Ne duam unitetin e komunistëve mbi themelet e stalinizëm-enverizmit!
Rroftë unitetin e të gjithë komunistëve në Shqipëri!
Pa bashkimin e komunistëve nuk ka rivendosja e socializmit në Shqipëri!
RROFTË Stalinizëm-Enverizmi!

 

2017

Janar-Qershor

 

Mirë se vini në Kominternit (SE)

Seksioni Shqiptar

1917-2017 (facebook)

 

 

 

HISTORIJA E PARTISE KOMUNISTE (BOLSHEVIKE) TE BASHKIMIT SOVJETIK

 

 

KONSPIRACIONI I MATH KUNDER RUSISE

 

 

 

 

"Njerëzit kanë qënë dhe gjithmonë do të jenë viktima e naivë të mashtrimit dhe të vetëmashtrim në politikë, derisa të mësojmë se prapa frazave të ndryshme morale, fetare, politike dhe sociale, deklaratave apo premtimeve, fshihen interesat e njërës apo tjetrës klasë." (V.Lenin)

 

Lavdi kujtimit të Leninit të madh!

Lavdi leninizmit!

 

Rroftë Shoku Lenin

147. ditëlindjen

22 prill 1870

 

LAVDI MESUESIT PROLETARIATIT BOTEROR.

 

website të veçantë në anglisht

 

 

 

 

Me Vladimir Ilic Leninin u njoha nëpërmjet të Nadjezhda Konstantinova Krupskajës.

Ne që të dyja kishim qenë mësuese në një shkollë të së dielës për punëtorët dhe më vonë patëm punuar së bashku në Muzeun e mjeteve mësimore, të cilin e kishin themeluar vetë mësuesit. Që prej asaj kohe nuk i premë marrëdhënjet, me gjithë vështirësitë e ilegalitetit dhe të mërgimit.

 

     Pas internimit Vladimir Ilici, dhe më vonë edhe Nadjezhda Konstantinovna shkuan jashtë shtetit. Ne filluam te kembenim letra. Deri ne vitin 1905 ne patem nje leterkembim shume aktiv ne lidhje me punet e partise. Me kujtohen letrat qe dergonte Vladimir Ilici nga jashte ne Rusi ne vjetet 1902-1903. Ne ate kohe neve na u desh te benim nje lufte te ashper kunder ''ekonomisteve'', dhe me vone kunder menshevikeve.

Kur arrestoheshin shoket tane, ne tregoheshim te kujdesshem ne pranimin e njerezve te tjere ne radhet tona, duke pasur frike se mos hynin ne radhet tona kundershtare, ndersa ne letrat qe i dergonim Vladimir Ilicit ankoheshim per mungese kuadrosh. Dhe ja, ne nje nga letrat e tij Vladimir Ilici na qortoi ashper per kete:''Kemi nevoje per forca nga rinia. Une do te keshilloja qe te pushkatohen drejt e ne vend ata qe i lejojne vetes te thone se s'ka njerez. Ne Rusi njerez ka sa te duash, vetem se duhet ne nje shkalle me te gjere dhe me me guxim, me me guxim dhe ne nje shkalle me te gjere, edhe nje here ne nje shkalle me te gjere, edhe nje here me me guxim te rekrutojme rinine, pa pasur frike nga ajo. Rinia do te vendose fatin e kesaj lufte, rinia studenteske, dhe akoma me shume rinia punetore'' (V.I.Lenin, Veprat, bot. shqip, vell. 8. f. 154).

 

      Duhet thene se rinia studenteske e Peterbugut ne ate kohe na bente sherbime te medha, duke na siguruar lokale per takimet e fshehta. Nje nga keto gjendej ne mencen e Universitetit te Peterburgut, nje tjeter ne mencen e Insitutit Teknologjik.

 

      Me poshte, ne letren e tij Vladimir Ilici shkruan: ''Flakkini te gjitha zakonet e vjetra te ngathetesise, te disiplines zyrtare, etj. Formoni me te rinj qindra rrethe vperiodistesh dhe inkurajojini ata qe te punojne me te gjitha forcat...''. (V.I.Lenin, Veprat, bot. shqip, vell. 8,f.154-155).

 

     Ne ditet e stuhishme te revolucionit te pare rus, duke na mesuar se si duhet pregatitur kryengritja e armatosur kunder autokracise cariste, V.I. Lenini shkruante: ''Shkoni te rinia. Formoni nenjehere njesi luftarake kudo edhe nder studentet, edhe nder punetoret vecanerisht, etj., etj. Le te organizohen menjehere reparte prej 3 deri 10, bile edhe prej 30, etj. vetesh. Le te armatosen vete menjehere, sikush me ate qe mund, kush me revolver, kush me thike, kush me nje lecke me benzine per te zjarre etj.'' (V.I. Lenin, Veprat, bot. shqip, vell. 9, f. 394). 

 

    Ne fund te gushtit te vitit 1905 mua me derguan ne Gjeneve per te drejtuar te gjitha ceshtjet teknike te Komitetit Qendror. Ne ate kohe e takova per te paren here Vladimir Ilicin. Me te vajtur ne Gjeneve, shkova te ''Ilicet'' (keshtu e quanim ne banesen ku jetonte Vladimir Ilici se bashku me Nadjezhda Konstantinovnen dhe me nenen e saj Elisaveta Vasilevna). Ne shtepi gjeta vetem Vladimir Ilicin. Ai menjehere me shpuri ne dhomen e perbashket, e cila sherbente njekohesisht edhe si kuzhine edhe si dhome ngrenjeje, dhe filloi te me pyeste me hollesi se c'behej ne Peterburg, ne Rusi, ne Komitetin Qendror te partise dhe ne Komitetin e Partise te Peterburgut, dhe pastaj, papritur u ngrit e tha:''Pa prisni...'' Une thashe se c'ndodhi. Kurse Vladimir Ilici shkoi ne bufe, nxori prej andej cajnikun, i shtiri uje, ndezi stufen me gaz dhe vetem pasi i pregatiti te gjitha per cajin, e vazhdoi biseden me mua.

 

   Vladimir Ilici kishte nje menyre te vecante ne te degjuarit dhe ne te pyeturit: duke bere pyetje, ai e detyronte ate qe tregonte te ndiqte ate drejtim qe i nevoitej atij, duke e detyruar te prekte ato ceshtje qe i interesonin atij.

 

   Vladimir Ilici fliste shume thjesht. Ai zakonisht ecte para-mbrapa, nganjehere fuste gishtrinjte e medhenj te duarve ne te prerat e shqetullave te jelekut, menjehere nderte doren perpara me gishtin tregues te shtrire. Kur degjova me vone Plehanovin, une padashur e krahesova me Vladimir Ilicin. Plehanovi ishte orator i mrekullueshem, fliste bukur, duke e ulur e duke e ngritur zerin dhe me gjeste te shumta, si aktor, por atij i mungonte forca e logjikes se Leninit, forca e bindjes. 

 

   Vladimir Ilici ishte jashtezakonisht i vemendshem ndaj shokeve. Do te tregoj per nje rast nga jeta ime, qe ka ndodhur ne fund te tetorit te po atij viti, te vitit 1905. Une banoja ne ate kohe ne nje pension ne Gjeneve. Nje here Vladimir Ilici erdhi te une dhe zuri te me pyeste se si kishim punuar me Baumanin ne Moske, si e kishim kaluar se bashku ne burg. I tregova se Baumani ishte i izoluar ne nje qeli te vecante dhe se ne ne burg kerkonim te gjenim ndonje menyre per t'u lidhur me te dhe per ta vene ne dijeni te te gjitha ngjarjeve. Pasi gjyqi e pezulloi ceshtjen tone, ne u perpoqem qe Baumanin ta lironin ne menyre kondicionale, por nuk ja dolem dot. Pasi me degjoi mua, Vladimir Ilici tha: ''Kurse Nadja (Eshte fjala per te shoqen e N.B. Baumenit, Kapitolina Polikarpova Medvejeva, e cila mbante pseudonimin Nadjezhda Konstamtinovna Kuzmina) ja dolli te lironte Nikollaj Ernestovicin, por doli me keq, sepse fill pasi u lirua nga burgu, ai u vra nga qindshet e zeza''.

Vetem pas ketyre fjaleve Vladimir Ilici me dha nje gazete angleze, ne te cilen njoftohej per vrasjen e Baumanit. Duke e ditur qe une kisha patur miqesi me Baumanin, Vladimir Ilici nuk donte qe une ta merrja vesh vdekjen e tij nga gazeta.

 

   Dua te tregoj se me sa dashamiresi na shkruante Vladimir Ilici neve, bolshevikeve.

 

   Vladimir Ilici dinte te bashkonte kujdesin per shoket me ceshtjet politike me serioze. Megjithese ai ishte i zene me nje pune politike shume te madhe, ai e gjente gjithnje kohen per t'u  kujdesur per shoket.

 

  Ja edhe disa shembuj te tjere qe kane te bejne me nje kohe tjeter, me kohen pas vendosjes se Pushtetit Sovjetik. Vladimir Ilici e qortonte shpesh A.D. Cjurupen per qendrimin e pakujdesshem per shendetin e tij. Ilici thoshte se komunisti eshte ''pasuri e shtetit'', e cila nuk duhet te perdorohet. Ne fillim ai i shkruajti me nje ton te bute Cjurupes se ai ''po e tepron fare ne qendrimin ndaj pasurise se shtetit''.

