Ne duam unitetin e komunistëve mbi themelet e stalinizëm-enverizmit!
Rroftë unitetin e të gjithë komunistëve në Shqipëri!
Pa bashkimin e komunistëve nuk ka rivendosja e socializmit në Shqipëri!
RROFTË Stalinizëm-Enverizmi!




Mirë se vini në Kominternit (SE)

Seksioni Shqiptar




Messages of Solidarity


8 Steps to save Greece !


Greece is ripe for the overthrow of the collapsing capitalist system of exploitation and oppression !

Greece can only overcome its crisis through the armed socialist revolution under the leadership of the Greek proletariat and its Greek Section of the Comintern (SH)


Continuation of a Capitalist Greece - No !





Creation of a Socialist Greece - YES !


In this most dangerous historical moment of Greece, namely in face of the present collapse of the capitalist system, caused by the outbreak of the contradictions between the internal and external exploiters, the Greek people are forced to seize the opportunity for implementing the following revolutionary actions:



Immediate cancellation of all foreign treaties and obligations by which the Greek people are exploited and oppressed.

Crush both apparatuses of European and Greek oppression.

The Greek proletariat establishes the dictatorship of the proletariat and creates its own revolutionary institutions.

Crush the capitalist Greek state and replace it by the socialist one.

Establish the armed Greek Soviet system of workers, peasants and soldiers.

All power to the Greek soviets !

All parties - responsable for the betrayal at the interests of the Greek people - will be forbidden and all - open and hidden - enemies of the people will be brought to justice.



Disarm all Greek counter-revolutionary forces of police and army.

Establish the Greek Red Army and a red people's Militia.

All military means will be confiscated for the defense against aggressive imperialist encirclement.

Immediate withdrawal from NATO.



Cancel all foreign debts without compensation.

Confiscate and socialize the banks and all financial capital , all means of production, all private property of the foreign capitalists and that of the Greek bourgeoisie.

The dictatorship of the Greek proletariat creates its own state instruments to execute and implement measures that are needed to remove the exploitation of men by men.



Remove unemployment and liberation from wage slavery

Eliminate the anarchy of Greek capitalist economy, the quest for maximum profit, speculation, the corruptions etc. , with all its negative consequences for the poor people and all the damage and destruction caused by the present capitalist crisis in Greece.

All employees take in their hands the organization of Greek production to build their own socialist economy.

Establish an own Greek socialist market for the self-sufficiency of the Greek people - (access forbidden for all capitalists).

Set up an own independent monetary system in Greece.

Eliminate the scum of the tax collectors, as well as all the "tycoons", moneylenders and speculators - in short: get rid of all kinds of capitalist parasites.




Release agriculture from capitalist relations of production and successively transform agricultural production and distribution into the hands of the socialist State of Greece. Large multinationals are nationalized while small and medium-sized production units will be organized in farm cooperatives.



The pooling of basic public supplies for all workers, women, children and elder people will be ensured.

The class system of capitalist medicine that divides patients into poor and rich will be abolished. Free medical supply for all Greek people.

Public budgets in Greece will be consolidated and controlled by the people themselves in a socialist way. Public services such as libraries, cinemas, etc., or even transit services will be available to everyone and they will be free of cost.



Implementation of the principles of proletarian internationalism.

The socialist Greece will do its duty as basis and lever of the socialist revolution in the European countries in particular, and of the socialist world revolution, in general.

And vice versa, the European workers and the whole world proletariat support and defend socialist Greece against every attempt of imperialist occupation and interference in its souvereign affairs.

The Greek proletariat at power struggles for a socialist Europe in a socialist world.



The victorious finals of an armed surrection in Greece requires its careful planning (inclusively the well-organized retreat), avoiding of serious military-political errors, convincing the soldiers of the counter-revolutioanry army of turning round the rifles, the organized participation of the broad proletarian masses, the integration of allied forces such as the poor peasantry and the progressive elements of the petty-bourgeoisie, the systematic embedding of local uprisings into a centralized, nationwide revolution. The crucial question is generally: At a certain point and to a certain time, the revolutionary forces must succeed in dominating over the counter-revolutionary forces, otherwise uprisings are doomed to the defeat.

None of all these revolutionary actions above will be achieved without the foundation and strengthening of the Greek Sections of the Comintern (SH).

The proletarian ideology of the 5 Classics of Marxism-Leninism, proletarian internationalism, Bolshevism, the hegemony of the proletariat through its vanguard of the International Communist (Stalinist-Hoxhaist) - form the cornerstone of the policy of the Greek Section of the Comintern (SH).

Comintern (SH)


26th of June 2015





Të dashur Shokë !

Ne të gjithë së bashku të mbrojtur trashëgiminë e madhe e Enver Hoxhës dhe Stalinit




14 tetor 1952


" Më parë, borgjezia prezantuar veten si liberal, ata ishin për liri borgjeze demokratike dhe në këtë mënyrë fitoi popullaritet me njerëzit. Tani nuk ka një gjurmë të mbetur prej liberalizmit. Nuk ka gjë të tillë si "liria e personalitetit" më, - të drejtat personale tani janë pranuar vetëm nga ata, pronarët e kapitalit, - të gjithë qytetarët e tjerë konsiderohen si lëndë e parë, të cilat janë vetëm për shfrytëzim. Parimi i të drejtave të barabarta për njerëzit dhe kombet shkelet në pluhur dhe ai është zëvendësuar nga parimi i të drejtave të plotë për pakicën shfrytëzuar dhe mungesën e të drejtave të shumicës shfrytezuar e qytetarëve. Flamurin e lirisë borgjeze demokratike është përhapur jashtë bordit. Unë mendoj se ju, përfaqësuesit e partive komuniste dhe demokratike duhet të marr këtë flamur dhe të kryejë atë përpara në qoftë se ju doni të fitojë shumicën e njerëzve. Nuk është askush tjetër për të rritur atë.

Më parë, borgjezia, si kokat e kombeve, ishin për të drejtat dhe pavarësinë e kombeve dhe vendos se "mbi të gjitha." Tani nuk ka asnjë gjurmë mbetur të këtij "parimi kombëtar." Tani borgjezia shesë të drejtat dhe pavarësinë e kombeve të tyre për dollarë. Flamuri i pavarësisë kombëtare dhe sovranitetin kombëtar ka qenë hedhur jashtë bordit. Pa dyshim, ju, përfaqësuesit e komuniste dhe partive demokratike duhet ta ngrejë këtë flamur dhe të kryejë atë përpara në qoftë se ju duan të jenë patriotë të vendeve tuaja, në qoftë se ju doni të jenë fuqitë kryesore e kombeve. Nuk është askush tjetër për të rritur atë."
Kjo është se si qëndrojnë gjërat për momentin.


(google translator)



Klasa punëtore shqiptare vota revolucionin socialist!



For the revolutionary overthrow of the Greek bourgeoisie and the establishment of the dictatorship of the Greek proletariat !

For the revolutionary overthrow of world imperialism and the establishment of the dictatorship of the world proletariat !



The new memorandum unpopular agreement between EU imperialists and greek government will be certainly signed. This evolution must not surprise the revolutionaries and the peoples because it was more than obvious from the very beginning that the coalition SYRIZA-ANEL* was the best solution in those conditions in Greece for deceiving the greek people absolutely in service of West imperialists and the greek bourgeoisie. Therefore, the Revolutionary Way Out of the Crisis is the only secure solution for the Greek people and working class guided by her vanguard - the revolutionary Stalinist-Hoxhaist Section of the Comintern (SH) !!


*ANEL ("INDEPENDEND GREEKS") is like PEGIDA, a populist rascist - fascist party and the government coalition of SYRIZA with them, unmask the reactionary character of the modern Greek "Kerenski's"...



in Greek language



Ένα απόγευμα του Νοέμβρη '81, στα μακρά κύματα του ραδιοφώνου, μια νεαρή εκφωνήτρια διάβαζε με σταθερή και κρυστάλλινη φωνή τις παρακάτω γραμμές: " Η "Ενωμένη Ευρώπη" δεν είναι παρά μια εφήμερη λύση, μια αντιδραστική καπιταλιστική πολιτική που αργά ή γρήγορα θα βρεθεί μπροστά σε αναρίθμητες δυσχέρειες κάθε φύσης. Γι' αυτό, θα έρθει μια στιγμή που η αγανάκτηση της εργατικής τάξης της Ευρώπης θα φτάσει στο σημείο που θα ζητήσει οπωσδήποτε επαναστατική λύση".

Ήταν ο Ραδιοφωνικός Σταθμός "Τίρανα", η φωνή της παγκόσμιας προλεταριακής επανάστασης, και τα λόγια, του Ενβέρ Χότζια, στο ιστορικό 8ο Συνέδριο του επαναστατικού Κόμματος Εργασίας Αλβανίας.

Η καπιταλιστική Ελλάδα λίγο πρωτύτερα, το '79, είχε γίνει το 10ο πλήρες μέλος της ΕΟΚ, ενώ στις βουλευτικές εκλογές, πριν ένα μήνα, είχε θριαμβεύσει το ΠΑΣΟΚ, ένα αστικό σοσιαλδημοκρατικό κόμμα, εξαπατώντας τον ελληνικό λαό με ψεύτικες υποσχέσεις για σοσιαλισμό και εθνική ανεξαρτησία...

34 χρόνια μετά, ένα άλλο αστικό σοσιαλδημοκρατικό κόμμα, ο ΣΥΡΙΖΑ, εκμεταλλεύεται επιδέξια την οργή και αγανάκτηση του ελληνικού λαού για να κερδίσει την εξουσία, και να συνεχίσει την ίδια ακριβώς μνημονιακή πολιτική της καπιταλιστικής βαρβαρότητας και της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης της χώρας, βαθαίνοντας την κοινωνική εξαθλίωση και δυστυχία.

Οι σοσιαλφασίστες αντεπαναστάτες του ψευτοΚΚΕ και οι άλλοι οπορτουνιστές (τροτσκιστές, μαοϊκοί, νεορεβιζιονιστές) όπως τότε, το '81, έτσι και σήμερα, είτε στηρίζουν "κριτικά" την αστική σοσιαλδημοκρατία, είτε παριστάνουν τους επαναστάτες, αλλά στην πράξη διασπούν και σαμποτάρουν τους εργατικούς και κοινωνικούς αγώνες, ενεργώντας για λογαριασμό του ιμπεριαλισμού και της -υποτελούς σ' αυτόν- ελληνικής μπουρζουαζίας.

Τα τελευταία γεγονότα με τη "δυστοκία" στις διαπραγματεύσεις ιμπεριαλιστών - ελληνικής αντιδραστικής κυβέρνησης, που είναι μοναχά μια μεγάλη απάτη του ΣΥΡΙΖΑ για να εξαπατήσει τον ελληνικό λαό και την εργατική τάξη, ξαναφέρνουν στην επικαιρότητα τις διορατικές εκτιμήσεις του μεγάλου ηγέτη του παγκόσμιου προλεταριάτου, Ενβέρ Χότζια, για τον αμετάβλητο ιμπεριαλιστικό χαρακτηρα της ΕΕ και την αναγκαιότητα της ένοπλης προλεταριακής επανάστασης που θα συντρίψει την ΕΕ και θα ανοίξει το δρόμο στην οικοδόμηση της προλεταριακής διχτατορίας στην Ελλάδα και σ' όλο τον κόσμο!

Ελληνικέ Λαέ ξεσηκώσου! Ελληνες εργάτες οργανωθείτε στο μοναδικό επαναστατικό παγκόσμιο κόμμα της εργατικής τάξης, την Κομιντέρν (Σταλινικοί - Χοτζικοί)! - Επαναστατική διέξοδος από την κρίση!!!

- Κάτω οι ιμπεριαλιστές και οι έλληνες λακέδες τους - η ελληνική μπουρζουαζία!

- Θάνατος στον ιμπεριαλισμό και το φασισμό!

- Συντρίψτε την ιμπεριαλιστική ΕΕ διαμέσου της βίαιης σοσιαλιστικής επανάστασης!


- Οικοδομήστε την ένοπλη Διχτατορία του Προλεταριάτου!

- Ζήτω ο παγκόσμιος σοσιαλισμός και ο παγκόσμιος κομμουνισμός!

Κομμουνιστική Διεθνής (Σταλινικοί - Χοτζικοί)




Deklarata e Luftës kundër

Konferenca ndërkombëtare e partive dhe organizatave marksiste-leniniste


në gjuhën angleze



25 maj 1963 - 25 maj 2015



52. Afrikës Dita e Çlirimit


gjithashtu në dispozicion në gjuhën portugeze



23 maj 1920 - 23 maj 2015
95 vjetorin e themelimit të Partisë Komuniste të Indonezisë


PKI - Takimi në Xhakartë në 1925



KP i Indonezisë ka qenë partia e parë aziatike komunist të bëhet një Seksioni i Internacionales Komuniste.

Kjo ishte Partia Komuniste tretë më e madhe në botë.

website të veçantë




Artikull i botuar në gazetën «Zëri i popullit»

11 maj 1966

gjithashtu në dispozicion në:




* * *















19 maj 1890 - 3 shtator 1969


website të veçantë

në anglisht


* * *




18 maj 1955
Komiteti Qendror i Partise se Punes te Shqiperise Ju
dergon pershendetje vellazerore me rastin e 65-vjetorit
te ditelindjes Suaj dhe Ju uron shendet te mire dhe jete te
gjate per te miren dhe lumturine e popullit vietnamez.
Partia dhe populli yne ndjekin me simpati dhe interesim
luften e popullit vietnamez nen udheheqjen e
Partise dhe te qeverise demokratike, me Ju ne krye, per
rimekembjen e vendit dhe mbrojtjen e paqes ne Azi
dhe ne bote dhe Ju urojme suksese te metejshme ne
punen Tuaj paqesore.
Per Komitetin Qendror te PPSH
Sekretari i Pare
Enver Hoxha

«Zeri i Popullit », Nr. 117 (2070), 18 maj 1955 18 maj 1955




Photo Album







40 vjet më parë

30 prill 1975

Fitorja e njerëzve Vietnamese kundër imperializmit amerikan


website të veçantë

në anglisht

në gjermanisht



* * *

"Lufta e popullit tuaj është një ndihmë e madhe për luftën antiimperialiste e çlirimtare të popujve të tjerë dhe për fitoren e revolucionit në shkallë botërore." (Enver Hoxha)


Enver Hoxha mbi Vietnam

(Mbledhja e teksteve)









Mariglen Gjoka




-Lufta e Dytë Botërore ishte përpjekja politike dhe ushtarake e nazi-fashizmit në Europë për pushtimin e sundimin e gjithë botës. Kjo luftë filloi me agresionin e viteve 1933-1935 dhe me pushtimin e Abisinisë me 1936 nga Italia fashiste.

-Në garën e luftës pushtuese gjakatare u përfshinë Italia, Gjermania dhe Japonia. Për këtë u krijua boshti Nazifashistë Romë-Berlin-Tokio. Sulmi i 22 qershorit 1941 mbi Bashkimin Sovjetik nga Gjermania Naziste vulosi perfundimisht aktin me barbar ndaj lirisë së popujve.

-Me gjithë kundershtimet antifashiste fillestare, kundër përhapjes së kësaj "mortaje" u desh krijimi i bllokut Antifashist i përbërë nga BS, Anglia dhe SHBA.

-Lufta e Dytë Botërore përfshiu 61 shtete, dhe veprimet operacionale u shtrinë në 40 shtete. Morën pjesë 110 milion trupa ushtarake. Janë të njohura për fitoret historike kundër nazizmit betejat e Stalingradit, Normandisë, El Allomeit, Kursukut, Moskës, Singapurit si dhe ajo e rënies së Berlinit në vitin 1941-1945.

Shqipëria në Luftën e saj Antifashiste Nacionalçlirimtare u rrjeshtua me Aleatët Antifashist dhe me 31 korrik 1944 në takimin e Barit të Italisë të përfaqësuesit të Këshillit Përgjithshëm N.Çl.Sh me Shtabin e Mesdheut iu shtruan kërkesat:

1. Të njihet Fronti N.Çl. Shqiptar si e vetmja organizatë që luftonte pushtuesin nazist.

2. Të njihet UNÇLSh. si ushtri e Popullit Shqiptar dhe si e vetmja që lufton pushtuesin nazist.

3. Të njihet UNÇLSh si ushtri aleate.

4. Të njihet Këshilli i Përgjithshëm Antifashist NÇlSh me funksionet e tij si Qeveri e Përkohëshme e Popullit Shqiptar, për kohën e luftës.

5. Të pranohet një delegacion ushtarak i përhershëm i Shtabit të Përgjithshëm të UNÇLSh pranë Shtabit Ushtarak Aleat të Mesdheut.

LANÇ e Popullit Shqiptar, në takimin me Aleatët e Antifashistët pati rëndësi të madhe historike.
UNÇSh u njoh si ushtri aleate.
U pranua qëndrimi i delegacionit Ushtarak të Shtabit të Përgjithshëm të UNÇSh pranë Shtabit Aleat të Mesdheut deri në fund të Luftës Dytë Botërore.

Shqipëria si Aleate e Antifashizmit me forcat e UNÇSh jo vetëm çliroi vendin e saj por ndihmoi edhe me disa veprime luftarake përtej kufijve duke dërguar 2 Divizione partizane, atë të 5-të e të 6-të Sulmues, aty nga 29 nëntori 1944, gjer më 2 shtator 1945.

Këto forca u kthyen në atdhe pas kapitullimit të Japonisë me 2 shator 1945.
Beteja e Berlinit dhe kapitullimi i japonisë në lindje, si pjestare e bllokut Nazifashist, shënoi mbarimin e Luftës së Dytë Botërore dhe fitoren e popujve paqedashës.

Shqipëria për herë të parë në historinë e saj, sa tragjike aq edhe e lavdishme, u rradhit me forcat e fuqive te mëdha si aleate e tyre kundër armikut të përbashkët të njerëzimit, duke shënuar arritjen më madhore të të gjitha kohrave.

RROFTE 9 MAJ 1945!


Rroftë 70 vjetorin e çlirimit nga fashizmi i Hitlerit!

