Shqipe

 

 

FJALA E MBAJTUR NË MBLEDHJEN SOLEMNE
ORGANIZUAR ME RASTIN E 70-VJETORIT TË
DITËLINDJES SË J. V. STALINIT

20 dhjetor 1949

 

"Sot, në 70-vjetorin e ditëlindjes të Josif Visarionoviç Stalinit, populli ynë i vogël me gjithë shpirt e falenderon dhe i uron jetë të gjatë dhe lavdi, pse ai e mëson, e ndihmon të shpëtojë për jetë nga hallet."

Sot në ditën e jubileut të të madhit Stalin një zë buçet nga të gjithë kraharorët e gjithë njerëzve të Shqipërisë:
Lavdi për Stalinin e madh, lavdi për pOpujt sovjetikë, lavdi për Partinë Bolshevike, lavdi për Ushtrinë Sovjetike!
Të rrojë sa malet dhe ju bëftë dita njëmijë mësuesit tonë të shtrenjtë, Stalinit të madh!

(ENVER HOXHA)

Prandaj sot i gjithë njerëzimi, të gjithë ata, që duan paqën dhe urrejnë luftën, të gjithë ata, që duan lirinë dhe urrejnë skllavërinë, përshëndesin shokun Stalin me rastin e 70-vjetorit të tij dhe i urojnë atij jetë të gjatë. (Enver Hoxha)

 

Shokë dhe shoqe,


Nesër mbush 70 vjet të jetës së tij mësuesi dhe udhëheqësi i madh i proletariatit botëror, dishepulli më besnik i Leninit, strategu i ndërtimit të socializmit dhe të komunizmit, mbrojtësi i madh i paqes dhe i lirisë së popujve, Josif Visarionoviç Stalin. 70-vjetori i shokut të madh Stalin festohet me madhështi nga të gjithë njerëzit liridashës e përparimtarë.

Njerëzit sovjetikë dhe gjithë popujt e botës shohin në shokun Stalin, Leninin e sotshëm, udhëheqësin dhe mësuesin e tyre më të dashur, i cili përkrah Leninit të madh themeloi dhe ndërtoi Partinë Bolshevike, i cili përkrah Leninit udhëhoqi Partinë Bolshevike dhe popujt e Rusisë së skllavëruar në Revolucionin triumfues të Tetorit, që shënoi kthesën rrënjësore të kursit të historisë së njerëzimit. Njerëzit sovjetikë dhe gjithë njerëzit e thjeshtë të botës shohin te Stalini, pasardhësin më besnik të Leninit, që ka udhëhequr dhe po udhëheq Partinë Bolshevike dhe popujt sovjetikë në rrugën e Leninit për ndërtimin e socializmit në një të gjashtën e botës. Stalini, për popujt sovjetikë dhe për të gjithë botën përparimtare është një nga strategët e mëdhenj të shkencës marksiste-leniniste. Ai me urtësi dhe guxim drejtoi anijen e socializmit nëpër të gjitha dallgët e luftës së komplikuar, ai udhëhoqi popujt sovjetikë në ndërtimin e kështjellës së fuqishme të socializmit e të komunizmit, Bashkimin e lavdishëm Sovjetik; Stalini për popujt sovjetikë dhe për të gjithë botën përparimtare është mjeshtri i fitores mbi fashizmin, është ai që udhëhoqi atë luftë të madhe, e cila shpëtoi botën nga skllavëria fashiste.

Ata që i kanë vënë vetes si detyrë skllavërimin e botës, njerëzit e komploteve kundër paqes dhe kundër popujve, nxitësit e një lufte të re, shohin në shokun Stalin armikun e tyre më të madh, sepse shoku Stalin është mbrojtësi më i madh i paqes, është miku më i madh i të gjithë popujve të botës dhe i lirisë së tyre.

Planet e imperialistëve kanë dështuar deri më sot dhe me siguri do të dështojnë kurdoherë, sepse bota përparimtare, kundërshtare e imperializmit, ecën jo në rrugën e Çërçillit dhe të Trumanit, por në rrugën e Stalinit.

«Nuk e di — ka thënë shoku Stalin më 1946 — nëse z. Çërçill dhe miqtë e tij do të mund të organizojnë një fushatë ushtarake të re kundër. «Evropës Lindore», mbas Luftës së dytë botërore.

Por edhe sikur të mundnin ta bënin këtë gjë, që është pak e mundshme, sepse miliona njerëz të thjeshtë bëjnë roje për të mbrojtur çështjen e paqes — mund të thuhet me siguri që ata do të munden, në të njëjtën mënyrë siç u mundën dhe herë tjetër, këtu e njëzet e gjashtë vjet më parë»I-.

Sot popujt e Bashkimit Sovjetik kanë ndërtuar socializmin dhe po kalojnë gradualisht në ndërtimin e komunizmit me besim të patundur në forcat e tyre dhe në të ardhshmen e tyre, sepse udhëhiqen nga Partia Bolshevike dhe shoku Stalin. Sot demokracitë popullore janë vënë në rrugën e ndërtimit të socializmit dhe po ecin me siguri e me besim të plotë drejt të ardhshmes së tyre të lumtur, sepse ecin në rrugën e Bashkimit Sovjetik, në rrugën e Stalinit, ndihmohen dhe mbrohen prej tij. Sot popujt e të gjithë botës po shtërngojnë radhët e frontit të paqes dhe kanë besim të patundur në triumfin e tyre mbi imperializmin, sepse fronti demokratik dhe antiimperialist ka në krye Bashkimin e lavdishëm Sovjetik e shokun Stalin. Populli ynë i vogël, po ecën me besim të patundur në rrugën, që i tregon Partia jonë heroike, që është rruga e Partisë Bolshevike, rruga e Stalinit.

Jeta e shokut Stalin, është e lidhur me jetën e luftën e Leninit të madh, me Revolucionin socialist të Tetorit, me triumfin e popujve sovjetikë kundër intervencionit kapitalist, me Ushtrinë e lavdishme Sovjetike, me triumfin e socializmit në Bashkimin Sovjetik, me


------

1 Intervistë e J. V. Stalinit dhënë korrespondentit të gazetës «Pravda» në lidhje me fjalimin që mbajti Çërçilli në qytetin Fullton të SHBA-së. «Pravda», Nr. 62 (10144), 14 mars 1946. ----


triumfin e popujve sovjetikë mbi Gjermaninë naziste, me sukseset e Partisë Bolshevike. E gjithë veprimtaria Stalinit është e shkrirë në historinë e Partisë Bolshevike, në historinë e Bashkimit Sovjetik. Këto nuk mund të ndahen. Nuk mund të flasësh për veprimtarinë e Stalinit, pa folur për ndërtimin e socializmit në vendet demokracive popullore, për sukseset dhe përpjekjet klasës punëtore të vendeve kapitaliste dhe të proletarëve të të gjithë botës. Historia e jetës së shokut Stalin është historia e internacionalizmit proletar në luftë kundër kapitalizmit. Nuk mund të flasësh për veprimtarinë e shokut Stalin, pa folur për luftën, përpjekjet dhe sukseset e njerëzimit përparimtar për mbrojtjen e paqes kundër nxitësve të luftës. Veprimtaria e shokut Stalin është e lidhur me historinë e njerëzimit përparimtar në luftë kundër fashizmit dje dhe në luftë kundër nxitësve të luftës e për mbrojtjen e paqes sot. Po kështu nuk mund të flasësh për historinë e Partisë sonë dhe të popullit shqiptar, pa folur për shokun Stalin.



I. — STALINI, BASHIMKËPUNËTORI MË I NGUSHTË I LENINIT


Stalini, në të gjitha problemet e Partisë dhe të shtetit ka qenë bashkëpunëtori më i ngushtë i Leninit.

Duke qëndruar kurdoherë përkrah Leninit të madh, Stalini dha një kontribut të shquar në hedhjen e themeleve të partisë së tipit të ri, të Partisë Bolshevike.

Bashkë me Leninin ai luftoi për ta armatosur Partinë Bolshevike me teorinë marksiste. Lenini e përkrah tij Stalini, të parët në histori zbuluan deri në fund rrënjët dhe burimet e oportunizmit, ngritën në lartësinë e duhur rëndësinë dhe nevojën e teorisë revolucionare për partinë revolucionare të proletariatit dhe realizuan bashkimin teorik dhe praktik të lëvizjes punëtore me socializmin.

Lenini dhe Stalini e armatosën partinë e tipit të ri, Partinë Bolshevike, me bazat organizative të saj, simbas të cilave, në kundërshtim me partitë e mëparshme të Internacionales së dytë, partia e klasës punëtore është reparti avangardë, i organizuar, i disiplinuar dhe i ndërgjegjshëm i klasës punëtore, e armatosur me teorinë revolucionare, është forma më e lartë e organizimit të të gjitha organizatave të tjera të klasës punëtore. Lenini dhe Stalini e armatosën Partinë Bolshevike me taktikën dhe strategjinë marksiste revolucionare. Lenini zbuloi ligjin e zhvillimit të pabarabartë të kapitalizmit në epokën e imperializmit dhe arriti në konkluzionin teorik dhe praktik mbi mundësinë e triumfit të revolucionit proletar në një vend të vetëm dhe në udhëheqje të partisë bashkë me Stalinin ai e vuri në zbatim këtë konkluzion, duke drejtuar proletariatin rus më 1917 në sulmin e tij vendimtar kundër regjimit kapitalist në një të gjashtën e botës.

Lenini dhe Stalini përpunuan të gjitha bazat teorike të Partisë Bolshevike simbas materializmit dialektik dhe materializmit historik.