Kur keto fjale nuk bene efekt, ai i shkroi nje pusulle te ashper:''Per qendrimin e pakujdesshem ndaj pasurise se shtetit (2 kriza). A.D. Cjurupes i jepet nje  paralajmerim dhe urdherohet te shkoje menjehere ne shtepi''.

Kur V.I. Lenini mori vesh se P.E. Xerxhinski punon aq shume saqe peshtyne gjak, ai me telefonoi dhe me propozoi te shkruaje nje vendim te KQ, qe thoshte se Xerxhinskit i jepej dy jave pushim ne Narofominsk. Ne ate kohe ne Narofominsk ishte nje sovkoz, sovkozi me i mire ne rrethet e Moskes, dhe Xerxhinski mund te merrte atje nje ushqim te mire. Vladimir Ilici, qe e kishte menduar cdo gje nga te gjitha anet, kishte marre parasysh edhe kete, qe ne ate sovkoz nuk kishte telefon, keshtu qe Xerxhinski nuk do te mund te telefononte ne Moske dhe kesisoi do te mundte te pushonte me mire.

 

     ...................................................................................................................................

 

     Ja nje shembull tjeter i shpirtit te disiplines se jashtezakonshme te Vladimir Ilicit. Kjo ka ndodhur ne vitin 1918, fill pas transferimit te tij nga Petrogradi ne Moske, kur u vendos ne Kremlin.

 

    Ne korridorin qe te shpinte ne banesen e Leninit, komandanti i Kremlinit kishte vendosur nje roje nga radhet e kursareve te shkolles se KQER me urdher qe te mos lejonte asnje te hynte ne kete banese pa leje. Nje here Vladimir Ilici e kishte harruar lejen ne shtepi. Diten iu desh dicka qe e kishte lene ne banese dhe vajti per ta marre. Kursanti qe bente roje, duke mos e njohur Leninin si fytyre, i kerkoi lejen e kalimit, te cilen Lenini nuk e kishte. Vladimir Ilici i thoshte:''Po ja ku eshte dera e baneses sime...''. Kursanti i pergjigjet:''Nuk e di. Kam urdher nga komandanti:te mos lejoj asnjeri pa leje''. Vladimir Ilici u kthye, shkoi ne komandature, mori nje leje kalimi te perkoheshme.

 

    Kursanti roje, pasi e mbaroi detyren, i raportoi komandantit te tij se c'i kishte ndodhur. Komandanti e pyeti:''Po a e di tij se kush ishte ai qe ti nuk e lejove te hyje?'' -''Nuk e di!'' -''Ai ishte kryetar i Keshillit te komisareve te Popullit, Lenini''. Kursanti zuri koken me dore dhe shkoi me vrap te Vladimir Ilici per te kerkuar ndjese. Por Vladimir Ilici i tha:"Jo, Ju nuk keni perse te kerkoni ndjese. Udhezimet ose urdheri i komandantit ne territorin e Kremlinit eshte ligj; si ta thyej kete ligj une, kryetari i Keshillit te Komisareve te Popullit!? Une kisha faj, kurse Ju kishit te drejte''. 

 

    Ne qe e njihnim se afermi Leninin, habiteshim me dashurine e jashtezakonshme te tij per pune. Me kujtohen disa raste ne perjudhen midis vjeteve 1917-1920, kur une punoja si sekretare e KQ te partise. Nadjezhda Konstantinovna ose Marija Ilinjicna vinin tek une ose me thoshin me telefon:''Duhet marre ndonje mase, Vladimir Ilici nga puna e tepert ka pagjumesi dhe kur i themi se duhet te pushoje, s'can koken''. 

 

   Atehere u desh te pyeteshin anetaret e KQ dhe te merrej nje vendim per t'i dhene atij leje pushimi. Pas kesaj i telefonova Leninit:''Vladimir Ilic, KQ ka marre nje vendim, qe t'ju jape Juve nje pushim prej kaq e kaq ditesh''. Ai u pergjigj me nje ze qe tregonte zemerim:''Kur urdheroni te fillohet pushimi, Elena Dimitrievna?'' Vladimir Ilici nuk kundershtoi, perderisa ishte vendim i KQ, por ishte shume i pakenaqur. 

 

  Kur e mori lejen e pushimit, Vladimir Ilici nuk merrej me me asnje pune: shkonte per gjah, mblidhte kepurdha, zinte peshk, ne asnje menyre nuk punonte, e zbatonte me perpikeri vendimin e KQ te partise...

 

 

     E.D. STASOVA (Perfaqesuese e Kominternit ne Gjermani me 1921).

 

 



 

Arkivi shqiptar Lenini

 

Lenini Galeria

 

 

 

"Te mos harrojme kurre se armiqte tane, ciletdo qofshin, kapitaliste ose revizioniste, kane menduar, kane punuar e kane luftuar per ta zhdukur nga faqja e dheut popullin tone, per ta fshire nga harta gjeografike emrin e Shqiperise, dhe ne qofte se ata nuk i kane realizuar keto qellime, kjo ka ndodhur se populli shqiptar, trim, patriot, perparimdashes, liridashes e plot vitalitet, mbeshtetur kurdohere ne forcat e veta, ka luftuar e ka fituar mbi armiqte, duke mbrojtur kurdohere ekzistencen e tij."

(Hysni Kapo:"Te thellohemi ne fjalimet e shokut Enver Hoxha", 16 qershor 1978)

 

 

 

 

".... partia marksiste - leniniste perdor te gjitha format, te gjitha menyrat, te gjitha mjetet, cdo gje qe eshte e dobishme per edukimin revolucionar, per ngritjen e ndergjegjes politike dhe ideologjike, duke filluar qe nga fjala, shtypi, demonstratat, mbledhjet, protestat, grevat, kerkesat me karakter politik, ekonomik, shoqeror deri te perleshjet me arme."

(Hysni Kapo)

 

 

 

 

HYSNI KAPO
THE IDEAS OF THE OCTOBER REVOLUTION
ARE DEFENDED AND CARRIED FORWARD
IN STRUGGLE AGAINST MODERN
REVISIONISM

Speech November 7, 1977

 

 

ENVER HOXHA
16 Tetor 1908 - 11 Prill 1985

 

 

 

ENVER HOXHA

the 5th Classic of Marxism-Leninism

died on April 11, 1985

at 2.15 h

 

 

Messages of Solidarity

 

Message to the Albanian Section of the Comintern (SH)

on occasion of the 32nd anniversary of death

of comrade Enver Hoxha


April 11, 1985 – April 11, 2017

 

We greet all comrades

of the Albanian Section of the Comintern (SH),

all Albanian communists, workers and poor peasants,

all Stalinist-Hoxhaists, revolutionaries, workers and toilers all over the world !


Today, we are in mourning over the grave loss of Comrade Enver Hoxha, the Fifth Classic of Marxism-Leninism, whose heart stopped beating on April 11th 1985.

Comrade Enver Hoxha is the beloved son and leader of the heroic Albanian working class and the Albanian people. Comrade Enver Hoxha was supreme commander of the Liberation Army which defeated the fascist occupation, transformed the people's revolution victoriously into the socialist revolution, established the dictatorship of the proletariat and guided Albania to full developed socialism. Comrade Enver Hoxha, the 5th Classic of Marxism-Leninism, was the leader of the world proletariat and the Marxist-Leninist world movement after the death of Stalin.

On occasion of its centenary, we publish some lessons of comrade Enver Hoxha on the world historical significance of the October Revolution .

Enver Hoxha called the October Revolution:

 

"The greatest event in world history, the beginning of a new era of human development, the era of the destruction of the capitalist world system, the era of the triumph of socialism."

"As Lenin predicted, the October Revolution was followed by millions of people, and socialism became a world system."

"The national liberation struggle of the colonial peoples developed under the influence of the October Revolution. The socialist October revolution of brought a death blow to the colonial system of imperialism."

"The great socialist October revolution is the embodiment of the immortal Leninist principles of proletarian internationalism.The Socialist October Revolution was a mammoth revolution not only in the field of economic and socio-political relations, but also a revolution in the sense of the working class ideology. It achieved the greatest victory of Marxism-Leninism over the bourgeois ideology, the ideology of opportunism and reformism. The October Revolution was a blow of Marxism-Leninism against revisionists, social-chauvinists and reactionary ideology of nationalism. The revolution of October, tore down the Second International, this the servant of the bourgeoisie and world imperialism and this enemies of the proletariat and the international workers movement."

"As a result of our national liberation war, the people of Albania liberated their country from foreign invaders under the influence of the October Revolution. If there would have been no victory of the October revolution, if the Soviet government would not have existed, and if Lenin would not have published the secret treaties and thus revealed the true face of imperialist purposes, then the victory of our people would not have been possible."

"Just at a time when the movement of the Albanian people for democratic rights reached the climax under the influence of the Socialist October revolution, Vladimir Ilyich Lenin, the founder of the glorious Bolshevik party and the first socialist state, dies the greatest friend of the Albanian people. By the initiative of the progressive deputies there were five minutes of silence in the Parliament in memory of the great Lenin. There was no such thing in any parliament in the world. Soon after, the insurgents' forces conquered various cities and centers of Albania. On the 10th of June, the Albanian capital fell into the hands of the insurgents, and on the same day the insurrection prevailed all over the country.
Immediately after the fall of the feudal regime, a democratic government was formed, which was the most advanced government in the Balkans at that time.