9. Maj 1945 - 9. Maj 2015


faqen e internetit të veçanta në dispozicion në





të reja:






Shumë politikanë e historianë borgjezë e revizionistë thonë e shkruajnë sikur agresioni hitlerian e gjeti Bashkimin Sovjetik të papërgatitur dhe për këtë ia hedhin fajin Stalinit! Mirëpo faktet e rrëzojnë poshtë këtë shpifje. Dihet se Gjermania hitleriane, si shtet agresiv, duke shkelur Paktin e mossulmimit, në mënyrë krejt të pabesë e pirateske, përfitoi nga befasia strategjike dhe nga epërsia numerike e një force shumë të madhe prej afër 200 divizionesh, të vetat dhe të aleatëve të sai, duke i hedhur ato në një «luftë-rrufe», me anën e së cilës, sipas planeve të Hitlerit, Bashkimi Sovjetik do të mposhtej e do të rrëzohej brenda jo më shumë se dy muajsh!

Por dihet se ç'ndodhi në të vërtetë. «Lufta-rrufe» që kishte pasur sukses gjithkund në Evropën Perëndimore, në Lindje dështoi. Ushtria e Kuqe, duke pasur një prapavijë shumë të fortë, me mbështetjen e gjithë popujve sovjetikë, në tërheqje i rraskapiti forcat e armikut derisa i gozhdoi, pastai i kundërsulmoi dhe me goditje të njëpasnjëshme i dërrmoi, sa më në fund e detyroi Gjermaninë hitleriane të kapitullonte pa kushte. Historia tashmë e ka fiksuar përjetë rolin vendimtar të Bashkimit Sovjetik për shkatërrimin e Gjermanisë hitleriane, për asgjësimin e fashizmit në përgjithësi në Luftën e Dytë Botërore.

Si mund të ndodhte që të dështonte plani i «luftës-rrufe» të Hitlerit kundër Bashkimit Sovjetik e që ky të luante një rol kaq të madh në shpëtimin e njerëzimit nga skllavëria fashiste pa një përgatitje paraprake të gjithanshme për rnbrojtje, pa një forcë e pa një vitalitet të çeliktë të sistemit socialist, që kaloi provën më të rëndë e më të madhe në Luftën e Dytë Botërore? Si mund të ndahen këto fitore nga roli i jashtëzakonshëm që ka luajtur Stalini si në përgatitjen e vendit për t'i bërë ballë agresionit imperialist, ashtu edhe në shkatërrimin e Gjermanisë hitleriane dhe në fitoren historike mbi fashizmin? Çdo përpjekje djallëzore e revizionistëve hrushovianë, për të ndarë Stalinin nga Partia e nga populli sovjetik në lidhje me rolin vendimtar të shtetit socialist në këtë fitore, bëhet copë e thërrime përpara realitetit historik, që s'ka forcë ta kundërshtojë ose ta zbehë, jo më ta fshijë.

Lufta e popujve sovjetikë, me Stalinin në krye, çoi në çlirimin e një vargu të tërë vendesh e popujsh nga robëria naziste, bëri që të vendo sej demokracia popullore në mjaft vende të Evropës Lindore, u dha nxitje të madhe luftërave nacionalçlirimtare, antiimperialiste e antikolonialiste, bëri kështu që të shthuret e të shembet sistemi kolonial, që të krijohet në botë një raport i ri forcash në dobi të socializmit e të revolucionit.

Hrushovi, me paturpësi, e akuzoi Stalinin si njeri «të mbyllur», që gjoja nuk i njihte situatën në Bashkimin Sovjetik dhe situatat në botë, që nuk paska ditur ku i kishte armatat e Ushtrisë së Kuqe dhe se i paska drejtuar ato duke u mbështetur në një glob shkollor!

Meritat e pakundërshtueshme të Stalinit kanë qenë detyruar t'i njohin edhe krerë të tillë të kapitalizmit botëror si Çërçilli, Ruzvelti, Trumani, Ideni, Montgomeri, Hopkinsi e të tjerë, pavarësisht se në të njëjtën kohë këta nuk e kanë mbajtur fshehur armiqësinë për politikën dhe ideologjinë marksiste-leniniste e për vetë Stalinin. Unë kam lexuar kujtimet e tyre dhe kam parë se këta krerë të kapitalizmit flasin me respekt për Stalinin si burrë shteti dhe strateg ushtarak, e quajnë atë një njeri të madh «të pajisur me një sens strategjik të çuditshëm», «me një zgjuarsi të paparë në kapjen shpejt të problemeve». Çërçilli për Stalinin ka thënë: «. . . Unë e respektoj këtë njeri të madh e të shkëlqyer. . . Shumë pak njerëz në botë mund t'i kuptonin kështu, në kaq pak minuta, çështjet nëpër të cilat ne humbisnim prej shumë muajve. Ai kishte kapur gjithçka brenda një sekonde».

Hrushovianët deshën të krijojnë iluzionin sikur jo Stalini, por ata e paskan udhëhequr Luftën e Madhe Patriotike të Bashkimit Sovjetik kundër nazizmit! Por njihet botërisht se ata, gjatë kësaj kohe, ishin strukur nën hijen e Stalinit, të cilit i këndonin himne hipokrite, duke thënë: «Gjithë fitoret dhe sukseset tona ia detyrojmë të madhit Stalin» etj., etj., në një kohe kur përgatiteshin për t'i hedhur në erë këto fitore. Himnet e vërteta, që diInin nga zemra, këndoheshin nga ushtarët e lavdishëm sovjetikë, që, me emrin e Stalinit në gojë, kishin vënë gjoksin në betejat historike.

Komunistët dhe populli shqiptar e kanë ndjerë shumë fort dhe nga afër (ndonëse ndodheghim shumë larg nga Bashkimi Sovjetik) rolin e madh të Stalinit në momentet më të rënda që kalonte vendi ynë gjatë pushtimit fashist italian e gjerman, kur vendosej fati i atdheut tonë, - të qëndronte në skllavëri apo të dilte në liri e në dritë.

Në ditët më të vështira të luftës, Stalini ndodhej kurdoherë pranë nesh. Ai na forconte shpresat, na ndriçonte perspektivën, na çelikoste zemrat dhe vullnetin, na shtonte besimin në fitore. Shumë herë, fjalët e fundit të komunistëve, të patriotëve, të partizanëve shqiptarë që jepnin jetën në fushën e betejës, përpara litarit, mitralozit ose automatikut të armikut, ishin «Rroftë Partia Komuniste!», «Rroftë Stalini!». Jo një herë ka ndo dhur që plumbat e armikut, duke shpuar zemrat e bijve dhe bijave të popullit tonë shponin njëkohësisht veprat e Stalinit, të cilat i mbanin si një thesar të shtrenjtë në gji.

Me gjithë përpjekjet e fshehta e të hapur a të a:miqve të brendshëm e të jashtëm të Bashkimit Sovjetik për të sabotuar socializmin pas Luftës së Dytë Botërore, drejtësia e politikës staliniane ishte ajo që jepte tonin në problemet e mëdha ndërkombëtare. Vendi i sovjetëve, i zhuritur nga lufta, që la në fushat e betejës 20 milionë veta, u rindërtua me një shpejtësi të habitshme. Kjo punë e madhe u bë nga populli sovjetik, nga klasa punëtore e fshatarësia kolkoziane, të udhëhequra nga Partia Bolshevike dhe nga Stalini i madh.








ditëlindjen 197 e

Karl Marksit!

5 maj 1818 - 5 Maj 2015




Përshëndetje në anglisht






5 Maji

te ne është Dita e Dëshmorëve.



Qemal Stafa - Dokumentare (1967)
Nje dokumentare i shkurter i vitit 1967 per Heroin e Popullit, figure e shquar e Luftes Antifashiste Nacional Clirimtare, i cili u vra me 5 Maj 1942, e shpallur edhe si dita e deshmoreve .
Lavdi Deshmoreve !




"Ajo që ne kemi nevojë në Shqipëri, sot, kjo është fryma revolucionare, besimi në fitore dhe sakrificën e heronjve komuniste të luftës nacionalçlirimtare anti-fashist."

[seksionit shqiptar të Kominternit (SH) më 5 maj 2015]


Më 5 Maj dita e dëshmorëve të kombit
Dëshmorë të Luftës Nacional çlirimtare
Lavdi 28 mijë dëshmorëve që ranë për çlirimin e atdheut
Lavdi Yjve të pashuar !

Enver Hoxha gjatë ceremonisë të varrimit të eshtrave të Qemal Stafa më 1948-Lavdi heroit te popullit !


"Siç thoshte e thotë vazhdimisht Partia, pa sakrifica
nuk mund të fitohej liria, nuk mund të ndërtohej
socializmi, nuk mund të sigurohej mirëqenia e popullit".

(Enver Hoxha)




5 maj 1973

* * *

Heronj shqiptarë

Abdyl Frashëri • Ali Demi • Ali Kelmendi • Bardhok Biba • Çerçiz Topulli • Ded Gjo Luli • Enver Hoxha • Isa Boletini • Ismail Qemali • Liri Gerro • Luigj Gurakuqi • Mic Sokoli • Misto Mame • Mujo Ulqinaku • Qemal Stafa • Selam Musai • Themo Vasi • Vasil Laçi • Vojo Kushi


* * *

Heroina shqiptarë

Bule Naipi • Margarita Tutulani • Persefoni Kokëdhima • Zonja Çurre


* * *




Nga biseda në familjen e tre vëllezërve clëshmorë


5 maj 1973

Shoku Enver Hoxha bëri një vizitë në shtëpinë e

Evridhiqi dhe Pirro Thanasit, motrës dhe vëllait të tre

vëllezërve dëshmorë nga Kavaja, Vangjel, Naun dhe

Jani Thanasi, ku u prit me dashuri nga pjesëtarët e familjes,

me të cilët zhvilloi një bisedë të ngrohtë.


Mirë se ju gjeta! U gëzova shumë që erdha këtu te ju, në shtëpinë e tre vëllezërve dëshmorë, që luftuan e dhanë jetën për popullin, për çështjen e Partisë, për këto ditë të lumtura që gëzon sot populli ynë. Veprën e tyre ne nuk do ta harrojmë kurrë, ata do të kujtohen brez pas brezi nga populli e Shqipëria, se bënë sakrificën më të madhe, dhanë jetën për lirinë e atdheut.

Siç thoshte e thotë vazhdimisht Partia, pa sakrifica nuk mund të fitohej liria, nuk mund të ndërtohej socializmi, nuk mund të sigurohej mirëqenia e popullit, e kalamanëve dhe jona, nuk mund të ndërtoheshin shtëpitë e banimit, uzinat e fabrikat, hidrocentralet, rrugët e hekurudhat, shkollat ku shkojnë sot gjithë këta të rinj e të reja për t'i shërbyer sa më shumë atdheut, nuk mund të ngrihej një bujqësi e përparuar e moderne e të rritet një fshatarësi e tillë e mrekullueshme si kjo jona.

Pra, pa gjakun e dëshmorëve populli nuk do të kishte të gjitha këto të mira që gëzon sot, prandaj ai u është mirënjohës atyre dhe familjeve që i lindën, i rritën dhe i edukuan me një patriotizëm të zjarrtë. Nga edukata patriotike e prindërve dhe e familjeve varet shumë një pjesë e konsiderueshme e formimit të rinisë me dashuri të madhe për atdheun dhe popullin. Kështu si vëllezërit tuaj të paharruar, ishin edukuar me mijëra djem e vajza të vendit, të cilët, me t'u bërë thirrje Partia, rrëmbyen armët dhe luftuan me trimëri, pa marrë parasysh asnjë sakrificë. Ishte kjo vendosmëri e ky patriotizëm i rrallë, ishte gjaku i 28 mijë dëshmorëve që dhanë jetën për liri e socializëm që sollën këto ditë të lumtura për popullin.

5 Maji te ne është Dita e Dëshmorëve. Për ne kjo është dita e atyre që nuk vdesin kurrë, pse ata, sa të jetë jeta, do të mbeten gjallë në zemrat e popullit.

Shumë prej nesh, kush më shumë e kush më pak, luftuam e sakrifikuam për atdheun e për popullin, punuam dhe po punojmë. por ata që dhanë jetën do të mbeten të paharruar përgjithmonë.

Këtë 5 Maj vendosa të vija në Durrës, se në Tiranë kam vajtur çdo vit nëpër familjet e dëshmorëve, kurse Durrësit i kisha mbetur borxhli. Nexhmija [Hoxha] më porositi që të veja edhe në Kavajë për të takuar motrën e tre dëshmorëve vëllezër kavajas. Kur njoftova Iljazin për këtë, ky më tha se motra e tre dëshmorëve kavajas tani është këtu, në Durrës.


Unë, shoku Enver, kam qenë shoqe klase me shoqen Nexhmije, bile kemi qëndruar bashkë në një bankë.

SHOKU ENVER HOXHA: Prandaj porosinë për të ardhur këtu e kam më shumë nga Nexhmija dhe meqë ajo vetë nuk kishte mundësi të vinte sot, më tha t'ju sjell shumë të fala nga ana e saj.

Kjo qenka shtëpia e re që keni marrë tani. Jeni mirë këtu?

SHOQJA EVRIDHIQI THANASI: Shumë mirë jemi, shoku Enver.


Këto janë fotografitë e vëllezërve?


Po, këta janë të tre. Ajo atje është fotografia e Vangjelit, kjo më tej e Naunit dhe tjetra e Janit.


Të tre do të mbeten pishtarë të pashuar përjetë për popullin tonë.

Ti, Pirro, je vëllai i tre dëshmorëve.


Po, shoku Enver.


Në marinë punon?


Po, shoku Enver. Me anijet tona ne shkojmë nga një shtet në tjetrin, në Poloni, në Rumani, në Bullgari e gjetkë.

SHOKU ENVER HOXHA: Si ju presin punëtorët e porteve andej?


Na presin mirë shoku Enver dhe na respektojnë shumë.


Popujt e këtyre vendeve ne shqiptarët na duan shumë, kurse udhëheqësit që kanë në krye janë revizionistë.


Për ne, shqiptarët, kudo që shkojmë kanë respekt të madh, aq sa mund të them se nëpër porte nuk na bëjnë fare kontroll, kanë besim se ne nuk veprojmë jashtë ligjeve ndërkombëtare, por edhe ne tregohemi korrektë dhe me këtë qëndrim nderojmë, në radhë të parë, atdheun, popullin dhe Partinë që na edukon, pastaj veten tonë. Marinarët tanë nuk merren me kontrabandë, siç bëjnë marinarët e vendeve të tjera, kur dalin jashtë vendeve të tyre.


Duhet të punojmë që respekti që kanë të tjerët për njerëzit tanë të ruhet. Ky respekt, që ushqejnë ata për ne, ka shumë rëndësi për emrin e mirë të Shqipërisë dhe nuk duhet të bëjmë asnjë gjë për ta tronditur këtë stimë (1) që kanë të tjerët për vendin tonë. Ky nder dhe respekt i takon Partisë.

Me sjellje të këqija, qoftë edhe për vete, asgjë nuk fiton, por njollos një gjë të madhe, emrin e mirë të atdheut.

Prandaj vazhdoni të punoni me nder, që ta ruani e ta çoni më lart nderin dhe respektin që ekziston për vendin tonë, për popullin tonë, për Partinë tonë.

Shoku Enver Hoxha bisedon me të gjithë të pranishmit, i pyet për punën e për jetën e tyre, interesohet për fëmijët e familjes dhe vazhdon: Partia e bëri Shqipërinë të fortë, të lulëzuar dhe njerëzve u solli lumturi. Pa Partinë nuk do të kishim dalë në dritë. Edhe gjyshërit tanë kanë luftuar në të kaluarën, por ne fituam dhe mundëm t'i realizonim gjithë këto fitore, se kishim Partinë në krye. Prandaj


(1) Nderim, respekt.

të gjithë i shprehin urime Partisë. Ja, zotrote (1), të tëra vajzat i ke në punë, të martuara e të lumtura me burrat e tyre dhe ti tani rron e lumtur midis tyre, midis nipërve e mbesave të shumtë, sepse Partia u ka thënë dhëndurëve: nënat dhe vjehrrat janë të dashura.

Edhe nuseve u ka thënë se përderisa burri do vajzën dhe vajza burrin, atëherë edhe vjehrra duhet ta dojë nusen dhe nusja vjehrrën. Të gjithë në familje të jenë të dashur e të lidhur ngushtë me njëri-tjetrin. Është lumturi e madhe që në vatrat tona të mos ketë as më të voglën grindje.


Sa herë futim kafshatën e bukës në gojë, aq herë urojmë Partinë dhe ju që na prutë këto të mira.


Fëmijët janë të dashur.

Partia i konsideron të gjithë njësoj, si djemtë, edhe vajzat.

Edhe në punë të gjithë njësoj janë dhe shpërblehen sipas zotësisë, nuk ka preferenca se «ai është djalë» dhe t'i mbahet ana. Partia s'e bën këtë.

Në Kavajë ka pasur një çikë fanatizëm, po tani kohët kanë ndryshuar.

Plaku im nuk ishte fanatik, e kam fjalën këtu e përpara 50 apo 55 vjetëve, mirëpo në vend kishte fanatizëm, bile të madh, që e kishin mbjellë ideologjitë reaksionare.

Motrat e mia ishin akoma të vogla, kur në Gjirokastër erdhi një i huaj (2). Atëherë nuk kishte vajza në


(1) Shoku Enver Hoxha i drejtohet vjehrrës së Pirro Thanasit, Kasjani Lolit.


(2) Eshtë fjala për Zhysten Godarin (1871-195(3), personalitet politik francez me ide përparimtare, mik i Shqipërisë; ka shkruar disa libra për vendin tonë.

shkollë. Motra ime me ca gra të tjera vajti te hani i Hadërajve në sheshin e Çerçizit. Ato atëherë visheshin zakonisht me çarçaf të bardhë, kurse motra ime qe veshur, ja, kështu siç vishen vajzat sot. Mirëpo se kush vajti i tha plakut që vajza jote ishte në ballkon të hotelit.

Kur erdhi në shtëpi, ai i tha motrës: «Po ti ku ishe?». «Isha në pazar për të parë atë të huajin», u përgjigj motra. Dhe plaku e qëlloi me pëllëmbë. Ai e bëri këtë i influencuar më shumë nga të tjerët dhe jo se ishte vetë fanatik.

Kavaja sot ka ndryshuar qind për qind me të kaluarën, është bërë qytet industrial, me shtëpi banimi të reja e të bukura, që do të shtohen akoma më shumë në vitet e ardhshme.

Kavaja ka dhe një skuadër të mirë futbolli. Tani amatorët e futbollit diskutojnë se cila skuadër do të fitojë, «Besa» e Kavajës, «Dinamoja» apo «Partizani».

Këtu në Durrës besoj ka amatorë të të tria skuadrave, kurse unë vetë jam me Kavajën.