Stalinin e gjejmë krahas Leninit në të gjitha betejat e ashpra politike dhe ideologjike, që ka drejtuar i madhi Lenin kundër shërbëtorëve dhe agjentëve të borgjezisë në radhët e proletariatit, kundër socialrevolucionarëve, menshevikëve, anarkistëve, nacionalistëve borgjezë, trockistëve dhe të gjitha rrymave antimarksiste leniniste, që u shfaqën në radhët e Partisë Bolshevike gjatë kohës që jetonte Lenini.

Lenini dhe Stalini e bënë Partinë Bolshevike partinë marksiste më të fortë në botë, e bënë partinë e tipit të ri, partinë e diktaturës së proletariatit, të pastër nga oportunizmi, intrasigjente përpara konciliatorëve dhe kapitullantëve, revolucionare përpara borgjezisë dhe pushtetit të saj shtetëror. Ata e bënë Partinë Bolshevike, partinë e masave, të lidhur ngushtësisht me masat e gjera të klasës punëtore, të armatosur me teorinë e pararojës së lëvizjes punëtore, me teorinë marksiste-leniniste. Ata e bënë Partinë Bolshevike një parti luftarake dhe revolucionare mjaft e sprovuar për t'u orientuar në konditat e ndërlikuara të situatës revolucionare dhe mjaft e shkathët për t'ju shmangur çfarëdo shkëmbi që ndodhet nën ujë në rrugën që shpie drejt Stalini qe bashkëpunëtori më i ngushtë i Leninit në organizimin dhe drejtimin e sulmit vendimtar të proletariatit dhe të fshatarësisë së varfër të Rusisë kundër regjimit borgjez reaksionar. Lenini këshillohej me Stalinin për çdo çështje kryesore, e pyeste atë dhe merrte parasysh mendimet e tij. Stalini e dëgjonte

----

1 J. V. Stalin. Veprat, vëll. 6, f. 174

FJALA ME RASTIN E 70-VJETORIT TE J.V. STALINIT 423


-------

Leninin si mësuesin e tij dhe i zbatonte vendimet e Leninit me përpikëri. Stalini gjendej kudo ku lufta ishte më e vështirë, sepse atij i besonte Lenini detyrat më të koklavitura, më delikate dhe të vështira, nga zgjidhja e të cilave varej fati i revolucionit.

Më 31 gusht 1918 shoku Stalin, që drejtonte në Caricin luftën kundër forcave kundërrevolucionare, i shkruante kështu Leninit: dashuri shoku Lenin!

Po luftohet për Jugun dhe për Kaspikun.

Për ta mbajtur gjithë këtë zonë (edhe ajo mund të mbahet!) duhet të kemi disa torpediniera të lehta dhe nja dy nëndetëse (për hollësitë pyesni Artjomin). Ju lutem shumë të thyeni të g jitha pengesat dhe të na ndihmoni t'i marrim pa vonesë ato që po ju kërkojmë. Bakuja, Turkestani, Kaukazi Verior do të jenë (patjetër!) tanët, në qoftë se kërkesat tona plotësohen menjëherë.

Punët tona në front shkojnë mirë. Nuk dyshoj se do të shkojnë edhe më mirë (kozakët po shthuren përfundimisht).

I shtërngoj dorën Iliçit tim të dashur dhe të shtrenjtë.

I juaji STALIN»1.

----

Lenini me të marrë këtë letër të Stalinit, i grisi adresimin dhe firmën dhe tekstin e letrës së Stalinit ua I J. V. Stalin. Veprat, vëll. 4, •. 123.

----

dërgoi organeve vartëse si urdhër e me porosi që të zbatohej menjëherë. Në dokumentat e Leninit zakonisht gjenden anëshkrime të këtilla, të cilat janë të shumta: për shqyrtim», «shokut Stalin për ta parë», «lutem me pritë ose me ju drejtue Stalinit», me Stalinin si duhet zgjidhur kjo çështje», «ja referoni çështjen komisionit të Stalinit» etj. Stalini është bashkëpunëtori më i ngushtë i Leninit në triumfin e Revolucionit të madh socialist të Tetorit që theu definitivisht frontin imperialist botëror dhe hapi një epokë të re në historinë e njerëzimit, epokën e revolucioneve proletare dhe të triumfit të socializmit. Lenini dhe Stalini udhëhoqën popujt sovjetikë në triumfin kundër forcave kundërrevolucionare dhe të intervencionit të huaj, në ndërtimin e shtetit të parë socialist në botë, të diktaturës së parë të proletariatit dhe në hedhjen e bazave të ndërtimit të socializmit në Bashkimin Sovjetik.

Lenini dhe Stalini janë dy emra të të njëjtit simbol.

Lenini dhe Stalini janë dy kolosë të pathyeshëm përpara të cilëve nuk ka forcë kundërshtare që të rezistojë, të cilët kanë një mendim dhe një vullnet të përbashkët: luftën e pandërprerë dhe të pamëshirshme kundër të gjithë armiqve të proletariatit dhe të të gjithë popujve dhe fitoren e socializmit dhe të komunizmit për mirëqenjen dhe lumturinë e miliona e të qindra miliona njerëzve të thjeshtë të të gjithë botës, që me shekuj, kanë vuajtur nën skllavërinë kapitaliste.

Ka qenë një fat i madh për njerëzimin përparimtar që për të ardhshmen e tij punoi e luftoi dje Lenini gjenial dhe është një fat i madh jo vetëm i popujve të Bashkimit Sovjetik, po edhe i të gjithë popujve, i njerëzve të shtypur e përparimtarë që kemi sot në krye të frontit të paqes, të frontit demokratik dhe antiimperialist, të frontit socialist, bashkëpunëtorin më të ngushtë të Leninit, shokun e madh Stalin.



II. - STALINI, VAZHDUES I VEPRES SE LENINIT, KLASIK I MARKSIZEM-LENINIZMIT, GJIGAND I MENDIMIT DHE I VEPRIMIT REVOLUCIONAR


Qysh kur ishte në internim, në një fshat të humbur të Siberisë, Stalini paraqitet, pas Leninit, si teoricieni më i madh i shkencës marksiste-leniniste. Qysh atëhere ai përpunoi një sërë veprash teorike të një rëndësie të madhe për lëvizjen proletare në Rusi dhe për të gjithë lëvizjen revolucionare të proletariatit ndërkombëtar.

Ai shkroi veprat «Letra nga Kutaisi», «Shkurt mbi divergjencat në parti», «Klasa e proletarëve dhe partia e proletarëve», «Parathënje e botimit gjeorgjian të broshurës së K. Kautskit», «Forcat lëvizëse dhe perspektivat e revolucionit rus» etj. Revolucioni demokratiko-borgjez i vitit 1905 vërtetoi plotësisht të gjitha parimet themelore mbi partinë, mbi rolin e teorisë, mbi kryengritjen e armatosur, mbi hegjemoninë e klasës punëtore në revolucionin demokratiko-borgjez etj., të përpunuara nga Lenini dhe Stalini. Mbas këtij revolucioni, që nuk pati sukses, në vitet e reaksionit dhe të zbritjes së dallgës revolucionare, shoku Stalin shkroi veprën «Anarkizëm apo socializëm?», me të cilën ai përcaktonte dhe zhvillonte bazat teorike të partisë marksiste, materializmin dialektik dhe materializmin historik. Më 1913 shoku Stalin botoi veprën «Marksizmi dhe çështja nacionale», vepër e cila përcaktonte parimet marksiste-leniniste mbi çështjen nacionale dhe luajti një rol teorik dhe praktik të dorës së parë jo vetëm për çështjen e revolucionit proletar në Rusi, por edhe për të gjithë çështjen e lëvizjes revolucionare ndërkombëtare.

Shoku Stalin, në Konferencën VII (të prillit) e PPSD (bolshevike) të Rusisë më 1917 mbajti referatin mbi çështjen nacionale. Stalini bashkë me Leninin e drejtojnë vetë personalisht gazetën «Pravda», organ i Komitetit Qendror të Partisë Bolshevike. Në kohën e Revolucionit të Tetorit, nuk kishte ditë që në shtypin e partisë të mos dilnin artikujt e Leninit dhe të Stalinit.

Pas vdekjes së Leninit, Stalinit i ra barra e rëndë historike jo vetëm që të drejtonte shtetin sovjetik në ndërtimin e socializmit, por edhe të luftonte kundër të gjitha pikëpamjeve antileniniste të të gjitha rrymave, që u shfaqën në radhët e Partisë Bolshevike dhe ta ngrinte shkencën marksiste-leniniste në një shkallë më të lartë, duke e pasuruar atë me eksperiencën e ndërtimit të socializmit në Bashkimin Sovjetik dhe me eksperi, mcën e të gjithë lëvizjes revolucionare ndërkombëtare.

Shoku Stalin shkroi veprën me vlerë të madhe marksiste- leniniste «Çështje të leninizmit» në të cilën përmblidhen në mënyrë të koncentruar parimet marksiste-leniniste dhe luftohen të gjitha tentativat e armiqve të klasës punëtore, që mundohen t'i shtrembërojnë këto parime. Shoku Stalin ka marrë pjesë direkt në hartimin e «Kursit të shkurtër të Historisë së Partisë Komuniste (b) të. BRSS», që është një vepër me vlerë të madhe për shkencën marksiste-leniniste etj. Veprat e shokut Stalin janë vepra të një klasiku të madh të marksizëmleninizmit.

Ato jo vetëm mbrojnë parimet marksisteleniniste, por edhe i zhvillojnë ato më tej, i pasurojnë ato me eksperiencë të re revolucionare. Veprat e shokut Stalin vlejnë për edukimin e të gjithë komunistëve të botës, ato janë një armë e fuqishme për të gjitha partitë komuniste dhe punëtore të botës, në luftën e tyre kundër zgjedhës kapitaliste dhe kundër nxitësve të luftës. Prej vitit 1917 dhe deri më sot veprat e shokut Stalin janë botuar në 101 gjuhë të ndryshme dhe në 539 milion kopje. Koleksioni i veprave teorike të shokut Stalin, që po botohet në 16 volume me vendim të Komitetit Qendror të Partisë Bolshevike janë një thesar me vlerë të madhe ideologjike dhe kulturale në Bashkimin Sovjetik pas veprave të Leninit.