Only a few days after its founding, the government had decided to establish regular diplomatic relations with the Soviet Union.
The Albanian government was the first government to recognize the Soviet Union, and vice versa, the Soviet Union was the first and only country to recognize the Albanian Democratic government.
The counterrevolution began in December 1924 with the direct support of the Yugoslav armed forces and mercenaries of the White Guard. The democratic government was overthrown and replaced by the oppressive, feudal-bourgeois regime of Ahmet Zogu. This regime liquidated all the democratic freedoms the masses had gained in the June Revolution and opened the doors to the imperialism of the West. But in the Albanian people the revolutionary spirit of the October revolution could not be extinguished. The Albanian people were firmly convinced that Albania would one day regain its freedom and national independence, and to overthrow the power of landlords and capitalists. The workers' movement awoke with the October Revolution. There were the first strikes of the working class in various industrial centers in the country. The largest and most organized strikes at this time were the strikes of the miners in Vlora Selenice, which began in 1923 and ended with the victory of the workers. Under the Zogu regime and by the exploitation of Italian imperialists, working conditions were so bad that they did not differ from those in the colonial countries. The workers worked 12 to 14 hours a day and in some cases up to 16 hours. The tyrannical Zogu regime could not prevent the news of the free life and work of the workers and peasants in the Soviet Union. Since the first years after the founding of the feudal bourgeois regime of King Zogu, Communist ideas and news about life in the Soviet Union have been spreading.

Since 1928 the first Communist cells have been founded in Korca. In 1929 the first communist groups were founded in Albania.
Ali Kelmendi has organized the further development of the communist movement in our country. Some Communist comrades went to the Soviet Union after the defeat of the democratic forces in 1924. There they learned the Marxist-Leninist ideas and returned to Albania in the years 1930-1933. These comrades received instructions from the Comintern.
Since 1936, also other communist groups in Albania, such as those in Shkodra, were founded. Under most difficult conditions of illegality, the communist groups in Albania organized the class struggle.In the light of the candles the works of Marx, Engels, Lenin and Stalin were secretly translated and the teachings of the October revolution illegally spread in Albania. In the school of the Great October Revolution were educated revolutionaries of our country. Communists and workers secretly listened Radio Moscow in cellars and spread the news from the Soviet Union through oral propaganda. Many members of the communist groups, workers, students and intellectuals were arrested, exiled, and persecuted for propaganda against the regime and against fascism, especially because of organizing Soviet propaganda. But this anti-communist terror could not break the love and confidence of our people in the Soviet Union.

Our people continued to believe in the Soviet Union when Fascist Italy had cruelly attacked our country in April 1939. The Albanian people organized the resistance and welcomed the fascist invaders with rifles.
Neither populism nor terror, neither the assimilation policy nor the colonization of the Italian fascists couldforce our people to their knees. Under the leadership of the Communists, the masses, patriots and the Albanian youth began with demonstrations, strikes, unrest, sabotage, assassinations. They made the first bold steps to armed resistance to the enemies. In 1941 Hitler-Germany attempted to destroy the achievements of the October Revolution with his attack on the Soviet Union.
The entry of the Soviet Union into the war gave the impetus for the resistance of the Albanian people against the occupiers and traitors. With the Soviet Union, the Second World War turned into an anti-imperialist war.

"Long live the Albanian people! Long live the Soviet Union! Long live the Red Army, the liberation of the oppressed peoples!" [Call of a communist group in August 1941]

"All our people, workers, peasants, patriotic intellectuals, youth and women of Albania, under the leadership of the Communist Party, took up arms and fought heroically and selflessly as never before.
Strengthened by the historic victories of the Soviet army, Albania's glorious partisans organized the war of liberation against Hitler's hordes under extremely difficult conditions and in a disproportionate balance of power. We defeated the fascist invaders of Italy and Germany and the internal traitors. The Albanian people freed themselves from centuries of slavery. On the 29th of November 1944, our people were the masters of their own country for the first time.
After the liberation of our homeland, our people's armies continued the struggle against the Hitler invaders outside the borders, in the countries of Yugoslavia. Thus we fulfilled our high international duty.
Our Albanian partisans fought, and shed their blood, side by side with the Yugoslav partisans in Montenegro, Bosnia and Herzegovina, Kosovo and Metohija for the liberation of the peoples of Yugoslavia."

"We have said again and again that our successes have been made possible primarily because the Party of Labor Albania has faithfully and creatively implemented Marxism - Leninism and the fundamental doctrines of the great socialist October revolution.
Our socialism is based on the experience, the help and support of the first socialist state in the world, the USSR.
The socialist construction in Albania is a prove to Lenin's statement that the October revolution was not a specifically national revolution, but had assumed an international character. The teachings of the October revolution have retained their international significance up to this day."

"The universal significance of the general laws, the fundamental lessons of the October revolution, are:
The leadership of the party of the working class, guided by the Marxist-Leninist science in all its activities, a party in unity with the masses, a party that teaches the masses Marxism-Leninism, a party which leads the working class and the toiling masses to the overthrow of capitalism and to the construction of socialism. The political power of the bourgeoisie can only be smashed by the socialist revolution. To build socialist society, the working class needs its political power, that is, the dictatorship of the proletariat over the landlords and the bourgeoisie, based on a solid alliance between the working class and the peasantry. The October revolution thus creates the prerequisite for the nationalization of industry and gradual collectivization of agriculture. In this way, social ownership increases with the most important means of production. The development of the economy and socialist culture is planned on the basis of maximum satisfaction of the needs of the people. The October revolution was the prerequisite for the creation of the socialist state. The party conducts the class struggle to defend the victory of revolution and acts faithfully according to the principles of proletarian internationalism."

"The basic teachings of the October revolution apply to all communist and workers' parties and all countries. However, these teachings must be modified according to the particular conditions of each country. No Marxist claims that all Soviet experience should be dogmatically and mechanically applied. Only enemies of today's Marxism-Leninism, only revisionists preach the nationalist "specific path of socialism" on the pretext of allegedly "avoiding" the mechanical copying of the Soviet experience. With the propagation of the national character of the "specific way of socialism", the revisionists consciously try to liquidate the universal doctrines of the October revolution. The road that we have gone up to today is the road of the October revolution, the road of the Soviet Union. The Party of Labour of Albania has creatively implemented the teachings of the October and the experience of socialist construction in the Soviet Union, namely not mechanically, but according to our particular circumstances.
The Party of Labour of Albania is a new-type party, the only party of the working class and the working masses who followed faithfully the way which the Communist Party of the Soviet Union had paved."

"Today, the Albanian people enjoy full freedom and independence and the building of a new life, socialism. The victories of our country are based on the most important doctrines of the October Social Revolution, are the result of the triumph of the ideas of Marxism-Leninism."

"Despite the bourgeois howls "about the crisis of communism" there is no force in the world to stop the destruction of the old capitalist system, there is no force in the world to prevent the historical development of mankind to communism: The socialist October revolution has triumphed, and will always triumph.
The great October revolution paved the way for a powerful Soviet state. The October Revolution is the great lighthouse that illuminates the way to the liberation of the peoples. With every new day, the ideas of socialism fill more and more hearts and souls of millions of people all over the world. The struggle against the hated colonial system of imperialism is seething among the oppressed peoples of Asia and Africa. At the head of the world proletariat, the communist and workers' parties march along the path of the great socialist October revolution. The Communist and workers' parties of all countries raise the glorious banner of Marxism-Leninism, the victorious banner of the October social revolution." (Excerpts of Enver Hoxha: "INFLUENCE OF THE SOCIALIST OCTOBER REVOLUTION ON ALBANIA" - November 1957)

October Revolution – lest we forget ! You are immortal ! We proletarian internationalists don' t give up the fight for your rebirth ! We do not capitulate as the Neo-Revisionists have done so shamefully ! We are the invincible and true banner bearers of Comrade Enver Hoxha ! The victory is ours!”

We swear that we will victoriously continue the struggle of Comrade Enver Hoxha.

We raise the global banner of Comrade Enver Hoxha !

We raise our internationalist fist for Comrade Enver Hoxha!

Long live comrade Enver Hoxha – the glorious 5th Classic of Marxism-Leninism!

Comrade Enver is immortal – his red revolutionary genius enlightens our path towards the victorious world socialist revolution!

He will live forever in hearts and minds of every oppressed and exploited worker and of every communist!

All capitalist-revisionist lies and calumnies will never erase comrade Enver's glorious legacy!

Long live the 5 Classics of Marxism-Leninism: Marx, Engels, Lenin, Stalin and Enver Hoxha!

Long live Marxism-Leninism-Stalinism-Hoxhaism!

Death to world capitalist-imperialist order and to its revisionist, neo-revisionist and social-fascist lackeys!

Long live world armed proletarian, socialist revolution!

Long live world proletarian dictatorship!

Long live world socialism and world communism!

Long live the Comintern (SH) – the only authentic defender of comrade Enver’s revolutionary, proletarian legacy!

 

Comintern (SH)

April 11, 2017

 

website të veçantë në anglisht

 

 

Enver Hoxha - 1947

TELEGRAM DËRGUAR J. V. STALINIT ME RASTIN
E 30-VJETORIT TË

REVOLUCIONIT SOCIALIST
TË TETORIT

7 Nëntor 1947

 

* * *

ENVER HOXHA

REVOLUCIONI I MADH I TETORIT DHE SHQIPËRIA E VOGËL

5 nëntor 1948

 

* * *

 

ENVER HOXHA

FJALA E MBAJTUR NË MBLEDHJEN SOLENINE ORGANIZUAR ME RASTIN E 35-VJETORIT TË REVOLUCIONIT TË MADH SOCIALIST TË TETORIT

6 nëntor 1952

 

* * *

ENVER HOXHA

TELEGRAM DËRGUAR J. V. STALINIT ME RASTIN
E 35-VJETORIT TË

REVOLUCIONIT SOCIALIST
TË TETORIT

7 Nëntor 1952

 

* * *

 

ENVER HOXHA

INFLUENCA E REVOLUCIONIT TË MADII SOCIALIST TË TETORIT NË SHQIPËRI

Tetor 1957

Ky artikull është botuar në Moskë nga «Gospolitizdat »- në serinë e broshurave: «Revolucioni i Tetorit në Rusi dhe lëvizja nacional-çhrimtaxe botërore«.