Sot kudo Shqipëria është në këmbë, ka një lëvizje të madhe e mobilizim nër të kryer detyrat. Kudo ka gjallëri të jashtëzakonshme, sepse nga mësimet e Partisë njerëzit marrin forca të reja për të kryer punë akoma më të mëdha. Ju, shokë gazetarë, që shkruani për këto vizita në popull, duhet të flisni më shumë për mendimet e Partisë dhe të popullit.

Unë kam dëshirë të vij shumë herë për t'ju takuar, që të shkëmbejmë mendime bashkë, të bisedojmë, por, e kuptoni vetë, punët nuk më lënë.

Më lejoni tani të ngrihem. U gëzova shumë që erdha sot te ju. Qofshi të lumtur të gjithë! Kujtimi i atyre që dhanë jetën për këto ditë të bukura, që gëzon populli sot, do të mbetet i paharruar.

Qofshi mirë të gjithë! Mirupafshim!

Botohet për herë të parë sipas

shënimeve të mbajtura në këtë

takim, që gjenden në AQP





Rroftë 1 Maj

Dita Ndërkombëtare e luftës së klasës punëtore!

Lavdi Stalinizëm-Enverizmi !




Sot është Dita Ndërkombëtare e Punës, e cila i kushtohet luftës për ruajtjen dhe përparimin e të drejtave të punëtorëve në botë. Kjo Ditë e Punës festohet si përkujtim për viktimat e protestës që u mbajt prej 1 deri 4 Maj 1886 në Çikago të Amerikës. Kërkesa themelore e punëtorëve në protestën e Një Majit ishte vendosja e orarit të punës tetë orësh në ditë. Prandaj protesta e Një Majit u shtyp me dhunë, duke lënë viktima në mesin e punëtorëve protestues nga ana e forcave policore për mbrojten e kapitalizmit shfrytëzues.
Në kujtim të viktimave nga protesta e Çikagos, Internacionalja e dytë në kongresin e saj themelues në vitin 1889 në Paris ka miratuar deklaratën, me të cilën punëtorët ftohen në demonstrata masive më 1 Maj që ta përmirësojnë pozitën e tyre. Prej atëherë festa e 1 Majit është manifestim i solidaritetit të klasës punëtore në mbarë botën. Kështu 1 Maji u bë ditë e madhe ndërkombëtare, e cila mbledh të gjithë të pakënaqurit, të shtypurit, të ndjekur jashtë atdheut nga pushteti kundërpopullor, që aspak nuk interesohet për zhvillimin e vendit dhe për zbutjen e papunësisë. Shumë të rinj shqiptarë në moshën më të mirë të tyre detyrohen të kërkojnë punë jashtë atdheut për të siguruar kafshatën e bukës. Prandaj Dita tradicionale punëtore do të përkujtohet edhe në shumë qytete të Europës, sidomos në Shiperinë e ashtuquajtur demokratike, ku punëtorët shqiptarë, jo vetëm që janë të zhveshur nga çdo e drejtë e tyre për punësim dhe për jetë, por janë të zhveshur nga çdo e drejtë njerëzore. Statistikat shtetërore nuk tregojnë shkallën e punësimit të punëtorëve, përkundrazi tregojnë shkallën e lartë të papunësisë, shkallën e lartë të vdekshmërisë, shkallën e lartë të vetëvrasjeve, gjithashtu shkallën e lartë të fatkeqësive automobilistike në rrugë dhe ajo çka është më e rëndësishme mjedisi natyror është i ndotur, edhe pse në Shqiperi nuk tymosin oxhaqe fabrikash. Ndryshe me kërkesën ndërkombëtare 8-orësh në Çikago, punëtorët shqiptarë të mbarë Shqiperisë Etnike kërkojnë punë për të siguruar bukë e kripë dhe veshmbathje për familjet e tyre. Aty ku nuk ka klasë punëtore, nuk ka fshatarësi përparimtare dhe inteligjencë përparimtare, sepse shteti jo që nuk e stimulon bujqësinë dhe industrializimin e vendit, por edhe nuk e siguron tregun shqiptar.



Stafi i redaksisë


1 Maj 1971-Video




Rroftë Shoku Lenin

145. ditëlindjen

22 prill 1870




website të veçantë në anglisht






Fjala e hapjes në mbledhjen solemne me rastin e 100-vjetorit të lindjes së V.I.Leninit

21 prill 1970

Të dashur shokë e shoqe,

Jemi mbledhur sot të festojmë 100-vjetorin e lindjes së Vladimir Iliç Leninit, të mendimtarit gjenial dhe revolucionarit të madh, strategut të lavdishëm të Revolucionit Socialist të Tetorit, mësuesit dhe udhëheqësit të urtë të proletariatit botëror.

Jeta e Leninit, idetë e tij, veprimtaria e tij janë të lidhura pazgjidhshmërisht me tërë historinë e madhe të epokës sonë, me kthesat rrënjësore që kanë ndodhur gjatë këtyre njëqind vjetëve në fatet e proletariatit dhe të popujve të botës. Shekulli ynë i njëzetë është shekulli i leninizmit.

Marksi dhe Engelsi kishin parashikuar shkencërisht përmbysjen e kapitalizmit dhe ndërtimin e shoqërisë socialiste. Idetë e tyre, mësimet e tyre Lenini i zhvilloi më tej dhe i realizoi në praktikë. Revolucioni socialist në Rusi, i konceptuar dhe i udhëhequr drejtpërdrejt nga Lenini, shënoi fillimin e epokës së re të njerëzimit.

Historia ka njohur shumë udhëheqës të shquar dhe revolucionarë të mëdhenj, por janë të paktë ata, idetë dhe vepra e të cilëve të ruajnë atë vitalitet dhe aktualitet të pashuar, siç janë idetë dhe vepra e Leninit.

Ato kanë përfaqësuar e do të përfaqësojnë edhe në të ardhmen fanarin ndriçues të rrugës revolucionare të proletariatit, busullën e pagabueshme, burimin e pashtershëm të frymëzimit për ta çuar gjithnjë përpara, nga fitorja në fitore, kauzën e madhe të komunizmit.

Duke festuar 100-vjetorin e lindjes së Leninit, ne nuk nderojmë dhe madhërojmë vetëm njeriun, i ciii ka dhënë një kontribut që s'ka të krahasuar në krijimin e teorisë dhe të praktikës së socializmit shkencor.

Me Leninin e leninizmin janë të lidhur edhe historia e Partisë sonë, çlirimi i popullit shqiptar nga prangat e robërisë fashiste dhe të feudoborgjezisë vendëse, fitorja e revolucionit dhe ndërtimi i socializmit në Shqipëri.

Partia jonë lindi leniniste, luftoi e fitoi me flamurin e Leninit e të nxënësit të tij besnik, Stalinit, marshon ngadhënjimtare në rrugën leniniste.

Lenini e leninizmi për komunistët e popullin shqiptar nuk kanë qenë kurrë simbole dhe dogma të thata, as edhe një eksperiencë që i përket vetëm së kaluarës. Qëndrimin tonë ndaj tyre ne e kemi kuptuar dhe e kuptojmë si një detyrë dhe obligim për t'u qëndruar besnikë frymës dhe esencës revolucionare të leninizmit, për të luftuar me vendosmëri e pa pushim për ruajtjen e pastërtisë së tij nga sulmet e të gjithë e deri në fund revolucionin në vendin tonë, për të forcuar internacionalizmin proletar dhe unitetin e vërtetë marksist-leninist të lëvizjes komuniste ndërkombëtare, pse vetëm kështu Shqipëria do të rrojë në shekuj e lirë, e pavarur, e fortë, socialiste dhe komuniste.

Askush si Lenini nuk ka zhvilluar një luftë të ashpër, konsekuente e parimore kundër ideologjisë borgjeze e oportuniste, si jashtë, ashtu edhe brenda radhëve të klasës punëtore, askush si Lenini nuk ka goditur me aq forcë antikomunistët e hapët, si dhe ata që antikomunizmin e tyre mundoheshin ta vishnin me frazeologji marksiste ose ta lyenin me bojë socialiste. Tradhtia e përbindshme e revizionistëve modernë, me ata sovjetikë në krye, e sidomos degjenerimi i Bashkimit Sovjetik në një shtet borgjez imperialist, e theksojnë edhe më shumë aktualitetin e kësaj lufte. Mësimet dhe qëndrimet e Leninit ndaj oportunizmit marrin një rëndësi të dorës së parë për çdo revolucionar, për çdo parti të vërtetë komuniste.

Imperialistët, borgjezia e madhe dhe reaksioni ndërkombëtar tani u bien daulleve me sa fuqi kanë dhe përpiqen që degjenerimin revizionist ta kalojnë si leninizëm, t'ia atribuojnë leninizmit, gjoja «paaftësisë» së tij për të transformuar botën e vjetër dhe për të ndërtuar një shoqëri të re. Revizionistët e të gjitha ngjyrave, me ata sovjetikë në krye, nga ana tjetër, për të mbuluar tradhtinë e oportunizmin e tyre, mundohen ta zhveshin Leninin e leninizmin nga fryma e tyre revolucionare, t'i shtrembërojnë e t'i mistifikojnë ata.

Të dyja palët dalin në një rrugë dhe punojnë për një qëllim: të minojnë revolucionin, të shkatërrojnë socializmin dhe të skllavërojnë përjetë klasën punëtore.

Por leninizmin, trashëgiminë revolucionare të Leninit, flamurin që ngriti ai, nuk mund t'i mposhtë asgjë, asnjë dhunë, asnjë tradhti, asnjë demagogji. Lenini e leninizmi jetojnë dhe triumfojnë kudo, në Shqipëri ku ndërtohet me sukses socializmi, në valët e revolucioneve e të luftërave çlirimtare që kanë përfshirë kontinentet e Azisë, Afrikës e Amerikës Latine, në hovin e ri revolucionar të klasës punëtore e të masave punonjëse të Evropës e të Amerikës kapitaliste. Idetë e Leninit e vepra e tij frymëzojnë dhe udhëheqin luftën e vendosur që marksistë-leninistët dhe gjithë revolucionarët zhvillojnë sot kundër revizionistëve modernë në të katër anët e botës. Ato qëndrojnë si një zjarr i ndezur, gati të shpërthejë në flakë, edhe në zemrat e klasës punëtore e të punonjësve të vendeve

revizioniste, që vuajnë nën zgjedhën e uzurpatorëve e të renegatëve.

100-vjetori i Leninit është një frymëzim i ri, i madh për të mësuar te Lenini, për të luftuar si ai, për ta ngritur gjithnjë e më lart flamurin e tij. Në këtë shprehet para së gjithash e mbi të gjitha edhe besnikëria ndaj leninizmit.

Le të na shërbejë ky jubile i lavdishëm për të forcuar edhe më tepër Partinë e shtetin tonë proletar, për ta bërë edhe më të bukur e më të lulëzuar atdheun tonë socialist, për ta mbajtur gjithnjë lart, të pastër e krenar flamurin e Leninit e të komunizmit në Shqipëri!

Le të japim kontributin tonë në luftën e të gjithë komunistëve dhe të popujve revolucionarë të botës që luftojnë kundër imperializmit amerikan dhe socialimperializmit sovjetik e shërbëtorëve të tyre!

Le të buçasë sot edhe më fort kushtrimi revolucionar i Leninit: ."Proletarë të të gjitha vendeve dhe popuj e kombe të shtypur, bashkohuni!», le të rritet e të forcohet gjithnjë e më shumë lufta kundër imperializmit, revizionizmit e reaksionit, për fitoren e revolucionit e të socializmit kudo në botë!

Botuar për herë të parë në gazetën «Zëri i popunit », nr. 95 (6759), 22 prill 1970

Botohet sipas librit:Enver Hoxha. « Raporte e fjalime 1969-1970 ,., f. 325. Tiranë, 1970





* * *



… Ndodhte që i lexoja vargje, ndërsa ai vështronte i mejtuar në dritare, në castet e perëndimit të diellit…

Për të un’ rashë shumë në mendime,
Edhe shumë herë jam matur për të shkruar,
Porse në vargjet e fletores sime
I rrallë është emri i tij, si gur i çmuar.
Në vargje ai duhet të jetë
Përmes furtunës revolucionare,
Mes ngricave të vjeshtës së tretë,
Mes flamujve që skuqin porsi zjarre.
Prandaj lirikat shpesh kam grisur unë,
Sepse më dukej s’mbanin er’ furtunë,
Por erë fushash, bari të kositur
Ku hënëza vështron në rrugën e dremitur

Po nuk ka gjë: Iliçi le të jetë
Në mes pejzazheve që dua shumë.
Mes rrugëve, mes fushave të qeta,
Ku zhurmëron një lis, ku rrjedh një lumë.
Sepse Ai në eci nëpër shqota
Në rrugë plot me erëra tetori,
I deshte bukuritë e kësaj bote
Dhe drurëtedhe gjethet tej oborrit,
Dhe zjarrin që në fushë tutje fiket.
E desh Ai si shpirti i lirikut.
Deshi Ai dhe velën mbi liqenë.
Dhe fushën që po flë ku muzgjet vinë e venë.

Atij mëngjezi i bukur i kujtonte
Të ardhmen mbi Rusinë e paanë.
Dhe perëndim i skuqur i kujtonte
Ata që për tetorin vanë e ranë.
Dhe diellin që po ulej kur sodiste,
me libër nëpër duar tek dritoret,
Ai e dinte: perëndim s’do kishte
Mbi botën dielli i zjarrtë i Tetorit
Oh, unë e shoh kur përsëri i qetë
Me sytë e ndritur ngulur përmbi fletë,
Ndërsa thellimi fryn jashtë në drurë:
“Fitoret kurrë ne nuk do ti lëmë, Kurrë”*)
*Kështu thoshte shpesh Lenini, siç rrëfen Krupskaja, duke ndryshuar vargjet e poetit komunar Euzhen Potje: “Jo kurrë s’do ta lëmë ne Komunën”

Xhevahir Spahiu
Baladë shqiptare për Leninin

Ai hyri në pallatin ku ish parlamenti
Në brez: revolveri ende i nxehtë nga vrasja e Esat Pashës në Paris:
Hyri dhe tha shkurt e saktë si pesë të shtëna revolveri:
Pesë minuta heshtje,
Lenini vdiq.

Të gjithë më këmbë
Më këmbë të gjithë!

Shtangën drurët. Zogjëve kënga në buzë u mbeti,
Me një kuje të tmerrshme qau e klithi era
Globit për një çast i humbi graviteti
dielli humbi shokun, shkau e ra në humnera

U ranë varetë nga duart kovaçëve
Parmendën në mes të brazdës fshatarët se ç’e lanë
O ç’heshtje e rëndë
Një heshtje e tillë
S’ish ndjerë ndonjëherë,
S’ish parë në asnjë dramë.

Pesë minuta heshtje,
Lenini vdiq…
Të gjithë më këmbë,
Më këmbë të gjithë.

Pallati u lëkund
Këmbë-trokitje në sallë
“Baballarët e kombit” njëri tjetrin panë në sy;
“Ai nga Rusia,
Ky nga Libohova,
Ç’djall i nxori në një breg të dy?!
Ç’u kujtove vdekjen Avni “Baballarëve”
Ata për zgjerimin e gjerdheve të tyre ëndërronin
-Vdekjes suaj t’i ngriheni
Të gjithë më këmbë,
Fjalët e tua gjëmonin.

Kjo s’kish ngjarë asnjëherë
Asgjëkundi s’kish ngjarë
Zotërinjtë më këmbë Leninit?!
Zotërinjtë s’janë komunarë.

Tokën deshën të na ndanin në ngastra
Po mbi traktatet u lëshua Lenini i tmerrshëm
Lenini ish i madh sa kreshnikët e elegjive tona të lashta
Ai s’kish lindur në Simbirsk, po në pesë kontinentet njëherësh.

Vallë si e gjeti udhën mes këtyre shkëmbenjëve
Lenini- zemër e gjithëkujt?
Tokën Lenini ua dha fukarenjve
Tokën e tundi…

Lenini si askush u qau hallet të mjerëve
Hallet që s’ua qanë dot as malet me dëborë
Lenini sec kish dicka të përafërt me malet
Lenini vuante nga tragjedia jonë.

Pa ç’ka se të mjerët as emrin Leninit nuk dinin t’ja shkruanin

Leninin e kuptonin; Ai si ata s’kishte bukë
Lenini kish thënë:
Sarajet do të shëmben,
Po të ngrihen kasollet në luftë.

Pesë minuta heshtje,
Lenini vdiq!
Të gjithë më këmbë
Më këmbë të gjithë!

Shtangën drurët. Zogjve në buzë kënga u mbeti
Me një kuje të tmerrshme qau e klithi era
Globit për një çast i humbi graviteti
Dielli humbi shokun, shkau e ra në humnera.

Diçka drodhi malet që as qepallat s’kishin luajtur në shekuj
Malet gjokszbuluar që prisnin stuhinë
Populli “Ngreu!” i tha parlamentit
Populli ngriu mbi parlament djalin e tij, Avninë.

Tek të gjithë do të zgjohej brez pas brezi Lenini
Po dhimbja ish e madhe
Populli betohej se do ta ruante
Si malet.

Dihet kë ruajnë malet.

Pesë fjalët e Avni Rustemit. Pesë të shtëna:
Vdiq Lenini,
Pesë minuta heshtje.

Mikro-Feudo Borgjezët u ngritën për Leninin më këmbë;
Po vdiste parlamenti.



Arkivi shqiptar Lenini

Lenini Galeria




14. 4. 1930 - 14. 4. 2015

85 Data e vdekjes







Majakovski - Arkiva








majtas marshim

(Ernst Busch)







to the Albanian Section of the Comintern (SH)


on occasion of the 30th anniversary of death

of comrade Enver Hoxha

April 11, 1985 – April 11, 2015

Today, 30 years ago, comrade Enver – the glorious 5th Classic of Marxism-Leninism - passed away. During these 30 years, the world communist movement had to face many serious problems and obstacles, but it also accomplished many glorious victories against all kinds of enemies whose objective is to prevent world proletarian and working classes to put a definitive end to exploitation and oppression. The names of the 5 Classics of Marxism-Leninism in general, and that of comrade Enver in particular are deeply linked with all and each one of these victories, as their immortal teachings must always lead the exploited and oppressed classes in their quest for the achievement of a classless, stateless and propertyless society.