Duke u bazuar në Marksin, Engelsin dhe Leninin, shoku Stalin zhvilloi më tej materializmin dialektik si botëkuptimi i partive marksiste-leniniste. Duke përcaktuar metodën dialektike si të vetmen metodë të drejtë nëpërmjet së cilës mund të shpjegohen dhe të njihen e të zbulohen fenomenet e natyrës, shoku Stalin ka thënë:

KNë kundërshtim me metafizikën, dialektika e merr natyrën jo si një grumbull të rastit sendesh, fenomenesh të shkëputura nga njëri-tjetri, të izoluara nga njëri-tjetri dhe të pavarura nga njëri-tjetri — por si një të tërë të lidhur dhe të pandarë, ku sendet, fenomenet janë të lidhura organikisht me njëri-tjetrin, va ren nga njëri-tjetri dhe kondicionojnë njëri--tjetrin»l.


«Për metodën dialektike e rëndësishme para së gjithash nuk është ajo që në një çast të dhënë duket e qëndrueshme, por që ka filluar të vyshket, porse ajo që lind dhe zhvillohet, edhe në qoftë se në një çast të dhënë mund të duket e paqëndrueshme, sepse për metodën dialektike e pathyeshme është vetëm ajo që lind dhe zhvillohet

». 2.


«Prandaj metoda dialektike thotë se procesi i zhvillimit nga më e ulëta te më e larta bëhet jo nëpërmjet një evolucioni të harmonishëm të fenomeneve, por nëpërmjet zbulimit të kontradiktave që kanë sendet, fenomenet, nëpërmjet «luftës» së tendencave të kundërta që veprojnë mbi bazën e këtyre kontradiktave»3.

Këto ligje marksiste-leniniste të metodës dialektike në shqyrtimin e çështjeve dhe fenomeneve jo vetëm të natyrës, por edhe të shoqërisë njerëzore, të përcaktuara në mënyrë kaq të qartë nga shoku Stalin, janë të një rëndësie të dorës së parë për të gjithë lëvizjen revolucionare ndërkombëtare. Lenini dhe Stalini, sikurse Marksi dhe Engelsi, në shqyrtimin dhe sqarimin e të gjitha çështjeve politike, idcologjike dhe ekonomiko-shoqërore kanë përdorur metodën dialektike. Kjo metodë marksiste-leniniste u jep mundësinë komunistëve

----

1 J. V. Stalin. Veprat, vë11.14, f. 153.

2 Po aty, f. 154.

3 Po aty, f. 158.


----

të gjithë botës që të orientohen drejt në të gjitha situatat sado të komplikuara që të jenë. Shkenca marksiste, e krijuar nga Marksi dhe Engelsi, e pasuruar dhe e zhvilluar nga Lenini e Stalini është arma më e fortë e partive komuniste në luftën e tyre kundër kapitalit.

Bolshevikët e Leninit dhe të Stalinit e kanë përdorur metodën marksiste-leniniste, metodën dialektike, si instrument kryesor për të analizuar e për të vlerësuar gjendjen në një moment të caktuar dhe për të arritur në konkluzionet pozitive në lidhje me atë gjendje. Gjenia e Stalinit, e vazhduesit dhe e pasuruesit të veprës së Leninit, konsiston në kapacitetin e tij të madh për të analizuar forcat vepruese në një moment të caktuar, për të përcaktuar se cilat forca rriten dhe zhvillohen dhe cilat plaken dhe vdesin, cilat forca kanë përpara një perspektivë dhe të ardhshme të sigurtë dhe cilat kanë përpara katastrofën dhe vdekjen e paevitueshme.

Me mijëra shembuj i ilustrojnë vetiat e shquara të shokut Stalin. Emrin Stalin, që do të thotë i çelniktë, shoku Josif Visarionoviç e ka fituar në zjarrin e luftërave dhe të përpjekjeve të Partisë Bolshevike, të proletariatit rus dhe të popujve sovjetikë e të mbarë botës kundër armiqve të revolucionit dhe të paqes. Stalini është kolosi me vullnet të çelniktë, i papërkulshëm dhe i pathyeshëm si çelniku. Dhe ajo që e bën të çelniktë, të pathyeshëm, gjigand të mendimit dhe të veprimit, Stalinin, është zotërimi i shkencës marksiste-leniniste, prej së lës ai mëson dhe njëkohësisht e pasuron dhe e zhvillon atë, është besimi i patundur në çështjen e revolucionit, të revolucionit botëror, të cilit i takon e ardhshmja. Stalini, njeriu i çelniktë jo vetëm për qëndruesh mërinë e tij politike dhe ideologjike, por edhe për rezistencën e tij të pathyeshme përpara vështirësive e për vullnetin e tij për kapërcimin e këtyre vështirësive, kur ishte i burgosur, mbasi u torturua në mënyrën më barbare nga xhandarët e Carit, Stalini i çelniktë, ecte me këmbët e tij e me kokën lart nga dhoma e torturave në qelinë e errët përpara xhandarëve dhe spiunëve të Carit, pa e fshehur fytyrën e tij të plagosur nga torturat dhe duke ju thënë armiqve në fytyrë: «ne përfaqësojmë të ardhshmen dhe prandaj ne nuk do ta ulim kurrë kokën përpara jush». Kjo ishte jo vetëm shprehja e urrejtjes së shokut Stalin kundrejt regjimit të Carit, por njëkohësisht edhe vlerësimi marksist-leninist i gjendjes revolucionare dhe i zhvillimit historik që ai bënte. Për shokun Stalin dhe për të gjithë bolshevikët ishte e qartë se proletariati rus ishte forca më revolucionare së cilës i takonte e ardhshmja, sepse po rritej e po zhvillohej çdo ditë, ndërsa regjimi i Carit ishte i destinuar të zhdukej, sepse po kalbej e po dobësohej çdo ditë, ndodhej përpara katastrofës dhe vdekjes. Le të kujtojmë momentet tragjike të vitit 1941. Ishte nëntor. Gëbelsi deklaronte me të madhe: «ushtria hitleriane i shikon me sy kambanat e kishave të 1\tIoskës». Kurse gjithë bota i kishte kthyer sytë nga Stalini. Do të binte Moska? Fronti ishte afër Moskës sa ç'është Vora nga Tirana. Artileria gjermane rrihte lagjet e jashtme të Moskës. Dara gjermane po shtërngohej në Veri nga ana e qytetit Kalinin dhe në Jug nga ana e Tulës. Hitlerianët dhe shërbëtorët e tyre deklaronin rënjen e Moskës.

Në këto momente të tmerrshme, më 6 nëntor 1941 Josif Visarionoviç Stalini, i qete, i vendosur, ndërsa e gjithë Moska tundej nga zhurma e artilerisë dhe e aviacionit, në mbledhjen solemne të organizuar për të festuar përvjetorin e 24-të të Revolucionit socialist të Tetorit duke ju drejtuar popujve të Bashkimit Sovjetik dhe të gjithë popujve të botës tha:

«Armiku nuk është aq i fuqishëm, sa e përfytyrojnë disa të ashtuquajtur intelektualë të trembur... Po të gjykojmë jo sipas deklaratave mburracake të propagandistëve gjermanë, por sipas gjendjes reale të Gjermanisë, nuk do të jetë vështirë të kuptojmë se zaptonjësit fashistë gjermanë ndodhen para katastrofës Zaptonjësit gjermanë po bëjnë përpjekjet e fundit.

Nuk ka dyshim se Gjermania nuk mund ta mbajë gjatë këtë tension. Edhe disa muaj, edhe një gjysmë viti, ndofta edhe një vit dhe Gjermania hitleriane duhet të shëmbet nën peshën e krimeve të saj»I.


1 J. V. Stalin. «Mbi Luftën e madhe patriotike të Bashkimit Sovjetik».,,Tiranë, 1952, f. 31.


Duke dëgjuar këto fjalë të shokut Stalin, popujt e Bashkimit Sovjetik dhe e gjithë bota përparimtare muarën frymë, fituan forca të reja, sepse përpara tyre u bë e qartë perspektiva e fitores së sigurtë mbi skllavërinë hitleriane. Shoku Stalin analizoi në këtë mbledhje shkaqet e tërheqjes së përkohshme të Ushtrisë së Kuqe, faktorët vendimtarë, që përcaktonin stabilizimin e frontit gjermano-sovjetik, perspektivën e afërt të kalimit të Ushtrisë së Kuqe në kundërofensivë dhe fitoren definitive mbi ushtrinë fashiste. Stalini, me metodën marksiste-leniniste, me metodën dialektike analizonte forcat, që rriteshin dhe forcat që kalbeshin, bënte diagnozën historike të gjendjes, analizonte shkencërisht raportin e forcave, që vepronin në arenën e luftës dhe përcaktonte matematikisht katastrofën e hitlerianëve dhe fitoren e Ushtrisë Sovjetike.