 

* * *

 

ENVER HOXHA

REVOLUCIONI I TETORIT U HAPI POPUJVE RRUGËN E MIREQENIES DHE TË LUMTURISE

5 nëntor 1957
Artikull i botuar në gazetën "Pravda".

 

* * *

AS DEMAGOGJIA DHE AS MBLEDHJA REVIZIONISTE NUK I SHPETOJNE DOT RENEGATET HRUSHOVIANE NGA DISFATA E PLOTE

Artikull i botuar në gazetën «Zëri i popullit»

3 dhjetor 1967


Komunistët dhe punonjësit e gjithë botës përkujtuan sivjet 50-vjetorin e triumfit të Revolucionit të Madh Socialist të Tetorit. Ata përkujtojnë këto ditë edhe dy ngjarje të tjera të shënuara: 10-vjetorin e Deklaratës së Moskës të vitit 1957 dhe 7-vjetorin e Deklaratës së Moskës të vitit 1960.

Për këto ngjarje të rëndësishme kanë bërë e po bëjnë një zhurmë të madhe dhe revizionistët modernë, me udhëheqjen sovjetike në krye. Tërë veprimet e tyre i karakterizon demagogjia. Ata u përpoqën e përpiqen ta paraqitin veten si trashëgimtarë e vazhdues të veprës së tetorit të madh dhe si partizanë të flaktë të unitetit të lëvizjes komuniste dhe të të gjitha forcave antiimperialiste në botë.

Por faktet provojnë se klika udhëheqëse sovjetike i ka tradhtuar përfundimisht idetë e marksizëm-leninizmit, mësimet dhe veprën e Revolucionit të Tetorit, parimet revolucionare të Deklaratës së Moskës, ka minuar unitetin e lëvizjes komuniste e të forcave antiimperialiste. Jubileun e Tetorit dhe përvjetorin e Deklaratave të Moskës revizionistët hrushovianë mundohen t'i shfrytëzojnë për qëllimet e veta kundërrevolucionare:

për të mbuluar tradhtinë e tyre, për të mashtruar popujt dhe për të përgatitur komplote të reja kundër marksizëm-leninizmit, kundër revolucionit e socializmit.

Për këtë flet qartë raporti i Brezhnjevit, i mbajtur më 3 nëntor në Moskë, i cili është një dokument fund e krye demagogjik, që, në fakt, kundërshton me tërbim marksizëm-leninizinin dhe Tetorin e kuq, Leninin e Stalinin dhe popullin sovjetik, diktaturën e proletariatit dhe revolucionin, që kundërshton min dhe popujt revolucionarë të botës. Megjithëse udhëheqësit e sotëm sovjetikë nuk duan ta heqin veten si pasardhës të Hrushovit famëkeq e të diskredituar, Brezhnjevi, në raportin e tij të gjatë, nuk bëri gjë tjetër, veçse veshi me një ambalazh të ri ma11Tn e skaduar revizionist të kongreseve të 20-të, të 22-të e të 23-të dhe të programit të PK të BS.

Renegati Brezhnjev shtrembëroi pa skrupull historinë e lavdishme të Revolucionit të Tetorit. Ai e kalei në heshtje faktin se fitorja e tij u arrit e u konsolidua me një luftë të ashpër e të pamëshirshme klasore të proletariatit rus e të Partisë Bolshevike, kundër regjimit të egër carist të çifligarëve e të kapitalistkve, kundër oportunizmit e kapitullimit mikroborgjez e menshevik, kundër bashkëpunimit klasor e aventurizmit eser e trockist, kundër bandave bjellogardiste dhe intervencionit të Antantës. Ai shtrembëroi të vërtetën dhe mësimin e madh historik se proletariati rus mori pushtetin politik dhe krijoi shtetin e sovjetëve me anën e dhunës revolucionare dhe, në kundërshtim me këtë, e vuri theksin te «format paqësore të luftës» dhe te «taktikat elastike» të kalimit në socializëm.

Duke u tallur me cinizëm me gjakun e mijëra e dhjetëra mijë revolucionarëve, që dhanë jetën në betejat klasore dhe në frontet e luftës civile, me sakrificat padëgjuara që u detyrua të përballojë populli rus, Hrushovët, Brezhnjevët dhe renegatët e tjerë, me qëIlim që të mos e trembin borgjezinë me «socializmin» tyre, janë përpjekur e përpiqen t'i japin një lustër oportuniste revolucionit socialist, ta zhveshin atë nga përmbajtja klasore thellësisht antikapitaliste, ta zbutin, ta paraqitin si një «evolucion paqësor», si një revolucion, që u krye «pothuajse pa gjak», si diçka të pranueshme për «humanizmin» borgjez.

 

 

 

 

MBI LETERSINE DHE ARTIN

 

 

 

 

SHQIPËRIA NË MARRËDHËNIET NDËRKOMBËTARE
(1914-1918)

MUIN ÇAMI

TIRANË - 1987

 

 

40 vjet më parë
ENVER HOXHA

 

 

TEORIA DHE PRAKTIKA E REVOLUCIONIT (Zeri i popullit, 7.7.1977)

- PDF -

 

 

 

Tirana 1971

MATERIALIZMI DIALEKTIK DHE HISTORIK

 

 

 

Publikimi i njoftimeve për shtyp shqiptarë

 

në kinezisht

 

 

1954 - 1973

 

 

Disfata e Serbise per dalje ne det

''-Nuk ishte faji i popujve per kete bagazh te hidhur qe ishte krijuar per dekada te tera e sidomos populli shqiptar nuk ka pasur kurre e ne asnje rast faj per to. Fajin e kishin politika gllaberuese dhe antishqiptare e kraleve te Serbise dhe e knjazeve te Malit te Zi, politika e dhunes, e ekspansionit dhe e gjenocidit qe ata, te nxitur e te mbeshtetur, hapur apo fshehur, nga Fuqite e Medha te asaj kohe, kishin ndjekur ndaj popullit shqiptar e ndaj trojeve shqiptare.'' (Lexo: Enver Hoxha, "Titistët" f.4)

 