As the 5th Classic of Marxism-Leninism, comrade Enver is a leader and teacher of the world proletariat, he is one of the greatest anti-revisionists of all times, who spent his life waging a fearless struggle against all kinds of revisionisms, from Yugoslav/Titoist and modern revisionism to Maoist/Chinese neo-revisionism and its reactionary “third world” theories, etc. He is also a genial Marxist-Leninist theoretician who wrote an uncountable number of books, documents, articles, texts, etc. dedicated to anti-revisionist struggle. The lessons and teachings put forward by comrade Enver are not only applicable to Albania, but they form a universal whole that constitutes a weapon so valuable that we can say that, nowadays, without comrade Enver’s teachings and without his recognizance as the 5th Classic of Marxism-Leninism, the victory of socialist revolution is impossible.

Under comrade Enver’s glorious leadership, Albania always remained a state of proletarian dictatorship led by an authentic Marxist-Leninist-Stalinist party, socialist Albania counted with one of the most brilliant communist leaders that ever lived as head of state: comrade Enver Hoxha. This also explains why, since the middle 50’s, while the other false “socialist” countries refused Marxism-Leninism, liquidated proletarian dictatorship, restored capitalist exploitation and bourgeois class tyranny, eliminated socialization of economy and of means of production, surrendered themselves to world imperialism and social-imperialism and established social-fascist repression, comrade Enver’s Albania always remained faithful to the teachings of the Classics during socialist construction, as a guiding light of communist dignity amidst the dark sea of revisionist and social-fascist degeneration. Small socialist Albania could have never been able to successfully defeat all types of internal and external enemies and to resist the powerful capitalist-revisionist encirclement if it was not a genuine proletarian dictatorship led by a truly communist party of Leninist-Stalinist type (the PLA). In the accomplishment of all this, comrade Enver played a most important role. After all, we can never forget that while comrade Enver was alive, no enemy could ever touch socialist Albania, no enemy could ever detach it from its Marxist-Leninist-Stalinist path. Capitalists-imperialists and their revisionist agents inside and outside Albania had to wait until comrade Enver’s death in order to be able to penetrate and destroy the world’s last proletarian dictatorship and socialist state.

World capitalists, imperialists and revisionists have always attempted to obliterate Enver Hoxha’s revolutionary proletarian teachings and legacy. But just like they failed in the past, they will also surely fail in the future. Comrade Enver’s name will always be synonym of Marxist-Leninist-Stalinist purity of principles, of communist audacity and firmness. Like he once affirmed:

No force, no torture, no intrigue, no deception can eradicate Marxism-Leninism from the minds and hearts of men.” (Enver Hoxha, Eurocommunism is Anti-communism, 1980, edition in English)

For all these reasons, comrade Enver’s infallible and immortal teachings are an authentic guiding light for all those who follow the path towards world socialist revolution, world proletarian dictatorship, world socialism and world communism based on Marxism-Leninism-Stalinism-Hoxhaism. To uphold and defend comrade Enver’s revolutionary and proletarian legacy is to also uphold and defend the revolutionary and proletarian legacy of all Classics of Marxism-Leninism as a whole.

Long live comrade Enver Hoxha – the glorious 5th Classic of Marxism-Leninism!

Long live the 5 Classics of Marxism-Leninism: Marx, Engels, Lenin, Stalin and Enver Hoxha!

Comrade Enver is immortal – his red revolutionary genius enlightens our path towards the victorious world socialist revolution!

He will live forever on hearts and minds of every oppressed and exploited worker and of every communist!

All capitalist-revisionist lies and calumnies will never erase comrade Enver's glorious legacy!

Death to world capitalist-imperialist order and to its revisionist, neo-revisionist and social-fascist lackeys!

Long live world violent proletarian and socialist revolution!

Long live world armed proletarian dictatorship!

Long live world socialism and world communism!

Long live the Comintern (SH) – the only authentic defender of comrade Enver’s revolutionary and proletarian legacy!


Comintern (SH)

April 10, 2015




April 9, 2015

Message of our Russian comrades


to the Albanian Section of the Comintern (SH)


11 апреля 1985 года ушел из жизни пламенный революционер, зодчий Новой Социалистической Албании, выдающийся продолжатель бессмертного дела Маркса-Энгельса-Ленина-Сталина Энвер Ходжа.

Прошедшие годы не заглушили боль и скорбь от этой утраты…

Смерть вырвала из рядов мирового коммунистического движения его признанного лидера, выдающегося теоретика и практика социалистического строительства, несгибаемого борца за чистоту идей и положений марксизма-ленинизма.

Силы контрреволюции использовали смерть Э. Ходжа для взятия реванша: для отказа от завоеваний социализма в Албании, для ослабления мирового марксистско-ленинского движения, для искажения и ревизии теории научного коммунизма.

Но, прогрессивный поступательный ход общественного развития неумолим.

Его не могут остановить ни смерть вождя, ни временные поражения революции, ни временное усиление и консолидация реакции во всех ее проявлениях.

Наступит день, когда осуществление коренных общественно-экономических преобразований встанет на повестку дня и будет реализовано мировой социалистической революцией, осуществленной под знаменем идей и учения марксизма-ленинизма, которые сотканы, обобщены, научно обоснованы и доказаны вождями мирового пролетариата: Марксом, Энгельсом, Лениным, Сталиным и Энвером Ходжа!!!




11 prill 1985
30 Data e vdekjes

Lavdi veprës së pavdekshme te shokut Enver Hoxhës



website i veçantë ...







Mariglen Gjoka

Te dashur shok dhe shoqe, Te nderuar e shume te rrespektuar miq e bashkatdhetare kudo qe jeni e jetoni!


Sot, me 11 prill 2015-es, mbushen plot 30 vjet nga pushimi i zemres te Komandantit tone Legjendare, Mesusit te dashur te zemrave tona, Arkitektit te Shqiperise Socialiste, Udheheqesit te madh revolucionar Shqiptar, Klasikut te 5 te marksizem-leninizmit, Enver Hoxha. Urojme qe nga kjo dit te marrin fund perpjekjet qe kane bere te mundur krijimin e nje situate e tille amullie e indiferentizmi, qe do te thot: grusht turinjve maskarenjve qe kane dale ne krye e po shijne mbare e prape, duke vazhduar keshtu akoma me metoda te vjetruara, me taktiken hiq e mos keput, qe kane per synim mykjen e trurit dhe te ndergjegjes. Ne kete situate te krijuar nga reaksioni dhe veglat e tij oportuniste, para komunisteve (stalinisteve-enveriste) shtrohet pyetja troc: A do te vazhdojme akoma keshtu?! A nuk ka ardhur koha te shkundim pluhurin e te ngreme koken, ashtu sic u ka hije komunisteve revolucionar?!

Lavdi Enver Hoxhes dhe mesimeve te Tij revolucionare!






Ne Tiranen tone







Përkthimi gjuhën greke

në sajë të shokut tonë nga Greqia


Aνακοίνωση της Κομιντέρν (ΣΧ) - Κ.Δ. (Σταλινικών - Χοτζικών) Η Γερμανία πρέπει να καταβάλει άμεσα και δίχως καθυστέρηση τις πολεμικές της αποζημιώσεις!


70 χρόνια μετά τη νίκη των Λαών ενάντια στο Χιτλερικό φασισμό, η Γερμανία εξακολουθεί να αρνείται να πληρώσει για τις απώλειες και τις καταστροφές των χωρών εκείνων που επλήγησαν από τις ναζιστικές ορδές. Η Χιτλερική Γερμανία ματοκύλησε τους λαούς και δεν αποζημιώνει τα θύματα! Είναι εξωφρενικό κι απάνθρωπο! Είναι καθαρή Γερμανική απάτη! Η Κομιντέρν (ΣΧ) καταγγέλλει όλες τις μεταπολεμικές γερμανικές κυβερνήσεις οι οποίες αρνήθηκαν πεισματικά να καταβάλουν πολεμικές επανορθώσεις ώς τα σήμερα! Αυτή η άρνηση, όσον αφορά τα θύματα των ναζιστικών εγκλημάτων, δεν δικαιολογείται ούτε νομικά βάσει του Διεθνούς Δικαίου, ούτε ηθικά. Όσοι δεν καταβάλλουν τις πολεμικές τους επανορθώσεις, διαπράττουν έγκλημα για δεύτερη φορά. Και σήμερα; Η ιμπεριαλιστική Γερμανία φαίνεται να μη διδάχτηκε τίποτα από το φασισμό του Χίτλερ. Ακόμη και μετά τον πόλεμο, ο γερμανικός ιμπεριαλισμός δεν έπαψε ποτέ να ταπεινώνει, να εκμεταλλεύεται και να καταπιέζει άλλους λαούς. Η κυριαρχία της ιμπεριαλιστικής Γερμανίας στην Ευρώπη δεν βασίζεται σε τίποτε άλλο παρά στη στυγνή εκμετάλλευση και την καταπίεση άλλων λαών. Ο γερμανικός φασισμός δεν είναι ένα φάντασμα του παρελθόντος. Μετά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Πρώσικος αετός ανέκτησε τα φτερά του και ξανάγινε μια μεγάλη απειλή για τα άλλα έθνη. Και τι πρέπει να διδαχτούν απ' αυτό οι λαοί; Ο πόλεμος και ο φασισμός θα είναι πάντα παρόντες όσο δεν εξαλείφεται η πηγή τους - ο ιμπεριαλισμός. Να γιατί οι Λαοί οφείλουν να συντρίψουν τον παγκόσμιο ιμπεριαλισμό διαμέσου της παγκόσμιας σοσιαλιστικής επανάστασης κάτω από την ηγεσία του παγκόσμιου προλεταριάτου και του παγκόσμιου επαναστατικού του κόμματος. Μόνο η παγκόσμια Δικτατορία του Προλεταριάτου θα εξαλείψει το αναπόφευκτο των πολέμων και του φασισμού! Ο Ενβέρ Χότζα είπε σ' έναν λόγο του στα 1974: "Μάταια θα περίμενε κανείς να προσκυνήσουμε τις κυβερνήσεις εκείνες (σ.σ. ο Ενβέρ Χότζα αναφέρεται στη Μεγάλη Βρετανία και τη Γερμανία) που τόσο μεγάλα κακά και αδικίες μάς προξένησαν. Εμείς ποτέ δεν θα υποταχθούμε σ' αυτούς! Μακριά από μας!!" Η Κομιντέρν (ΣΧ) απαιτεί να καταβάλει η Γερμανία πολεμικές αποζημιώσεις προς όλους εκείνους τους λαούς οι οποίοι καταστράφηκαν συθέμελα από τους Ναζί. Δεν θα επιτρέψουμε στους Γερμανούς ιμπεριαλιστές να συνθλίβουν με τη σιδερένια τους φτέρνα άλλους λαούς! Ας οργανώσουμε την επαναστατική μας αντίσταση! Κάτω ο γερμανικός ιμπεριαλισμός! Ζήτω η αντι-ιμπεριαλιστική Ευρώπη! Ζήτω ο επαναστατικός, αντι-ιμπεριαλιστικός κόσμος! Ζήτω ο διεθνής σοσιαλισμός και ο διεθνής κομμουνισμός! Κομμουνιστική Διεθνής (Σταλινικοί - Χοτζικοί)





76 vjet

Pushtimi ushtarak fashist italian në Shqipëri

(7 prill – 12 prill, 1939)




7 PRILL 1939

Populli Shqiptar e njohu që në fillim rrezikun e daljes së fashizmit në skenën e Europës, në Itali më 1922, në Gjermani më 1933 dhe në Spanjë me 1936.  Në luftën kundër kësaj mortaje të re me rrezik përhapje në gjithë Europën, morën pjesë dhe bijtë e Shqipërisë përkrah vullnetarëve të 53 vendeve të botës në mbrojtje të Republikës së Spanjës.

Ata ishin: Zef Hoti, Urfi Agoui, Daut Muço Podgorani, Xhemal Kada, Ramiz Varvarica, Skënder Luarasi, Asim Vokshi, Dhimitër Kosta, Emrush Myftari, Emin Agolli, Faik Dardha, Hulusi Spahiu, Ibrahim Kurani, lljaz Pashai, Justina Shkupi (infermiere), Kosta Kolombo, Mane Nishova, Mehmet Shehu, Musa Fratari, Petro Marko, Qamil Sherifi, Stefan Duni, Stivens Thanasi, Shaban Basha, Teni Konomi, Thimjo Gogozoto, Veli Dedi, Xhafer Miraka, Imer Puka, Zef Prela, Zihni Muço, Haindi Koja, Nezir Voshtina, FeimMuço, Hamdi Kolonja, Kosta Sillo, Nevruz Vetiu, Kostandin Note, Servet Veliu, Thoma Rushano, Xhelal Bajrami e Zihni Murati.

Të 43 vullnetarët shqiptarë, përfaqësonin të gjitha krahinat e vendit dhe idealet derhokratike të popullit shqiptar për t'u gjendur përkrah popujve të tjerë në kundërshtrimin e armikut të përbashkët të njerëzimit-fashizmin.

Nga vullnetarët shqiptarë ranë në Luftën Antifashiste në Spanjë: Asim Vokshi, Zef Hoti, Daut Muço, Dhimitër Kosta, Musa Fratari, Thimjo Gogozoto, Ramiz Varvarica, Teni Konomi, Xhemal Kada, Imer Puka, Nevruz Veliu e Urfi Agolli.

Ata do të kujtohen përjetë si dëshmorët antifashistë dhe intemacionaliste. Të nesërmen e pushtimit me 8 prill 1939 Shqipëria nuk kishte asnjë zyrë, jo me institucion shtetror të saj.  Ajo ishte pushtuar si teritor, por kurrë nuk mund të kapitullonte si mbreti i saj dhe qeverija e tij. Koha e provoi këtë shumë shpejt e shumë hidhur për fashistët.

Fatkeqësisht këtij ideali madhor antifashist jo vetëm nuk iu përgjegj regjimi monarkik i Zogut por kapitulloi turpshëm në çastët më kritike kur pushtimi i Shqipërisë nga fashizmi ishte evident. Populli e kuptoi hilen e mbretit dhe e tatoi pulsin e "Atdhetarizmit" të tij me demostratat masive në të gjithë vendin të pandërprera prej datës 1 gjer me 6 prill 1939.

Atdhetarizmi i "Naltmadhërisë" nuk dha shënja ekzistence. Populli kërkoi armë por depot nuk u hapën. Ata topa e armë të kalibrave të ndryshëm në pozicione u gjetën të prishura qëllimisht. Ky ishte rasti i parë unikal në Europë që një mbretëri gjendet pa mjetet mbrojtëse të vendit. Vetë Mbreti u arratis natën për hanë duke e lënë popullin pa drejtim që agresioni fashist t'a kishte të lehtë robërimin e tij. Ndërsa mbreti kapërcente, duke ikur kufirin e Jugut për t'u strehuar në Greqi, flota detare dhe ajrore italiane iu turrën Shqipërisë me 50 anije, 200 avionë e 40 mijë trupa në mëngjesin e 7 prillit 1939.

Shqiptarët të ndezur nga një urrejtje e pakufishme, i pritën agresorët me pushkë në Durrës, Vlorë, Shëngjin e Sarandë. Në këto beteja u derdh gjak dhe ranë dëshmorë: Marinari i thjeshtë Mujo Ulqinaku, u bë simboli i kësaj qëndrese duke u ngritur në piedestalin e Heroit të Popullit.


Italia deshi t'a mashtrojë opinionin publik botëror se gjoja populli shqiptarë e ka dashur prej kohësh bashkimin me Italinë. Për këtë farsë me 12 prill 1939 u mblodh në Tiranë Asmbleja Kushtetuese e Shqipërisë prej 75 deputetësh që e kishin shpallur AHMET ZOGUN mbret. Të pranishëm në këtë mbledhje asmbleja ishin 51 deputetë dhe morën këtë vendim:
1. Bashkimin e Shqipërisë me Italinë dhe njohjen e Viktor Emanuelit III si mbret i Shqipërisë ( me këtë vendim u shkurorëzua Ahmet Zogu si mbret i Shqipëtarëve).

2.Dorëzimi i kurorës së Skënderbeut në Itali, Viktor Emanuelit III. Për të kryer aktin ceremonial të dorëzimit të kurorës mbretërore u vendos se kush do të përbënte delegacionin me përfaqësues nga çdo qark. Deputetët vendimmarrës të Asamblesë ishin sipas qarqeve.

1. Fejzi Alizoti 
2.Safet Libohova 
3.Jani Dado
4.Sulo Lekdushi
5.lslam Këlcyra
6.Mihal Kaso
7.Fuat Asllani
8.Dhimitër Kacimbro
9.Reis Selfo

1. Hysen Vrioni 
2. Qemal Vrioni
3.Bektash Cakrani
4. Ali Kuci

1. Xhavit Leskoviku
2. Xhemal Ypi
3. Refail Prodani
4. Kristaq Kosturi
5.Thoma Orollogu
6. Selim Mborja
7. Theodhoraq Poko
8. Vangjel Tashko

1. Jashar Erebara
2. Shqir Dema
3. Irfan Ohri
4. Selim,Kaloshi
5. Gjetan Kaloshi

1. Gjon Marka Gjoni
2. Patër Anton Arapi
3. Jak Koçi
4. Nush Topalli
5. Dom Mikel Koliqi
6. Lec Çoba
7. Kol Bib Miraka
8. Kol Thaçi
9. Ahmet Berisha
10. Engjel Serreqi

1. Eqerem Vlora
2. Ali Asllani
3. Toni Stambolla
4. Skënder Muço
5. Hysni Lepenica
6. Shezai Agalliu
7. Pashë Vlora
8. Xheladin Pashë Vlora







Ekspozita «Shqipëria sot» paraqet të sintetizuar zhvillimin harmonik të të gjithë degëve të ekonomisë e të kulturës në Republikën Popultore Socialiste të Shqipërisë







Triumfi i Komunës së Parisit, 18 mars 1871


Rroftë diktaturës së proletariatit!
Rroftë Republikën Socialiste Botërore!





Chinese (new!)



Italian (new!)









18 mars

Dita Ndërkombëtare e të burgosurve politik


Solidariteti i Kominternit (SE)

në gjuhën anglisht

në gjuhën gjermane






Unë nuk ndjej vetmi

Në terrin e qelisë;

Mua më shoqërojnë

Kënget e lirisë.

S'më mposhtin toturat,

armiq e tradhtarë;



Unë nuk njoh përulje,

para pranoj të vdes;

Por shokët nuk i jap,

Atdheun nuk e shes.

Një mijë herë po të bie,

Do të ngritem përseri,

Prap do të hidhem

Në luftë për liri.

Lart flamuri i kuq!

Poshtë shovinizmi!

Përpara shokë!


Rroftë komunizmi!