Analiza marksiste-leniniste që i ka bërë shoku Stalin çështjes nacionale është një kontribut i madh për marksizëm-leninizmin. Në bazë të parimeve leniniste-staliniane mbi çështjen nacionale është ndërtuar BRSS, në të cilin përfshihen 60 kombësi të ndryshme. Duke zbatuar parimet leniniste-staliniane mbi të drejtën e vetëvendosjes së popujve, Partia Bolshevike ka mundur të krijojë shtetin më të fortë e të përparuar në botë, në të cilin të gjithë popujt që e përbëjnë, kanë të drejta dhe detyra të barabarta, rrojnë në paqe dhe në harmoni me njëri-tjetrin, të gjithë së bashku përbëjnë familjen e madhe, që quhet Bashkimi i Republikave Socialiste Sovjetike. Kushtetuta staliniane, vepër e shokut Stalin, është kushtetuta më demokratike në botë, e cila u rezervon të drejta të barabarta të gjithë popujve, që përbëjnë Bashkimin Sovjetik, garanton të drejtën e vetëvendosjes së popujve deri në ndarje të plotë.

Mendimi i Stalinit i ndrit rrugën të gjithë botës përparimtare. Idetë dhe mësimet e Stalinit u përkasin të gjitha partive marksiste-leniniste të botës. Të gjithë ata, që kanë tentuar të shtrembëronin idetë dhe parimet e pavdekshme të marksizëm-leninizmit, janë dërmuar nga forca e logjikës staliniane. Sot bota është e ndarë në dy kampe dhe në dy ideologji. Kamp të tretë ose ideologji të tretë, nuk mund të ketë. Renegatët dhe tradhëtarët titistë pretendojnë se mbrojnë një vijë të tretë, e cila gjoja është vija e vërtetë. Kjo është demagogji, për të mbuluar fytyrën dhe rolin e vërtetë prej tradhëtari dhe agjenti në shërbim të imperializmit që ka grupi i Titos.

Sot i gjithë njerëzimi përparimtar i mban sytë nga Bashkimi Sovjetik, Partia Bolshevike dhe shoku Stalin, sepse po të mos ishin ato, sot hitlerianët do të shtrinin sundimin e tyre të urryer mbi popujt e botës dhe ndoshta bota sot do të ishte akoma nën skllavërinë fashiste.

Prandaj sot i gjithë njerëzimi, të gjithë ata, që duan paqën dhe urrejnë luftën, të gjithë ata, që duan lirinë dhe urrejnë skllavërinë, përshëndesin shokun Stalin me rastin e 70-vjetorit të tij dhe i urojnë atij jetë të gjatë. Partia jonë dhe populli ynë me gjithë shpirt i urojnë shokut Stalin jetë të gjatë për të mirën e gjithë njerëzimit dhe për të mirën edhe të popullit tonë. Të rrojë sa malet tona shoku i madh Stalin!



III. - STALINI, MJESHTRI I TE GJITHA FITOREVE TE USIITRISE SOVJETIKE, STRATEGU IME I MADII I KOHES


Emri i shokut Stalin është i pandarë nga historia e Ushtrisë së lavdishme Sovjetike dhe nga fitoret e saja. Ushtria Sovjetike lindi në zjarrin e Revolucionit të madh socialist të Tetorit. Pionierët e saj ishin grupet e punëtorëve dhe të fshatarëve të armatosur që sulmonin regjimin e borgjezisë reaksionare. Lenini e bashkë me të edhe Stalini qenë frymëzuesit, organizatorët dhe udhëheqësit e të gjitha forcave revolucionare, të proletariatit rus dhe të fshatarësisë së varfër, që me anën dhunës revolucionare të organizuar, përmbysën regjimin kapitalist dhe vendosën diktaturën e proletariatit më 1917 në Rusinë e Carit.

Emri i Stalinit është ngushtësisht i lidhur me të gjitha betejat vendimtare të Ushtrisë së Kuqe gjatë viteve të luftës civile në Bashkimin Sovjetik, kundër forcave kundërrevolucionare të brendshme dhe intervencionit kapitalist të huaj. Kudo ku ishte gjendja më vështirë, në frontet më me rëndësi, Lenini dërgonte Stalinin, se kishte besim të plotë në kapacitetin drejtues të shokut Stalin dhe në cilësitë e tija ushtarake të pakrahasueshme.

Stalini është organizatori dhe drejtuesi i Ushtrisë Sovjetike, i ushtrisë më të fortë dhe më të përparuar në botë. Stalini është krijuesi i strategjisë dhe i taktikës staliniane, i artit dhe i shkencës ushtarake staliniane, që janë arti dhe shkenca më të përparuara në botë.

Shoku Stalin krijoi artin dhe shkencën ushtarake staliniane duke studjuar eksperiencën e luftërave të kohërave të kaluara, eksperiencën e luftërave të klasës, eksperiencën e revolucioneve dhe të luftërave civile. Këtë studim shoku Stalin e ka bërë duke përdorur metodën marksiste-leniniste, metodën dialektike. Eksperiencën e luftërave dhe të revolucioneve të kaluara shoku Stalin pasuroi me eksperiencën e Revolucionit të Tetorit dhe me eksperiencën e luftës civile.

Në Luftën e dytë botërore Bashkimi Sovjetik dhe ushtria e tij mbajtën peshën më të madhe të luftës, peshën më të madhe të sakrificës dhe të kontributit.

Fitoret e Ushtrisë Sovjetike dhe të popujve sovjetikë në Luftën e dytë botërore, janë fitore të udhëheqjes staliniane, sepse të gjitha operacionet e mëdha luftarake kundër Gjermanisë naziste në Leningrad, Moskë, Stalingrad, Kursk etj. u pregatitën dhe u drejtuan personalisht nga shoku Stalin. «Është fati ynë që në vitet e vështira të luftës, ka thënë shoku Molotov, Ushtrinë e Kuqe dhe popullin sovjetik e udhëhiqte përpara udhëheqësi i urtë dhe i sprovuar i Bashkimit Sovjetik — Stalini i madh. Me emrin e Gjeneralisimit Stalin do të hyjnë në historinë e vendit tonë dhe në historinë botërore fitoret e lavdishme të ushtrisë son&l.

Një nga karakteristikat kryesore të shkencës ushtarake staliniane është pastërtia e kësaj nga çdo lloj shablonizmi. Ndërsa strategjia prusiane e Hitlerit karakterizohej nga shablonizmi, shkenca ushtarake staliniane karakterizohet nga metoda dialektike në studimin dhe vlerësimin e të gjithë elementëve, që përcaktojnë një fitore strategjike ose taktike. Ndërsa strategjia hitleriane karakterizohej nga hedhja në fushën e betejës të të gjitha forcave disponibël që në. momentin e parë të betejës, për të mbërritur suksesin vendimtar që në fazën e parë të luftës (lufta e vetëtimshme-blitzkrieg), strategjia staliniane karakterizohet nga përdorimi i drejtë dhe racional i forcave, nga përdorimi i drejtë dhe jo i parakohshëm, por në momentin e duhur të rezervave strategjike, nga përdorimi i mbrojtjes jo si lloji kryesor i luftimit, por si një formë luftimi e nevojshme

---

1 Shih: Josif Visarionoviç Stalin — Biografi e shkurtër. Tiranë, 1950, f. 197.


për të harxhuar forcat e armikut dhe për t'u dhënë kohë e mundësi forcave të veta që të organizojnë kundërofensivën dhe grushtin kryesor të saj në atë drejtim, në të cilin veprimi mund të korrë në kohën më të shkurtër maksimumin e rezultatit. Ndërsa strategjia hitleriane karakterizohej nga mbivlerësimi i disa armëve dhe nënvletësimi i disa të tjerave, p.sh. Nga mbivlerësimi i tanksave dhe i aviacionit dhe nga nënvleftësimi i këmbësorisë dhe armëve të tjera, strategjia staliniane karakterizohet nga vlerësimi i drejtë i të gjitha armëve të ndryshme, që përbëjnë ushtrinë, nga pregatitja me kohë e këtyre armëve dhe nga organizimi shkencor i bashkëveprimit të të gjitha armëve në fushën e betejës, pa të cilin nuk mund të ketë fitore luftarake.

Një rëndësi të madhe i jep shoku Stalin edhe vlerësimit të gjendjes luftarake. Ndërsa strategjia hitleriane nisej nga premisa joreale dhe udhëhiqej nga metoda metafizike në vlerësimin e gjendjes, strategjia staliniane Ziset nga të dhënat konkrete dhe materiale të situatës dhe udhëhiqet nga metoda dialektike në vlerësimin e një situate të caktuar. Shoku Stalin na mëson se «Plani i strategjisë është plani i organizimit të goditjes vendimtare në drejtimin që mund të japë maksimumin e rezultateve»1.

të përcaktosh drejtimin e goditjes kryesore do të thotë të vendosësh qysh më parë ka-

---

1 J. V. Stal:n. Veprat, vëll. 5, f. 159


rakterin e operacioneve për gjithë periudhën e luftës, pra, të vendosësh qysh më parë 9/io e fatit të gjithë luftës. Kjo është detyra e strategjisë ».1.

Asnjë shtet tjetër në botë nuk do të kishte mundur të rezistonte përpara Hitlerit, përveç shtetit sovjetik.

Lufta e dytë botërore tregoi se forma sovjetike e shtetit është forma më e lartë dhe më vitale nga të gjitha format shtetërore të borgjezisë. Në saje të politikës staliniane të Partisë Bolshevike, popujt e Bashkimit Sovjetik u bashkuan si një trup i vetëm rreth Partisë Bolshevike dhe shokut Stalin, u mobilizuan të tëra forcat dhe burimet shtetërore për çështjen e Luftës së madhe patriotike dhe çdo gjë ju kushtua fitores mbi Gjermaninë naziste. Pa një mobilizim të këtillë, pa sakrifica të atilla, si ato që bëri Bashkimi Sovjetik, nuk do të kishte qenë e mundur fitorja mbi Gjermaninë naziste. Duke analizuar faktorët që përcaktuan fitoren e madhe historike të Bashkimit Sovjetik mbi Gjermaninë hitleriane, shoku Stalin ka thënë:


«Që të kuptohet rëndësia e madhe historike e fitores sonë, duhet që kjo çështje të shikohet në mënyrë më konkrete.