''-Gjak u derdh me oke nga te dyja palet, neper grykat e maleve e ne fushat tona lane kockat mijera e mijera serbe, malazez e te tjere dhe, kuptohet, mbi kete gjak te derdhur s'mund te mbinte lulja e miqesise, por do te lindte e do te rritej gjembi i urrejtjes e i armigesise. Vec s'ishin shgiptaret ata qe derdhnin gjakun ne trojet e Serbise apo te Malit te Zi, s'ishin shgiptaret ata qe dyndeshin me zjarr e me hekurn daj vendeve e popujve fqinje. Ndodhte e kunderta. Shqiptaret mbronin trojet e tyre, femijet dhe grate e tyre, shtepine dhe katandine e tyre. (Po aty. f.6) Disfata e Serbise per dalje ne det Keshtu, pra, dalja ne detin Adriatik, e shpaguar me pushtimin e Shqipersise, eshte per Serbine nje absurditet ekonomik. Mirepo, roberimi i popullit shqiptar, si mjet per dalje ne det u tregua edhe si absurditet politik. Ne baze te politikes agreasive, ne te cilen nuk vendosin ''te drejtat prioritare'', por vetem forca me e madhe, Serbia e humbi lojen qe me perpara. Ajo u takua ne Shqiperi me dy fuqi te medha, te cilat atje kishin fituar tanime nje influence me te madhe, se sa vete Turqia. Nuk luan rol aspak qe Shqiperia, ne vetvete, nuk i vlen sakrificat qe po bejne rreth saj Austro-Hungaria dhe Italia, meqe keto sakrifica nuk po i bejne per hir te saj, por per ndikimin qe duhet te ushtrojne ne detin Adriatik dhe ne Ballkan me ane te saj. Athua valle, qeveria e z.Pashiqit e cmoi drejt fuqine e rezistences, qe do t'i bejne keto dy shtete, apo e cmoi me teper se duhej perkrahjen e ''miqeve'' te saj - edhe kjo ceshtje ka rendesine e vet, por per ne ketu vlefta e saj zhduket para faktit: se Serbia me metodat dhe pretendimet e saj pushtuese e me fuqine e vet shkurtabiqe veproi pa dashtur qe ceshtja e Shqiperise te zgjidhet sipas deshires se atyre qe kane mjete me te forta, teper te forta, me te cilat mbrojne orekset e tyre. Ne shekullin e politikes se madhe imperialiste, politika agreasive e Serbise se vogel dhe te pazhvilluar ekonomikisht, e cila duhej te bashkohej e jo te shtypte me te vegjlit rreth saj, u tregua si absuritet ekonomik e politik, si kontradikte in adjecto, si nje politike e pamundshme. Endrra per te dale ne detin Adreatik, duke pushtuar Shqiperine, i takoi se kaluares, por hija e saj do ta erresoje per nje kohe te gjate qellimin mbi koken e popullit serb. Serbia deshi edhe te dale ne det, edhe te kete nje koloni te saj; prandaj, mbeti edhe pa dale ne det, edhe prej kolonise se endrruar beri nje armik gjakatar. Ajo deshi ta shporre influencen e huaj nga Shqiperia; mirepo, me kete qe beri, arriti ta perforcoje edhe me teper. Me plumbin pushtues, ajo deshi nje zgjidhje radikale e definitive ne favor te dominimit mbi bregdetin e Adriatikut; mirepo, ne realitet, ia arriti ta konsolidoje definitivisht sundimin e te tjereve. Lakmite e daljes ne det me metodat e politikes pushtuese pesuan nje disfate te plote. Okupimi ushtarak i Shqiperise Qeveria serbe e beri okupimin ushtarak te Shqiperise, me aq mend e vleresim rrethanash, sa bejne edhe njerezit ne jeten private, kur shkojne ne shetitje te zakonshme. Ky hap ushtarak serioz, sipas mungeses se maturise ushtarake e politike, ne te cilen e conin te gjitha rrethanat, i shembellente njefare ''shpaciri'' politik, apo Lustreise, sic i thone gjermanet, por asi ''Shpaciri'', i cili ne historine e popullit serb do te mbetet si permendorja me e pergjakshme e regjimit njevjecar luftarak borgjez dhe deshmitari me i mire i vrazhdesise se tij kunder jetes se njerezve. Daljen e trupave serbe ne detin Adreatik e admiroi dikush duke e krahesuar me kalimin e Napoleonit neper Alpe. Sa u perket ushtareve te thjeshte, ata perballuan njemend pengesa kolosale, te cilat meritojne cdo admirim. Mirepo, moskokecarjet e tyre, vepruan ne nje menyre krejt te kundert te ushtarit te mirefillte e te zellshem, duke rene ne mendjelehtesi pas mendjelehtesie, marrezi pas marrezie, duke shkaktuar viktime pas viktime nder ushtaret e tyre. Ky varg i tmerrshem viktimash zgjati qe nga nisja e deri ne kthim. Keshtu e pershkruan korrespondenti i ''Obzor''-it te Zagrebit, D. Mashiqi, marshimin e Divizionit te Drines:''Dita e shtate e ketij marshimi te mynxyrte i kushtoi ushtrise serbe mjaft viktima. Intendantura nuk mundi te arrinte tri dite me radhe. Nuk kishte ushqim as per njerez e as per kuaj. Ecja ne kembe e pa ushqim neper bore e shi, pagjumesia dhe uria e madhe i pocaqisi aq shume ushtaret, sa mezi qendronin ne kembe. Cdo cast rreshqiste nga ndonje kale dhe rrokullisej grykes tatpjete, se bashku me placka ose me municion. Njerezit ndaleshin, e ngarkonin municion mbi kurriz e binin edhe vete nga barra e rende dhe lodhja. Sikur te zgjaste keshtu edhe vetem ndonje dite, duket se asnje nuk do te dilte i gjalle prej ketyre viseve te shkreta malore. Mirepo, megjithate, njerezit shkonin para ne heshtje. Keshtu, tere diten e dites, neper shi te padurushem, qe s'pushoi kurren e kurres, kjo ushtri nuk ecte, por, ne te vertete zvarrisej ne kolona te parregullta, duke lene prapa te dobtit, te semurit dhe te vdekurit. Po keto vuajtje, me mundime e viktima jo me te vogla, i pat edhe Divizioni i Shumadise, i cili u nis prej Prizerenit neper Orosh. Qe ne fillim, aradha bregdetare e ushtrise serbe nisi t'i shenoje gjurmat e saj me varret e shpeshta te ushtareve te vdekur nga uria dhe lodhja, te ngrireve prej cingerimes, pa kapota dhe tenda. Te kujt jane valle, keto viktima? Ndaj trupave serbe qe me numer dhe kondicion fizik qene te rraskapitura e te paafta per kurrefare lufte serioze me fiset e organizuara shqiptare, keto te fundit u sollen si spekatore me dinjitet neutral, po edhe te pavarur, duke u dhene besen dhe duke marre premtime plot evari mbi qellimet ''paqesore'' te invadimit ushtarak serb. Preng Bib Doda, me autoritetin e nje dinasti fisi, i la te kalonin trupat serbe te uritura, te zhveshura e te zbathura, te rraskapitura deri ne palce, me kusht qe te kalojne te qete rruges dhe te mos guxojne t'u bejne mirditasve kurrefare te keqe. Komandantet ruheshin edhe me teper, qe te mos prekej strofulli i grethave te malsoreve. Qendrimi i ketille i fiseve shqiptare rrodhi prej bindjes se Vjenes dhe te Romes, se autonomia e Shqiperise ishte e garantuar dhe se trupat serbe do te ktheheshin me doemos prapa. Napoleoni u la te kaloje neper Alpe, pasi duhej te kthehej patjeter.Shumica e ushtareve tone ne Shqiperi rane viktima te semundjeve, me teper prej rraskapitjes dhe dizenterise, e cila ishte pasoje e natyrshme dhe e paevitueshme e urise dhe e pajimeve te dobta. Keto jane viktimat e te humburve, qe shkuan si qeni ne rrush, zbatuesve te trimerive napoleoniane per pajisjen dhe furnizimin me minimal te te cileve nuk menduan fare sunduesit politike dhe ushtarake. Komandantet e tyre, qe e vritnin pa meshire ushtarin e rene nga uria e te rraskapitur nga lodhja, apo qe e duronin ate, nuk kishin asnje fije shpirti te atij prijsi ushtarak francez, i cili, duke kaluar Alpet, ne kthim e siper nga Rusia, ia ktheu besnikerine ushtrise se uritur, duke hyre edhe ne greminen qe i caktoi vetvetes. Gjate tere marshimit vepruan njera pas tjetres fuqite e verbera, secili ne drejtimin e saj:uria dhe raskapitja, druri dhe revolja! Sa eshte cmuar jeta e ketyre njerezve, le te na e tregoje edhe ky shembull.Me urdher te komandantit, ne rrugen e gjate me teper se njeqind kilometra, u lane grupe te vogla ushtaresh si stacione te nderlidhjes. Marrezia me e madhe e ketij urdheri, ne pikepamje thjesht ushtarake, eshte me se evidente, poashtu sikur ishte evident edhe fati i atyre njerezve te braktisur, te cilet u gjeten ne detin e popullsise shqiptare te shqetesuar pa mase, te zemeruar prej mizorive te ushtrise serbe ne viset lindore. Ky pezmatim i perbiu keta te mjere. Ne disa stacione nuk mbeti njeri fare, qe te lajmeroje se cu bene. Prinderit dhe vellezerit e tyre po i kerkojne me kot, ende me ane te gazetave. Djegia hakmarrese e fshatareve dhe masakrimi i popullsiseshqiptare nuk ishin kurrefare deshperblimi per humbjet e kota.Vargu i marrezive dhe i viktimave, qe gelltiten me ne fund tere aradhen bregdetare, nuk ka fund fare. Meqenese detyra e madhe e kalonte fuqine e aradhes ne pararojen e Dajcit, vendin e katastrofes se pare ne luftimet me garnizonin e Shkodres, u hodhen dicka me pak drinas te mobilizimit te dyte. Viktimat serbe ne kasaphanen e Berdices Pa tenda fare, dhe mu ne mes te shkrepave, ku nuk gjendej as nje fije shkarpe per te ndezur zjarr, ata ndejten roje dhe ngrine se ftohti. Pas sulmit te pare serioz te trupave te clodhura te garnizonit te Shkodres, drinasit u detyruan te terhiqen, duke duke lene prapa kufomat qe mblodhen dhe varrosen dite me radhe forcat ndihmese shumadinase. Kulmi i kesaj heshtjeje te pameshirshme te njerezve ne vdekje dhe i trimerive aventuriste pa kurrefare qellimi dhe pa kurrefare shprese per fitore, ishte kasaphanja e Berdices. Historia e kesaj kasaphane eshte ende e mbuluar me nje perde te erret. Fortifikatat e Shkodres jane te tipit modern, meqe Turqia u perpoq qe Shkodren ta forcoje me kujdesin me te madh e me se miri, si fortese e roje e dalluar, ne piken me te fundit dhe me te rendesishme te perandorise. Llogoret e saj jane te maskuara, brenda ne dhe, e te ndertuara prej betoni. Se jashtmi nuk shihet gje fare as me dylbite me te mira; e, kur fillojne luftimet, nuk dihet se nga te vjen zjarri. Depertimin e sulmuesit e pengojne nje sere pengesash te ndryshme, sidomos gropa, te cilat mund te mbushen me uje dhe te thuren me tela me gjemba, qe lidhen me shtylla te hekurta, te ngelura ne themele cimentoje. E tere fortifikata mbrohet tani, jo vetem me zjarr te kembsorise prej llogoreve te fshehura, por edhe prej artilerise se shumte, sidomos prej keshtjelles nga topa me kalibrin me te madh. Edhe ushtari me i thjeshte, do te mund ta cmonte se fortifikimet e ketilla nuk mund te merren me duar thate, te ndihmuar vetem prej disa baterish malore, bile pa asnje top fushor. Megjithate, urdheri per sulm u dha, dhe me 26 janar, per popullin serb u organizua nje nder katastrofat me te marra dhe me te renda ne tere luften serbo-turke. Lajmi i kesaj katastrofe te tmerrshme u perhap rastesisht prej Malit te Zi ne