Μπέρτολτ Μπρεχτ

10. 2. 1898 - 14. 8. 1956

 

ΕΓΚΩΜΙΟ ΣΤΟΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ

 

Είναι λογικός, καθένας τον καταλαβαίνει. Είν' εύκολος.

Μια και δεν είσαι εκμεταλλευτής, μπορείς να τον συλλάβεις.

Είναι καλός για σένα, μάθαινε γι' αυτόν.

Οι ηλίθιοι ηλίθιο τον αποκαλούνε, και οι βρομεροί τον λένε βρομερό.

Αυτός είναι ενάντια στη βρομιά και την ηλιθιότητα.

Οι εκμεταλλευτές έγκλημα τον ονοματίζουν.

Αλλά εμείς ξέρουμε:

Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος.

Δεν είναι η παραφροσύνη, μα

Το τέλος της παραφροσύνης.

Δεν είναι το χάος

Μα η τάξη.

Είναι το απλό

Που είναι δύσκολο να γίνει.

 

Μπέρτολτ Μπρεχτ, 1931

 

 

 

Εγκώμιο στη μάθηση

Μάθαινε και τ' απλούστερα! Γι' αυτούς
που ο καιρός τους ήρθε
ποτέ δεν είναι πολύ αργά!
Μάθαινε το αβγ, δε σε φτάνει, μα συ
να το μαθαίνεις! Μη σου κακοφανεί!
Ξεκίνα! Πρέπει όλα να τα ξέρεις!
Εσύ να πάρεις πρέπει την εξουσία.
Μάθαινε, άνθρωπε στο άσυλο!
Μάθαινε, άνθρωπε στη φυλακή!
Μάθαινε, γυναίκα στην κουζίνα!
Μάθαινε, εξηντάχρονε!
Εσύ να πάρεις πρέπει την εξουσία.
Ψάξε για σχολείο, άστεγε!
Προμηθεύσου γνώση, παγωμένε!
Πεινασμένε, άρπαξε το βιβλίο: είν' ένα όπλο.
Εσύ να πάρεις πρέπει την εξουσία.
Μην ντρέπεσαι να ρωτήσεις, Σύντροφε!

 

BERTOLT BRECHT
TPOMOI KAI AGAIOTHTA
TOY TPITOY PAIX
META*PAIH
AfTEAAX BEPYKOKAKH

 

 

 

 

 


ΕΓΚΩΜΙΟ ΣΤΗ ΔΙΑΛΕΚΤΙΚΗ

 

Όποιος ακόμα ζει δε λέει: Ποτέ!

Το σίγουρο δεν είναι σίγουρο.

Όπως ακριβώς είναι έτσι δε μένει.

Όταν πουν ότι είχανε οι κυρίαρχοι να πούνε

Θα μιλήσουν οι κυριαρχούμενοι.

Ποιος τολμάει να πει: Ποτέ!

Ποιος φταίει σαν η κατάσταση παραμείνει; Εμείς.

Ποιος θα φταίει σαν η κατάσταση συντριβεί; Εμείς πάλι.

Όποιος γονατισμένος είναι όρθιος να σηκωθεί!

Όποιος χαμένος είναι, να παλέψει!

Όποιος την κατάσταση του έχει αναγνωρίσει, πώς να εμποδιστεί;

Γιατί οι νικημένοι του σήμερα είναι οι νικητές του αύριο

Και το Ποτέ γίνεται: σήμερα ακόμα!

 

Μπέρτολτ Μπρεχτ, 1931

 

Αν μείνουνε τα πράγματα όπως είναι
είσαστε χαμένοι.
Φίλος σας είναι η αλλαγή
η αντίφαση είναι σύμμαχός σας.
Από το Τίποτα
πρέπει κάτι να κάνετε, μα οι δυνατοί
πρέπει να γίνουνε τίποτα.
Αυτό που έχετε, απαρνηθείτε το και πάρτε
αυτό που σας αρνιούνται.

1936

 

ΟΜΙΛΙΑ ΕΝΟΣ ΕΡΓΑΤΗ Σ' ΕΝΑ ΓΙΑΤΡΟ

 

Όταν σε σένα ερχόμαστε

Παραμερίζεις τα κουρέλια μας

Και ακροάσαι κάθε σπιθαμή απ' το γυμνό κορμί μας.

Όσο για την αιτία της αρρώστιας μας

Μια ματιά να 'χες ρίξει στα κουρέλια μας

Θα σου 'λεγε περισσότερα. Είναι η ίδια αιτία που φθείρει

Το κορμί μας και τα ρούχα μας.

 

Ο πόνος που έχουμε στο ώμο μας προέρχεται

Προέρχεται λες από την υγρασία, απ' αυτήν όμως

Προέρχεται και η κηλίδα στον τοίχο του σπιτιού μας.

Πες μας λοιπόν από πού προέρχεται η υγρασία;

 

Πάρα πολύ δουλειά και πολύ λίγο φαγητό

Αδύναμους μας κάνουν και μας αρρωσταίνουν

Η συνταγή σου λέει:

Πρέπει να πάρετε βάρος

Μπορείς και στα βούρλα να πεις

Ότι δεν πρέπει να βρέχονται.

 

Μπέρτολτ Μπρεχτ, 1938

 

 

Η ΠΑΡΕΛΑΣΗ ΤΟΥ ΠΑΛΙΟΥ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟΥ

 

Στεκόμουν πάνω σ' ένα λόφο κι είδα το Παλιό να πλησιάζει, μα ερχόταν σα Νέο.