Eshtë marrë nga gazeta "Liria" (Organ i Marksistë-Leninistëve të Kosovës),Dhjetor 1981, Nr 6







TIRANË, 1982 , shqipe


38 vjetët e Shqipërisë socialiste, me arritjet e fitoret madhështore, maten me shekuj. Me të drejtë populli ynë, këto vite i quan vite të «Epokës së Partisë», sepse të gjitha fitoret ai i ka arritur nën udhë- heqjen e Partisë së Punës të Shqipërisë me shokun Enver Hoxha në krye.

Në vitin e 40 vjetorit të themelimit të PPSH dhe të Kongresit të saj të 8-të, populli ynë filloi betejën e planit të 7-të pesëvjeçar (1981-1985), plan që mbështetet tërësisht në forcat tona dhe që do t’i japë hjë hov të ri zhvillimit të ekonomisë dhe gjithë jetës së vendit.

Madhështore janë fitoret e arritura në vitet e pushtetit popullor. Në këta 38 vjet të jetës së re socialiste, të lirisë, të përparimit dhe të lumturisë që gëzon sot populli ynë, si kudo edhe në bujqësi janë bërë transformime rrënjësore. Shqipërisë së dikurshme të shtypjes dhe të shfrytëzimit nga regjimet antipopullore, i është ndryshuar krejt pamja. Vendi ynë me bujqësinë më të prapambetur në Evropë në të kaluarën është bërë sot një vend i përparuar dhe me bujqësi socialiste të zhvi- lluar. Dhe ky transformim rrënjësor e ka zanafillën qysh në vitet e para të vendosjes së pushtetit popullor.

Marrëdhëniet gjysmëfeudale në prodhim e kishin lënë fshatin dhe bujqësinë e Shqipërisë në një gjendje krejtësisht të prapambetur. Format e shfrytëzimit ishin nga më të ndryshmet dhe më barbaret, sepse ato e kishin bazën tek prona çifligare mbi tokën dhe format e sundimit politik feudo-borgjez. Çifligarët dhe pronarët e tjerë të mëdhenj, që përbënin vetëm 3 për qind të familjeve, zotëronin 40 për qind të sipërfaqes së tokës. Bujqësia ishte primitive, tepër e prapambetur. Toka vazhdonte të punohej me parmendë druri. Farërat që përdoreshin për mbjelljet kishin aftësi të ulët prodhuese. Mungesa e bonifikimeve dhe përmbytjet e vazhdueshme e kishin vënë bujqësinë në varësi të plotë të kushteve të natyrës. Mjaft zona fushore, nga më pjelloret e vendit, ishin të mbuluara nga kënetat e moçalet. Në 1938 drithërat e bukës zinin 83,5 për qind të sipërfaqes së përgjithshme, bimët industriale 1,3 për qind dhe perimet e patatet 1,7 për qind.

Puna e rëndë dhe shfrytëzimi i egër feudo-borgjez, të cilëve u shtohej shfrytëzimi i kapitalit të huaj edhe mungesa e kushteve më të domos- doshme të jetesës, e plaknin para kohe fshatarin tonë. Jeta mesatare e popullsisë së vendit ishte 38 vjet, tani ajo ka arritur në afro 70 vjet. Fshatari lëngonte nga sëmundje të ndryshme e vdiste pa asnjë kujdes e shërbim shëndetësor. Ai jetonte në mjerim, varfëri e në kushte të vështira banimi. Për ndriçim përdoreshin pisha dhe kandili. Gjendja arsi- more e niveli kulturor ishin shumë të prapambetur, 95 për qind e fshatarëve ishin analfabetë.

29 Nëntori i vitit 1944 hyri në historinë shumëshekullore të popullit tonë si data më e shënuar, si kurorëzimi i fitores së Luftës Nacionalçlirimtare mbi pushtuesit nazifashistë dhe triumfit të revolucionit popullor.

Partia e Punës së Shqipërisë, duke zbatuar me konsekuencë mësimet e marksizëm-leninizmit se ndërtimi i socializmit kërkon transformimin re- volucionar edhe të fshatit, qysh gjatë Luftës Nacionalçlirimtare hodhi pa- rullën: «Toka u përket atyre që e punojnë». Ligji historik i Reformës Agrare u shpall në gusht 1945. Në nëntor 1946 kjo reformë përfundoi në të gjithë vendin.

Me reformën agrare, që ishte revolucioni i parë në marrëdhëniet eko- nomiko-shoqërore në fshat, si dhe me masat e tjera që mori pushteti popullor, u përgatitën kushtet për revolucionin e dytë: kolektivizimin e bujqësisë, si rrugë e vetme për ndërtimin e socializmit në fshat. Në prag të përfundimit të Reformës Agrare, më 11 nëntor 1946, në fshatin Krutje të Myzeqesë u ngrit e para kooperativë bujqësore.

Periudha që nga viti 1946 deri më 1955 përbën fazën e parë të kolektivizimit të bujqësisë. Në kushtet kur po forcoheshin bindjet për epër- sinë e ekonomisë kolektive, kur ishte përgatitur kuadri i ri i domosdoshëm, kur ishin arritur fitoret e para në industri dhe ishte krijuar dhe po fuqizohej sektori shtetëror i bujqësisë (NB-të dhe SMT-të), PPSH, në Kongresin e 3-të të saj vuri si detyrë që deri në fund të pesëvjeçarit të dytë (1956-1960) të bëhej kolektivizimi i plotë i të gjitha zonave fushore të vendit dhe i një pjese të zonave kodrinore. Kjo direktivë e Partisë u zbatua me sukses të plotë. Në 1960 kolektivizimi përfshinte 83,2 për qind të sipërfaqes që zotëronte fshatarësia në të gjithë zonën fushore dhe një pjesë të zonës kodrinore e malore.

Në nëntor 1966, në Kongresin e 5-të të PPSH, u hodh parulla: «T’u qepemi kodrave e maleve, t’i zbukurojmë e t’i bëjmë ato pjellore si edhe fushat». Ky objektiv mund të arrihej, në radhë të parë, duke përfunduar kolektivizimin e bujqësisë edhe në zonat malore më të thella. Duke iu përgjigjur thirjes së Partisë, në më pak se tre muaj edhe ajo pjesë e fshatarësisë e zonës malore që kishte mbetur pa u kolektivizuar, hyri në rrugën e zhvillimit socialist.

Vendosja e marrëdhënieve socialiste në fshat, zbatimi me vazh- dimësi i vijës së zhvillimit të njëkohshëm të industrisë e të bujqësisë dhe forcimi mbi këtë bazë i aleancës së klasës punëtore me fshatarësinë kooperativiste, bënë të mundur që në bujqësinë shqiptare të kryhen ndry shime të mëdha e të thella, sasiore e cilësore.

Për fuqizimin e bazës materialo-teknike të bujqësisë shteti investoi shuma kolosale prej miliarda lekësh. U thanë këneta që u kthyen në toka buke, u hapën qindra mijë hektarë toka të reja, përfshirë edhe zonën malore, u krijua një sistem i gjerë ujitjeje, u rrit vazhdi- misht shkalla e mekanizimit në punimet bujqësore etj. Me mbi 53 për qind të sipërfaqes së tokave arë që ujiten, Shqipëria zë sot vendin e parë në Evropë. Bujqësia jonë socialiste sot ka një park relativisht të fuqishëm traktorësh e makinerish bujqësore. Industria jonë e furnizon atë me makineri, me plehra kimike në sasi të konsiderueshme, me pesticide etj. Vendi ynë sot përdor afërsisht 145 kg lëndë aktive nga plehrat kimike për hektar, nga 3 kg që përdoreshin më T950. Të mëdha janë arritjet e bujqësisë sonë edhe në prodhimin dhe përdorimin e farërave të zgje- dhura, në mbarështimin e blegtorisë, në zhvillimin e shkencave bujqësore, në përgatitjen e kuadrove dhe të specialistëve etj. Të gjitha këto ia kanë ndryshuar krejt pamjen e dikurshme bujqësisë sonë. Vendin e bujqësisë së njëanshme e primitive e ka zënë tani bujqësia shumëdegëshe, që ecën me ritme të pandërprera në rrugën e intensifikimit dhe të moderni- zimit, të zhvillimit kompleks e harmonik të saj.

Në vitin 1970, në fund të pesëvjeçarit të katërt, prodhimi i për- gjithshëm bujqësor u rrit rreth 3 herë në krahasim me vitin 1938.

Hapa të rinj e më të mëdhenj, në të gjitha drejtimet, u bënë në bujqësi gjatë pesëvjeçarit të gjashtë (1976-1980). Që nga viti 1976 plotë- sohen në vend nevojat e popullit e të ekonomisë në drithëra dhe çdo vit vjen e konsolidohet më shumë kjo fitore e madhe, duke e forcuar kështu më tepër pavarësinë e Atdheut tonë socialist. Bujqësia jonë po plotëson tani gjithnjë e më mirë nevojat e popullit për pradukte ushqimore si dhe të industrisë së lehtë dhe ushqimore me lëndë të parë dhe njëkohësisht rrit eksportin me prodhimet e saj.

Me ritme më të shpejta është zhvilluar bujqësia e jonë sidomos pas viteve 60 pas tradhtisë së hapur të revizionistëve hrushovianë dhe më vonë të atyre kinezë, duke përballuar me sukses edhe bllokadën e egër impe- rialisto-revizioniste. Kështu ndërsa në pesëvjeçarin e dytë (1956-1960), në krahasim me vitin 1938, prodhimi i përgjithshëm bujqësor u rrit (mesa- tarisht për çdo vit) 1,8 herë, në pesëvjeçarin e gjashtë (1976-1980) ai u rrit 4,3 herë. Në vitin 1980, kundrejt vitit 1960 prodhimi i drithërave u rrit 4,2 herë, i qumështit 2,4 herë, etj.

Gjatë viteve të pushtetit popullor janë shënuar arritje të mëdha edhe në ngushtimin e dallimeve midis fshatit dhe qytetit. Elektrifikimi i të gjithë fshatrave të Shqipërisë qysh më 1970, shtrirja e një rrjeti të gjerë rrugësh automobilistike deri në zonat më të thella malore si dhe të atij telefonik, shtrirja e shkollave dhe e institucioneve kulturore, e shërbimit shëndetësor, e rrjetit të tregtisë dhe e shërbimeve komunale etj. përbëjnë fitore historike për fshatin tonë socialist. Përballimi nga shteti i shpenzimeve për masat social-kulturore në fshat, dhënia e pensioneve për kooperativistët, rritja e të ardhurave reale për frymë në fshat me ritme më të larta se të ardhurat reale për frymë në qytet e të tjera, kanë çuar e po çojnë në rritjen e vazhdueshme të mirëqenies në fshat.

Shndërrimet revolucionare dhe përparimet që janë arritur në buj- qësi ― theksoi shoku Enver Hoxha në Kongresin e 8-të të PPSH të mbajtur në Nëntor 1981, përfaqësojnë një nga fitoret më të mëdha të vijës e të politikës së Partisë për ndërtimin e socializmit. Për drejtësinë e kësaj poli- tike flet fakti që gjatë katër dekadave të pushtetit popullor, prodhimi buj- qësor në vendin tonë është shtuar dhe shtohet përgjithësisht rreth dy herë më shpejt se popullsia, që të ardhurat reale për frymë të fshatarësise nga njeri pesëvjeçar në tjetrin janë rritur 10 deri 20 për qind, që prodhimi bujqësor për njësi të sipërfaqes së punueshme, kundrejt vitit 1960, është shtuar 1,7 herë dhe për një punonjës të bujqësisë 1,6 herë.

Krejt ndryshe ndodh në vendet kapitaliste, ku bujqësia është zhytur në një krizë që thellohet vazhdimisht dhe fshati braktiset nga dita në ditë. Po kështu edhe vendet ku sundojnë revizionistët po kalojnë kriza të rënda, pikërisht sepse atje u tradhëtua marksizëm-leninizmi dhe iu la fushë e lirë veprimi mënyrës kapitaliste të prodhimit.

Niveli i arritur në zhvillimin e forcave prodhuese të bujqësisë sonë dhe perspektivat që hapi Kongresi i 8-të PPSH, kanë krijuar kushte të reja zhvillimi e përparimi të gjithanshëm të bujqësisë dhe të fshatit tonë socialist. Fuqizimi i vazhdueshëm i ndërmarrjeve dhe kooperativave buj- qësore, krijimi i kooperativave të tipit të lartë, zbatimi kudo i nismave revolucionare për ngushtimin e oborrit kooperativist dhe tufëzimin e bagëtive të familjeve kooperativiste e të tjera masa, kanë çuar e po çojnë në përsosjen e vazhdueshme të marrëdhënieve socialiste dhe zhvillimin e parreshtur të forcave prodhuese. Sipas orientimeve të Kongresit të 8-të të PPSH, me krijimin e kooperativave të tjera të tipit të lartë dhe shndërrimin gradualisht të disave prej tyre në ndërmarrje bujqësore, do të bëhen hapa të tjera përpara drejt kalimit gradual e vullnetar të pronës së grupit në pronë të të gjithë popullit.

Kongresi i 8-të i Partisë, me direktivat e planit të 7-të pesëvjeçar (1981-1985) miratoi objektiva madhështore për bujqësinë. Gjatë këtij pesëvjeçari bujqësia do të ecë me ritme më të shpejta në rrugën e inten- sifikimit e të përparimit. Prodhimi i përgjithshëm bujqësor, për të pesë vitet e marra së bashku, kundrejt pesëvjeçarit të gjashtë, do të rritet 30 deri 32 për qind. Prodhimi i bimëve të arave do të shtohet rreth 38 për qind dhe prodhimi blegtoral 25 për qind. 90 për qind e gjithë shtesës së prodhimit të përgjithshëm bujqësor do të sigurohet nga rritja e rendi- menteve në kulturat e arave dhe të produktivitetit në blegtori, ndërsa në drithërat e bukës, në oriz, në pambuk, në panxharsheqeri, etj. e gjithë shtesa e prodhimit do të sigurohet vetëm nga rritja e rendimenteve.

Masa të veçanta miratoi Kongresi i 8-të i PPSH për intensifikimin me përparësi të prodhimit bujqësor në zonat më pjellore të vendit. Vetëm gjatë pesëvjeçarit të 7-të ky intensifikim do të shtrihet në më shumë se 100.000 hektarë tokë. Intensifikimi në një shkallë më të lartë i bujqësisë në zonën fushore do të krijojë mundësi të reja për shtimin me ritme më të shpejta të prodhimeve bujqësore e blegtorale dhe njëkohësisht, do të shtohen burimet materiale e financiare në duart e shtetit, për të ndih- muar më tej zhvillimin e bujqësisë edhe në zonën kodrinore e malore.

Kështu, bujqësia, dega bazë e ekonomisë popullore, do të luajë edhe më shumë rolin e saj në zhvillimin e gjithë ekonomisë sonë popullore, në ndërtimin socialist të vendit dhe forcimin e aftësisë mbrojtëse të Atdheut tonë socialist.







Çaste të paharruara gëzimi për punonjësit tanë të bujqësisë!
Shoku Enver Hoxha në mes të mjelëseve të dalluara në kooperativën e tipit të lartë të Shijakut 





Mariglen Gjoka

''Sistemi, që na sundon me dhunë e mashtrim, është i padrejtë e amoral dhe aty, ku zotëron padrejtësia, aty nuk ka vend për drejtësi!''





Enver Hoxha ishte burri me madh i shtetit qe ka nxjerr ne shekuj kombi shqiptar !Enver Hoxha si nje Marksist i madh ,si vizionar i shkelqyer u mbeshtet ne parimet e pavdekshme te M-L dhe duke i zhvilluar ato ne kushtet konkrete te vendit tone ,jo vetem ndertoi Shqiperine e re por mbrojti me konseguence fitoret e arritura me shume gjak mund dhe sakrifica si nga armiqte e brendshem ashtu dhe te jashtem .Roli i madh historik I Enver Hoxhes ishte vcanerisht dhe ne demaskimin e revizionizmi modern si ate jugosllav dhe me ne krye revizionizmin sovjetik !Ai u tregoi gjithe botes ne me parimet e M-L nuk mund te luhet dhe te behet tregeti !E vetmja rruge e vertete ishte ajo ndoqi me PPSh me ne krye Strategun e madh Enver Hoxha qe ndertoi socializmin duke ia mbyllur rrugen te gjithe atyre qe kerkonin te permbysin sociliazmin dhe ta zevendesonin me ate kapitaliste.Sa ishte gjalle Enver Hoxha nuk guxoi njeri te ndryshonte kursin e drejte te M-L .Pas vdekjes se tij armiqte e brendeshem dhe te jashtem si dhe antikomunistet , me tradheti munden te permbysnin pushtetin e popullit duke ja dhene pushtetin forcave me reaksionare te vendit si dhe borgjezise se re ,qe lindi dhe u rrit nga vjedhja e pasurive te popullit dhe te kombit si dhe nga shfrytezimi qe i kane bere dhe po i bejne cdo dite popullit duke e varferuar ne tejskaje ate.Dhe pse i kane hedhur dhe po i hedhin vazhdimisht balte figures se lavdishme te Enver Hoxhes, figura dhe vepra e tij gjithnje e me teper po lartesohet Populli po pergjegjesohet gjithnje se pikerisht ishte I Madhi Enver Hoxha qe Shqiperia ne epoken e Socializmit pati ndryshime dhe arritje kolosale!




14 mars 2015

132 Vjetori i Vdekjes

i Karl Marksit


14 mars 1883

website të veçantë në anglisht ...


* * *

shkruar 140 vjet më parë


"Kritika e programit të Gotës"


«Liri e ndërgjegjes»! Në qoftë se tani, në kohën e «kulturkampfit», kanë dashur t'u kujtojnë liberalëve parullat e tyre të vjetra, kjo gjë mund të bëhej vetëm në këtë formë: Secili duhet të ketë mundësi të plotësc, jë nevojat e veta fetare, si dhe ato trupore, dhe policia nuk duhet të fusë hundët në këtë mes. Por partia punëtore duhej të përfitonte nga ky rast dhe të shprehte bindjen e vet se «liria» borgjeze «e ndërgjegjes» nuk është asgjë më tepër veçse tolerim kundrejt të gjitha llojeve të lirisë së ndërgjegjes fetare, kurse partia punëtore, përkundrazi, përpiqet ta çlirojë ndërgjegjen nga opiumi i fesë. Mirëpo, ndër ne nuk duan ta kapërcejnë nivelin "borgjez".

tani në dispozicion 18 gjuhë:


gjuhën greke


Κριτική του προγράμματος της Γκότα


* * *


gjuhën italiane





* * *


gjuhën maqedonase




Критика на Готската програма











-Karl Marksi lindi më 5 maj, sipas kalendarit të ri, të vitit 1818 në qytetin Trir (Prusia Renane). I jati ishte avokat, çifut, që më 1824 u bë protestant. Familja e tij ishte e pasur, e kulturuar, por jo revolucionare. Pasi kreu gjimnazin në Trir, Marksi hyri në universitet, në fillim në Bon, pastaj në Berlin, studjoi shkencat juridike, por më shumë historinë dhe filozofinë. I kreu studimet më 1841, duke paraqitur disertacionin universitar mbi filozofinë e Epikurit.
Në pikëpamjet e tij Marksi atëherë ishte akoma hegelian idealist. Në Berlin ai bënte pjesë në rrethin e «hegelianëve të majtë» (Bruno Bauer etj.), të cilët përpiqeshin të nxirrnin nga filozofia e Hegelit konkluzione ateiste dhe revolucionare.