Beograd; prandaj, shtypi beogradas nuk gaboi aspak, kur ne artikullin e vet ''Beteja e Berdices'' e sulmoi katastrofen e tmerrshme me keto fjale:''Te gjithe kane pershtypjen se atje nuk u kujdes askush per njerezit. Njerezit e humben vleften e tyre meparshme dhe u cmuan pikerisht si kunguj''. Pas disa ditesh ''nje ekspert'', prapa te cilit fshihet sigurisht ndonje oficer, shkruan keshtu ne po ate gazete, ne artikullin me titull ''Nje krim''. ''Po shpallen dita dites hollesi te reja rreqethese per kasaphanen e tmerrshme, ne te cilen u hodh aradha jone bregdetare ne Berdice. Qeveria, ne te vertete, vazhdon ta fshehe edhe me tutje kete tragjedi te pergjakshme me misterin me te madh dhe i shmanget shpalljes se listes se humbjeve, qe ushtria jone pesoi ne kete ekspedite te marre. Mirepo, pas shpalljes se raportit tone prej Muriqanit, opinioni publik u shqetesua aq teper nga ky krim i bere mbi ushtrine serbe, sa asnje fshehje e asnje murkullim nuk pi me uje. Ne Berdice u vrane kot afro 1300 ushtare dhe 39 oficere serbe. Per kete masakrim te kote dikush duhet te jape pergjegjesi''. Te dhenat e sakta per humbjet ne Berdice nuk jane shpall ende, por, sidoqofte, serbet kane pasur humbje me te medha, se sa u shenuan ne artikullin e mesiperm, kurse malazezet disa here me shume. Me mijera njerez u hodhen ne vdekje, sikur te ishin mbrujtur prej baltes, sikur nuk do t'i duhen me askujt. Organi qeveritar Samouprava, ne vend qe te jape shpjegime per akuzat e lartepermendura, u pergjigj se si ''ne agimin e 26 janarit, komandanti i aradhes bregdetare mori urdher te prere prej Komandes Superme Malazeze te sulmoje Berdicen''. Urdheri per sulm u dha ne ate moment dhe, mu ne saje te ketij, si shkroi gazeta qeveritare, ne duar te malazezeve ra nje pozite e Berdanjolles! Pra, komandanti i aradhes bregdetare, ose i hodhi me dashje ne vdekje disa mijera njerez te tij per nje sukses me vlere te dyshimte ne frontin malazez, ose i sakrifikoi disa mijera viktima prej respektit qe kishte ndaj personalitetit te larte te komandantit kryesor te trupave malazeze. Se ne tere kete ndermarrje kane vendosur arsyet, qe nuk kane gje te perbashket me rregullat me te rendomta te luftes, shihet edhe nga fakti se ra ne kurth vetem nje kolone, e cila u zhduk e vetmuar, pa ndihme dhe mbeshtetje as nga e djathta as nga e majta. Keshtu, pra, para bedeneve te forta te Shkodres u luajt nje loje e pergjakshme ushtrie, qe te kenaqej kryelartesia monarqike e kleptomanit, qe nen ato bedene t'i bejne varrin vendit te tij te vogel e te pikelluar. Katastrofa serbe ne limanin e Shen GJinit Nje muaj me vone ndodhi katastrofa ne limanin e Shen Gjinit.Trupat qe u transportuan neper det prej Selanikut per te forcuar rrethimin e Shkodres, e kaluan me anije tere detin, duke pritur qe te kishte dikush meshire per ta dhe t'i zbarkoje.Mirepo, ne ate e sper, u doli para kryqezori turk ''Hamidia''. Kasaphana e Berdices nuk nxiti kurrefare vigjilence me te madhe ndaj rreziqeve, ne te cilat mund te futen njerezit. Ne Berdice, ordinanci nuk e komunikoi me kohe urdherin e terheqjes, kurse ne Shen Gjin ''Hamidia'' nuk e paraqiti ardhjen e saj! Nuk u be as ajo qe mund te behet per shpetimin e njerezve. Majori Radoje Jankoviqi, ne numrin e Krishtlindjes te gazetes ''Piemond'' e pershkruan keshtu ngjarjen: ''Si kapiteni, ashtu edhe i tere ekipazhi i anijes harruan t'i shpetojne ushtaret. Disiplina prishet para rrezikut personal. Gjakftohtesine e zevendeson crregullimi. Asnje barke shpetimi nuk u leshua ne uje. Ushtaret u lane ne meshiren e ''Hamidies'', e cila e drejtoi tere zjarrin e artilerise mbi anijen ''Vervenjotis'' plot me ushtare. Majori Jankoviq, kete cast deshperimi e pershkruan me keto fjale te gjalla:''Gjemimi i topave fitoi nje fuqi magjepse mbi te gjithe. Tragjedia e asaj dite te kobshme u ndie ne nje moment te vetem. Ushtaret me pajimet mbi shpine hidheshin ne ujin e thelle nga nje lartesi e madhe disa metrash. Te plagosurit strukeshin, te lidhnin fashat. Plaget qene te shemtuara, te shkaktuara prej copave te celikut. Te tjeret zbritnin neper litar; nga dhjete me nje here. Nje litar u keput! E tere fuqia e terbimit te ''Hamidies'' u derdh mbi ''Vervenjotisin''. Ne ate cast deshperimi, kur nuk kishte asnje epror per te dhene keshilla, ne mos per ndihme, qe ta ndaje fatin me ushtaret e vet, dy ushtare, pa spaleta, nje reshter dhe nje tetar, i kthyen dy topat e tyre te vegjel malore dhe, per shpetimin e shokeve te tyre u perleshen me topat kolose te nje anije luftarake! ''Hamidia'' u terhoq duke lene prapa nje shkretetire te njemendte. ''Rreth anies notonin kapotat, cantat, kondaket e thyer, rrypat ushtarake dhe shenja te tjera te kasafortes se kaluar. Kesulat pa te zotet e tyre, lekundeshin pak nen uje, mu si alge te verteta. Viktimat e shkreta te shperndara andej e ketej, te renduara prej rrethatoreve plot fisheke fundoseshin dhe, duke prekur me shputat e kembeve fundin e zallit, lekundeshin si bime nen ujese. Zbardhonin duart e te mbyturve. Me ndonje dore shihej pushka e shternguar per vdekje. Valet e detit e nxirrnin ndonjerin mbi uje... ''Mbi nje suvale lekundeshin dy te tjere, aty ketu duken kokat. Vala i mbulon dhe i valevit floket andej e ketej, duke u cfaqur vija e tyre... Djelmoshat bukuroshe te Podrimes i bart uji mu si gjethet e rena. Per te paren here, qe kur jane ne lufte, i mashtroi fuqia. Trimat e Zebrenjakut, Abdi Pashes dhe Bakarno Gumnes dergjen te mposhtur. Ne cdo fytyre nga nje deshire e pacfaqur. I presin te fejuarat e tyre, pemet e tyre bulojne, syte e tyre kane mbaruar''. Dhe, zoti e di se ku do te perfundonte kjo sere marrezish dhe viktimash, sikur Shkodra te mos dorezohej dhe sikur ceshtjen e Shqiperise te mos e mirrte Evropa ne dore. Qeveria serbe prej fusheluftes se Maqedonise do te dergonte trupa te reja, njera pas tjetres per t'i plotesuar vendet e atyre qe i gelltiten ortiqet e bores se shkrepave te Shqiperise, uria, semundja, balta e Shkodres dhe deti Adriatik. Per shkak te nje konflikti te padeshiruar nga asnje ane ndermjet aradhes serbe te Shqiperise dhe mbeturinave te ushtrise se Xhavidit, u nis per ne Shqiperi i tere divizioni i Moraves, e cdo te ndodhte, sikur shqiptaret te mos pritnin ne qetesi zgjidhjen nga ana e Evropes? Por, madie edhe fiset ''e egra'' shqiptare diten ta cmojne me mire rendesine vendimtare te kesaj zgjidhjeje ne dobi te Shqiperise se sa qeveria serbe. Duke pritur castin per t'i percielle trupat serbe andej nga erdhen, ato diten t'i kursejne viktimat e kota shume me mire se sa qeveria qe ishte nen sugjestion te kobshem te ndikimit rus. Urdheri serb: shkoni e pushtoni! Dhe, pernjemend, pas gjysme viti urie, vuajtje, flijimi, degadence dhe shpenzimi te marrezishem te jetes se njerezve, mbeturinat e shkreta te aradhes bregdetare u kthyen, duke lene prapa si gjurme te vetme me teper se 500 te varre ushtaresh dhe uurejtjen e pergjithshme te popullsise. Shtypi borgjez, i verber dhe i shurdhuar ndaj praktikes me te vrazhde te shfarrosjes koloniale qe beri kjo soldateske, coi nje zhurme te tmerrshme kunder ''barbarizmave shqiptare'' dhe kjo zhurme shtohej, sa me e pafuqishme te ishte qeveria, qe t'i bente balle presionit te shemrave te saj te fuqishme rreth Shqiperise. Ska dyshim, se as fiset e egra dhe te pakulturuara afrikane nuk e kane pritur kurren e kurres evropianin e merzitshem, duke ia puthur duart e tij te bardha. Aq me pak, nje gje e ketille do te mund te pritej nga shqiptaret, te cilet tanime ishin te frymezuar me aspiratat politike, per te cilat, keto dhjete vjetet e fundit bene aq sakrifica; prandaj, duhet t'i merrte parasysh secili qe nuk kishte vendosur qysh me pare te luftonte deri ne shfarrosje. Kryengritja shqiptare shtatorit, per shkak te se ciles Serbia u shtrengua te mobilizoje perseri afro tre divizione, eshte nje shembull klasik qe tregon se si shkaktohen lufterat koloniale. Okupimi i ushtrise serbe shtrihej prej lindjes e deri ne dyert e grykave te qafmaleve shqiptare. Ky okupim e ndau bujkun prej ares, bagetine prej kullosave, kopete prej lugjeve, fsahtin prej mullirit, bleresin e shitesin prej tregut, rrethinen prej qytetit, kurse tere popullsine malore prej qendrave ekonomike dhe drithoreve te saj. Shqiptari i andejshem nuk guxonte te shkelte me ne token e tij qe i kishte mbetur ne kete ane. Te gjitha burimet e jetes iu prene. Populli i deshperuar dhe i uritur pa mase, se pari u lut te vije lirisht ne tregje. Por kur iu ndalua edhe kjo, ndermjet vdekjes nga uria dhe vdekjes nga plumbi, ai zgjodhi kete te dyten. Ne kete kryengritje munden te perzihen agjente te ndryshem, te vendit dhe te huaj, ne lidhje me te cilet qeveria ia terhoqi vemendjen publikut me plan; mirepo, terrenin per nje ndikim eventual te ketyre elementeve e pergatiti qeveria e z. Pashiqit, duke larguar prej vetvetes popullsine shqiptare, po me ato mjete me te cilat duhej t'i perdorte me mire, qe tia bente gjendjen me te lehte dhe ta terhiqte per vete. Mirepo, te gjitha gjasat per nje politike marreveshjeje dhe miqesore u shkaterruan kesaj here shume me teper prej gjestit pushtues te Serbise, se sa prej egersise se fiseve shqiptare. Serbia nuk hyri ne Shqiperi si moter, por pushtuese. Madje, ajo nuk hyri as si politikane, por mu si ndonje soldat i vrazhdet. Nuk u pa kurrefare politikani prapa praktikes brutale ushtarake. Ne te vertete, ajo kishte te vetmen ide, e cila perfshihej ne urdherin: shkoni e pushtoni! Ose ta vini nen zgjedhe, ose te mbaroni! Me politiken qe nuk i merr parasysh njerezit, fiset, popullin dhe aspiraten e natyrshme, qe edhe Shqiperia te fitoje pavaresine e saj, Serbia e humbi cdo kontakt me perfaqesuesit e popullit shqiptar dhe e hodhi kete ne nje urrejtjeje te tmerrshme kunder cdo gjeje qe eshte serbe. Ne qofte se populli shqiptar nuk ka qene deri me tani nje totalitet kombetar, i cili do ta nxitte dhe zhvillonte nje ide te ketille ajo e perbashketa pasqyrohet fatkeqesisht sot ne nje revolt te pergjithshem kombetar te popullit shqiptar kunder sjelljeve barbare te fqinjeve te tij:Serbise, Greqise dhe Malit te Zi, - revolt ky qe eshte nje hap i madh ne zgjimin kombetar te shqiptareve. Dimitrije Tucoviq (1881-1914)