Atëhere, si duhet shikuar fitorja jonë mbi armiqtë, çfarë don të thotë kjo fitore nga pikëpamja e gjendjes dhe e zhvillimit të forcave të brendshme të vendit tonë?

----

J. V. Stalin. Veprat, vëll. 5, f. 160.


Fitorja jonë don të thotë, para së gjithash, se ka fituar rendi ynë shoqëror sovjetik, se rendi shoqëror sovjetik u sprovua me sukses në zjarrin e luftës dhe tregoi vitalitetin e vet të Lufta ka treguar se rendi shoqëror sovjetik është një rend me të vërtetë popullor, i dalë nga gjiri i popullit dhe i mbështetur në përkrahjen e fuqishme të tij, se rendi shoqëror sovjetik është një formë plotësisht vitale dhe e qëndrueshme e organizimit të shoqërisë.

Madje tani nuk bëhet më fjalë nëse është apo nuk është vital rendi shoqëror sovjetik, sepse pas mësimeve konkrete të luftës, asnjëri nga skeptikët nuk guxon më të shfaqë dyshime në lidhje me vitalitetin e rendit shoqëror sovjetik.

Tani është fjala se rendi shoqëror sovjetik. . . është një formë më e mirë organizimi e shoqërisë, se çdo rend shoqëror josovjetik.

Fitorja jonë don të thotë, së dyti, se ka fituar rendi ynë shtetëror sovjetik, se shteti ynë shumëkombesh sovjetik i kaloi të gjitha provat e luftës dhe e tregoi vitalitetin e vet... Tani nuk bëhet më fjalë për vitalitetin e rendit shtetëror sovjetik. .. Rendi shtetëror sovjetik u bë model shteti shumëkombesh.. ku çështja kombëtare dhe problemi i bashkëpunimit kombeve janë zgjidhur më mirë se në çfarëdo shteti tjetër shumëkombesh.

Fitorja jonë don të thotë, së treti, se kanë fituar forcat e armatosura sovjetike, ka fituar Ushtria jonë e Kuqe, se Ushtria e Kuqe u qëndroi heroikisht të gjitha vështirësive të luftës, i dërmoi keq ushtritë e armiqve tanë dhe do/i fitimtare nga lufta.

...Lufta ka treguar se Ushtria e Kuqe nuic është një «kolos me këmbë arg jili», por një ushtri moderne e dorës së parë, e pajisur me armë të reja, me një efektiv komandues shumë të sprovuar dhe me cilësi të larta luftarake morale. Nuk duhet harruar se Ushtria e Kuqe është pikërisht ajo ushtri që e dërmoi keq ushtrinë gjermane, e cila deri dje u kallte tmerr ushtrive të shteteve evropiane»1.


1 J. V. Stalin. Fjalim në mbledhjen elektorale të rrethit «Stalin» të Moskës, 9 shkurt 1946. «Pravda » Nr. 35 (10117), 10 shkurt 1948.


Ushtria Sovjetike fitoi mbi ushtrinë hitleriane, shpëtoi Bashkimin Sovjetik dhe çliroi popujt e shtypur nga zgjedha fashiste, sepse ajo u organizua dhe u edukua nga Partia Bolshevike e Lenin-Stalinit, nga vetë shoku Stalin, sepse ajo është pjella e popujve sovjetikë, e shoqërisë socialiste sovjetike, sepse çështja që ajo mbron, është e drejtë, është çështje e socializmit dhe e komunizmit, është çështje e paqes dhe e demokracisë në botë, është çështje e interesave të popujve sovjetikë dhe e popujve të të gjithë botës. Ushtria Sovjetike, kurdoherë fitimtare mbi armiqtë, e pajisur me mjetet më moderne të luftës, e edukuar nga Partia Bolshevike dhe Stalini, e frymëzuar me ndjenjën e patriotizmit sovjetik dhe të internacionalizmit proletar është bërë kolosi i pathyeshëm dhe pengesa më e madhe përpara imperialistëve amerikanë dhe anglezë për zbatimin e planit të tyre skllavërues të botës.

Stalini është strategu i të gjitha fitoreve të Ushtrisë Sovjetike, është strategu i ndërtimit të socializmit dhe të komunizmit në Bashkimin Sovjetik, është strategu i fitores mbi Gjermaninë hitleriane.

Emri i Stalinit është bërë për qindra milion njerëz në të katër anët e botës një simbol i lartë i paqes së qëndrueshme të njerëzimit përparimtar dhe nën flamurin e tij të lavdishëm dhe me emrin e tij me qindra milion njerëz të thjeshtë janë mobilizuar në kampin e paqes dhe luftojnë me ashpërsinë më të madhe për ta mbrojtur paqen në botë, që kërcënohet seriozisht nga luftëdashësit imperialistë anglo-amerikanë dhe satelitët tyre. Gjaku i derdhur në Luftën e dytë botërore akoma nuk është tharë; plagët dhe mjerimet e panumërta, që ju shkaktuan popujve nga kjo kasaphanë e madhe, janë akoma të hapëta dhe kampi imperialist dhe luftëdashës, që udhëhiqet nga imperializmi amerikan po pregatit një kasaphanë tjetër më të tmerrshme, me qëllim që të vendosë me forcë sundimin e tij dhe të zhdukë lirinë dhe demokracinë në botë. Lufta e dytë botërore, shkaktuar nga agresorët fashistë gjermanë, të nxitur dhe të armatosur nga imperialistët, kishte për qëllim zhdukjen dhe shkatërrimin e atdheut të madh të socializmit.

Por as fashistët gjermanë, as imperialistët luftëdashës nuk mundën dot t'ja arrinin qëllimit djallëzor të tyre. Popujt e Bashkimit Sovjetik nën udhëheqjen e Stalinit, e thyen Gjermaninë e Hitlerit dhe dolën më të fortë se kurrë nga kjo luftë e përgjakshme. Stalini ka thënë:


«Lufta nuk ka qenë vetëm një mënxyrë. Ajo ka qenë njëkohësisht edhe një shkollë e madhe, një provë e të gjitha forcave të popullit. Lufta nxori në pah të gjitha faktet dhe ngjarjet në prapavijat dhe në front, ajo çori pa mëshirë të gjitha mbulesat dhe perdet, që fshihnin fytyrën e vërtetë të shteteve, të qeverive, të partive dhe i nxori në skenë pa maskë, pa zbukurime, me të gjitha të metat dhe meritat e tyre»I.


J. V. Stalin. Fjalim në mbledhjen elektorale të rrethit «Stalin» të Moskës, 9 shkurt 1946. -.Pravda» Nr. 35 (10117), 10 shkurt 1946.


Imperialistët menduan se Bashkimi Sovjetik do ta kishte të zorshme për t'u rimëkëmbur, pas kësaj lufte kaq të tmerrshme, peshën më të madhe të së cilës e mbajti vetëm Bashkimi Sovjetik. Por të gjitha pretendimet dhe dëshirat e imperialistëve plasën si flluska sapuni. Bashkimi i madh Sovjetik u rindërtua, u ngrit si një kolos edhe më i fortë nga ç'ishte më parë dhe atje u vërtetua një zhvillim i papërshkrueshëm në të gjithë lëmët ekonomikë dhe kulturalë. Ekonomia sovjetike po njeh tani një zhvillim të fuqishëm. Plani pesëvjeçar stalinian i pasluftës, po realizohet para afatit, prodhimi industrial jo vetëm që ka kapërcyer nivelin e paraluftës, por e ka kapërcyer me një përqindje të lartë. Bujqësia shkon përpara me hapa të mëdhenj dhe të sigurtë. Jeta e popujve sovjetikë është përmirësuar. Zhvillimi kultural i njerëzve sovjetikë po njeh një hov të ri e të papërshkrueshëm dhe masat e gjera të popullit punojnë me një hov të dhjetëfishuar, për të zbukuruar atdheun e tyre, jetën e tyre dhe të ardhshmen e lumtur të brezave të rinj.

Imperialistët anglo-amerikanë gjatë luftës dhe pas saj, që të shpëtonin fashizmin nga një shkatërrim total, me qëllim që ta mëkëmbnin dhe ta bënin këtë një armë, për një luftë të re, ata haptas shkelën të gjitha marrëveshjet ndërkombëtare, që përcaktonin rregullimin e çështjes gjermane dhe japoneze. Imperialistët amerikanë dhe anglezë në vend që të zbatonin vendimet e marrura së bashku me Bashkimin Sovjetik, në lidhje me Traktatin e Paqes me Gjermaninë lidhur me çarmatimin, denazifikimin dhe demokratizimin e Gjermanisë, ata u bënë mbrojtësit e vendosur të mbeturinave naziste dhe fashiste në Gjermani dhe në botë, duke filluar organizimin dhe riarmatimin e tyre për një luftë të re kundër Bashkimit Sovjetik dhe demokracive popullore. Nxitësit e një lufte të re, me në krye imperializmin amerikan, po pregatiten me ethe të mëdha në të gjitha drejtimet për një luftë tjetër. Buxhetet e tyre të luftës kanë marrë proporcione kolosale, ata po armatosen dhe po armatosin të gjithë satelitët e tyre, ata po pregatitin kudo në vendet që kanë hedhur në kthetrat e tyre të gjakosura, baza ushtarake detare dhe ajrore, ata kanë vënë në shërbim të tyre tradhëtarët e klasës punëtore, socialistët e djathtë, të cilët tok me qeveritë proamerikane janë duke skllavëruar popujt e Evropës dhe duke rekrutuar mish për top. Plani skllavërues Marshall, i cili po pëson fiasko, ka pasur të vetmin qëllim që të robërojë popujt e atyre vendeve, që ju nënshtruan këtij plani, të hedhë në dorë e në drejtimin e amerikanëve, të gjithë ekonominë e këtyre vendeve dhe ta përdorë këtë për një agresion të ri kundër forcave të paqes e të socializmit, të udhëhequra nga Bashkimi i madh Sovjetik. Po për të njëjtën gjë shërben dhe Bashkimi Perëndimor dhe bloku ushtarak i Atlantikut të Veriut, i drejtuar kundër popujve paqedashës dhe në radhë të parë kundër Bashkimit Sovjetik. Politika agresive e imperialistëve amerikanë e anglezë shfaqet haptas dhe pa asnjë rezervë në Organizatën e Kombeve të Bashkuara, duke luftuar propozimet paqësore të Bashkimit Sovjetik, duke mos pranuar ndalimin e armës atomike, megjithëse legjenda e «monopolit atomik amerikan». u rrëzua për tokë nga komunikata e TASS-it e lëshuar më 25 shtator 1949, që lajmëronte se Bashkimi Sovjetik zotëronte sekretin e armës atomike që në vitin 1947. Imperialistët amerikanë dhe satelitët e tyre kërkojnë ta shndërrojnë Organizatën e Kombeve të Bashkuara në një mekanizëm vote për të aprovuar agresionet e tyre kundër popujve dhe paqes. Imperialistët amerikanë dhe satelitët e tyre, mendojnë që krizën ekonomike, që piqet në vendet e tyre dhe në gjithë sistemin kapitalist, ta zhdukin duke kthyer pas rrotën e historisë dhe duke mbuluar njerëzimin me gjak.