-Pasi kreu universitetin, Marksi shkoi në Bon, duke menduar të bëhej profesor. Por politika reaksionare e qeverisë, cila më 1832 e kish hequr nga katedra universitare Ludvig Fojerbahun dhe më 1836 nuk pranoi përseri ta lejonte atë në universitet, kurse më 1841 ja hoqi të drejtën e mbajtjes së leksioneve në Bon profesorit të ri Bruno Bauer, e detyroi Marksin të hiqte dorë nga karriera e profesorit. Zhvillimi i pikëpamjeve të hegelianizmit të majtë në Gjermani në këtë kohë po shkonte shumë shpejt përpara. Ludvig Fojerbahu veçanërisht që prej vitit 1836 fillon të kritikojë teologjinë dhe të bëjë një kthesë drejt materializmit, i cili triumfon plotësisht tek ai më 1841 («thelbi i krishterimit»); më 1843 doli libri i tij «Parimet themelore të filozofisë të së ardhmes ». «Duhej provuar në jetë efekti çlirimtar» i këtyre librave — shkruante më vonë Engelsi për këto vepra të Fojerbahut. «Ne» ( hegelianët e majtë, midis të cilëve edhe Marksi) «u bëmë menjëherë fojerbahianë». Në këtë kohë borgjezët radikalë renanë, që kishin disa pika afrimi me hegelianët e majtë, themeluan në Këln një gazetë të opozitës: «Gazetën renane» (filloi të dilte prej 1 janarit 1842). Marksi dhe Bruno Baueri u ftuan si bashkëpunëtorë kryesorë, kurse në tetor të vitit 1842 Marksi u bë kryeradaktor dhe nga Boni u vendos në Këln. Orientimi demokratik revolucionar i gazetës nën redaktimin e Marksit filloi të bëhej dita-ditës më i përcaktuar, dhe qeveria në fillim vuri gazetën nen një censurë të dyfishtë dhe të trefishtë, kurse më vonë vendosi ta mbylite fare më 1 janar 1843. Në këtë kohë Marksit ju desh të largohej Inga redaksia, por megjithatë largimi i tij nuk e shpëtoi gazetën, dhe ajo u mbyll në mars të vitit 1843. Nga artikujt më të rëndësishëm të Marksit në «Gazetën renane» Engelsi përmend, përveç atyre që përmenden më poshtë (shih Bibliografinë)*, edhe një artikull mbi gjendjen e fshatarëve-vreshtarë të luginës së Mozelës. Puna në gazetë i tregoi Marksit se ai nuk e njihte sa duhej ekonominë politike, prandaj ju përvesh me zell studimit të saj.

-Më 1843 Marksi u martua në Krejcnah me Zheni fon Vestfalen, shoqe të fëmijnisë, me të cilën ishte fejuar që kur ishte student. E shoqja rridhte nga një familje fisnike reaksionare prusiane. Vëllai i saj i madh kishte qenë ministër i punëve të brendshme të Prusisë në një nga epokat më reaksionare, në vjetët 1850-1858. Në. vjeshtë të vitit 1843 Marksi vajti në Paris për të botuar jashtë shtetit bashkë me Arnold Rugen (1802-1880; hegelian i majtë, më. 1825-1830 në burg, pas 1848 i mërguar; pas vjetëve 1866-1870 bismarkian) një revistë radikale. Doli vetëm numri i parë i kësaj reviste «E Përvitshmja gjerrnano-franceze». Botimi u pezullua për shkak të vështirësive të përhapjes së saj fshehurazi në Gjermani dhe për shkak të mosmarrëveshjeve me Rugen. Në artikujt e tij të botuar në këtë revistë Marksin e shohim si revolucionar, që i shpall një «kritikë të pamëshirshme çdo gjëje ekzistuese» dhe veçanërisht një
«kritikë me armë» (Shih V. I. Lenin. Veprat, bot. shqip, vëll. 21, f. 73-86.) dhe u bën thirrje masave dhe proletariatit.

-Në shtator të vitit 1844 në Paris erdhi për disa dit Fridrih Engelsi, i cili qysh në atë kohë u bë Miku më i afërt i Marksit.
Ata morën pjesë të dy në mënyrën më aktive në jetën e vrullshme të atëhershme të grupeve revolucionare të Parisit (një rëndësi të posaçme kishte teoria e Prudonit, me të cilin Marksi i qëroi hesapet një herë e mirë veprën e tij «Mjerimi i filozofisë 1847) dhe përpunuan, duke zhvilluar një luftë të ashpër kundër doktrinave të ndryshme të socializmit mikroborgjez, teorinë dhe taktikën e socializmit proletar revolucionar ose të komunizmit (marksizmit). Shih Veprat e Marksit të kësaj periudhe, 1844-1848, më poshtë: Bibliografia. Më 1845 Marksi me kërkesën këmbëngulëse të qeverisë prusiane, si revolucionar i rrezikshëm, u dëbua nga Parisi. Ai vajti në Bryksel. Në pranverë të vitit 1847 Marksi dhe Engelsi hynë në shoqërinë e fshehtë propagandistike: në «Lidhjen e Komunistëve», morën pjesë aktive në Kongresin II të kësaj Lidhjeje (nëntor 1847 në Londër) dhe të ngarkuar prej saj , hartuan famëmadhin fest të Partisë Komuniste», që doli në shkurt të vitit 1848. Në këtë vepër është paraqitur me një qartësi dhe forcë gjeniale botëkuptimi i ri, materializmi konsekuent, që përfshin edhe fushën e jetës sociale, dialektika, si doktrina më e gjithanshme dhe më e thellë mbi teorinë e luftës së klasave dhe rolit historik revolucionar botëror të proletariatit, krijuesit të shoqërisë së re, komuniste.

-Kur shpërtheu revolucioni i shkurtit të vitit 1848 Marksi dëbua nga Belgjika. Ai erdhi përsëri në Paris dhe prej këtej pas revolucionit të marsit, shkoi në Gjermani, pikërisht në Këln. Atje doli prej 1 qershorit 1848 deri më 19 maj 1849 «Gazeta e re renane»; kryeredaktori i saj ishte Marksi. Teoria e re u vërtetua në mënyrë të shkëlqyer nga zhvillimi i ngjarjeve revolucionare të vjetëve 1848-1849, sikurse e vërtetuan atë më vonë të gjitha lëvizjet proletare dhe demokratike të të gjitha vendeve të botës. Kundërrevolucioni ngadhënjimtar në fillim nxori Marksin në gjyq (mori pafajësinë më 9 shkurt 1849), kurse më vonë e dëboi nga Gjermania (më 16 maj 1849).
Marksi shkoi në fillim në Paris, u dëbua edhe së andejmi pas demostratës së 13 qershorit 1849 dhe vajti në Londër, ku jetoi derisa vdiq.

-Kushtet e jetës në mërgim, që shihen në një mënyrë veçanërisht të qartë nga letërkëmbimi i Marksit me Engelsin (botuar më 1913), kanë qenë tepr të vështira. Marksin dhe familjen e tij i mbyti skamja; po të mos kishte qenë përkrahja financiare e vazhdueshme dhe e pakursyer e Engelsit, Marksi jo vetëm që nuk do të kishte mundur ta mbaronte «Kapitalin», por edhe do të kishte vdekur patjetër nga vuajtjet e varfërisë. Përveç kësaj, teoritë dhe rrymat e socializmit mikroborgjez dhe përgjithësisht të socializmit joproletar, që mbizotëronin, e detyronin Marksin të zhvillonte vazhdimisht një luftë të pamëshirshme, nga njëherë të zmbrapste edhe sulmet më të tërbuara dhe më të egra personale («Herr Vogt»)*.( «Zoti Fogt» Red.) Duke qëndruar mënjanë nga rrethet e emigrantëve, Marksi në një varg veprash historike (shih Bibliografinë) përpunoi teorinë e tij materialiste, duke ja kushtuar kryesisht forcat e veta studimit të ekonomisë politike. Këtë shkencë Marksi e revolucionoi (shih më poshtë doktrinën e Marksit) në veprat e tij «Rreth kritikës së ekonomisë politike» (1859) dhe «Kapitali» (vëll. I, 1867).

-Epoka e gjallërimit të lëvizjeve demokratike të vjetëve te fundit të periudhës 1850-1860 dhe të periudhës 1860-1870 e ftoi përsëri Marksin të merrej me veprimtari praktike. Më 1864 (28 shtator) u themelua në Londër e famshmja Internacionale I, «Shoqata Ndërkomnetare e Punëtorëve». Marksi qe shpirti i kësaj shoqërie, autori i «Thirrjes» së saj të parë dhe i një shumice rezolucionesh, deklaratash, manifestesh. Duke bashkuar lëvizjen punëtore të vendeve të ndryshme, duke u përpjekur për t'i vënë në rrugën e veprimtarisë së përbashkët format e ndryshme të socializmit joproletar, paramarksist (Macini, Prudoni, Bakunini, tredunionizmi liberal anglez, lëkundjet lasaliane nga e djathta në Gjermani etj.), duke luftuar kundër teorive të të gjitha këtyre sekteve dhe shkollave, Marksi farkëtoi një taktikë te vetme te luftës proletare të klasës punëtore në vendet e ndryshme. Pas rënjes së Komunës së Parisit (1871) të cilën Marksi e ka vlerësuar në një mënyrë aq të thellë, të mprehtë, të shkëlqyeshme, të gjallë dhe revolucionare («Lufta civile në Francë», 1871), dhe pas përçarjes së Internacionales nga bakuninistët, ekzistenca e saj në Evropë u bë e pamundur. Pas kongresit të Internacionales në Hagë (1872) Marksi bëri transferimin e Këshillit të Përgjithshëm të Internacionales në Nju-Jork. Internacionalja I e kreu misionin e saj historik, duke ja lëshuar vendin epokës së një rritjeje shumë më të madhe të lëvizjes punëtore në të gjitha vendet e botës, pikërisht epokës së rritjes së saj në gjerësi,epokës së krijimit të partisë socialiste punëtore masive mbi bazën e shteteve kombëtare të veçanta.

-Puna intensive ne Internacionalen dhe studimet teorike akoma më intensive e shkatërruan përfundimisht shëndetin e Marksit. Ai vazhdoi ripunimin e ekonomisë politike dhe punën për përfundimin e «Kapitalit», duke mbledhur një tok materialesh të reja dhe duke studjuar një varg gjuhësh (për shembull, rusishten), por sëmundja nuk e la ta mbaronte «Kapitalin».

Më 2 dhjetor 1881 i vdiq e shoqja. Më 14 mars 1883 Marksi mbylli sytë përgiitihmon qetësisht në kolltukun e tij. Ai u varros bashkë me të shoqen në varrezat Hajgejt të Londrës. Nga fëmijët e Marksit disa i vdiqën të vegjël në Londër, kur familja jetonte në mjerimin më të madh. Tri vajzat u martuan me socialistë të Anglisë dhe të Francës. Eleonora Eveling, Laura Lafarg dhe Zheni Longe. I biri i kësaj të fundit është anëtar i partisë socialiste franceze.




* * *



Ngjarjet historike të lëvizjes revolucionare ndërkombëtare

Revolucioni mars Gjermani



Armatimit i proletariatit është parakusht për fitoren e revolucionit socialist!

Çarmatimi i proletariatit është parakusht për fitoren e kundër-revolucionit!


Kominterni (SE)


website të veçantë gjuhën gjermane...




 Komuniste Grave



8 mars 2015

Rroftë Dita Ndërkombëtare të Gruas!




3 dhjetor 1977




Për gruan


Pjesa 1
Pjesa 2




( «Naim Frashëri», Tiranë, 1969 год; shqipe, 中文, english)




Rroftë unitetin e komunistëve në Shqipëri dhe në të gjithë botën nën flamurin e Enver Hoxhës!

Kontributi diskutim për unitetin e komunistëve në Shqipëri


Sa seriozisht është një unitet i të gjithë komunistëve, në qoftë se ju plotësisht injoruar seksionin shqiptar të Kominternit?

Emrat janë tym dhe pasqyra!
Njësia e komunistëve shqiptarë atje do të jetë vetëm në luftën kundër oportunizmit, nën flamurin e Marksit, Engelsit, Leninit, Stalinit dhe Enver Hoxhës!
Dhe ky unitet është i pathyeshëm!

Një komunist është një në luftën klasore të përditshme kundër armikut të përbashkët - të borgjezisë. Një komunist është kryesisht në solidaritet me të gjithë komunistëve që luftojnë së bashku nën flamurin e shokut Enver Hoxha - për rindërtimin revolucionare të Shqipërisë socialiste (dhe jo për rivendosjen e një revizionist Shqipëri!). Revizionizëm ishte shkaku i rënies së diktaturës së proletariatit. Të jetë vigjilent! Është revizionistët që thërras loudest "unitet" të. Kontrolluar fjalët e tyre sipas veprave të tyre!).

Ata të cilët bashkëpunojnë për shembull me revizioniste greke KKE, nuk ka të drejtë të unitetit të komunistëve në Shqipëri. Vetëm ata që luftojnë së bashku kundër partive revizioniste, mbrojti flamurin revolucionare të shokut Enver Hoxha.

Le të bashkohen fjalët e Leninit në zemër:
"Ne duam unitetin e të gjithë komunistëve -! Jo së bashku me oportunistëve, por kundër oportunistëve"
Të oportunistë flasin për "unitet". Por në të vërtetë ata janë në anën e borgjezisë.



5. 3. 1953
Rroftë përvjetorin e 62 të vdekjes së shokut tonë të Stalinit!
Ai do të jetojë përgjithmonë në zemrat tona!




website të veçantë në anglisht





Stalini në foto





Stalini Arkivi


Permendim SH.Stalin me nje nga kontributet e tija per arritjen e komunizmit!



çfare nevojitet per kete gje?

Nuk do te ishte e drejte te mendohej qe mund te perndjekesh zhvillim kulturor te pjesetareve te shoqerise kaq te rendesishem pa ndryshime serioze ne situacionin e tanishem te punes.
Per kete duhet me pare te ulen oret e punes te pakten deri ne 6 ore dhe pastaj ne 5 ore. Kjo eshte e nevojitshme derisa anetaret e shoqerise te kene kohe e lire te duhur per nje edukim te plote. Per kete nevojitet , me vone, te besh te detyrueshme edukimin politeknik e domozdoshme qe anetaret e shoqerise te kene mundesine te zgjedhin lirisht nje profesion dhe qe to mos jene te gozhduar per te gjithe jeten ne nje profesion çfaredo. Per kete nevojitet, edhe permiresimi ne menyre radikale te banesave ashtu si dhe rritja e rroges reale te punetoreve dhe te punonjesve te pakten ne 2 here ne mos me shume ose nepermjet rritjes se drejteperdrejte te rroges, edhe ne menyre te veçante, nepermjet uljes te metejshme dhe sistematike te çmimeve te artikujve te konsumit te gjere.


U pregatit nga Sh

Fadil Shyti


Vdekja e Stalinit, mikut të madh të kombit shqiptar, ishte një humbje e madhe në radhë të parë për popujt sovjetikë dhe për popujt liridashës kudo nëpër botë,-po në veçanti ishte humbje e madhe për popullin shqiptar, kur dihet fakti që, Stalini i madh kurdoherë iu gjet pranë në momentet më të rënda Shqipërisë dhe kombit shqiptar, ishte një mik i madh i shokut Enver -me të cilin konsultohej për të ardhmen jo vetëm të Shqipërisë por dhe të shqiptarëve të mbetur jashtë shtetit amë-Shqipërisë.
-Dua të theksoj këtu që Stalinit i cili për kombet kishte një teori të drejtë, për ish-Jugosllavinë revizioniste, kishte një qëndrim të drejtë, kur Titon dhe klikën e tij që e drejtonte ish-Jugosllavinë revizioniste e ndoqi nga kampi i shteteve socialiste për tradhti ndaj m-l; për ne shqiptarët ishin krijuar rrethanat që ta hapnim sërish çështjen e kufijve në ish-Jugosllavi...
-Stalini, e konsideronte jo të drejtë çështjen e krijimit të ish-Jugosllavisë ai , si leninist që ishte e ka mbrojtur të drejtën e kombeve për VETËVENDOSJE; -këtu dua të kujtoj dhe të falënderoj për guximin e tij; profesorin e nderuar, Idriz Rexhën një burrë trim nga Deçani i Dukagjinit Heroik, atëbotë ishte profesor lëndës së marksizmi në UP, në Kosovë , i cili në vitin 1977 e mbajti një ligjëratë ku ishim të pranishëm mbi 100 studentë, krejt hapur e pa ekuivokë na tha:
"Stalini, kishte definicion shumë të drejtë për kombin; Stalini, nuk e ka konsideruar të drejtë nga ana e fuqive imperialiste , krijimin e Jugosllavisë titiste sipas kufijve të vjetër të paraluftës së dytë botërore-Stalini,- vazhoi ai, për fatin e keq të shqiptarëve , vdiq, pasi e helmuan -përndryshe, Ay, po të luante vetëm gishtin e vogël, Titos, do t´i shkonte koka! Prandaj, Ay, padyshim do t´i bashkonte trojet tona shqiptare me Shqipërinë,-por edhe viset tjera që padrejtësisht kanë mbetur jashtë shteteve të tyre -amë, të popujve liridashës në Jugosllavi"!!!
-Dihet pastaj që, kur erdhi në pushtet matufi dhe renegati Nikita Hrushovi,
pasi ai e rehabilitoi tradhtarin e m-l, Titon, shkoi e u puth me të në Beograd,
për ne shqiptarët e robëruar filloi përsëri një golgotë e tmerrshme; ishin ato
vitet 50-ta të njohur anë histori, kur klika Tito-Rankoviq , e mori aksionin famëkeq të aksionit të mbledhjes së armëve nga shqiptarët; për t´i shpërngulë ata me presione , dhunë fizike dhe psikike, drejt shkretëtirave të Anadollit, -e ndaluan Flamurin Kuqezi, i mbyllën shkollat shqipe, e të tjera..; kjo golgotë zgjati gjer nga mesi i viteve 60-ta, ishte kjo padrejtësi e madhe ndaj kombit tonë.
Titoja, nuk e hoqi Rankoviqin për fajet e krimet e rënda ndaj shqiptarëve, por ishte në pyetje pushteti i tij....
Por, si politikan e dinak i madh që ishte, poaq sa ishte edhe gjakatar,
këtë e arsyetoi botërisht; -e rrëzuam Rankoviqin dhe bandën e tij, për krimet e bëra në Kosovë...
-Për hir të vërtetës kur po e dëgjoja profesorin si fliste ashtu, atëbotë ishim duke kaluar nëpër rreziqe të mëdha si komb, ilegalë e ilegale burgoseshin pandërprerë , burgjet e ish-Jugosllavisë kurrë s´ kanë mbetur pa atdhetarë/e shqiptare nga të gjitha anët e trojeve tona;-në vete e kam menduar, por edhe kam biseduar me ndonjë shok apo shoqe atdhetare që; profesor, Idrizi është trim, e thotë të vërtetën shkencore historike shumë hapur dhe pa frikë!
Qoftë i paharruar kujtimi për profesorin Idriz Rexha, për të cilin edhe sot e sot, ruaj aq kujtime të bukura dhe tejet të mrekullueshme për të!
Lavdi, Stalinit të madh, udhëheqësit legjendar të luftës anti-fashiste të atyre përmasave të tmerrshme botërore!
6 Mars. 2015



"Ne vetë me duart tona, me forcat tona, do ta ndërtojmë këtë unitet të kombit shqiptar. Këtë detyrë të shenjtë na i kanë lënë amanet ta plotësojmë të parët tanë. Në mos arriftë dot brezi ynë që ta plotësojë atë, duhet të përgatitim fushën që djemtë dhe vajzat tona të kryejnë këtë detyrë ndaj mëmës sonë të dashur Shqipëri.'' (ENVER HOXHA. Ditari Politik,13 qershor 1978).