 

(Marre nga revista ''Albanica''. Gusht 2007

 

https://www.facebook.com/notes/mariglen-gjoka/disfata-e-serbise-per-dalje-ne-det/497700133604322

 

 

 

 

Enver Hoxha

"Kryesorja per bibliotekat eshte ceshtja e kuadrit.Ne keto institucione me rendesi duhet te dergohen njerez me kulture, qe ta duan librin dhe te punojne me te. Mund te caktohen edhe normativa qe organika te rritet ne proporcion me shtimin e numrit te librave, por nje gje e tille nuk mund te behet sot, kur ne keta kuadro qe kemi, ka edhe njerez te paafte, te cilet nuk
e kuptojne rendesine dhe punen qe duhet bere me librin.

Ne radhe te pare, cshtjen e kuadrit, cilesine dhe sasine e tij, duhet ta shohim per Biblioteken Kombetare, ku ka libra me vlera te medha. Ketu duhet te dergohen njerez te mire. Keta njerez t'i edukojme ne menyre te tille qe, kur lexuesi te kerkoje nje liber, ata jo vetem ta gjejne me shpejtesi, por edhe te shpjegojne permbajtjen e tij. Krahas rritjes se veprimtarise se
Bibliotekes Kombetare te shikohet edhe ceshtja e shteses se kuadrit, por kjo te mos jete fikse.

Ka rendesi qe ne biblioteka te merren masa per
ruajtjen e librave me vlere dhe per ata qe nuk kane kopje te dyta. Te vihet rregull qe keta libra te mos i jepen kujtdo dhe te mos dalin jashte bibliotekes."

 

(Enver Hoxha, 19 Nentor 1959. Vepra 17)

 

 

Statement of the Russian comrades of the Comintern (SH)

March 17, 2017

 

We fight for the re-construction of the Soviet Union of Lenin and Stalin - in demarcation to all the neo-revisionist organizations !

The turning point of denegeneration of the USSR began with the death of comrade Stalin - by means of the betrayal of the Soviet modern revisionists. The Soviet Union became a social imperialist superpower which we Stalinist-Hoxhaists criticized and combated from the very beginning. 1991 was only the historical turning point of the revisionist form to an open form of capitalism. 1991 the "socialist" mask of the imperialist Soviet Union was totally dropped and the open imperialist Russia continued to exploit and oppress the former peoples of the USSR - until today. We Stalinist-Hoxhaists were always of the opinion that the USSR of Lenin and Stalin can only be defended by a new armed socialist revolution and not be restored by bourgeois "elections". The October Revolution teaches that the dictatorship of the proletariat can only be established on the ruins of the Russian imperialism. And this lesson of the Red October is still valid to be applied today. The restoration of the Soviet Union of Lenin and Stalin is only possible on the ruins of Russian imperialism. In a globalized world, like today, it is our duty to destroy world imperialism by means of the world socialist revolution. World socialism can only be constructed on the ruins of the whole imperialist world. The Soviet Union of Lenin and Stalin will be re-constructed in a socialist world. This is the task of the world proletariat and its leading party - the Comintern (SH) ! Anything else is revisionist-opportunist rubbish! We Stalinist-Hoxhaist comrades must fight against those neo-revisionists in Russia who hide their intention to re-construct Russian social-imperialism behind the mask of the re-construction of the Soviet Union of Lenin and Stalin. Without the defeat of the Russian neo-revisionists it is impossible to restore socialism in the countries of the former Soviet Union of Lenin and Stalin. Therefeore it is necessary to build up the Russian Section of the Comintern (SH) who organizes the struggle against the neo-revisionists in Russia. Neo-Revisionism is nothing else than restoration of the power of the revisionists - hidden behind the mask of "Marx, Engels, Lenin, Stalin and Enver Hoxha".

Russian comrades of the Comintern (SH)

 

* * *

 

STATEMENT OF THE ALBANIAN SECTION OF THE COMINTERN (SH)

 

The Albanian Section of the Comintern (SH) welcomes the statement of our Russian comrades.

Also in Albania we fight against the neo-revisionists who misuse the banner of comrade Enver Hoxha with the intention of restoring their revisionist power.
All the Sections of the Comintern (SH) organize a global united front against the neo-revisionists who misuse our banner of Marx, Engels, Lenin, Stalin and Enver Hoxha for their treacherous aim to restore the power of the revisionists.
Without defeat of the neo-revisionists on a global scale, it is impossible to restore socialism in Albania and Russia, it is impossible to build up world socialism under the banner of Stalinism-Hoxhaism.

 

 

134 vjetori 

 

 

SHKENCTARI I PATHYESHEM BOTEROR!
TITANI I MENDIMIT REVOLUCIONAR!
KARL MARKS


(5 Maj 1818 - 14 Mars 1883)

website të veçantë në anglisht

Lavdi veprës të madhit Karl Marks !

 

 

Mar 5, 2017 

64 Data e vdekjes

 

Stalini i madh është i pavdekshëm!

 

 

 

Ushtria e jonë trime përulet me nderim përpara kujtimit të të madhit Stalin. Ajo betohet se do të ju mbetet gjithmonë besnike mësimeve të Josif Visarionoviç Stalinit dhe do të përvetësoj pa u lodhur artin ushtarak Stalinian të Ushtrisë Sovjetike për të mprehur vigjilencën revolucionare për tu forcuar dhe çelikosur për të qenë kurdoherë roje e sigurt e atdheut dhe e paqes.

ENVER HOXHA

 

"Stalini eshte nje revolucionar e marksist i shquar, qe ka merita te medha ne lidhje me mbrojtjen dhe me zhvillimin e teorise marksiste-leniniste, me triumfin e socializmit ne Badhkimin Sovjetik, me fitoren e shkelqyer te popujve sovjetike mbi agresoret hitleriane, me zhvillimin e levizjes nderkombetare."

Enver Hoxha

 

Shoku Stalin na mësoi ta ruajmë, si dritën e syrit, unitetin e Partisë dhe pastërtinë e radhëve të saja, t'u japim goditje të pamëshirshme armiqve të jashtëm e të brendshëm të Partisë, që guxojnë të prishin unitetin e saj dhe orvaten ta largojnë Partinë tonë nga rruga e drejtë.