Lenini ka thënë se luftërat janë shoqe të pandara të kapitalizmit. Plaçkitja e tokave të të tjerëve, zaptimi dhe grabitja, pushtimi i tregjeve të reja kanë qenë më se një herë, shkaqet e luftërave grabitqare, që kanë bërë shtetet kapitaliste. Për vendet kapitaliste lufta është një fenomen aq natyral dhe i ligjshëm sa dhe shfrytëzimi i klasës punëtore.

Por, përballë kampit imperialist luftëdashës, ngrihet madhështor dhe i fuqishëm kampi demokratik dhe antiimperialist, që ka në krye Bashkimin Sovjetik dhe që udhëhiqet nga politika e lavdishme staliniane.

«Në kujtesën e popujve janë aq të gjalla tmerret e luftës së kaluar dhe forcat shoqërore që luftojnë për paqe janë aq të mëdha, saqë dishepujt e Çërçillit në punë të agresionit nuk mund t'i mposhtin e t'i hedhin në një luftë tëre».1 — ka thënë Stalini.


J. V. Stalin. Intervistë dhënë korrespondentit të gazetës «Pravda ». «Pravda ». Nr. 303 (11044) 29 tetor 1948.


Natyra e vetë regjimit socialist sovjetik, ku janë zhdukur klasat antagoniste dhe të interesuara për luftë, përjashton luftën. Shteti sovjetik është shteti armik i vendosur i shtypjeve nacionale dhe raciale dhe politika staliniane bazohet në respektin e të drejtave, të indipendencës dhe të sovranitetit të të gjithë popujve të mëdhenj dhe të vegjël. Bashkimi Sovjetik, që ka ndërtuar socializmin dhe po ecën në komunizëm, është kundër luftës dhe është faktori kryesor i ruajtjes dhe i konsolidimit të paqes në botë. Politika e jashtme e Bashkimit Sovjetik në marrëdhënjet me shtetet kapitaliste bazohet në mundësinë që sistemet socialiste dhe kapitaliste të bashkekzistojnë dhe të bashkëpunojnë paqësisht. Që më 1934 shoku Stalin ka formuluar shumë qartë këtë politikë me këto fjalë:


«Politika jonë e jashtme është e qartë: ajo është politika e ruajtjes së paqes dhe e forcimit të marrëdhënjeve tregëtare me të gjitha vendet. BRSS nuk ka ndër mend t'i kanoset askujt dhe — aq më pak — të sulmojë ndokënd. Ne jemi për paqen dhe mbrojmë çështjen e paqes. Por ne nuk trembemi nga kërcënimet dhe jemi gati t'i përgjigjemi me grushte çdo grushti të nxitësve të luftë.9).1.


J. V. Stalin. Veprat, vëll. 13, f. 294-295.


Politika paqësore staliniane që ka mobilizuar të gjithë njerëzit e thjeshtë të botës ka demaskuar plotësisht manevrat dhe intrigat e imperializmit amerikano-anglez etj. dhe ka armatosur më së miri popujt e botës për të luftuar me sukses nxitësit e luftës dhe për të bërë të dështojnë të gjitha planet e imperializmit. Kampi demokratik antiimperialist po forcohet dita-ditës më shumë dhe ai imperialist dhe luftëdashës po dobësohet.

Demokracitë popullore po forcojnë pushtetin e tyre, ekonominë e tyre dhe si një blok graniti rreth Bashkimit të madh Sovjetik, shpëtimtarit të tyre, ato ndërtojnë socializmin dhe shkatërrojnë komplotet e intrigat e imperialistëve dhe të agjentëve të tyre titistë etj. Me miliona njerëz në botë janë grumbulluar në kampin e paqes dhe luftojnë me të gjitha forcat e tyre, duke ndjekur me përpikëri mësimet e të madhit Stalin dhe rrugën e lavdishme të Bashkimit Sovjetik. Popujt nuk e duan luftën, ata janë për paqen dhe luftojnë për paqen. Popujt do të fitojnë kurdoherë kundër nxitësve të luftës. Planet e luftëdashësve imperialistë do të dështojnë.

Populli shqiptar, i madh e i vogël, historia e të cilit është mbushur me vuajtje, mjerime dhe luftëra, hoqi në kurrizin e tij tmerret e Luftës së dytë botërore, do të mobilizohet i tëri për të luftuar, për të mbrojtur paqen. Deri në kasollet më të largëta të malësive duhet të çohet fjala e Stalinit, të mobilizohen njerëzit e vendit tonë për të ndërtuar jetën e re, për të forcuar Republikën tonë Popullore, për të ndërtuar socializmin.

Të gjithë të jenë vigjilentë dhe të ashpër e të pamëshirshëm kundër armiqve të Bashkimit Sovjetik, kundër armiqve të popullit tonë dhe të kampit të socializmit dhe të paqes.

Sot, në vigjiljen e 70-vjetorit të lindjes të Stalinit të madh, i gjithë populli shqiptar, mendon dhe brohorit me gjithë shpirt për Josif Visarionoviç Stalinin. S'mund të gjendet njeri i thjeshtë, njeri i ndershëm, njeri drejtë, njeri që e do popullin dhe atdheun që të mos ushqejë në zemër një dashuri të pakufishme, një mirënjohje të pafund dhe një besnikëri të madhe për udhëheqësin e lavdishëm të të gjithë popujve të botës, Josif Stalinin. Njerëz të tillë nuk mund të gjenden në vendin tonë dhe kurrë nuk do të ketë. Përpjekjet më të përgjakshme të popullit tonë për t'u çliruar nga zgjedha e fashistëve italo-gjermanë dhe feudalo-borgjezëve, të gjitha fitoret e luftës së popullit, vendosja e diktaturës së demokracisë popullore, jeta e re dhe e lirë e popullit tonë, e ardhshmja e lumtur dhe e sigurtë e tij, janë të lidhura ngushtë e të pandara me emrin dhe veprën e Stalinit të madh.

Çfarë i mëson popullit shqiptar historia e tij e hidhur shekullore? I mëson këtë gjë të madhe, se dëshirat e zjarrta të tija, për realizimin dhe ruajtjen e fitoreve, për të cilat ai kishte derdhur lumenj gjaku, u plotësuan vetëm pas Luftës heroike nacional-çlirimtare dhe kjo u bë e mundur pse ekzistonte në botë i fuqishëm e i pathyeshëm Bashkimi i lavdishëm Sovjetik, i udhëhequr nga shoku i madh Stalin. Pesë shekuj me radhë populli ynë lëngoi nën robërinë e halldupëve otomanë dhe të bejlerëve gjakpirës, që vranë e grinë popullin, por nuk arritën dot ta shfarosnin. Luftëtarët heroikë të popullit shqiptar, të udhëhequr nga Skënderbeu i madh, tmerruan imperatorinë otomane dhe ndaluan për shumë vjet të sulmohej Evropa nga hordhitë e Anadollit. Një grusht popull, i shpërndarë nëpër male, por që donte të rronte i lirë në vendin e tij, u ngrit si rrebesh dhe u bë mburoja e Evropës. Ai s'u mund asnjëherë në beteja, fitoi mbi sulltanët e Stambollit, mbi venecianët kolonizatorë, mbi intrigat e Vatikanit, mbi tradhëtinë e Moisi Golemit dhe të Hamza Kastriotit dhe mbi ushtritë e renegatit Ballaban Baderit. Por, ajo Evropë e asaj kohe, e sunduar nga mbretër e nga tiranë, që i hidhte lule popullit shqiptar, kur ky luftonte dhe e mbronte, ishte pikërisht ajo Evropë e sundimtarëve, që i futi thikën në shpinë dhe e la në baltë. Vuajtjet vazhduan të tmerrshme për stërgjyshërit tanë, që s'i hodhën kurrë armët për të fituar lirinë e shtrenjtë, për të qenë zotër të tokës dhe të shtëpisë së tyre, për të ruajtur nderin e shqiptarit, gjuhën dhe zakonet. Mesjeta me të gjitha tmerret e saj mbretëronte në vendin tonë. Shqipëria dhe populli shqiptar vuajti të zezat e ullirit, vuajti nga uria, vuajti nga sëmundjet, nga plaçkitjet, nga djegjet e rrënimet.

