολλεχτίβες (σοσιαλιστικούς Συνεταιρισμούς).



6



Εξασφάλιση της συγκέντρωσης  των βασικών δημόσιων προμηθειών για όλους τους εργάτες, τους εργαζόμενους, τις γυναίκες, τα παιδιά και τους ηλικιωμένους.

Κατάργηση του αστικού Συστήματος Πρόνοιας  που διαχωρίζει τους ασθενείς σε φτωχούς και πλούσιους. Δωρεάν ιατρο-φαρμακευτική περίθαλψη  για ολόκληρο τον ελληνικό λαό.

Οι κρατικοί προϋπολογισμοί στην Ελλάδα ενοποιούνται  και ελέγχονται  από τους ίδιους τους εργαζόμενους σε σοσιαλιστική κατεύθυνση. Οι δημόσιες υπηρεσίες, όπως οι βιβλιοθήκες, οι κινηματογράφοι, κλπ., ακόμα και οι  υπηρεσίες δημόσιων μεταφορών  είναι διαθέσιμες σε όλους/ες  και χωρίς κανένα κόστος.



7



Εφαρμογή των αρχών του προλεταριακού διεθνισμού.

Η σοσιαλιστική Ελλάδα εκπληρώνει το καθήκον της ως βάση και μοχλός  της σοσιαλιστικής επανάστασης στις ευρωπαϊκές χώρες ειδικά , και της παγκόσμιας σοσιαλιστικής επανάστασης στη γενικότητα.

Και αντίστροφα, οι ευρωπαίοι εργάτες - εργαζόμενοι και συνολικά το παγκόσμιο προλεταριάτο επιφορτίζεται με το καθήκον της υπεράσπισης  της  σοσιαλιστικής  Ελλάδας  ενάντια σε κάθε απόπειρα  ιμπεριαλιστικής επέμβασης και ανάμειξης στις εσωτερικές της υποθέσεις.

Το ελληνικό προλεταριάτο, καταχτώντας την εξουσία, παλεύει  για μια σοσιαλιστική Ευρώπη σε έναν σοσιαλιστικό κόσμο.



8



Η νικηφόρα έκβαση μιας  ένοπλης αναμέτρησης  στην Ελλάδα προϋποθέτει  την προσεχτική της προετοιμασία  (ειδικά, ένα εξ ολοκλήρου  καλά οργανωμένο σχέδιο), αποφεύγοντας σοβαρά  στρατιωτικά-πολιτικά λάθη, πείθοντας  τους στρατιώτες του αντεπαναστατικού στρατού να στρέψουν  τα όπλα τους αντίστροφα, την οργανωμένη συμμετοχή των πλατιών  προλεταριακών  μαζών, τη συστράτευση των συμμαχικών δυνάμεων, όπως η φτωχή αγροτιά και τα προοδευτικά στοιχεία της μικροαστικής τάξης, τη συστηματική συνένωση  των τοπικών εξεγέρσεων σε μια κεντρική, πανεθνική επανάσταση. Το κρίσιμο ερώτημα είναι γενικά: Σε ένα ορισμένο σημείο και μέσα σε ένα ορισμένο χρονικό διάστημα, οι επαναστατικές δυνάμεις πρέπει να πετύχουν να καθυποτάξουν  τις αντεπαναστατικές δυνάμεις, αλλιώτικα οι εξεγέρσεις είναι καταδικασμένες στην ήττα.

Καμία από όλες αυτές τις παραπάνω επαναστατικές ενέργειες δεν  θα επιτευχθεί χωρίς την εγκαθίδρυση  και  την ενίσχυση των ελληνικών τμημάτων της Κομιντέρν (ΣΧ).

Η προλεταριακή ιδεολογία των 5 Κλασσικών  του μαρξισμού-λενινισμού, ο προλεταριακός διεθνισμός, ο μπολσεβικισμός, η ηγεμονία του προλεταριάτου διαμέσου της πρωτοπορίας της  Κομμουνιστικής Διεθνούς (Σταλινική - Χοτζική) - αποτελούν τον ακρογωνιαίο λίθο της πολιτικής του Ελληνικού Τμήματος της Κομμουνιστικής Διεθνούς (ΣΧ).


Κομιντέρν (Σταλινικοί - Χοτζικοί)


Παρασκευή, 26 Ιούνη 2015

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

LINKS

Ελληνικό Τμήμα

 

Το κεντρικό όργανο της Κομιντέρν (ΣΧ)

Παγκόσμια Επανάσταση

 

αρχεία

2016

2015

 


 

 

Email Επικοινωνία

 

σχετικά με εμάς

 

ένταξη

 

καταστατικό


ντοκουμέντα του Κόμματος

 

Δρόμος του Παγκόσμιου Κόμματος (θεωρητικό όργανο)

 

 

τμήματα

ΑΛΒΑΝΙΑ
ΓΕΩΡΓΙΑ
ΓΕΡΜΑΝΙΑ
ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ


***
[Γιουγκοσλαβία]

- υπό κατασκευή -

 

 

LINKS

Ρωσικό τμήμα της Komintern (ΣΧ)

Κομιντέρν (ΣΧ)

κεντρικές συνδέσεις

 

αρχεία

* * *

Καρλ Μαρξ - Φρίντριχ Ένγκελς

Λένιν

Στάλιν

Ενβέρ Χότζα

 

 

Δρόμος του Παγκόσμιου Κόμματος

(θεωρητικό όργανο)

 

Κατάλογος όλων των χωρών: το παγκόσμιο κομμουνιστικό κίνημα

 

Αφρική

 

Ιδρυτική Διακήρυξη

31 Δεκεμβρίου του 2000


 

Παγκόσμια επαναστατική πλατφόρμα

7 Νοέμ 2009


 

Ενβέρ Χότζα:

Ο 5ος Αρχιτέκτονας του Μαρξισμού-Λενινισμού και ανασυγκρότηση της Κομιντέρν


 

Γενικές Αρχές -

Η παγκόσμια σοσιαλιστική προλεταριακή επανάσταση - Η στατηγική και η ταχτική

το πλήρες κείμενο στα γερμανικά

online:

PDF-Format-Download

 

Αγγλική μετάφραση ελλιπής

εισαγωγή
I Κεφάλαιο
ΙΙ κεφάλαιο
VIII κεφάλαιο

 


 

2003
προκήρυξη του παγκόσμιου μπολσεβίκικου Κόμματος


 

Ενβέρ Χότζα Ο πέμπτος κλασσικός του μαρξισμού-λενινισμού και τα θεμέλια του χοτζαϊσμού


 

 

Τα Θεμέλια και σχετικά ζητήματα του σταλινισμού

(στη γερμανική γλώσσα)

 


 

Παγκόσμιο Κίνημα

Ζήτω ο Σταλινισμός-Χοτζαϊσμός !!


 

Κόκκινη Διεθνής των Εργατικών Συνδικάτων (ΚΔΕΣ)


 

 

Κομμουνιστική Διεθνής Νέων (ΚΔΝ)

 

 


 

Κομμουνιστική Διεθνής Γυναικών

 


 

 

I C S


Χαιρετισμοί στη γερμανική γλώσσα