25 mars 1953 – Enver Hoxha

 

 

"Detyra jone eshte qe te mbrojme Partine me te gjitha forcat tona, te mbrojme unitetin e saj, sepse armiqte revizioniste dhe imperialiste kurdohere synojne goditjen e Partise.
Ne qofte se ata do te godasin Partine, ne qofte se ata do te shpartallojne unitetin e saj, atehere ceshtja e pavaresise se vendit dhe e fitoreve te popullit, rrezikohen. Perkundrazi, po te jete Partia e forte, monolite, ne rrugen marksiste-leniniste, cdo tentative e armiqve, qofte me propagande e agjitacion, qofte me diversion, qofte dhe me lufte te hapur, eshte e destinuar te likujdohet. Prandaj ta ruajme Partine si syte e ballit, ta mbrojme Partine, te veme mbi cdo gje interesat e Partise, qe jane interesat e popullit. Qe ta ruajme Partine duhet te edukohemi me fryme revolucionare, sic na ka mesuar kurdohere Partia, t'i shohim ceshtjet me frymen revolucionare. Momentet qe kalojme kerkojne gjalleri ne pune, ne mesime, ne stervitje, prandaj duhet qe cdo gje ta shohim ne driten e interesave te atdheut e te Partise. Po vepruam keshtu ne cdo kohe, cdo armik do te thyeje koken perpara Republikes Popullore te Shqiperise. Prandaj, shoke, te jemi vigjilente, vigjilente ne sektorin civil, vigjilente ne ceshtjet ushtarake. Sidomos ne ceshtjet ushtarake te kemi kurdohere nje disipline te ndergjegjshme, te ruajme si driten e syrit kerkesat ushtarake, duhet qe armiku te mos gjeje te ne asnje te care. Kjo kerkon qe te egzistoje nje dashuri e ngrohte, e sinqerte, .... Te jemi si nje familje e madhe, e mbrujtur me nje patriotizem, me nje moral, me nje edukate te shendoshe, politike e ideologjike, ashtu sic eshte e duhet te jete e denje per Partine tone, per ushtrine tone, per popullin tone. Keshtu do te jemi ne gjendje te thyejme cdo armik." (Enver Hoxha 7.12. 1961 nga fjala me ushyaraket qe moren pjese ne stervitjen "Shqiponja e malit")

 

 

ENVER HOXHA

 

"... u ndala ne pretendimet e delegatit te monarko-fashisteve greke, kryeministrit grek te asaj kohe, Caldaris, i cili, duke akuzuar Shqiperine si agresore ndaj Greqise (vetem per faktin qe nga toka shqiptare Italia fashiste sulmoi Greqine), theksoi se Greqia ishte ne gjendje lufte me te dhe rivendikonte Shqiperine e Jugut me pretekstin se kjo ishte toke e tyre. Per te hedhur poshte tezat e tij, nga tribuna e Konferences, i bera atij dy pyetje:
- A i konsideron agresore, sikunder e beri Shqiperine, edhe popujt e ndryshem te Evropes, kuislinget e te cileve kane derguar jo vetem batalione, por kane organizuar ekspedita te tera kunder Ushtrise se Kuqe heroike...?
- A do ta konsideronte z. Caldaris si vend agresor Francen, prej ku Hitleri mendoi te ndermerrte ofensiven kunder Anglise?
Ketyre pyetjeve nuk mund t'u pergjigjej perfaqesuesi i reaksionit grek. Keto gozhduan edhe padronet e tij." (Enver Hoxha "Rreziku anglo-amerikan per Shqiperine".f. 382-383)

 

 

 

 

 

botime shqiptare në kinezisht

 

 

 

 

 

Lenini vdiq 93 vjet më parë

21 janar 2017
21 janar 1924

 

 

Fotot e vdekjes së Leninit

 

 

 

Leninizmi - Stalinizmi

është e pathyeshme!

 

"Asgjë nuk mund të mposhtur leninizmin, trashëgiminë revolucionare Leninit
- Nuk ka dhunë, nuk ka tradhti, nuk ka demagogji."

Enver Hoxha

 

 

Seksioni Gjermane

15. 1. 2017 në Berlin

 

 

në kineze

"The Red Guard"

Enver Hoxha - Reflections on China

(excerpt)

Translation from the English edition

thanks to the Chinese Section of the YCI (SH)

 

“红卫兵”

 

1966年9月1日

根据《中国纪事》,第1卷,地拉那,“8 NËNTORI”出版社1979年版,第261-266页

 

 

 

gjermanisht

 

Spiro Koleka

Fjalimi 31 vjetori i shpalljes Se Te Republikës Popullore Shqiperise

11 Janar 1976

 

 

 

We received a letter from an Albanian comrade on 12th of January 2017

I wanted to inform you about the presence of social-fascists who are also old communists. They are seeking the notion of "national unificatio " of Albania and Kosovo under the present conditions. They also they support the CIA agent and bourgeois nationalist kosovar albanian leader Haradinaj. The issue of Kosovo is showing who are the real social-fascist albanians. They are advocating "Ethnic" or "Greater" Albania. Comrade Enver made a declaration about this very issue in 1966 where he said that simply the national uprising of kosovar albanians alone would be a disaster but all yugoslav nations should rise simultaneously. And in that same speech comrade Enver spoke about "greater albanian nationalism" and said that fascists and superpowers deceived albanians that these imperialists can solve the national question. The same could be said for the social fascist who want to "unify" the puppet bourgeois state of Albania and the ultra bourgeois same state of Kosovo. I do not see them call for a revolution but for national unity. But as i pointed out in my profile, these people who were even sons and daughters of prominent albanian communists, are advocating for the same false national unity as ballists and fascists did in the past, meanwhile no problem if you are NATO slave.

I am applying the analysis of 1966 of comrade Enver to expose these social fascists. After 1999 the number of social fascists has rised. And even many good communists have turned social fascists.


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

INTERNACIONALJA

(SHQIP)

 

 

"Marksizëm-leninizmi - Kjo është një domosdoshmëri, është si ajri që ne thithim, buka që hamë "
Enver Hoxha

 

 

Lavdi INTERNACIONALJA KOMUNISTE

(Staliniste - Enveriste) !

(arkivi 2013/14)

 

Long live Stalinism-Hoxhaism ! (English)


RROFTË Stalinizëm-Enverizmi ! Albanian)


Es lebe der Stalinismus-Hoxhaismus ! (German)

Да здравствует сталинизм - Ходжаизм ! (Russian)

გაუმარჯოს სტალინიზმ-ხოჯაიზმის! (Georgian)

Viva o Estalinismo-Hoxhaismo! (Portuguese)

Viva Stalinismo-Hoxhaismo! (Italian)


斯大林霍查主义万岁! (Chinese)


Viva el Stalinismo-Hoxhaismo! (Spanish)


Vive le Stalinisme-Hoxhaisme! (French)


At zije Stalinismus-Hodzismus! (Czech-Slovak)


Ζήτω το σταλινισμός - Χότζα-ισμό ! (Greek)


Živeo Staljinizam - Hodžaizam! (Bosnian)

Niech zyje Stalinizm-Hodzyzm! - (Polski)

! زنده باد استالینیسم-خوجهئیسم (Farsi) 

Niech zyje Stalinizm-Hodzyzm! - (Polski)

 

Længe leve Stalinismen-Hoxhaismen (Danish)

Hidup Stalinisma dan Hoxhaisma! (Malay)

Staliniyamum-Hoxhaiyamum niduzhi vazga (Thamil) 

Viva o Stalinismo e o Hoxhaísmo (Português Brasil)

स्टालिनबाद-होक्जाबाद जिन्दाबाद! (Nepali) 

Trăiască Stalinism-Hodjaismul! (Romanian)

Viva l'Estalinisme-Hoxaisme! (Occitan)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Link-Faqet

Seksioni

SHQIPTAR

 

Libraria

- Arkivi -


 

Organi Qendror i Kominternës (SE)

Revolucioni botëror

Arkiv

Revolucioni botëror

2017

 

2016

Janar-Qershor

Korrik-Dhjetor

 

2015

Janar-qershor

Korrik-dhjetor

 

2014

Jan-Tet

Nëntor-Dhjetor

Organ Qendror PPSH

8 nëntor 1941 - 1990

Arkiv

(shpejt)


 

Enver Hoxha

Themelues dhe udhëheqës i PPSH

(1908 - 1985)

 

 

Partia e Punës e Shqipërisë

PPSH - Dokumentet

 

Republika Popullore Socialiste E Shqiperise

 

Historia e Shqiperise

 

 

na kontaktoni

 

Mariglen Gjoka

Mariglen Gjoka - FACEBOOK

 

themelues Deklarata

 

 

anglisht

 

për ne

 

bashkohuni me ne

 

 

B.P.S.H.

 

 

BRPSH

Seksioni shqiptar i Rinisë Komuniste Ndërkombëtare

 

Këngët dhe Poezi

 

 

 letërsi revolucionare

 

 

Filmi shqiptar

 

 

fahne Video


 

LISTA E TË GJITHA VENDEVE

 

 

 

 

 

Kominterni (SE)

 

Seksionet

Statut

Program

Platforma

 

 

themelues Deklarata

31 dhjetor 2000


 

 

Platforma

vendosi 7 nëntor 2009

[Deklarata programatik]
 


Enver Hoxha

klasik i 5-të i marksizëm-leninizmit dhe rithemelimit të Kominternës


 

Enver Hoxha dhe Enverizmit


 

linja e Përgjithshme

e revolucioni botërore proletar-socialiststrategjia dhe taktika

 

online:

PDF-Download

Kapitulli i parë (English)

Kapitulli i dytë (English)

 


 

manifest i partisë të botës bolshevizëm


 

Çfarë kadie Komintern

(SE)?

Programi
Komuniteti bota nr. 1


 


 

Lëvizja bota komuniste

(staliniste - enveriste)

 


 

 


Bashkimi Kuq Tregtinë Ndërkombëtare

BKTN


 

 

rinisë komuniste ndërkombëtare

( K J I 1919 - 1943) / (2009)


 

 

International

 Komuniste Grave

(staliniste-enveriste)

 


 

S N K

Solidariteti ndërkombëtar komunist