Vendi dhe populli ynë u bënë vazhdimisht plaçkë e imperialistëve, e intrigave të tyre dhe e shërbëtorëve të tyre. Imperialistët anglezë, amerikanë, gjermanë, francezë, italianë, serbë, grekë e sulmonin, e okuponin dhe e shisnin vendin tonë si në ankand, e shfrytëzonin popullin tonë në palcë, i rrëmbenin tokën dhe çdo pasuri që kishte, e përdornin vendin tonë si bazë strategjike për të sulmuar dhe për të robëruar popuj të tjerë; ata kishin në plan shfarosjen e plotë të popullit shqiptar dhe përpiqeshin që t'i impononin një shpirt prej skllavi që të punonte tërë jetën me zgjedhë në qafë për hajdutët imperialistë dhe për bejlerët e borgjezinë e vendit tonë. Po këta imperialistë i imponuan me armë popullit tonë xhelatin Ahmet Zogu dhe gjithë bandën e tij prej kriminelësh, të cilët pasi e shtypën, e ropën dhe e gjakosën për shumë vjet popullin tonë, ja shitën Shqipërinë fashizmit italian. Të papërshkrueshme kanë qenë vuajtjet e popullit tonë. Nata me re të zeza mbulonte botën dhe popujt, por retë e zeza që mbuluan njerëzimin, u shpartalluan nga rrezet e fuqishme të diellit, që ishte Revolucioni i madh i Tetorit, vepra gjeniale e të madhit Lenin dhe Stalin.

U ngjallën shpresat e njerëzimit përparimtar, u forcuan zemrat, lindi drejtësia e pamposhtur në botë dhe kjo përfaqësohej nga shteti i fuqishëm i proletarëve dhe i fshatarëve të varfër, që ndërtoi Partia e lavdishme Bolshevike, që ndërtoi Lenini dhe Stalini.

Na mbuloi fashizmi me forcat e tija të gjakosura dhe të armatosura deri në dhëmbë. Ai organizoi tradhëtinë, bejlerët, feudalët, spiunët, renegatët, trockistët, krijoi «Ballin Kombëtan., .Legalitetin>., për t'i pregatitur zinxhirët e përjetshëm popullit tonë, për të përjetësuar regjimin e litarit dhe të plumbit. Por populli ynë ishte i pavdekshëm, i pamposhtur dhe ai, që në ditët e para të robërisë, filloi epopenë e tij legjendare, luftën e tij të ashpër, të pamëshirshme kundër shkelësve barbarë dhe agjentëve të tyre shqiptarë. Jo, nuk do të mposhtej më populli ynë, nuk do të lejonte më që të përsëritej e kaluara e tij e hidhur, nuk do të lejonte më që punëtori shqiptar të punonte si skllav i fabrikantëve borgjezë gjakpirës dhe i kolonizatorëve italo-gjermanë.

Jo, bujku shqiptar nuk do të lejonte që toka e tij të okupohej nga bujqit kolonizatorë të Musolinit, të shitej me shtëpi e pasuri prej beut dhe agait; nuk do të lejonte më që fati i kalamanëve të tij të ishte në duart e vrasësve dhe të spiunëve. Patriotët shqiptarë nuk mund të duronin që vendi i tyre i dashur të rrëmbehej nga të huajt dhe të bëhej pasuri e okupatorëve dhe e xhelatëve të tij shekullorë. «Poshtë robëria, me armë në dorë për të fituar lirinë», kjo ishte britma, që ushtoi në fusha e në male të Shqipërisë dhe këtë kushtrim e dha Partia, Partia jonë e lavdishme Komuniste dhe këtij kushtrimi ju përgjegj në këmbë me armë në dorë i gjithë populli.

Dhe Parti e popull, të bashkuar si një trup i çelniktë, u hodhën në betejat më të përgjakshme, më heroike, që kurrë s'kishte parë historia shekullore e popullit tonë.

Me Partinë tonë heroike në krye populli shqiptar doli fitimtar.

Populli ynë u çlirua nga çdo zgjedhë e jashtme dhe e brendshme dhe përgjithmonë; ai mori frymë lirisht për të parën herë, në epokën e lavdishme staliniane.

Lufta e popullit tonë ishte e pandarë nga lufta e popujve sovjetikë dhe lufta jonë u forcua, u zhvillua, sepse Ushtria jonë Nacional-Çiirimtare, sepse popuiii ynë në kryengritjen e përgjithshme të armatosur ndoqën këmba këmbës dhe me besnikërinë më të madhe parimet e pavdekshme dhe kurdoherë triumfuese të Stalinit të madh. Zemrat e popullit shqiptar ishin lidhur ngushtë me ato të popujve sovjetikë. Ndjenja të thella lidhnin shpirtërat e partizanëve shqiptarë me Ushtrinë heroike Sovjetike në përpjekjet vigane për të njëjtat qëllime të larta njerëzore dhe çliruese. Sulmi tradhëtar i hitlerianëve kundër atdheut të socializmit e dogji në zemër popullin tonë, por i shtoi edhe më tepër urrejtjen kundër barbarëve fashistë gjermanë dhe italianë. Dhimbjet e popujve vëllezër sovjetikë, ishin dhimbjet e popullit tonë, ashtu siç ishin fitoret e tyre, fitoret tona, pse në saje të fitoreve të shkëlqyera të sovjetikëve, ushtria jonë forconte organizimin, ashpërsonte përpjekjet kundër okupatorëve dhe kuislingëve dhe korrte fitore të reja. Në luftë për jetë a për vdekje, populli ynë fitoi jetën, pse ai u vendos krah për krah me Bashkimin Sovjetik. Partia jonë Komuniste që lindi, u mbrujt dhe u rrit në zjarrin e luftës, Partia që udhëhoq i popullin nëpërmjet dallgëve të tërbuara me aq vetëmohim dhe urtësi, lindi, u rrit dhe u forcua në rrugën dhe me mësimet e pavdekshme dhe triumfuese të bolshevizmit.

Partia jonë ishte një parti e tipit të ri leninist, e frymëzuar dhe e edukuar nga mësimet e Marksit, Engelsit, Leninit, Stalinit, e pastër nga çdo ideologji e huaj borgjeze dhe tradhëtare, ajo lindi dhe u rrit në epokën staliniane, në epokën e socializmit triumfues, në epokën kur të gjitha rrugët të çojnë në komunizëm. Mësimet Leninit dhe të Stalinit e bënë Partinë tonë të çelniktë dhe të aftë të përballonte sulmet e armiqve të fuqishëm të pabarabartë. Dashuria dhe besnikëria e popullit tonë dhe e Partisë ndaj Stalinit të madh, ndaj Partisë Bolshevike dhe popujve të dashur sovjetikë, e bënë popullin tonë të pathyeshëm. Armiqtë fashistë, kuislingët tradhëtarë, ballistët, zogistët dhe spiunët u përpoqën me të gjitha mjetet që këtë dashuri dhe besnikëri të popullit dhe të Partisë sonë për Bashkimin Sovjetik dhe Stalinin, ta shkallmonin, ta zhduknin. Por më kot.

Ato rriteshin dhe forcoheshin çdo ditë në zemrat e popullit tonë dhe këtu qëndronte forca jonë më e madhe, garancia e fitoreve tona. Tradhëtarët e shitur te okupatorët, ballistët, zogistët etj. na shanin dhe na akuzonin se s'luftonim për popullin tonë, por për Rusinë. Po, ne luftuam për popullin tonë me Bashkimin Sovjetik e Stalinin në zemër, ne luftuam njëkohësisht me heroizëm për Bashkimin e madh Sovjetik.

Drejtësinë dhe qartësinë e vijës së Partisë sonë e vërtetoi historia, e vërtetoi lufta, e vërteton e sotmja ndritur e vendit tonë, do ta vërtetojë dhe e ardhshmja lumtur e popullit, që ndërton socializmin me mësimet, në shembullin dhe me ndihmën e vendit të lavdishëm të sovjetëve, ku popujt rrojnë të lumtur dhe ecin drejt komunizmit. S'ka male, shkëmbenj e gërxhe, s'ka fusha, lumenj e kasolle, ku ka luftuar shqiptari, ku kanë rënë trimat e Partisë dhe të popullit tonë, që të mos kenë dëgjuar emrin e Stalinit në momentet kur ata binin në fushën e nderit për popullin tonë, për Stalinin e madh, që simbolizonte popujt e Bashkimit Sovjetik, Partinë Bolshevike, Ushtrinë e lavdishme Sovjetike, socializmin, komunizmin, shpëtimtarë të gjithë botës nga kthetrat e kapitalit dhe të imperialistëve.

Dhe këto ndjenja të larta dashurie dhe besnikërie ndaj Stalinit u bënë prona më e çmueshme e gjithë popullit tonë punonjës, u rrënjosën në zemrën e tij, pse ai kuptoi që në ditët e para se Stalini ishte një udhëheqës i lavdishëm, një mësues i madh, që i tregonte rrugën e shpëtimit nga skllavëria e që do ta ndihmonte të ndërtonte socializmin në Shqipëri. Djemtë dhe vashat më të mira të popullit dhe të Partisë sonë, në momentin suprem të jetës së tyre, mendimet e tyre dhe fjalët e tyre të fundit i kishin për popullin, për Partinë, për Stalinin. Plumbat e armikut, duke shpuar kraharorët e të rinjve tanë heroikë, që luftonin si luanë, shponin njëkohësisht dhe veprat e Stalinit, të cilat i mbanin si thesar të shtrenjtë në gji, pse ato ishin ushqimi më i çmueshëm për ta dashur popullin me gjithë shpirt dhe për të luftuar për të deri në vdekje.