 

Σέρνονταν πάνω σε καινούργια δεκανίκια που κανένας δεν είχε ξαναδεί

Βρομούσε νέες μυρουδιές σαπίλας που κανείς δεν είχε ξαναμυρίσει.

 

Η πέτρα που πέρασε κατρακυλώντας ήταν η νεότερη εφεύρεση

Και τα ουρλιαχτά από τους γορίλες που βαράγανε τα στήθια τους

Συνθέτανε την πιο μοντέρνα μουσική.

 

Παντού μπορούσες να δεις τάφους ανοιχτούς που χάσκανε άδειοι καθώς

το Νέο πλησίαζε την πρωτεύουσα.

 

Ολόγυρα στέκανε όσοι εμπνέονταν από τον τρόμο, κραυγάζοντας: Φτάνει

Το Νέο, το Ολοκαίνουργιο, χαιρετήστε το Νέο, γίνεται και εσείς νέοι σαν και εμάς!

 

Κι αυτοί που ακούγανε, τίποτα άλλο δεν ακούγανε από τις κραυγές τους,

Μα αυτοί που βλέπανε, βλέπανε αυτά που δεν φωνάζονταν.

 

Έτσι το Παλιό έκανε την εμφάνισή του σε Νέο μασκαρεμένο,

Και έφερε αλυσοδεμένο μαζί του το Νέο να το παρουσιάσει σαν Παλιό.

 

Το νέο βάδιζε αλυσοδεμένο και ντυμένο με κουρέλια.

Αποκαλύπτονταν τα θεσπέσια μέλη του.

 

Κι η πομπή συνέχιζε να προχωράει μες τη νύχτα, μα αυτό που πήρανε για χάραμα ήταν το φως απ' τις φωτιές στον ουρανό. Και η κραυγή: Φτάνει

Το Νέο, το Ολοκαίνουργιο, χαιρετήστε το Νέο, γίνεται και εσείς νέοι σαν και εμάς!

Πιο εύκολα θα ακουγότανε, αν όλα δεν είχανε πνιγεί μες τις ομοβροντίες των όπλων.

 

Μπέρτολτ Μπρεχτ, 1938

 

 

ΕΓΚΩΜΙΟ ΣΤΟΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗ

 

Όταν η καταπίεση αυξάνει

Πολλοί αποθαρρύνονται

Μα το δικό του κουράγιο μεγαλώνει.

 

Οργανώνει τον αγώνα του

Για τη δεκάρα από το μεροκάματο και για το τσάι

Και για την κρατική εξουσία.

Ρωτάει την ιδιοκτησία:

Από πού φτιάχτηκες;

Ρωτάει τις απόψεις:

Ποιον ωφελείτε;

 

Όπου τα πάντα καλύπτει η σιωπή

αυτός θα μιλήσει

Κι όπου η καταπίεση κυριαρχεί και για τη μοίρα γίνεται

κουβέντα

Αυτός θα πει τα πράγματα με τ' όνομά τους.

 

Όπου κάθεται στο τραπέζι

Κάθεται η δυσαρέσκεια στο τραπέζι

Το φαΐ γίνεται κακό

Και η κάμαρη στενή θα μας φαντάζει.

 

Προς τα κει που τον κυνηγάνε

Πηγαίνει η εξέγερση, κι απ' όπου αυτός καταδιωγμένος φεύγει

Μένει η αναταραχή.

 

Μπέρτολτ Μπρεχτ, 1938

 

 

Η ΔΕΚΑΕΞΑΧΡΟΝΗ ΑΣΠΡΟΡΟΥΧΟΥ ΕΜΑ ΡΙΣ

ΜΠΡΟΣ ΣΤΟΝ ΑΝΑΚΡΙΤΗ

 

Σαν η δεκαεξάχρονη ασπρορουχού Έμα Ρις

Στήθηκε μπρος στον ανακριτή στο Τσέρνοβιτς,

Διατάχτηκε να εξηγήσει, γιατί

Μοίραζε προκηρύξεις που

Καλούσανε για επανάσταση, πράγμα που επισύρει καταδίκη σε χλψβ βλψχ

ειρκτή.

Αντί για απάντηση σηκώθηκε όρθια και τραγούδησε

Τη Διεθνή.

Κι όταν ο ανακριτής κούνησε το κεφάλι του

Του φώναξε με όλη της τη δύναμη: Σήκω πάνω!

Αυτό είναι Η Διεθνής.

Μπέρτολτ Μπρεχτ, 1935

 



 

KUHLE WAMPE - ΣΕ ΠΟΙΟΝ ΑΝΗΚΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ; (1932)

Το αριστούργημα του Μπρεχτ, «Kuhle Wampe – Σε ποιόν ανήκει ο κόσμος;»  Με ενσωματωμένους ελληνικούς υπότιτλους.  Διάρκεια 75 λεπτά .


Σκηνοθεσία: SLATAN DUDOW
Σενάριο: BERTOLT BRECHT, ERNST OTTWALD
Μουσική: HANNS EISLER
Παραγωγή: WILLI MUNZENBEG, LAZAR WECHSLER
Πρωταγωνιστούν: HERTHA THIELE, ERNST BUSCH MARTHA WOLTER, ADOLF FISCHER

Κατεβάστε την ταινία σε torrent  από εδώ: http://www.black-tracker.gr/details.php?id=479