RROFTË Stalinizëm-Enverizmi!











website të veçantë gjuhën anglisht:

Rroftë përvjetorin e 96 Internacionales Komuniste!

Mar 4, 2015



13 gjuhë

ARKIVI i Kominternit


Lenini dhe Stalini

Liderët e Madhe e Kominternit

Dhe lëvizja komuniste



Kominterni imazhe












 Rroftë ditëlindjen e 125 të Viacheslav Molotov

(Shkurt 25 [E 9 mars], 1890 - 7 nëntor 1986)



Mesazh i mirëpritur i Kominternit (SE)





në Molotov



Molotov Piktura



International Molotov - Arkiva













(Tirana, 1978)


thanks to




Mariglen Gjoka


''-S'ishte aspak shqetesimi per te ardhmen time si person. Une, qe diten kur me ndergjegje iu futa rruges se komunizmit, kisha marre parasysh gjithcka: vuajtjet, mundimet, sakrificat, krejt jeten time.
Te gjitha ia kisha falur ceshtjes se madhe te popullit, te atdheut, te Partise e te revolucionit.
-Shqetesimi im ishte vetem per ceshtjen e Partise mbi te cilen u hodh padrejtesisht shume balte, per te ardhmen e saj, te popullit e te vendit qe do te udhehiqte.
-U be gjithe ajo lufte vigane dhe u kurorezua me sukses e tani t'i rrezikonim keto me duart tona, kjo do te ishte turp e faj i rende! Ky do te qe krimi me i pafalshem i kryer mbi kurrizin e ketij populli. Nuk duhej lejuar kurrsesi te ndodhte kjo.''




Tregues për veprat e shokut Enver Hoxha

vëllimet 1 - 40





22 shkurt 1840 - 22 shkurt 2015

Përvjetori i 175


Rroftë August Bebel!


Udhëheqës i klasës punëtore ndërkombëtare në shekullin e 19!


[ në foto ]

Mesazhi i Kominternit (SE)
anglisht dhe gjermanisht


August - Bebel - Arkiva







Veprimi i parë revolucionar
Rroftë seksion shqiptar!


Mbështesim lëvizjet popullore në Greqi!
Poshtë imperializmi!
Rroftë internacionalizmi proletar!
Lavdi stalinizëm-enverizmit!

Athine 15.2.2015







Ζήτω το σταλινισμός - Χότζα-ισμό !








11 shkurt 1945



website të veçantë në anglisht


dhe gjuhën gjermane ...


Messages of Solidarity: 


Greeting message to the Albanian Section of the Comintern (SH)

on occasion of the 70th anniversary of the foundation of the Albanian Trade Unions - February 11, 1945



Dear Comrades of the Albanian Section of the Comintern (SH)!


The Comintern (SH) congratulates you today to today's 70th anniversary of the founding of the Albanian Trade Unions (ATU).


We remember all veterans and heroes of socialist work, the old activists and members of the Albanian Unions and the heroic working class of Albania.


This day is not only of great importance for the construction of socialism in your home country , but also of great importance for the international revolutionary trade union movement. With their courageous struggle against international bourgeois reformist and revisionist trade unions, the Albanian unions became leader of the world revolutionary trade union movement. We assure you that the Comintern (SH) and the Red International of Labour Unions defend this revolutionary banner of the Albanian unions not only faithfully, but carry it forward in today's struggle for world socialism.


In October 1945, a few months before the founding of the Albanian Unions, the World Federation of Trade Unions was established. The Albanian Unions led a heroic struggle for the revolutionary union line against the union revisionist line within the WFTU.

It is now to continue this heroic struggle for the destruction of the revisionist WFTU until the final victory of the Red International of Trade Unions. Our basic objective is clear:

In world socialism there is no place for bourgeois reformist-revisionist unions. If we want to smash world capitalism, then we must also smash its capitalist unions.


The aim of the RILU is to fight for the construction of world socialism in the same way as the Albanian Unions have fought for the construction of socialism in Albania.


The international leadership of the Albanian Unions in the world revolutionary trade union movement was based on the Hoxhaism.

The Hoxhaist tactics of the struggle of the trade unions is the most advanced and universal tactics - valid for all countries all over the world.


Although the Albanian working class was numerically small and inexperienced in the trade union struggle, she succeeded immediately after the victorious war of liberation against the fascist occupiers in one of the smallest and least developed countries in the world not only to lead the people's revolution to victory, but also to build an own independent red socialist union. This great historical event expresses the universality of the teachings of the 5th Classic of Marxism-Leninism.

The Hoxhaism in the union question is that Hoxhaism formed the ideological basis for the revolutionary breakthrough of the reformist-revisionist encirclement of the bourgeois world trade union movement.

Hoxhaism is the ideological basis of the revolutionary line of the union in the fight against the reformist trade unions and against the revisionist line on an international scale. The Hoxhaist Union is the school of anti-reformist-revisionist struggle for world communism. That is the international significance of Hoxhaism on the issue of trade unions.


The 5 Classics of Marxism-Leninism taught:

the first and most important transmission belt, connecting the party with the working class, that is the union:


"The main mass organizations, the trade unions"

(Enver Hoxha, "Imperialism and Revolution")


In close contact and under the leadership of the Party of Labour of Albania - with Comrade Enver Hoxha at the top -, the Albanian trade unions contributed significantly to establish and consolidate the dictatorship of the proletariat.

The Albanian Unions were established on the basis of the principles of Marxism-Leninism.

They fulfilled their role as the main lever of the party, as a central link of the dictatorship of the proletariat, as a transmission belt of the party with the toiling masses.

In the Albanian Unions thousands of innovators grew up, who were loyal to the party. The cadres of the Union played both in production and in daily life an exemplary role in building socialism and in fulfilling their duty to the proletarian internationalism.

The Albanian unions were a school of communism in general, and a school of anti-revisionist struggle in particular.

According to their position of the vanguard of the revolutionary Trade Unions of the world, the Albanian Unions have led a principled struggle against the revisionist unionson a world's scale. Of great importance was the solidarity of the Albanian unions with the trade union struggle of the revolutionary workers around the world.

In capitalist countries, the Albanian Unions were a guiding star for the young Marxist-Leninist parties, for their revolutionary trade union activities inside and outside the bourgeois-reformist trade unions. The Albanian state was the only state in the world which has supported the organizations of the revolutionary trade union opposition (RGO) .

But the Albanian Unions fulfilled a trend-setting position also for the workers in the revisionist countries . As an example we mention the revolutionary trade union struggle of the KPD / ML against the revisionist trade unions in the GDR, which was - without exception - performed on the basis of Hoxhaism.


The Albanian Unions took always a revolutionary stance against the exploitation and oppression around the world, against imperialism and social-imperialism, against the old and new colonialism, against reformism and revisionism and against all opportunist currents in the trade union movement (anarcho-syndicalism, Trotskyism , Maoism, etc.).

The Albanian Unions fought constantly for the triumph of the world revolution, of world socialism and world communism.

In this exemplary fight the Albanian Unions were not alone.

The whole Marxist-Leninist world movement stood in solidarity with them. Many friends and allies in all countries of the world supported the Albanian Unions jointly and followed invitations to convince themselves with their own eyes about the victorious construction of socialismin Albania.

The congresses of the Albanian Trade Union were attended by delegates from revolutionary trade union organizations around the world.

In the history of the revolutionary trade union movement, the Albanian Unions occupied a place of honor.

But it's not just about evaluating the historical merits of the Albanian Unions.

It's moreover about to learn from them and to follow their example in today's global class struggle.


And how is the situation of the workers of Albania today ?

Whom do the Albanian unions serve ?


With the fall of the dictatorship of the proletariat, the Albanian Unions were smashed and replaced by new reformist trade unions.

Thus, today's Albanian unions are agents of the capitalists and the capitalist state, thus reactionary trade unions in the service of the bourgeoisie. Today's Albanian unions do not differ substantially from all the other capitalist trade unions around the world. They all do not serve the interests of the world proletariat, but the interests of global capital.


The Albanian working class and the other Albanian toilers became wage-slaveries and have the hardest to suffer under the world capitalist crisis in Europe. There is deepest unemployment in Albania, a very low standard of living, poor working conditions and a corrupt government that ruthlessly sucks the blood of the Albanian people.

As at the time of the fascist occupiers, as at the time of the founding of the Albanian trade unions, the Albanian workers must now again take their revolutionary weapons in their hands for shaking off the yoke of foreign and domestic capitalists, to rise to the socialist revolution, to smash the dictatorship of the bourgeoisie and to establish the dictatorship of the proletariat again.

The Albanian working class needs a revolutionary union again today - more than ever.

The revolutionary task in Albania is made clear:

The issue today is, to build a new revolutionary trade union under the leadership of the Albanian Section of the Comintern (SH), which is linked to the revolutionary tradition of the Albanian Unions of Comrade Enver Hoxha. The issue is to continue its revolutionary mission until victory.

For this purpose, it is inevitable to take up the fight against the Albanian reformist trade unions, not only from within but also from outside. It is above all a question of uniting the most advanced Albanian trade unionists in the Albanian Section of the Red International of Labor Unions. The foundation of the Albanian Section of the RILU is of highest importance for all advanced workers in Albania. We must convince them that they can overcome their miserable condition only by fighting again for being masters of their own factories, masters of their own beloved Albanian homeland.

It is necessary to wage a principled struggle in factories and trade unions against all reformist, revisionist and other opportunistic tendencies.


The union question can only be solved on Stalinist-Hoxhaist basis.


Stalinism-Hoxhaism in the union question is about creating revolutionary unions as transmission belts for the world socialist revolution.

Stalinism-Hoxhaism in the union question can mean nothing else than to support the proletarian internationalism of the Red International of Labour Unions under the leadership of the Comintern (SH) and her Albanian Section.


Long live the 70th anniversary of the founding of the Albanian unions!


Let's build up new Albanian trade unions, which are guided by Stalinism-Hoxhaism!


We rely on the Albanian Section of the Red International of Labour Unions!


Long live the revolutionary Albanian working class!


Long live the proletarian internationalism!


Long live the revolutionary world trade union movement!


Long live the socialist world revolution!


Long live the dictatorship of the proletariat in Albanian and of the world proletariat!


Long live the socialist Albania in a socialist world!


Long live world socialism and world communism!



February 11, 2015


Wolfgang Eggers


Comintern (SH)




Rita Marko






31 Tetor 1945


Mbështesim lëvizjet popullore në Greqi!
Poshtë imperializmi!
Rroftë internacionalizmi proletar!
Lavdi stalinizëm-enverizmit!

Athine 15.2.2015







Deshmoreve dhe luftetareve te lirise, ndertonjesve heroike te socializmit qe me gjakun, djersen dhe mendjen e tyre, nen udheheqjen larg-pamese te partise bodhen themelet e Shqiperise socialiste.


Hartuar nga VEFIK QERIMI

N. SH. BOTIMEVE “NAIM FRASHËRI” Tiranë Nëndor 1964

ne falënderojmë




Kështu e ëndëronte Shqipërinë në mbarim të shekullit të 19-të poeti ynë kombëtar Naim Frashëri, në një kohë kur Atdheu lëngonte nën zgjedhën e rëndë otomane, kur edhe të shkruarit shqip ndëshkohej me rreptësi si krim.
Tani, pas më shumë se një gjysëm shekulli, hidhni një vështrim Shqiperisë, soditni pamjen që kanë marë qytetet dhe fshatrat e saj, malet, lumenjtë, pyjet dhe fushat e lulëzuara të sajë. Takohuni dhe njihuni sot me njerëzit e saj, stërniprit e Naimit: burrat, gratë, punëtorët dhe intelektualët e saj.
Oxhaqet gjigande të uzinave dhe kombinateve të Shqiperisë që ngrihen drejt qiellit, pallatet e larta, rrugët plot gjallëri të qyteteve dhe fshatrave të saj të rilindur, sirenat e trenave dhe të vaporeve të saj, thirrjet e gëzuara të fë- mijëve të saj që rriten plot shëndet nën diellin e lirisë ― të gjitha këto do t’ju thonë:
Për Shqiperinë ditët e mira që ëndëronte Naimi, aguan 20 vjet më parë, në atë mëngjes të paharruar Nëndori dhe sot shihni si shkëlqejnë me tërë madhështinë dhe bukurinë e tyre. Si asnjëherë në historinë e jetës shqiptare vendin e Skënderbeut legjendar dhe të Ismail Qemalit, të Selam Musait e të Avni Rustemit, të Bajram Currit e të Qemal Stafës, Shqipërinë tonë të shtrenjtë që u la me gjakun e mijra e mijra patriotëve, e shohim sot Zonjë të vër- tetë, ashtu siç deshte poeti ynë kombëtar.
Edhe mendja, edhe zemra e çdo shqiptari drejtohet sot tek ata qe me urtesi dhe kurajo te papare kane ditur te marrin ne dore flamurin e pathyshem te Skenderbeut, te çajne dallge e rrebeshe te panumurta, te kurorezojne me fitore epopene me te lavdishme te historise sone e te bejne realitet endrat me te bukura dhe me te guxim- shme te patrioteve tane te Rilindjes: Partia e Punes se Shqiperise dhe udheheqesi i jone shume i dashur shoku
Enver Hoxha.
Të mëdha e të rënda ishin plagët që mbante në trup Atdheu ynë 20 vjet më parë:
Nga lufta humbën jetën 7,3% e popullsisë shqiptare. U shkatëruan 1600 qëndra banimi, prej të cilave 1500 fshatra, 40 qytete me rreth 61.000 ndërtesa, u dëmtua një e treta e gjësë së gjallë: nje dëm i përgjithshëm material që arrin në 1 miljard dollarë. Ndërsa mesatarja e përbotëshme e dëmit material për frymë të shkaktuar nga lufta ishte 146 dollarë, Gjermania e kishte 721, Italia 232, Franca 557, Anglia 145, Hollanda 626, Belgjika 357, Greqia 604, Jugosllavia 705, kurse Shqiperia 934 dollarë.
E filluam nga gjéndja e shtetit më të prapambetur të Europës. Bullgaria, peshën specifike të prodhimit industrial karshi prodhimit të përgjithshëm të ekonomisë kombëtare e kishte 24,8%, Rumania 34%, Polonia 47%, Hun- garia 42%, Çekosllovakia 57%, Shqiperia vetëm 9,8%.
Si drita e diellit shkëlqen sot me madhështi godina vigane e që populli ynë ngriti nën udhëheqjen e urtë e larg-pamëse të Partisë. Në 20 vjet, 32,4 herë e rritëm prodhimin e përgjithshëm industrial. U zhduk përgjithmonë pamja e dikurshme e fshatit shqiptar me driza e kasolle dhe lindi fshati ynë socialist, ku vendin e kandilit e të pishës po e zen drita elektrike; prodhimi përgjithshëm bujqësor u rrit afro dy herë e gjysëm.

Shqiperia e dikurshme me 85% të popullsisë analfabete sot ka universitetin dhe nga të katër anët e vëndit shko- llat e saj, ku në çdo katër veta një mëson; ka ushtrinë e madhe të kuadrove të saj, ingjinierët, agronomët, mjekët, shkencëtarët dhe specialistët e saj të mrekullueshëm që kanë në dorë dhe kryejnë me sukses vepra të guximëshme të ndërtimit socialist.
Le t’i hedhim një vështrim, nëpërmjet faqeve të këtij albumi, fytyrës që ka marë sot Atdheu ynë i dashur!
Si kurrë ndonjë herë në historinë tonë kombëtare, Shqiperia socialiste e paqëdashëse, në jubileun e saj të 20-të qëndron shkëmb graniti, e bashkuar rreth Partisë së lavdishme të Punës dhe shokut Enver Hoxha, luftëtare e fuqishme dhe e pamposhtur për çështjen e socializmit e komunizmit, duke i treguar botës se ajo ka zot një popull që armikut kurrë nuk ia ktheu kurrizin, që asnjë herë nuk u ul në gjunjë.
Si kurrë ndonjëherë shpërthen në këto ditë të hareshme feste përshëndetja e cdo zëmre shqiptare me fjalët e poetit të ditëve tona:
Mire mëngjes Atdheu im!
Ne me ty jemi krenar Në gjirin tënd një popull trim Lavdi i këndon truallit shqiptar.