Pas luftës, vendi dhe populli ynë u gjendën përpara vështirësive të mëdha politike dhe ekonomike. Imperialistët anglo-amerikanë dhe shërbëtorët e tyre, u përpoqën me njëmijë mënyra, duke kurdisur komplote, atentate, shantazhe, provokacione të hapëta dhe të fshehta që t'i rrëmbenin nga duart popullit tonë fitoren e madhe, që ai e fitoi me aq sakrifica, vuajtje dhe mjerime.

Po ata imperialistë të djeshëm ishin, që kërkonin ta copëtonin Shqipërinë, ta bënin atë një koloni të tyre, ta shfrytëzonin e t'i pinin gjakun, të sillnin përsëri në fuqi katilat, kuislingët, tradhëtarët, bejlerët. Por me gjithë këto manevra dhe kërcënime, imperialistëve anglo-amerikanë nuk u ndriti. Ata dështuan në orvatjet e tyre prej ujqish të etur për gjak dhe për mish njeriu.

Por tani s'ishte më Shqipëria e parë, ajo kishte zot dhe pikërisht zot ishte vetë populli dhe Partia e tij heroike Komuniste, vigjilente e pamposhtur për të mbrojtur me sukses fitoret e popullit, për të mbrojtur Republikën dhe kufitë e saj. Republika Popullore e Shqipërisë s'ishte më vetëm dhe e izoluar si në kohët e vjetra, ajo kishte mbrojtës Bashkimin Sovjetik dhe të madhin Stalin. Partia jonë, që dita-ditës forcohej nga mësimet e Stalinit, populli ynë që me besnikërinë më të madhe ndiqte rrugën e Partisë së tij të dashur, ditën t'i kapërcejnë këto vështirësi dhe t'i dërmojnë intrigat dhe komplotet e imperialistëve dhe të tradhëtarëve. Këta, në pamundësi ta dëmtojnë Shqipërinë, përpiqen vazhdimisht të na nxjerrin pengesa në lëmin ndërkombëtar, duke bërë akuza false dhe të kota, duke kurdisur provokacione, duke shkelur të drejtat tona të fituara me gjak, duke na akuzuar për gjëra të paqena dhe të shpifura kokë e këmbë. Por mbrojtësi i madh e i fuqishëm i popullit tonë, Bashkimi Sovjetik i ka dërmuar shpifjet e tyre, i ka demaskuar orvatjet e poshtra të imperialistëve, të monarko-fashistëve, të agjentëve titistë të Beogradit dhe të të gjithë çakejve, që çirren për luftë dhe që kërcënojnë vendin tonë. Shqipëria, as nuk ka qenë, as nuk do të jetë kurrë e izoluar dhe e vetmuar, siç pretendojnë armiqtë e vendit tonë, që shohin ëndrra me sy hapët, në pamundësi të bëjnë ndryshe. Stalini i madh e ndihmoi popullin shqiptar që të shpëtojë nga klika tradhë tare e Titos. Kjo bandë trockistësh në shërbim të imperialistëve amerikanë, që e shiti vendin e vet me dollarë amerikanë, që e shndërroi Partinë Komuniste Jugosllave në një rrjetë agjenturale në shërbim të amerikanëve, që e shndërroi Republikën Popullore Federative të Jugosllavisë në një republi•ë borgjeze dhe e bëri një kamp përqëndrimi dhe burg për popujt e Jugosllavisë dhe për patriotët jugosllavë, thurte plane për zhdukjen e Republikës Popullore të Shqipërisë, shndërrimin e saj në një koloni të amerikanëve dhe të anglezëve, likuidimin e Partisë sonë heroike, likuidimin e Qeverisë së Republikës Popullore dhe të vendosnin regjimin e borgjezisë dhe të kulakëve, regjimin e spiunëve dhe të vrasësve. Titistët organizuan në vendin tonë, me anën e të dërguarve të tyre dhe të agjentëve trockistë, Koçi Xoxe me shokë, rrjetin e tyre të spiunazhit, ekzekutuan planet e tyre të sabotazhit në gjithë ekonominë tonë, pregatitën me kujdes vrasjen e një numri udhëheqësish të Partisë dhe të shtetit tonë, filluan me anën e njerëzve të tyre propagandën helmuese prej trockistësh kundër Bashkimit Sovjetik, kundër Partisë së lavdishme Bolshevike, pregatitën planin për okupimin e Shqipërisë me anën e ushtrisë jugosllave.

Klika renegate e Beogradit është armikja më e egër e popullit tonë. Partia dhe populli ynë duhet të mobilizohen të tërë për të goditur pa mëshirë të gjithë agjentët titistë që do të tentojnë të dëmtojnë vendin tonë dhe duhet të jenë kurdoherë vigjilentë dhe të gatshëm për të bërë të dështojë çdo plan i tyre kriminal kundër popullit tonë, kundër Bashkimit Sovjetik, kundër demokracive popullore motra, kundër kampit të socializmit. Por nxitësit e luftës, imperialistët anglo-amerikanë dhe shërbëtorët e tyre titistët dhe monarko-fashistët të tjerë spiunë nën çdo maskë që do të fshihen, do të dështojnë në veprën e tyre djallëzore, pse kampi i socializmit dhe i paqes është i pathyeshëm dhe ka në krye Gjeneralisimin e madh Stalin.

Vendi ynë i prapambetur dhe i shkatërruar nga, lufta nuk mund të mëkëmbej pa pasur një ndihmë dhe kjo ndihmë ju dha popullit tonë që në fillim nga Bashkimi Sovjetik dhe nga Stalini i madh. Populli ynë i është mirënjohës për jetë atdheut të madh të socializmit dhe shokut Stalin që vetë personalisht interesohet për mbarëvajtjen e popullit tonë, për ndërtimin e ekonomisë sonë socialiste. Përparime të mëdha ka bërëvendi ynë në të gjithë sektorët e jetës së tij. Fabrikat tona ekzistuese u rimëkëmbën në saje të ndihmave që na dërgoi Bashkimi Sovjetik; Kombinati i tekstileve.

«Stalin»-, ai i sheqerit e fabrika të tjera, që na ka akorduar Bashkimi Sovjetik po projektohen dhe do të ngrihen.

Me qindra traktorë sovjetikë po çajnë fushat tona; transporti në vendin tonë si me hekurudha, si me automjete po konsolidohet në saje të ndihmës, që na jep Bashkimi Sovjetik dhe demokracitë popullore. Populli ynë po punon me të gjitha forcat e tija dhe sheh rezultatet e përpjekjeve të tija. Jeta e tij po përmirësohet dita-ditës e më shumë. Partia jonë e Punës, po forcohet dita-ditës dhe udhëheq me sukses popullin tonë në rrugën e lavdishme të socializmit, në shembullin e Bashkimit Sovjetik e sipas mësimeve të Stalinit të madh.

Njerëzit tanë, punëtorët, fshatarët, rinia jonë heroike dhe e artë, e përvetësojnë me etje të madhe eksperiencën sovjetike. I tërë populli ynë, i madh e i vogël, në kantiere, në fabrika, në fshatra e në shkolla, është hedhur në sulm me rastin e 70-vjetorit të mësuesit dhe udhëheqësit të lavdishëm, shokut Stalin. Kjo tregon dashurinë e punonjësve tanë për shokun Stalin dhe për popujt e Bashkimit Sovjetik. Edhe njerëzit sovjetikë ushqejnë një dashuri të pakufishme për popullin tonë e për Partinë tonë. Me dhjetëra delegacione shqiptare të përbëra nga punëtorë, fshatarë, dijetarë, artistë, të rinj etj. Kanë shkuar në Bashkimin Sovjetik e janë njohur me jetën e sukseset e popujve sovjetikë. Sa të prekshme janë fjalët e tyre kur tregojnë se me sa dashuri janë pritur nga njerëzit sovjetikë dhe sa simpati kanë ata për popullin tonë të vogël.

Sot, në 70-vjetorin e ditëlindjes të Josif Visarionoviç Stalinit, populli ynë i vogël me gjithë shpirt e falenderon dhe i uron jetë të gjatë dhe lavdi, pse ai e mëson, e ndihmon të shpëtojë për jetë nga hallet. Populli ynë ndërton jetën e tij të re me një entuziazëm të papërshkrueshëm, me një hov të madh revolucionar, ashtu si e mëson ai, si na mëson Partia e lavdishme Bolshevike, si na mëson Partia jonë, besnike e marksizëm-leninizmit, e Partisë Bolshevike, e popujve të dashur sovjetikë. Populli ynë lufton dhe punon i udhëhequr nga Partia e tij e Punës, ai do të çelnikosë dita-ditës dashurinë e tij të pafund për popujt e Bashkimit Sovjetik, për Partinë Bolshevike, për shokun Stalin. Mëmat shqiptare do t'i edukojnë fëmijët e tyre që në djep ta duan Bashkimin e madh Sovjetik, ta duan Partinë Bolshevike, ta duan Stalinin njësoj si popullin e vet dhe Yartinë e Punës, pse ata janë garanci e madhe e ruajtjes së pavarësisë së atdheut tonë, pse ata janë garanci për ndërtimin e socializmit dhe të komunizmit në vendin tonë, pse ata janë garancia e ruajtjes së paqes në botë.

Sot në ditën e jubileut të të madhit Stalin një zë buçet nga të gjithë kraharorët e gjithë njerëzve të Shqipërisë:

Lavdi për Stalinin e madh, lavdi për pOpujt sovjetikë, lavdi për Partinë Bolshevike, lavdi për Ushtrinë Sovjetike!

Të rrojë sa . malet dhe ju bëftë dita njëmijë mësuesit tonë të shtrenjtë, Stalinit të madh!



Botuar për herë të parë në gazetën «Zëri i Popullit», Nr. 307 (380), 21 dhjetor 1949


Vepra 6

 

 

 

 

 

 

 

 

Enver Hoxha

- Shqipe Arkivi