Opiumi është feja e popullit

Karl Marx

propaganda anti-fetar








27 shkurt 1967






Nga biseda me sekretarin e parë të Komitetit
të Partisë të Rrethit të Dibrës

7 prill 1967





"Historia e Partisë së Punës së Shqipërisë"


Lëvizja kundër fesë, paragjykimeve fetare dhe zakoneve prapanike

Partia e Punës e Shqipërisë ka zhvilluar kurdoherë një luftë sistematike kundër fesë, si ideologji e klasave shfrytëzuese, armike e socializmit, si opium për popullin. Lu-ftën kundër fesë, kundër paragjykimeve fetare, kundër zako-neve prapanike të lidhura drejtpërdrejt ose tërthorazi me fe-në, Partia e ka parë si një mjet të domosdoshëm për çliriminshoqëror të punonjësve, për ka]itjen revolucionare ideologjiketë tyre, për ndërtimin e shoqërisë socialiste. Nga ana tjetër,luftën për zhdukjen e shtypjes e të shfrytëzimit ekonomiko--shoqëror të lidhur ngushtë me zhvillimin e ekonomisë e tëkulturës mbi baza socialiste, ajo e ka parë si kushtin e parëtë domosdoshëm për çlirimin e punonjësve nga skllavëriashpirtërore e fesë. Në luftën kundër fesë dhe zakoneve pra-panike ajo ka përdorur mjete e forrna revolucionare që kanëndryshuar sipas kushteve historike dhe gjendjes reale të be-simeve fetare në vend, sipas etapave të revolucionit dhe shka-llës së ndërgjegjes socialiste të punonjësve. Në këtë luftë ajoështë udhëhequr vazhdimisht nga parimi që njerëzit të binde-shin nga vetë përvoja e tyre në kotësinë e fesë dhe në dëminqë i sjell ajo shoqërisë socialiste.

Fetë e ndryshme në Shqipëri dhe klerin përkatës i kanëpërdorur pushtuesit për ta përçarë e për ta robëruar popullin.Për këtë arsye lufta çlirimtare shekullore e shqiptarëve kundërsundimit dhe shtypësve të huaj është drejtuar edhe kundërklerit reaksionar, që ka qenë vegël e tyre. Kjo ka bërë që po-pulli shqiptar të mos ketë qenë i lidhur fort me fetë, të mosketë qenë aq fanatik, që kleri të mos ketë pasur atë ndikim nëmasat popullore si në shumë vende të tjera. Ky fakt e kalehtësuar luftën e Partisë kundër ideologjisë fetare dhe kundërklerit reaksionar.

- Gjatë Luftës Antifashiste Nacionalçlirimtare Partia i asgjë-soi përpjekjet e pushtuesve italianë e gjermanë dhe të tradh-tarëve të vendit për të përçarë popullin në myslimanë e tëkrishterë. Ajo demaskoi dhe shkatërroi orvatjet e klerit të lartë, sidomos katolik, për të shkëputur masat popullore nga Partiadhe nga Fronti Nacionalçlirimtar.

Pas Çlirimit dështuan gjithashtu përpjekjet e klerikëvereaksionarë dhe të armiqve të tjerë të klasës për të penguarndërtimin socialist të vendit me anën e «fjalës së zotit». Këtopërpjekje nuk gjetën mbështetje te masat. Populli dëgjonte ezbatonte fjalën e Partisë.

Qysh me shpalljen e Republikës Popullore, me anë tëKushtetutës u shpall ndarja e kishës nga shteti dhe e shkollësnga kisha, u ndalua përdorimi i kishës e i fesë për qëllime po-litike si edhe krijimi i organizatave politike mbi baza fetare.Me ligj u shpronësuan institucionet fetare nga pjesa më e ma-dhe e tokave dhe e pasurive të tjera. U ndalua botimi iletërsisë fetare, u kufizua dhe, më pas, u hoqën mundësitë përpërgatitjen e kuadrit fetar. Megjithatë, Partia dhe shteti nukndaluan besimet fetare, praninë e komuniteteve fetare, ush-trimin e riteve fetare. As mund të ndalonin ato zakone të li-dhura me fenë, ndonëse në thelb reaksionare, që nuk përbëninshkelje të drejtpërdrejtë të ligjeve të sh(tetit. Partia nuk mundtë fyente ndjenjat e një mase punonjësish. sidomos në fshat,që ishin lidhur ngushtë me Partinë dhe me pushtetin popullor,por që vazhdonin të besonin në njërën ose tjetrën fe, megji-thëse nuk tregonin ndonjë fanatizëm të tepruar. Çrrënjosja ebotëkuptimit fetar do të vinte si pasojë e bindjeve ideologjiketë masave.

Lufta Antifashiste Nacionalçlirimtare dhe ndërtimi socia-list i vendit kanë qenë në vetvete një shkollë e madhe edhe përedukimin ateist të punonjësve. Ato u kanë mësuar njerëzvese liria dhe pavarësia, përparimi dhe begatia nuk vijnë ngalutjet e nuk falen nga «zoti». por fitohen me luftë e me për-pjekje të vetë njerëzve, janë vepër e masave popullore. Një-kohësisht, për të çliruar njerëzit nga besimet fetare dhe za-konet prapanike Partia ka zhvilluar një propagandë të gjerëateisto-shkencore nëpërmjet shtypit e radios, librave. leksio-neve e bisedave, filmave kinematografikë etj. Rol të madh kaluajtur shkolla duke përhapur kulturën, arsimin, njohuritëshkencore.

Tani qenë krijuar kushtet për të kaluar në një shkallë mëtë lartë të luftës kundër fesë, paragjykimeve fetare dhe zako-neve prapanike. Pas Kongresit V dhe fjalës së shokutEnver Hoxha të 6 shkurtit 1967, kjo luftë filloi në front të gjerë dhe mori karakterin e një lëvizjeje të madhe me për-mbajtje të thellë ideologjike. Ajo përfshiu të gjitha shtresat epopullit, veçanërisht rininë, por edhe njerëzit e moshave tëkaluara. Ajo u drejtua me aksione konkrete jo vetëmkundër botëkuptimit reaksionar fetar, por edhe kundër çdobaze materiale që ruante dhe ushqente fenë e zakonet pra-panike.

Në qytetet e fshatrat rinia dhe masat e tjera popullore ngritën më këmbë duke kërkuar që kishat e xhamitë, teqetë manastiret, të gjitha •vendet e shenjta» të mbylleshin; qëklerikët të hiqnin dorë nga jeta parazite e të ktheheshin në pu-nonjës duke jetuar, si të gjithë, mie punën e mundin e tyre. Nëmbledhje e kuvende popullore, të organizuara nga Fronti De-mokratik dhe Bashkimi i Rinisë, ku zhvilloheshin diskutimetë zjarrta, populli dënonte rolin antikombëtar dhe antipopu-llor të fesë e të klerit reaksionar, të zakoneve fetare, vendostepër zhdukjen e vatrave fetare dhe shndërrimin e tyre në vatrakulture etj., për heqjen dorë nga ritet fetare dhe nga zakonetprapanike, për spastrimin e shtëpive nga ikonat, nga librat dhesimbole të tjera fetare.

Këto iniciativa të popullit u mbështetën fuqimisht ngaorganizatat e partisë dhe nga organet e pushtetit popullor.

Me prishjen e vatrave fetare u shkatërruan baza të rën-dësishme që helmonin ndërgjegjen e njerëzve, që shërbeninedhe si çerdhe për punë armiqësore.

Shqipëria u bë kështu vendi i parë në botë pa kisha epa xhami, pa priftërinj e pa hoxhallarë.

Duke mbështetur lëvizjen popullore të luftës kundër fesë,kundër paragjykimeve fetare dhe zakoneve prapanike, Partia udhëhiqte atë me kujdes. Ajo nuk lejonte të bëheshin shtre-mbërime dhe mënjanoi me kohë çdo veprim të nxituar e tëpabazuar në vullnetin e masës së popullsisë. Ajo e orientoi po-pullin që të kremtet dhe zakonet e tjera të lidhura me fenë t'izëvendësonte me festa, me zakone e me norma të reja mepërmbajtje socialiste. Aksionet e masave për prishjen e bazavetë fesë u shoqëruan me një punë të dendur sqaruese dhe ate-isto-shkencore të partisë.

Komiteti Qendror i udhëzoi organizatat e partisë të luftohejçdo kuptim i ngushtë i problemit të luftës kundër fesë, çdoshfaqje vetëkënaqësie të rrjedhur nga përfundimet e shkël-qyera që u arritën brenda një kohe fare të shkurtër në prishjen e vatrave fetare. Zhdukja e kishave dhe xhami,ve nuk e kishtezhdukur fenë si botëkuptim. Feja i ka rrënjët shumë të thella.Ajo është përzier, është lidhur me një mijë fije me zakonetprapanike që e kanë burimin ndër shekujt e largët, që jetojnëdhe veprojnë për një kohë shumë të gjatë. Për këtë arsye ishtee nevojshme që zakoneve prapanike, praktikave dhe dogmavefetare t'u zbulohej burimi, baza e tyre filozofike idealiste, rea-ksionare e të luftohcj për shkatërrimin e kësaj baze. •Ne duhettë jemi realistë, — mësonte shoku Enver Hoxha, — lufta ku-ndër zakoneve, traditave, normave të vjetra, kundër botëkup-timeve fetare... nuk ka marrë fund. Kjo është një luftë e gja-të, e ndërlikuar dhe e vështirë" (Enver Hoxha. Raporte e fjalime 1967-1968, f. 206-207.)

Krahas punës edukuese, qëllimit të zhdukjes së paragjy-kimeve fetare dhe rrënjosjes së botëkuptimit materialist re-volucionar në ndërgjegjen e njerëzve i shërbente krijimi i tëgjitha kushteve përkatëse materiale e morale në procesin re-volucionar të ndërtimit të plotë të shoqërisë socialiste.



në anglisht



për fenë






gjuhën gjeorgjiane



Kominternit (SE) thanks për bashkëpunim mes
dhe tonë
Seksioni gjeorgjian i Kominternit (SH)



110 vjet më parë

së pari Revolucioni rus

1905 - 1907












Spiro Koleka



Shoku Enver Hoxha ishte, mbi të gjitha, i vecantë në përdorimin e përkryer të kohës; pjesën më të madhe të kësaj e harxhonte për drejtimin e punëve të Partisë e të shtetit. Studimi i shtypit kombëtar e ndërkombëtar zinte gjithashtu një pjesë të kohës së tij. Po kështu ai i veprave të klasikëve të marksizëm-leninizmit, leximi i librave të degëve të ndryshme si histori, filozofi, art, shkenca të natyrës e shkenca teknike, ishin ushqim sistematik i përhershëm i tij.
Ai shpesh organizonte takime me shokët e tij në shtëpinë e Partisë nr-1, për t'u clodhur.
Për shokët besnikë të Enver Hoxhës, këto takime ishin një gëzim i vecantë që të kuvendonin me mësuesin e udhëheqësin e tyre të shtrenjtë, të dëgjonin fjalët, mendimet, gjykimet e këshillat e tij shumë të cmueshme.
Shoku Enver Hoxha kishte një kujtesë të jashtëzakonshme. Ai mbante mend me hollësi ngjarje, vende, njerëz e libra për të cilat kishte lexuar apo dëgjuar. Unë habitesha me kujtesën e Tij kur fliste me shokun Haki Toska, si gjirokastritë, për ngjarje e njerëz para luftës, 50-60 vjet përpara. Po kështu edhe kur fliste me shokun Pilo Peristeri për qytetin e Korces para clirimit... Me logjikën e tij shumë të fortë e diturinë e gjithanëshme, shoku Enver Hoxha kishte të zhvilluar në shkallë shumë të lartë edhe aftësinë përgjithësuese mbi cdo problem. Shpesh herë bënte edhe shaka me mua dhe shokun Pilo, jo vetëm si më të moshuar që ishim, por edhe si tipa që e duronim shakanë.
- Spiro, sa vjet ke fshehur, aman?
Dhe unë i jepja aty për aty përgjigjen:
- Jam vërtet më i madh se Ju, por jo kushedi se sa, vetëm njëqind ditë nga 7 korriku te 16 tetori. Ne i kemi të dokumentuara vitet.
Ndonjëherë ndodhte që unë të shkoja në shtëpinë e Partisë i fundit. Menjëherë, sa më shihte, shoku Enver thërriste me të qeshur:
- Erdhi, erdhi mjeshtri i pesëkatëshit!
Kur mbaronim lojën dhe bisedat që bënim duke shkuar për në shtëpi, Enveri më thoshte:
- Ç'të bëjmë? Duhet edhe të qeshim pak, që të clodhemi, qoftë edhe për pak kohë.

Spiro Koleka
Ish anëtar i Byrosë Politike të PPSH
Nga: ''Kujtime për Enverin''



50 vjet më parë ...




Nga biseda me një delegacion të Partisë Komuniste të Malajës

20 janar 1965



Pas vdekjes së Leninit
21 janar 2015
21 janar 1924


Mesazhi i vdekjes (rusisht)



27 janar 1924


Leninizmi - Stalinizmi

është e pathyeshme!



"Asgjë nuk mund të mposhtur leninizmin, trashëgiminë revolucionare Leninit
- Nuk ka dhunë, nuk ka tradhti, nuk ka demagogji."

Enver Hoxha


Faqja e internetit të veçantë

- Dy taktikat e socialdemokracisë në revolucionin demokratik - 1-9



- Dy taktikat e socialdemokracisë në revolucionin demokratik - 10-13, I-III







«Naim Frashëri», Tiranë, 1969

















ne falënderojmë








Ja cfare ka thene Enveri e ca do themi edhe ne


* * *



* * *



Poshtë borgjezia greke dhe shteti i saj shtypës e shfrytëzues!

Rroftë revolucioni i armatosur socialist në Greqi!
Rroftë diktatura e proletariatit në Greqi!
Poshtë KKE-ja revizioniste!
Poshtë lakenjtë neo-revizionist grek të ICMLPO!
Poshtë social-fashistët grek!
Rroftë internacionalizmi proletar!
Të themelohet urgjentisht seksioni grek i Kominternit (SE)!



" Të dashur shokë, qëndroni te fortë si çeliku , si qëndruat në stuhitë në malet heroike te Greqise se martirizuar. Qëndroni te palekundur si shkëmb kundër tradhetisë së revizionistëve sovjetikë dhe të tjerëve. Luftoni , mbyllni shtigjet kundër armiqve , përgatituni për luftën e madhe kundër imperializmit , le te na udheheqin dhe frymezojne mësimet e Marksit , Engelsit , Leninit , Stalinit në betejat e ardhshme. " (Enver Hoxha)




Gjithashtu lexo anglisht:

Mosmarrëveshjet parimore ndërmjet udhëheqjes së Partisë së Punës të Shqipërisë dhe udhëheqësve të Partisë Komuniste Greke.…/enver_hoxha_with_stalin_fourth_meeti…

Fragment nga vepra e shokut "Enver Hoxha:" Me Stalinin ", - Ballafaqimi i Katërt - janar 1950;
[Botuar edhe në Ditarin: konfrontim në prani të Stalinit - Pogradec - e enjte, 12 korrik, 1979; dhe nga "Dy popuj miq'', faqet 301-337]


DRAMA E KOMUNISTËVE GREKË TË MERGUAR NË VENDET REVIZIONISTE (anglisht)…/enver_hoxha_1966_24_january_greek_co…

[Fragment nga Ditari: "Dy Popuj Miq", faqe 115-118 - e hënë, janar 24, 1966]








Zbatimi i luftes se drejte dhe parimore (ashtu sikurse na porosit shoku Enver) eshte fillimi i mbare per bashkimin e vertete te komunisteve shqiptar.








«Imperialismo e rivoluzione»

«8 NËNTORI», Tirana, 1979

L'edizione italiana













"Marksizëm-leninizmi - Kjo është një domosdoshmëri, është si ajri që ne thithim, buka që hamë "
Enver Hoxha




(Staliniste - Enveriste) !

(arkivi 2013/14)


Long live Stalinism-Hoxhaism ! (English)

RROFTË Stalinizëm-Enverizmi ! Albanian)

Es lebe der Stalinismus-Hoxhaismus ! (German)

Да здравствует сталинизм - Ходжаизм ! (Russian)

გაუმარჯოს სტალინიზმ-ხოჯაიზმის! (Georgian)

Viva o Estalinismo-Hoxhaismo! (Portuguese)

Viva Stalinismo-Hoxhaismo! (Italian)

斯大林霍查主义万岁! (Chinese)

Viva el Stalinismo-Hoxhaismo! (Spanish)

Vive le Stalinisme-Hoxhaisme! (French)

At zije Stalinismus-Hodzismus! (Czech-Slovak)

Ζήτω το σταλινισμός - Χότζα-ισμό ! (Greek)

Živeo Staljinizam - Hodžaizam! (Bosnian)

Niech zyje Stalinizm-Hodzyzm! - (Polski)

! زنده باد استالینیسم-خوجهئیسم (Farsi) 

Niech zyje Stalinizm-Hodzyzm! - (Polski)


Længe leve Stalinismen-Hoxhaismen (Danish)






































- Arkivi -


Organi Qendror i Kominternës (SE)

Revolucioni botëror


Revolucioni botëror








Organ Qendror PPSH

8 nëntor 1941 - 1990




Enver Hoxha

Themelues dhe udhëheqës i PPSH

(1908 - 1985)



Partia e Punës e Shqipërisë

PPSH - Dokumentet


Republika Popullore Socialiste E Shqiperise


Historia e Shqiperise



na kontaktoni


Mariglen Gjoka

Mariglen Gjoka - FACEBOOK


themelues Deklarata





për ne


bashkohuni me ne







Seksioni shqiptar i Rinisë Komuniste Ndërkombëtare


Këngët dhe Poezi



 letërsi revolucionare



Filmi shqiptar



fahne Video








Kominterni (SE)








themelues Deklarata

31 dhjetor 2000




vendosi 7 nëntor 2009

[Deklarata programatik]

Enver Hoxha

klasik i 5-të i marksizëm-leninizmit dhe rithemelimit të Kominternës


Enver Hoxha dhe Enverizmit


linja e Përgjithshme

e revolucioni botërore proletar-socialiststrategjia dhe taktika




Kapitulli i parë (English)

Kapitulli i dytë (English)



manifest i partisë të botës bolshevizëm


Çfarë kadie Komintern


Komuniteti bota nr. 1



Lëvizja bota komuniste

(staliniste - enveriste)




Bashkimi Kuq Tregtinë Ndërkombëtare




rinisë komuniste ndërkombëtare

( K J I 1919 - 1943) / (2009)




 Komuniste Grave





Solidariteti ndërkombëtar komunist